ครอบครัวตัวร้ายนี้ซินซินจะช่วยพลิกชะตาให้เอง! 1978
ข้อมูลเบื้องต้น
'กู้ซินซิน' วัยห้าขวบพลัดตกเขาจนสลบไปเจ็ดวัน ก่อนจะฟื้นขึ้นมาพร้อมนิมิตอดีตและอนาคต เมื่อรู้ว่าครอบครัวถูกใส่ความให้กลายเป็นตัวร้าย เด็กน้อยก็ตั้งมั่นว่าจะใช้ระบบลับพลิกชะตา และกอบกู้เกียรติยศกลับคืน!
นิยายแนวเบาสมอง ครอบครัวสดใส ใช้ชีวิตชิว ๆ ฝากทุกคนเอ็นดูยัยหนูซินซินของบ้านด้วยนะครับ
กู้ซินซินที่ติดตามพ่อขึ้นเขาไปหาผักป่าสะดุดรากไม้และตกเขาจนสลบไปนานถึงเจ็ดวัน แม้สภาพภายนอกของเธอจะบอบช้ำราวกับคนที่กำลังนอนรอความตาย แต่สิ่งที่ไม่มีใครรู้ก็คือ
ภายในจิตใจเธอนั้นกำลังท่องอยู่ในเส้นทางแห่งกาลเวลา และได้เห็นทุกสิ่งราวกับผู้วิเศษที่มีนิมิต!
ภาพของพ่อกับแม่ที่ถูกใส่ร้ายเมื่อหลายปีก่อนทำให้กู้ซินซินกำหมัดด้วยความแค้นใจ หลายปีก่อนพ่อกับแม่ของเธอคือลูกของครอบครัวมีฐานะในปักกิ่ง แต่เพราะเรื่องสงครามความรักทำให้ทั้งสองถูกวางยาจนได้หลับนอนด้วยกัน จากนั้นคนชั่วที่กระทำก็เรียกให้คนมากมายมามองดูสภาพของพ่อกับแม่เธอที่เปลือยเปล่า ตระกูลหลี่ และตระกูลกู้เป็นคนที่มีหน้ามีตาในสังคม เมื่อมีลูกหลานทำเรื่องเสื่อมเสียปานนี้พวกเขาก็ไม่คิดจะเก็บไว้
ทั้งสองตระกูลร่างสัญญาตัดขาดภายในวันถัดมาก่อนจะไล่ตะเพิดให้พ่อกับแม่ของเธอมาอยู่ในชนบท และข่มขู่ไม่ให้พวกท่านเข้าปักกิ่งอีกตลอดชีวิต
แต่หลังจากคนที่เมืองหลวงได้รู้ว่าพ่อกับแม่ของเธอเริ่มทำการใหญ่เปิดร้านเปิดกิจการ พวกเขาก็ใช้อำนาจที่เหนือกว่าเป็นร้อยเท่ากดดันครอบครัวของเธอ ทำให้ร้านที่เพิ่งเปิดต้องปิดตัวลง ยัดเยียดข้อหาให้พ่อเธอต้องติดคุก ส่วนแม่ก็ไม่มีใครกล้าให้งานปักเพราะโดนกดดันจากผู้มีอำนาจ เธอที่เป็นหลานสาวพวกเขายังบีบบังคับให้หลุดออกจากการศึกษา การกระทำที่แสนต่ำช้าของพวกเขาทำให้ครอบครัวเธอเข้าสู่ห้วงชีวิตที่ต่ำต่ำลงจนถึงขีดสุด ในช่วงชีวิตสิบเจ็ดปีเธอที่ป่วยเป็นไข้หวัดชนิดรุนแรงต้องสิ้นใจลงเพราะบ้านไม่มีเงินรักษา
ส่วนแม่ที่ต้องมองภาพนั้นก็ตรอมใจจนหมดลมหายใจ สองปีต่อมาเมื่อพ่อออกมาจากคุกเมื่อเขาได้รับรู้ทุกสิ่งก็ดำเนินชีวิตด้วยเป้าหมายแห่งการแก้แค้นจนชีวิตพังทลาย
“พวกต่ำช้าชาตินี้ซินซินจะไม่ยอมให้พ่อกับแม่เจอเรื่องแบบนั้นหรอก!” ตอนนี้ครอบครัวของเธอมีทั้งนิมิตและระบบ ชะตากรรมเลวร้ายจงออกไป ความโชคดีและทรัพย์สินจงเข้ามา บ้านกู้รวมพลังไม่มีวันตกต่ำอีกต่อไป!
นิยายเรื่องนี้ถูกเขียนขึ้นโดยจินตนาการและเป็นดินแดนในห้วงความคิดของผู้เขียน ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมของประเทศจีนแต่อย่างใด
นิยายเรื่องนี้จะลงจนจบ ระหว่างนี้จะมีการติดเหรียญล่วงหน้าและจะเปิดให้อ่านฟรีวันละ 1 ตอน เมื่อนิยายปลดฟรีจนจบแล้วจะมีการติดเหรียญถาวรอีกครั้ง ขอบคุณทุกคนที่สนับสนุนกันมาตลอดครับ
++เฉพาะเรื่องนี้++ ไรท์จะทำอีบุคหลังลงรายตอนจบแล้วครับ
ซินซินฟื้นขึ้นมาพร้อมนิมิต!
‘ระบบภารกิจฟ้าประทานติดตั้งสำเร็จ’
[ภารกิจที่ 1 : โน้มน้าวครอบครัวให้ฮึกเหิม]
[ของรางวัล : เห็นวิญญาณ]
ดวงตากลมโตของ‘กู้ซินซิน’หนูน้อยวัยห้าขวบที่กำลังจ้องมองหน้าต่างสีฟ้ากะพริบถี่ ๆ อะไรคือระบบภารกิจฟ้าประทาน? อะไรคือภารกิจโน้มน้าวครอบครัว? และมากไปกว่านั้นก็คือ… ไอ้บ้าที่ไหนมันคิดค้นให้การเห็นผีกลายเป็นรางวัล! มือเล็กของเด็กหญิงที่เพิ่งฟื้นจากความตายชกต่อยระบบเฮงซวยตรงหน้าด้วยความโมโห บ้านกู้ของเธออดอยากปากแห้งแต่เจ้าระบบที่มาช่วยเหลือแทนที่จะให้อาหารกลับให้เห็นผีแทน ไร้สาระเกินไปแล้ว!
“ฉันต้องการภารกิจแลกอาหาร!”
[ภารกิจที่ 1 : โน้มน้าวครอบครัวให้ฮึกเหิม]
[ของรางวัล : เห็นวิญญาณและเห็ดหนึ่งดอก]
(╯°□°）╯︵ ┻━┻
กู้ซินซินที่สิ้นหวังกับระบบคลานไปพลิกโต๊ะไม้ขนาดเล็กให้กลับมาตั้งดังเดิมก่อนจะมานั่งจุ้มปุ๊ก มองระบบไร้สาระตรงหน้าด้วยความละเหี่ยใจ แม้เจ้าระบบนี่จะทึ่มไปเสียหน่อยแต่เธอก็ละทิ้งมันไม่ได้ เพราะเจ้านี่คือสิ่งที่จะพลิกชะตาของเธอและครอบครัวไปตลอดกาล เมื่อเจ็ดวันก่อนเธอที่ติดตามพ่อขึ้นเขาไปหาผักป่าสะดุดรากไม้และตกเขาจนสลบไปนานถึงเจ็ดวัน แม้สภาพภายนอกของเธอจะบอบช้ำราวกับคนที่กำลังนอนรอความตาย แต่สิ่งที่ไม่มีใครรู้ก็คือ
ภายในจิตใจเธอนั้นกำลังท่องอยู่ในเส้นทางแห่งกาลเวลา และได้เห็นทุกสิ่งราวกับผู้วิเศษที่มีนิมิต!
ภาพของพ่อกับแม่ที่ถูกใส่ร้ายเมื่อหลายปีก่อนทำให้กู้ซินซินกำหมัดด้วยความแค้นใจ หลายปีก่อนพ่อกับแม่ของเธอคือลูกของครอบครัวมีฐานะในปักกิ่ง แต่เพราะเรื่องสงครามความรักทำให้ทั้งสองถูกวางยาจนได้หลับนอนด้วยกัน จากนั้นคนชั่วที่กระทำก็เรียกให้คนมากมายมามองดูสภาพกึ่งเปลือยของพ่อแม่ ตระกูลหลี่ และตระกูลกู้เป็นคนที่มีหน้ามีตาในสังคม เมื่อมีลูกหลานทำเรื่องเสื่อมเสียปานนี้พวกเขาก็ไม่คิดจะเก็บไว้
ทั้งสองตระกูลร่างสัญญาตัดขาดภายในวันถัดมาก่อนจะไล่ตะเพิดให้พ่อกับแม่ของเธอมาอยู่ในชนบท และข่มขู่ไม่ให้พวกท่านเข้าปักกิ่งอีกตลอดชีวิต พวกเขาทำแบบนั้นกับลูกตนเองโดยไม่คิดจะสืบหาความจริง หรือมอบความยุติธรรมให้ พวกเขามีเพียงความหน้าบาง แต่ไม่มีความเป็นคน!!
การกระทำในอดีตนั้นเลวร้ายแล้ว แต่สิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคตนั้นก็ต่ำช้าไม่ต่างกัน ตามภาพนิมิตที่เธอเห็นหลังจากที่เธอฟื้นขึ้นมาพ่อกับแม่ก็เลิกหวาดกลัวอำนาจของคนที่ปักกิ่งและคิดจะพัฒนาชีวิตครอบครัว ในช่วงปี 1978 แม้การทำมาหากินจะลำบากแต่พ่อของเธอที่มีหัวการค้าก็ไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตา ตั้งหน้าตั้งตาสร้างอนาคตจนได้กลายเป็นหัวหน้าโรงงานรับเงินเดือนหลายสิบหยวน
ส่วนแม่ของเธอที่มีความสามารถในการปักผ้าก็เอาดีด้านนี้ทำงานจนมือด้านไม่หลงเหลือความเป็นลูกคุณหนูใด ๆ ชีวิตของครอบครัวเธอดำเนินไปอย่างมีความสุขจนกระทั่งในปี 1985 เศรษฐกิจในประเทศพัฒนาอย่างก้าวกระโดด พ่อกับแม่ของเธอที่มีเงินเก็บเป็นพันหยวนจึงคิดการใหญ่ลงทุนเปิดร้านทำธุรกิจด้วยตนเอง แต่ใครจะไปคาดคิดแค่เพียงใครสักคนที่เคยรู้จักพวกท่านได้มาเที่ยวในเมืองนี้ และเห็นว่าพวกท่านกำลังเริ่มเปิดกิจการ
ทุกสิ่งก็ได้จบสิ้นลงในทันที!
หลังจากคนที่เมืองหลวงได้รู้ว่าพ่อกับแม่ของเธอเริ่มทำการใหญ่เปิดร้านเปิดกิจการ พวกเขาก็ใช้อำนาจที่เหนือกว่าเป็นร้อยเท่ากดดันครอบครัวของเธอ พวกเขาทำให้ร้านที่เพิ่งเปิดต้องปิดตัวลง ยัดเยียดข้อหาให้พ่อเธอต้องติดคุก ส่วนแม่ก็ไม่มีใครกล้าให้งานปักเพราะโดนกดดันจากผู้มีอำนาจ เธอที่เป็นหลานสาวพวกเขายังบีบบังคับให้หลุดออกจากการศึกษา การกระทำที่แสนต่ำช้าของพวกเขาทำให้ครอบครัวเธอเข้าสู่ห้วงชีวิตที่ต่ำต่ำลงจนถึงขีดสุด ในช่วงชีวิตสิบเจ็ดปีเธอที่ป่วยเป็นไข้หวัดชนิดรุนแรงต้องสิ้นใจลงเพราะบ้านไม่มีเงินรักษา
ส่วนแม่ที่ต้องมองภาพนั้นก็ตรอมใจจนหมดลมหายใจ สองปีต่อมาพ่อของเธอออกจากคุกเขาได้รับรู้ทุกอย่าง ความแค้นที่มีจึงทำให้พ่อของเธอก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการแก้แค้นอย่างเต็มตัว เขาก้าวเข้าสู่เซี่ยงไฮ้ใช้ความสามารถด้านการค้าเกาะติดเจ้าพ่อคนหนึ่ง ความสามารถที่สร้างเงินได้อย่างมหาศาลส่งผลให้พ่อของเธอกลายเป็นคนสำคัญของแก๊ง เจ้าพ่อผู้เป็นหัวหน้ากลุ่มรักพ่อของเธอดั่งพี่น้อง เขาตกลงที่จะแก้แค้นสองตระกูลนั้นให้
และในวินาทีที่ตระกูลชั่วทั้งสองนั้นตกต่ำถึงขีดสุด พวกเขาก็ได้รับสารภาพว่าแผนการเมื่อหลายปีก่อนแม้จะร่วมมือกันแต่พวกเขามีเจตนาที่ต่างกัน ตระกูลหลี่กำจัดแม่ของเธอที่มีสัญญาหมั้นหมายกับนายทหารใหญ่คนหนึ่ง เพียงเพราะพวกเขาเห็นว่าแม่ของเธอนั้นร้ายกาจและนายทหารคนดั่งกล่าวก็ชอบน้องสาวของแม่เธอมากกว่า พวกเขาจึงกำจัดแม่ของเธอเพื่อเปิดทางรักและการเชื่อมสัมพันธ์ตระกูลที่แสนจะสมบูรณ์แบบ
ส่วนฝั่งพ่อของเธอนั้นต่างออกไป พ่อของเธอไม่ได้ไปทำสงครามความรักกับใคร แต่ที่โดนกำจัดนั้นมันเป็นเพราะว่าพ่อของเธอที่เป็นลูกนอกสมรสของตระกูลกู้นั้น ‘ฉลาดเกินไป’ คุณชายใหญ่ตระกูลกู้ที่เกิดจากภรรยาในทะเบียน เกลียดและอิจฉาพ่อเธอสุดหัวใจ เพื่อลบเลือนความจริงที่ว่าเขาด้อยกว่าพ่อเธอทุกทาง ไอ้คุณชายสารเลวนั่นจึงวางแผนนี้ขึ้นมาเพื่อผลักให้พ่อของเธอมีชีวิตที่ตกต่ำ มันไม่ฆ่าพ่อเธอทิ้งแม้จะมีคนมอบแผนการนี้ให้ ไม่ใช่เพราะเมตตา แต่การที่พ่อของเธอยังมีชีวิตอยู่แต่ตกต่ำลงนั้นคือวิธีการที่มันใช้เยียวยาปมด้อยของตัวเอง
และดูเหมือนว่าพ่อของเธอเองก็จะรู้เรื่องนี้อยู่ แม้ในตอนแรกเขาจะพยายามทำลายชะตาชีวิตที่ไม่ยุติธรรม แต่หลังจากทราบว่าหญิงที่ตนเองหลับนอนด้วยหนึ่งครั้งตั้งครรภ์ เขาก็ยินยอมที่จะก้มหัวให้แก่ทุกสิ่งในทันที เพราะเขากลัวเหลือเกินว่าลูกสาวเพียงคนเดียวจะถูกทำลาย
“พวกต่ำช้าชาตินี้ซินซินจะไม่ยอมให้พ่อกับแม่เจอเรื่องแบบนั้นหรอก!” ชาตินี้ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม เธอจะพลิกชีวิตครอบครัวและพาพวกท่านกลับไปเหยียบหัวพวกชั่วให้จมดิน!!
โคร่ม!!
“ซ ซินซิน”
ภาพของลูกสาวที่กำลังนั่งหน้าบึ้งส่งผลให้สองสามีภรรยาที่กลับมาพักเที่ยงมือไม้อ่อน ‘หลี่ชิงหวน’ เธอไม่สนชามอาหารที่ร่วงลงพื้นหญิงสาวรูปร่างผอมแห้งใบหน้าทรุดโทรมวิ่งเข้าไปในห้องก่อนจะโผเข้ากอดลูกสาวด้วยน้ำตา “ซินซิน! ฮื้อ! ซินซินของแม่ สวรรค์คืนลูกให้แม่แล้ว ฮื้อออ!!” หลี่ชิงหวนร้องไห้เสียงดัง ที่ผ่านมานี้เธอกับสามีใช้เงินทั้งหมดไปกับการหาหมอมารักษาลูกสาว แต่ทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่ากู้ซินซินอาจจะไม่ฟื้นขึ้นมาอีก ถ้าจะรักษาต้องส่งโรงพยาบาลใหญ่เท่านั้นและนั่นก็จะใช้เงินมหาศาลต่อให้ขายบ้านหลังนี้ไปก็ไม่มีทางพอ
เธอกับสามีที่ไม่มีปัญญานั่งทุบอกชกตีตนเองที่ไร้ค่าอยู่หลายครั้ง ไม่คิดเลยว่าท่ามกลางความสิ้นหวังสวรรค์จะเมตตาเธอกับสามี!
“พ่อจะไม่ให้ลูกขึ้นเขาอีกแล้ว” ‘กู้เหวินเจีย’ เดินเข้ามากอดหอมมือของลูกสาว ความอบอุ่นที่บ่งบอกว่าลูกของเขายังมีชีวิตอยู่ดีทำให้น้ำตาลูกผู้ชายของเขาหลั่งไหลออกมาไม่หยุด “พ่อขอโทษซินซิน พ่อขอโทษจริง ๆ”
ในฐานะบิดาของบ้านการที่ต้องเห็นครอบครัวอดอยาก ต้องมองดูลูกสาวที่ตนเองไม่มีปัญญารักษานอนรอความตาย มันช่างทุกข์ทรมายราวกับโดนมีดทิ่มแทงนับพันครั้ง
ใบหน้าจิ้มลิ้มมองดูพ่อกับแม่ที่กำลังโทษตัวเองด้วยความเจ็บปวดหัวใจ การที่ครอบครัวของเธอไม่เจริญรุ่งเรืองเป็นความผิดของพ่อกับแม่เธอหรือ!? เปล่าเลย! ถ้าไม่ใช่ว่าพวกชั่วนั่นกดดันพ่อของเธอมีหรือที่คนอย่างกู้เหวินเจียจะนำพาความรุ่งโรจน์มาให้ครอบครัวไม่ได้
“พ่อคะ! แม่คะ!”
เสียงดังจากลูกสาวทำให้สองสามีภรรยาต้องหยุดชะงัก กู้ซินซินที่มีความฮึกเหิมเต็มที่ลุกขึ้นเท้าสะเอวเด็กน้อยหายใจฟึดฟัดก่อนจะประกาศกร้าวออกมา “ระหว่างที่หลับไปท่านเทพเห็นว่าซินซินเป็นเด็กดี จึงให้ความช่วยเหลือ ให้ซินซินได้เห็นภาพอดีตและอนาคตของครอบครัว ขอแค่พ่อกับแม่เชื่อซินซินลูกสาวคนนี้จะช่วยพ่อกับแม่พลิกชีวิตครอบครัวเองค่ะ!” ว่าจบเจ้าเด็กก็ผ่อนลมหายใจออกมาทางจมูกอย่างภาคภูมิใจ
“…”
หลี่ชิงหวนยกมือทาบศีรษะลูกสาวก่อนจะหันมองสามีด้วยสีหน้าสิ้นหวัง “ต ตามหมออีกครั้งเถอะ”
“เอ๊ะ! ซินซินไม่ได้บ้าน้าา!”
วันนี้บ้านกู้จะกินหมูย่าง!
กู้ซินซินแก้สถานการณ์เข้าใจผิดครั้งใหญ่นี้ ด้วยการเล่าอดีตของครอบครัวทั้งหมดให้ครอบครัวได้ฟัง และเมื่อสองสามีภรรยาได้ยินสิ่งที่ลูกสาวพูดพวกเขาก็ทำได้เพียงเชื่ออย่างสนิทใจโดยไม่มีข้ออ้างใดมาขวางกั้น เพราะเรื่องทั้งหมดที่เคยเกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน ซินซินในวัยห้าขวบไม่มีทางที่เธอจะรับรู้ได้!
“ลูกบอกว่านอกจากอดีตแล้ว ยังรู้ถึงอนาคต?”
คำถามของบิดาส่งผลให้กู้ซินซินหน้าถอดสี “คือ…” ชะตากรรมของครอบครัวเธอเลวร้ายมาก เธอไม่แน่ใจเลยว่าถ้าเล่าออกมาแล้วจะส่งผลเสียมากกว่าผลดีไหม
กู้เหวินเจียมองออกว่าลูกสาวของเขากำลังหนักใจ ชายหนุ่มจึงย่อตัวนั่งลงต่อหน้าลูกสาว เขากุมมือน้อย ๆ ทั้งสองข้างนั้นเอาไว้ก่อนจะรับปากว่า ไม่ว่าเรื่องราวจะเป็นอย่างไรเขาจะรับฟังอย่างใจเย็น ไม่ใจร้อน และจะมีสติให้มากที่สุด
“สัญญานะคะ”
“พ่อสัญญา”
เมื่อเห็นว่าผู้เป็นพ่อรับปากแบบนั้นแล้ว กู้ซินซินก็สูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่ก่อนจะเล่าทุกสิ่งออกมาโดยไม่คิดจะปิดบังแม้แต่นิดเดียว เด็กน้อยเบือนหน้าหนีไปทางอื่นระหว่างเล่า เธอไม่ต้องการเห็นสีหน้าพ่อแม่ในตอนนี้ แค่เพียงมือของพ่อที่กำลังกำผ้าปูแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนนั่น ก็ทำให้เด็กน้อยรับรู้ได้แล้วว่าพ่อของเธอกำลังโกรธแค้นมากเพียงใด
ส่วนหลี่ชิงหวนนั้นเธอสิ้นหวังกับบ้านของตนเองมานานแล้ว พอรู้อย่างนี้เธอก็ไม่ได้แปลกใจอะไร ถ้าให้พูดเธอไม่สนใจแล้วว่าตระกูลหลี่จะทำร้ายเธอเพราะเหตุผลอะไร เธอไม่ได้สนใจแล้วว่าชีวิตในอนาคตของเธอจะจบสิ้นลงด้วยชะตากรรมแบบไหน มีเพียงสิ่งเดียวที่ทำให้เธอเจ็บปวดจนพูดไม่ออกนั่นก็คือเรื่องของ ‘ลูกสาว’
นี่กู้ซินซินจะต้องตายจากไปเพราะความไม่ได้เรื่องของเธอ ถึงสองครั้งสองคราเชียวหรือ?
“พวกเราจะทำอย่างไรกันดี…” หลี่ชิงหวนพึมพำออกมาด้วยความสิ้นหวัง “ชีวิตของซินซินจะไม่มีทางดีขึ้น ถ้าหากเด็กคนนี้มีเราเป็นครอบครัว”
“แม่คะอย่าพูดแบบนั้น” กู้ซินซินมองหน้าแม่ด้วยความจริงจัง “ท่านเทพให้พลังซินซินเพื่อเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของครอบครัว ภาพในอนาคตทำให้เรามีกำไรมากกว่าพวกเขา แม้ตอนนี้เราจะตกต่ำแต่ก็ใช่ว่าจะดีขึ้นไม่ได้ ซินซินรู้ว่าแม่กลัว แต่ซินซินอยากให้แม่เชื่อในตัวของพ่อ แล้วก็เชื่อในซินซินนะคะ!”
เด็กสาวพูดกับแม่ด้วยท่าทีจริงจัง เธอมั่นใจว่าชะตาชีวิตของครอบครัวเธอสามารถเปลี่ยนแปลงได้แน่นอน จะไม่มีการสูญเสียใดเกิดขึ้นในอนาคตถ้าหากครอบครัวของพวกเราแข็งแกร่งมากพอ ความเฉลียวฉลาดของพ่อเธอไม่ได้อยู่ในระดับพ่อค้าทั่วไป ชาติก่อนบ้านเราไม่มีแม้แต่เงินทุนพ่อยังสามารถนำพาครอบครัวให้กลายเป็นเจ้าของกิจการได้ นี่ยังไม่ได้พูดถึงตอนที่พ่อของเธอทำให้พวกเจ้าพ่อร่ำรวยมหาศาลผ่านความสามารถที่มี
“แต่ตอนนี้บ้านเรามีทุนที่มหาศาลกว่าเงินล้านหยวน ทุนที่เป็นภาพอนาคตในอีกสิบ ๆ ปีข้างหน้า คิดดูสิคะว่าพ่อจะทำอะไรได้บ้าง?”
กู้ซินซินโน้มน้าวพ่อกับแม่ของเธออย่างสุดความสามารถ ไม่ว่าเธอจะฮึกเหิมมากแค่ไหนแต่ตัวหมากหลักในการเดินแก้เกมชีวิตนั้นย่อมหนีไม่พ้นพ่อกับแม่ เธอมีระบบ มีภาพอนาคต แต่คนที่มีความสามารถอย่างแท้จริงนั้นคือพ่อกับแม่ ถ้าหากพวกท่านไม่เห็นด้วยและคิดหนี เธอในตอนนี้ก็คงทำอะไรไม่ได้แน่นอน
ตอนแรกที่ได้ยินว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับครอบครัว กู้เหวินเจียยอมรับเลยว่าความคิดแรกของเขาคือการหนีไปเซี่ยงไฮ้และหลบซ่อนอยู่ใต้ปีกพวกเจ้าพ่อเพื่อรักษาชีวิตครอบครัว แต่เมื่อเห็นว่าลูกสาวเชื่อมั่นในตนเองมากแค่ไหนกู้เหวินเจียก็รู้สึกสมเพชตนเองอย่างถึงที่สุด ‘นี่เขากลายเป็นพวกขี้ขลาดตาขาวไปแล้วหรือ?’ ผ่านมาเกือบเจ็ดปีแล้วที่เขาเอาแต่หลบซ่อนเพราะกลัวครอบครัวเดือดร้อน เขาไม่เคยคิดการณ์ไกล ทุกวันแค่อยากให้ครอบครัวได้อยู่อย่างสงบสุข
แต่หลังจากได้ฟังนิมิตของซินซินเขาก็ตาสว่าง ตระกูลกู้ไม่เคยคิดจะปล่อยเขาและครอบครัวให้อยู่อย่างสงบ พวกมันปรารถนาที่จะเห็นเขาล่มจม!
“ชีวิตของพวกเรามีแค่สองทางเลือกถ้าอยากอยู่อย่างสงบก็ต้องตกต่ำไปจนตาย แต่ก็ไม่มีอะไรมายืนยันได้ว่าพวกเราที่อยู่ไปวัน ๆ จะรอดพ้นจากพวกชั่วที่ปักกิ่ง บางทีเมื่อพวกมันเจ็บแค้นจากอะไรสักอย่าง พวกมันอาจจะกลับมาระบายความโกรธที่มดตัวเล็กอย่างพวกเราก็ได้”
คำพูดนั้นทำให้หลี่ชิงหวนหน้าซีด “ถ้าอย่างนั้น…”
“พวกเราต้องเปลี่ยนแปลงโชคชะตา อาศัยการหยั่งรู้ของซินซินเลือกเดินเส้นทางที่ถูกต้อง” กู้เหวินเจียจ้องหน้าภรรยาที่ลำบากด้วยกันมาหลายปี “ชิงหวนเรียกคุณที่ก้าวร้าวคนเดิมกลับมา พวกเรามาพยายามเพื่อซินซินกันเถอะ อย่าให้ลูกต้องลำบากไปทุกชาติเลย!”
หลี่ชิงหวนจ้องตาสามีของตนเองเดิมทีเธอไม่ใช่คนขี้กลัวแบบนี้ แต่ช่วงชีวิตที่ผ่านมาเพราะกลัวลูกเดือดร้อนเธอจึงเปลี่ยนนิสัยและนั่นก็ทำให้ชีวิตโดนกดขี่อยู่บ่อยครั้ง ในเมื่อครอบครัวเห็นพ้องตรงกันว่าควรลุกขึ้นสู้ครั้งใหญ่ เธอก็ไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะมาเป็นตัวถ่วงพวกเขา
“ได้!”
[ภารกิจที่ 1 สำเร็จ ของรางวัลอยู่ในช่องเก็บของ]
สำเร็จ!! กู้ซินซินชูมือสองข้างขึ้นด้วยความดีใจ เธอเปิดช่องเก็บของด้วยความตื่นเต้นและพบว่าตอนนี้ช่องว่างที่มีอยู่มากมายสองอันแรกถูกเติมเต็มด้วยเห็ดธรรมดาหนึ่งชิ้นและกำไลเงินเก่า ๆ และเมื่อกดดูข้อมูลเธอก็พบว่ากำไลนั้นคือความลับของการมองเห็นวิญญาณ กู้ซินซินดีใจจนอยากลุกขึ้นระบำบวงสรวงสวรรค์เมื่อพบว่าระบบไม่ได้บังคับให้เธอเห็นวิญญาณในทันที แต่ให้เลือกได้โดยการถอดใส่กำไล
ทว่าระบบพลิกชีวิตที่เธอได้รับมาเป็นระบบที่มอบภารกิจ คิดว่าอย่างไรแล้วก็ต้องให้ทำภารกิจเกี่ยวกับวิญญาณในสักวัน
“ประหลาดจริง” กู้เหวินเจียมองลูกสาวที่กำลังทำให้เห็ดหนึ่งหัวผลุบ ๆ โผล่ ๆ แม้จะทราบจากลูกสาวแล้วว่าเธอได้รับบางอย่างที่เรียกว่าระบบมาด้วย แต่เมื่อเห็นกับตาก็ยังตกใจมากอยู่ดี “ระบบของลูกสามารถเก็บของอย่างอื่นนอกจากรางวัลได้ไหม?”
กู้ซินซินได้ยินคำถามก็ลุกขึ้นก่อนจะยื่นมือไปที่เตียงนอน
พรึบ!
และทันทีที่เธอคิดว่าจะเก็บมัน เตียงไม้ผุพังก็ได้หายเข้าไปอยู่ในช่องเก็บของในทันที กู้เหวินเจียเห็นเช่นนั้นก็ยิ้มออกมาทันที ทักษะนี้จะสร้างประโยชน์ให้แก่ครอบครัวได้มากมายอย่างแน่นอน! ถึงแม้ในปี 1978 จะเริ่มมีการค้าเกิดขึ้น แต่ข้อจำกัดก็ยังมีเยอะ ดูจากอนาคตที่เขาเริ่มทำการค้าตอนปี 1985 แสดงว่าช่วงสองสามปีหลังจากนี้คงยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะแก่การค้าขาย
แม้จะไม่สะดวกแต่การค้าอย่างลับ ๆ ก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้ อีกอย่างต่อให้มีคนสงสัยก็ใช้สิ่งที่เรียกว่าระบบของซินซินแอบซ่อนสิ่งของ แบบนั้นก็จะสามารถรอดพ้นต่อข้อครหาไปได้สบาย ๆ ลูกสาวของเขาแม้ตอนนี้เธอจะแค่ห้าขวบแต่ผ่านนิมิตเธอก็ได้เห็นโลกที่ดำเนินไปหลายสิบปี ดังนั้นเขาจึงกล้าให้เธอกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของแผนการ แต่ในเส้นทางอื่น ๆ ที่ต้องลงทุนลงแรงหรือแบกรับความเสี่ยง เขาจะไม่มีทางให้ลูกและภรรยาทำแน่นอน
โครก~
เสียงท้องร้องของเด็กน้อยทำให้กู้เหวินเจียต้องหยุดความคิดทุกอย่างที่มีอยู่ กู้ซินซินหัวเราะแห้ง ๆ เธอลูบหน้าท้องของตนเองก่อนจะแบะปากตั้งท่าหิวโหย
“เดี๋ยวแม่จะไปต้มไข่ให้นะซินซิน”
[ภารกิจที่ 2 : สังหารหมูป่าที่กำลังคลั่ง]
[ในป่าหลังบ้านตอนนี้มีหมู่ป่าตัวผู้ที่เพิ่งตกเขากำลังบ้าคลั่งเพราะความเจ็บปวด จงสังหารเพื่อส่งให้มันไปสบาย ส่วนของรางวัลก็คือเนื้อของหมูป่าตัวนั้น]
“เราจะไม่กินไข่กันค่ะ!” กู้ซินซินคว้าแขนของแม่เอาไว้ด้วยความเร็วแสง เด็กน้อยจ้องมองไปที่ระบบพลางน้ำลายไหลเมื่อนึกถึงหมูย่างหอม ๆ ที่จะได้กิน “วันนี้บ้านกู้ของพวกเราจะกินหมูย่าง! หมูย่างเท่านั้น!!!”
กำราบพวกหมาป่าตาขาว
คำว่าหมูป่าทำให้สมาชิกบ้านกู้ฮึกเหิมขึ้นมาทันตาเห็น กู้เหวินเจียรีบวิ่งไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและคว้าเอาไม้แหลมคมสำหรับล่าสัตว์ของตนเองมาถือเอาไว้ ส่วนหลี่ชิงหวนลูกคุณหนูอย่างเธออย่าพูดถึงการล่าสัตว์เลย เมื่อก่อนแค่ตีหัวปลาก็ยังอาศัยสามี แต่ตอนนี้เมื่อนึกถึงภาพลูกสาวที่จะได้อิ่มเอมกับเนื้อหมูชิ้นโตหญิงสาวผู้เติบโตมาอย่างดีก็เดินดุ่ม ๆ ไปหลังบ้าน คว้าเอามีดปังตอคู่ใจขึ้นมาด้วยความมั่นใจ
“ลับคมอย่างดี เปรี้ยงเดียวส่งไปนั่งกินน้ำแกงยายเมิ่งได้แน่นอน!!”
แม้แต่หมูป่าเมื่อตายก็ยังต้องเจอยายเมิ่งหรือนี่…. “เอาเถอะ! พวกเราล่าหมูป่ากันเถอะค่ะ!!”
บ้านกู้ที่ถูกนำโดยบิดาเดินออกทางหลังบ้าน พวกเขามองซ้ายขวาเพื่อสอดส่องผู้คนเมื่อแน่ใจแล้วว่าจะไม่มีคนเห็นตนเอง ทั้งสามก็รีบกึ่งวิ่งกึ่งเดินไปทางป่าหลังบ้านราวกับสายลับในละครหลังข่าว เดิมทีการล่าหมูป่าหัวหน้าหมู่บ้านจะสั่นระฆังเรียกรวมชายหนุ่มไปช่วยเหลือกัน หรือไม่ก็จะเป็นกิจกรรมของบ้านที่มีสมาชิกผู้ชายเยอะ สามพ่อแม่ลูกเดินเข้าป่าล่าหมูแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ทว่าบ้านกู้ก็ไม่ได้มีทางเลือก หลายปีที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้บ้านกู้ไม่มีมิตรแท้แม้แต่คนเดียว เพราะพวกเขามาจากในเมืองและดูดีกว่าคนทั่วไปหลายสิบเท่า ความริษยาและความเกลียดชังจึงก่อเกิดขึ้นพร้อมกัน กู้เหวินเจียทั้งรูปร่างหน้าตาการศึกษาเหนือกว่าชายคนอื่นจนทำให้หญิงสาวในหมู่บ้านเคลิบเคลิ้มเมื่อได้มองเขา สิ่งนี้จึงทำให้ผู้ชายในหมู่บ้านรวมตัวกันเกลียดชังเขา
ส่วนหลี่ชิงหวนแน่นอนว่าสถานะลูกคุณหนูในปักกิ่งก็ทำให้เธอมีรูปร่างหน้าตาที่หาตัวจับได้ยาก ผิวพรรณของหลี่ชิงหวนขาวนวลราวกับสำลี ผู้ชายในหมู่บ้านเกิดและโตที่นี่ทุกวันเห็นแต่หญิงถึกที่เอาแต่ทำงานกลางแดด เมื่อได้พบกับผู้หญิงที่ดูจะบอบบาง หนุ่ม ๆ ในหมู่บ้านจึงพากันเชิดชูเธอให้เป็นนางฟ้า และอดไม่ได้ที่จะเอาไปเปรียบเทียบกับผู้หญิงในหมู่บ้าน
และนั่นก็ส่งผลให้ความเกลียดชังก่อเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ส่วนเด็กน้อยประจำบ้านอย่างกู้ซินซิน แม้จะเป็นแค่เด็กแต่หน้าตาที่ตกทอดมาจากพ่อแม่ก็ทำให้เธอดูดีและแตกต่างจากเด็กคนอื่นราวกับอยู่กันคนละโลก ส่วนด้านการศึกษานั้นเพราะมีพ่อที่ฉลาดจึงทำให้เธออ่านออกเขียนได้ มีความสามารถมากกว่าเด็กในวัยเดียวกัน
แม้เด็กหลายคนจะใสซื่อไร้ความริษยาตามวัย แต่ผ่านการเป่าหูของผู้ใหญ่ก็ทำให้พวกเขาไม่เล่นกับกู้ซินซินไปด้วย ความอิจฉาของคนทำให้บ้านกู้ไร้มิตรสหาย มีเพียงพวกที่เข้าหาเพื่อผลประโยชน์ ชอบมาหยิบยืมของกินในบ้าน บ้างก็เรียกใช้แรงงานกันฟรี ๆ เพราะไม่อยากให้ลูกสาวเติบโตอย่างยากลำบาก ที่ผ่านมาบ้านกู้จึงยินยอมมาตลอด แต่หลังจากนี้เพื่อการเติบโตของครอบครัวจะไม่มีใครได้ของฟรีจากบ้านกู้อีกต่อไป!
อู๊ดดด!!
“เจอแล้ว!” กู้เหวินเจียยกมือปรามลูกสาวกับภรรยา เขาลอบสังเกตอาการของเจ้าหมูป่าตัวร้ายก่อนจะยกยิ้มขึ้น “ชิงหวนคุณดูแลลูกอยู่ตรงนี้นะ ผมจะล่อมันไปจัดการ เมื่อเสร็จแล้วผมจะกลับมาตามให้ไปเก็บร่างของมัน”
“คุณคะหมูป่ามัน!”
“แม่คะเชื่อพ่อเถอะ พ่อของบ้านเราเก่งที่สุด ซินซินเชื่อว่าพ่อมีแผน” พ่อของเธอแค่มองหมูป่าก็ยิ้มออก นั่นแสดงว่าเขากำลังมีแผนการในใจ ปล่อยให้พ่อไปจัดการเองนั่นดีแล้ว แม่กับเธอถึงจะเตรียมความพร้อมมาอย่างไรก็ยังเป็นคนอ่อนแอถ้าเข้าไปต่อสู้อาจจะเป็นตัวถ่วงมากกว่า
ที่พ่อตัดสินใจให้ติดตามมาด้วยกันครั้งนี้เหตุผลก็มีอยู่สองอย่างเท่านั้น หนึ่งคือต้องการให้แม่เธอดูว่ามีชาวบ้านโผล่มาไหม สองคือให้เธอมาเก็บซากหมูเข้ามิติ ไม่มีแม้แต่เสี้ยววินาทีที่พ่อเธอจะใช้ครอบครัวไปทำงานอันตราย พ่อของเธอน่ะคือยอดป๊ะป๋าตัวจริงเลยล่ะ!
“เก็บผักป่ารอดีกว่า” หมูป่า หมูป่า คอยดูเถอะซินซินจะกินพุงกางเลย!
ป๊ะป๋าแห่งบ้านกู้ไม่คิดจะทำให้ลูกสาวสุดที่รักผิดหวัง กู้เหวินเจียอาศัยความเฉลียวฉลาดกำราบหมูป่าคลั่งได้ภายในเจ็ดนาทีโดยที่ตนเองไร้ซึ่งร่องรอยของการบาดเจ็บ หมูป่าตัวโตถูกหอกแหลมคมทิ่มแทงจนสิ้นใจไปในครั้งเดียว กู้เหวินเจียลูบร่างกายของมันเบา ๆ ก่อนจะภาวนาให้มันจากไปอย่างสงบสุขและไม่เจ็บปวดอีก
“ว้าว!!” กู้ซินซินมองหมูป่าตัวโตด้วยสายตาที่เป็นประกาย เด็กสาวเดินเข้าไปหาหมูป่าก่อนจะเก็บเจ้าตัวน่าอร่อยเข้าไปในช่องเก็บของ “ระบบช่องเก็บของนี่สามารถถนอมอาหารได้ไหม?”
[เวลาจะไม่เดินในช่องเก็บของ]
สุดยอด! ตอนแรกเธอคิดว่าขอแค่ช่องเก็บของสามารถลดเวลาเน่าเสียให้ของสดได้มันก็เกินพอ แต่นี่ถึงกับเวลาหยุดนิ่ง จะสะดวกเกินไปแล้ว!
“ถึงจะรู้อยู่แล้ว แต่ก็ทำใจให้ชินไม่ได้จริง ๆ” หลี่ชิงหวนพูดออกมาหลังจากได้เห็นหมูป่าทั้งตัวหายวับไปภายในเสี้ยววินาที “คุณไม่เจ็บแน่นะคะ?”
“ครับผมไม่เป็นอะไร กลับไปทำอาหารกันเถอะวันนี้ผมยังได้กระต่ายมาด้วย” กระต่ายป่าตัวใหญ่ถูกหมูป่าชนอย่างแรงระหว่างที่เขากำลังวิ่งหลอกล่อมัน วันนี้บ้านกู้แอบมาล่าสัตว์ต่อให้ตอนนี้จะไม่มีใครเห็น แต่เมื่อทำอาหารเนื้อที่ส่งกลิ่นหอมก็จะเรียกพวกชาวบ้านมา ถึงเวลานั้นต่อให้อยากปกปิดเรื่องเนื้อหมูก็คงทำได้ยาก เขาจึงคิดเอาไว้แล้วว่าจะต้องล่าสัตว์เพิ่มอีกหนึ่งอย่างเพื่อบังหน้า และเจ้ากระต่ายดวงซวยนี่ก็ช่วยบ้านกู้เอาไว้ได้มากทีเดียว
โครก~
เสียงท้องร้องของเด็กหญิงดังขึ้นอีกครั้ง ภาพของกู้ซินซินที่กำลังมองกระต่ายน้ำลายไหลทำให้สองสามีภรรยาต้องระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่ได้ “ฮ่าฮ่าฮ่า ไปเถอะ ๆ กลับบ้านกัน ถ้ายังอยู่ตรงนี้ซินซินของพวกเราจะกระโดดงับกระต่ายป่าสดแล้ว”
“ฮึ๊ย! พ่ออ้ะ! ซินซินไม่ได้เป็นคนแบบนั้นนะ!” ว่าจบเจ้าตัวเล็กของบ้านก็ทำหน้ามุ่ย แต่ถึงอย่างนั้นน้ำลายก็ยังไหลไม่หยุดอยู่ดี ถึงแม้ว่าเด็กผู้หญิงจะชอบร้องไห้เมื่อที่บ้านล่ากระต่ายแสนน่ารักมาเป็นอาหาร แต่กู้ซินซินไม่มีความรู้สึกพวกนั้นอยู่แม้แต่นิดเดียว
สำหรับเจ้าเด็กคนนี้ อาหารก็คืออาหาร อะไรอร่อยน่ารักแค่ไหนซินซินเห็นแล้วก็น้ำลายไหลใส่ทั้งนั้นแหละ!
บ้านกู้เดินออกมาจากป่าด้วยความอารมณ์ดี ผักป่าที่เต็มตะกร้าและเนื้อชิ้นโตทำให้ทั้งบ้านเดินคุยถึงเรื่องเมนูอาหารในวันนี้โดยไม่สนใจเลยว่าหลังออกมาจากป่าแล้วภาพของบ้านพวกเขาที่วันนี้มีโชคได้เนื้อกำลังถูกชาวบ้านจับตามอง กระต่ายตัวโตที่ถูกหิ้วหูโดยกู้เหวินเจียกลายเป็นที่จับตามองของชาวบ้าน พวกคนที่เคยได้ผลประโยชน์จากบ้านกู้ฟรี ๆ มาตลอดต่างพากันกลืนน้ำลายกันอึกใหญ่
“เนื้อ! บ้านกู้มีเนื้อ!” เด็กชายตัวอ้วนโยนของในมือทิ้งไปก่อนจะวิ่งตรงไปหาบ้านกู้และแบมืออย่างที่เคยทำ “ลุงกู้ส่งเนื้อมาให้ผมบ้าง!!”
“ตงตงของแม่อย่าทำตัวแบบนั้นสิ!” แม่ของเจ้าเด็กอ้วนเห็นแบบนั้นก็รีบวิ่งตามมา แต่เด็กที่หน้าด้านจะมีแม่จิตใจกว้างขวางได้หรือ? สะใภ้บ้านหงเลียริมฝีปากเธอมองกระต่ายตัวโตก่อนจะรีบพุ่งตัวเข้ามาคว้ามัน “ส่งมาให้พี่ช่วยจัดการเถอะ แล้วเดี๋ยวพี่จะเอามาให้”
หลี่ชิงหวนที่ไหวตัวทันเบี่ยงตัวหลบจนสะใภ้บ้านหงเกือบหน้าคว่ำ เขาชูกระต่ายในมือก่อนจะจ้องหน้าอีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นชา “ไม่เป็นไรครับเนื้อพวกนี้ผมจัดการเองได้”
เมื่อพบว่าบ้านกู้มีท่าทีที่เปลี่ยนไปสะใภ้บ้านหงก็ชักสีหน้าในทันที “เอ๊ะ! ทำไมถึงแล้งน้ำใจอย่างนี้ล่ะ!” สะใภ้บ้านหงตะเบ็งเสียงดัง จนทำให้หลานคนพากันเดินเข้ามาดูว่าเกิดอะไรขึ้น สามีของหล่อนเองก็เดินมาเช่นเดียวกัน ในตอนแรกเขาเพียงอยากชมว่าใครกำลังมีปากเสียงกับบ้านกู้ แต่เมื่อพบว่าภรรยาของตนเองกำลังอยู่ในศึกแย่งชิงเนื้อเขาก็รีบพุ่งตัวเข้ามาในทันที
“เกิดอะไรขึ้น!”
“ก็บ้านกู้นะสิไม่ยอมแบ่งเนื้อให้พวกเรา เลวร้ายแล้งน้ำใจอะไรขนาดนี้!”
“ว่าไงนะ! กู้เหวินเจียแกอย่าคิดว่าเป็นคนเมืองแล้วจะเห็นแก่ตัวได้ วันนี้ถ้าไม่ส่งเนื้อมาแกอย่าหาว่าฉันไม่เตือน!”
หน้าด้านกว่าฝ่าเท้าหมูป่า!! กู้ซินซินมองครอบครัวหน้าหนาด้วยสายตาที่ไม่อยากเชื่อ แต่ก็พอจะเข้าใจได้พวกเขาเห็นแก่ตัวกันทั้งครอบครัว ที่ผ่านมาได้ผลประโยชน์จากบ้านกู้ตลอด จนคิดว่ามันเป็นสิ่งที่สมควรจะได้รับ พวกเขามีความคิดที่บิดเบี้ยวไปทางนั้นทั้ง ๆ ที่ตนเองแล้งน้ำใจ แม้กระทั่งภายในบ้านยังทะเลาะแย่งชิงไข่หนึ่งฟองกันบ่อย ๆ
เจ้าพวกนี้ช่างเกินเยียวยา!
ฟึบ!!
กู้เหวินเจียกระแทกหอกแหลมทิ่มลงพื้น เขายื่นกระต่ายให้ภรรยาถือก่อนจะเดินไปประจันหน้ากับสามหงหน้าด้าน “ผมเองก็เป็นชายชาตรีโดนหยามเกียรติข่มขู่แบบนี้คงปล่อยเอาไว้ไม่ได้ ไหน ๆ พี่ก็ชี้หน้าขู่ผมราวกับตนเองเป็นผู้แข็งแกร่งขนาดนี้แล้ว งั้นก็แสดงให้ผมดูเถอะว่าพี่สามารถทำอะไรได้บ้าง!!!”
ชายบ้านหงที่โดนตะคอกใส่หน้าดังลั่นสะดุ้งโหยงและรีบมองหาคนช่วยเหลือทันที “อ ไอ้นี่มันจะทำร้ายคนแล้ว!!”
“เหวินเจียนายจะก้าวร้าวแบบนั้นไม่ได้นะ! ถ้านายทำร้ายบ้านหงพวกเราไม่อยู่เฉยแน่นอน!”
หลี่ชิงหวนที่สัญญากับครอบครัวว่าจะกลับไปเป็นคนเดิมเพื่อปกป้องทุกคนก็ไม่คิดที่จะปล่อยผ่าน นางร้ายแสนก้าวร้าวแห่งเมืองใหญ่ถกแขนเสื้อทั้งสองข้างของตนเองขึ้น เธอจ้องมองไปที่พวกชาวบ้านด้วยสายตามุ่งร้าย “พวกหมาป่าตาขาวหลายปีที่ผ่านมาบ้านกู้เมตตามอบน้ำใจให้พวกแกเสียยิ่งกว่าบ้านพ่อบ้านแม่ของพวกแก นอกจากจะไม่กตัญญูแล้วยังคิดร้ายใส่! พวกอกตัญญูวันนี้ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นฉันจะทำให้พวกแกจดจำชื่อฉันไปจนวันสุดท้ายของชีวิต!!”