ทำความรู้จัก...ปลาเต็กเล้งไม่ดุร้าย แต่ขี้ตกใจ

ดร.ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ นักวิชาการด้านทะเลและสิ่งแวดล้อม ได้โพสต์เฟซบุ๊กส่วนตัวเกี่ยวกับเรื่องปลาเต็กเล้งว่า ปลาเต็กเล้งพบได้ทั่วไป เป็นปลาผิวน้ำ หากินปลาเล็กเป็นอาหาร
ทั่วไปในที่นี้คือตามกองหิน ใกล้แหลม ตามท่าเรือ หรือตามวัสดุลอยน้ำกลางทะเล
ปลาเต็กเล้งไม่ดุร้าย ในทางกลับกัน เป็นปลาขี้ตกใจ ตื่นกลัวคน
นักดำน้ำเจอปลาเต็กเล้งเป็นประจำ ไม่ใช่ปลาหายาก
จากกรณีจ่าโทเกรียงศักดิ์ เพ่งพินิจ หน่วยรบพิเศษ ตายระหว่างฝึกรีคอนนี้เกิดขึ้นเฉพาะจริงจัง คาดว่าปลาคงตกใจจากจุดอื่น แล้วพุ่งหนีมาทางนี้ ปลาไม่มีพิษ และไม่จู่โจมด้วยการพุ่งเข้าแทง เป็นเหตุบังเอิญ
เท่าที่ทราบ ไม่เคยเกิดเหตุการณ์ถึงขั้นเสียชีวิตในไทย ในเมืองนอกมีอยู่บ้างที่ได้รับบาดเจ็บ แต่นานๆ ครั้ง (นานมาก) เราไม่จำเป็นต้องกลัวปลาชนิดนี้ว่าจะจู่โจมเรา
 
ปลาเต็กเล้ง หรือ วงศ์ปลาเข็มแม่น้ำ (อังกฤษ: Needlefish) เป็นวงศ์ปลาในชั้นปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Belonidae (/เบ-ลอน-นิ-ดี/)
 
มีรูปร่างคล้ายปลาในวงศ์ปลาเข็ม (Hemiramphidae) แต่มีขนาดลำตัวใหญ่กว่ามาก ปากแหลมยาวทั้งบนและล่าง และภายในปากมีฟันซี่เล็ก ๆ แหลมคม เกล็ดมีขนาดเล็ก เกล็ดตามแนวเส้นข้างลำตัวมีประมาณ 130-350 แถว ครีบหลังมีก้านครีบแขนงประมาณ 14-23 ก้าน ครีบอกใหญ่แข็งแรง ครีบท้องมีขนาดเล็กมาก
 
เป็นปลาที่กินเนื้อเป็นอาหาร โดยไล่ล่าปลาขนาดเล็กกว่ารวมทั้งแมลงและสัตว์น้ำต่าง ๆ กิน นิยมอยู่รวมเป็นฝูง หากินตามผิวน้ำ พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก ส่วนมากจะพบตามบริเวณชายฝั่งทะเลที่ติดกับปากแม่น้ำ จึงจัดเป็นปลาน้ำกร่อยอีกจำพวกหนึ่ง
 
แพร่ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ติดกับวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ ไข่มักจะมีเส้นใยพันอยู่รอบ ๆ และใช้เวลาประมาณ 6-9 วันถึงจะฟักเป็นตัว นับว่านานกว่าปลาในวงศ์อื่นมาก ลูกปลาในวัยอ่อนส่วนปากจะยังไม่แหลมคมเหมือนปลาวัยโต
 
เป็นปลาที่สามารถกระโดดจากผิวน้ำได้สูงมาก ขนาดใหญ่ที่สุดพบยาวถึง 120 เซนติเมตร นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา โดยมีชื่อเรียกเฉพาะในวงการตกปลาว่า "ปลาเต็กเล้ง" บางชนิดมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เช่น ปลากระทุงเหวเมือง
(ข้อมูลจาก วิกิพีเดีย)