Walking Street: เสน่ห์….ที่หาไม่ได้ในห้างสรรพสินค้า
ทำไมเราถึงมีความสุข เมื่อได้ลงเดินถนนบน "ถนนคนเดิน" (Walking Street) เพราะกลิ่นหอมของปิ้งย่างโชยมาตามลม เพราะเสียงดนตรีเปิดหมวกตลอดเส้นทาง หรือเพราะแสงไฟของร้านค้ามากมาย ที่ทำให้ถนนในเมืองดูเร้าใจขึ้นกว่าเดิม
ถ้าจะให้นิยามคำว่าถนนคนเดินตามความเข้าใจของผู้เขียน น่าจะหมายถึง "การคืนพื้นที่ให้กับการเดินเท้า" เพราะปกติถนนเป็นพื้นที่ของรถยนต์ การทำถนนคนเดินคือ การเปลี่ยนถนนให้กลายเป็นพื้นที่เดินของคนแบบ 100%
เป็นพื้นที่ไร้มลพิษทางเสียง และควันรถ เปิดโอกาสให้เราได้หยุดเดิน เพื่อมองรายละเอียดของเมือง ที่ปกติเราเคยมองข้ามไป
เคยสังเกตกันไหมคะว่าส่วนใหญ่ถนนคนเดินมักตั้งอยู่ในย่านที่มีประวัติศาสตร์ ดังนั้น จึงเป็นพื้นที่ที่ทำหน้าที่ "เล่าเรื่อง" ของท้องถิ่นนั้น ๆ ผ่านสถาปัตยกรรม รสชาติของอาหารสูตรโบราณ เสียงเพลงของดนตรีพื้นบ้าน หรือศิลปินเปิดหมวกที่สะท้อนตัวตนพื้นถิ่นในย่านนั้น
ข้อดีของการมีถนนคนเดินสำหรับชุมชน และคนท้องถิ่นนั้น ๆ ประการแรกเลย คือ กระจายรายได้ เงินที่นักท่องเที่ยวจ่ายไปจะเข้ากระเป๋าพ่อค้าแม่ค้าในชุมชนโดยตรง
เป็นพื้นที่แสดงศักยภาพ เราจะเห็นเด็กเล็กๆ นักเรียน หรือศิลปินท้องถิ่นมาโชว์ความสามารถ ไม่ว่าจะเป็นดนตรี นาฏศิลป์ หรืองานฝีมือต่าง ๆ ในถนนคนเดินเสมอ เป็นการสืบสานวัฒนธรรมไปด้วยในตัว
นอกจากนี้ สิ่งเหล่านั้นยังนำมาซึ่งความภาคภูมิใจในถิ่นฐานที่ตนเองอยู่ เวลามีคนต่างถิ่นมาชื่นชมของดีในบ้านเรา คนในชุมชนจะรู้สึกหวงแหน และอยากพัฒนาพื้นที่ของตัวเองให้ดีขึ้น
ผู้เขียนเองก็เป็นคนหนึ่งที่เมื่อได้ออกเดินทาง มักจะเสาะแสวงหาถนนคนเดินทุกครั้งไป ไม่ว่าจะเป็น กาดกองต้า จ.ลำปาง ถนนคนเดินตรอกโรงยา จ.อุทัยธานี ถนนคนเดินเชียงคาน จ.เลย ถนนคนเดินสะพานสราญวิถี จ.ประจวบฯ ถนนคนเดินบ้านอีต่อง จ.กาญจนบุรี ถนนคนเดินกาดไต-แม่ลาน้อย จ.แม่ฮ่องสอน ฯลฯ
สิ่งที่ผู้เขียนพบ และคิดว่าเป็นเสน่ห์ของถนนคนเดิน คือ
Unique Food: เมนู "Local Signature" ที่หาที่อื่นไม่ได้ เช่น ไข่ป่าม กุ้งเสียบไม้ จิ๊กโก๋ยัดไส้ ไค(สาหร่ายน้ำจืด)แผ่นทอด กรือโป๊ะ(ข้าวเกรียบ) ขนมคXยลิง จ.จันทบุรี (ชื่อขนมฮาจริงๆ ค่ะ แต่อร่อยมากนะ)
Hidden Gems: มุมถ่ายรูปสวย ๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในตรอกซอกซอย เช่น กำแพงเก่า บ้านไทยโบราณ
Street Vibes: บรรยากาศการแสดงสด งานศิลปะ หรือกิจกรรมพื้นบ้านที่มีแค่ช่วงเย็น
Souvenirs: ของฝากที่เป็นงานฝีมือจริง ๆ ไม่ใช่ของโรงงาน
สำหรับผู้เขียน ถนนคนเดินคือพื้นที่ที่ทำให้เราเอาตัวเข้าไปใกล้ชิดกับวิถีชีวิตคนท้องถิ่นได้ง่ายที่สุด และยังเป็นพื้นที่ของการสร้างมนุษยสัมพันธ์อย่างเป็นธรรมชาติที่สุด คนแปลกหน้าอาจยิ้มให้กัน หรือทักทายกันระหว่างรอคิวอาหาร และจดจ่อกับการยืนดูแม่ค้าทำอาหาร
ถนนคนเดินจึงไม่ใช่แค่แหล่งสำหรับไปซื้อของราคาถูก ไปกินข้าวเย็น แต่คือการไป 'เสพ' จิตวิญญาณของเมืองนั้นๆ ในวันที่ความเร่งรีบของท้องถนนถูกเปลี่ยนมาใช้ความเร็วในระดับก้าวเดินแทน
อ่านข่าวเพิ่มเติม
ติดตามเราได้ที่
เว็บไซต์:https://www.www.thebangkokinsight.com/
Facebook:https://www.facebook.com/TheBangkokInsight
X: https://twitter.com/BangkokInsight
Instagram: https://www.instagram.com/thebangkokinsight/
Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCYmFfMznVRzgh5ntwCz2Yxg