ที่รักของเสือ (อ่านฟรี)
ข้อมูลเบื้องต้น
บทที่ 1
@ผับH
แสงสียามค่ำคืนท่ามกลางเมืองใหญ่
“นี่คือนักร้องที่จะมาแทนน้องซิมวันนี้ค่ะเฮีย ชื่อน้องที่รัก" สาวสองร่างใหญ่ดันหลังรุ่นน้องคนสวยให้ขยับไปข้างหน้าเพื่อแนะนำตัวกับเฮียเจ้าของผับ
"ชื่อที่รัก?" ชายหนุ่มเจ้าของผับเลิกคิ้วเป็นคำถาม
“ค่ะ” หญิงสาวพยักหน้าตอบรับ ใครๆก็แปลกใจกับชื่อเธอทั้งนั้น
‘นิธิศ’ ชายหนุ่มเจ้าของผับสุดฮอตมองพิจารณาหญิงสาวขึ้นลง “เคยร้องเพลงใช่ไหม”
“เคยร้องตามร้านอาหารค่ะ”
“ดี สงสัยอะไรก็ถามจีจี้ ไปทำงานเถอะ" เมื่อพบว่าเธอเคยมีประสบการณ์มาก่อนชายหนุ่มก็วางใจโบกมือไล่ทั้งสองคนออกไป เพราะเขาต้องการจะทำงานต่อ
"ค่ะคุณนิธิศ" ที่รักก้มหัวเล็กน้อยเป็นการเคารพเขาในฐานะนายจ้าง
นิธิศเงยหน้าจากเอกสารมองไปที่หญิงสาวนิ่งจนเธอแอบเกร็ง ไม่นานเขาก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง "เรียกเหมือนคนอื่นก็ได้”
“ค่ะ” ที่รักหันหลังตามพี่จีจี้ออกไป มือเล็กแอบลูบอกเบาๆ เมื่อกี่หัวใจเธอแทบจะวาย ขอร้องอย่าได้โดนใครจ้องแบบนี้อีกเลย
หลังจากแยกตัวออกมาจากห้องทำงานเจ้าของผับหญิงสาวก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนหน้าเธอเป็นกังวลมากจริงๆ ว่าจะเผลอทำอะไรไม่เข้าตาเจ้าของจนไม่ได้งานนี้
ถึงแม้ว่าจะเป็นแค่ตัวแทนที่มาร้องแทนฉุกเฉินแค่หนึ่งวันแต่เงินค่าจ้างและค่าทิปที่จะได้หากใช้ดีๆ คงอยู่ได้หลายวัน ถึงแม้ว่าจะมีเงินสำรองในบัญชีอยู่มากแต่ที่รักก็ไม่ได้อยากจะดึงมันมาใช้เท่าไหร่เพราะคนเราไม่รู้อนาคต
อีกอย่างเงินพวกนั้นเป็นเงินที่แม่ของเธอทำงานอย่างหนักเพื่อส่งเสียให้เธอได้เรียนมหาวิทยาลัยชั้นนำที่ตนสอบติดแบบนี้ มันคือความฝันและแทบจะคาดไม่ถึง
ใครจะคิดว่าลูกแม่ค้าขายของจะได้ดีเข้าเมืองกรุงมาเรียนไกลถึงขนาดนี้ อะไรที่ประหยัดได้ก็ต้องประหยัดไปก่อน ถึงแม้ว่าช่วงหลังๆ จะไม่ได้ลำบากแล้วก็เถอะแต่มันติดเป็นนิสัยไปแล้ว
พอถึงคิวร้องเพลงของตัวเองที่รักที่เตรียมตัวมาอย่างดีก็ก้าวขึ้นเวที ปกติผับที่นี่จะเปิดเพลงโดยดีเจดังอยู่ทุกวัน จะมีก็แค่วันศุกร์เท่านั้นที่ผับจะใช้นักร้องร้องสดแทนเพื่อเป็นจุดขายให้กับร้าน
นอกจากบรรยากาศดี แสงสีตระการตาแล้ว ยังมีเครื่องเสียงและเครื่องดื่มที่มีคุณภาพสูงอีกด้วย เรียกได้ว่าราคาโดยรวมเหมาะสำหรับคนกระเป๋าหนักหน่อย หากคนกระเป๋าแบนๆ อย่างเธออยากเข้าก็คงต้องมากับเพื่อนหลายๆ คนแล้วหารกัน
แต่แน่นอนว่าที่รักคงไม่ทำแบบนั้น ชีวิตเธอไม่ได้ว่างมากขนาดนั้น เวลาเป็นเงินเป็นทองวันนี้ร้องเพลง พรุ่งนี้มีถ่ายรีวิวสินค้าอีกสองเจ้า อะไรที่สุจริตและได้เงินที่รักคนนี้ทำหมดเพราะมันคือตัวขับเคลื่อนชีวิต
นักร้องหน้าใหม่แสนสวยหน้าคุ้นทำให้ลูกค้าที่มีในวันนี้ต่างตั้งตารอ ลูกค้าของที่ผับส่วนมากเป็นนักศึกษามหาลัยกันไปเยอะ ใครบ้างไม่รู้จักดาวมหาลัยปีนี้
น้องที่รักสาวสวยของนิเทศดาวต๊อกต๊อกคนดังที่มีผู้ติดตามมากกว่าล้านคนภายในระยะเวลาสั้นๆ ความสวย ความน่ารัก ความเป็นสตาร์ที่พุ่งออกมาทำให้หญิงสาวดูโดดเด่นกว่าใคร
ดนตรีสดบรรเลงขึ้นตามด้วยเสียงร้องสดของนักร้องคนสวยเรียกเสียงปรบมือเกรียวกราว หญิงสาวเลือกเป็นเพลงฮิตติดหูที่ร้องโดยนักร้องดังท่านหนึ่ง มีหลายคนเอาโทรศัพท์มือถือออกมาบันทึกคลิปเอาไว้ราวกับหญิงสาวเป็นดาราดัง
“เมื่อฉันหลับตาลง ฉันมองเห็นดวงตาคู่นั้น หัวใจของฉันยังคงเจ็บปวด ฉันต้องการจะลืมให้ได้เสียที ถ้านี่คือความฝัน คุณช่วยปลุกฉันทีได้มั้ย คุณคือพรหมลิขิตของฉันจริงๆ รึเปล่า? ฉันกำลังตกหลุกรักคุณ…"
วู้วววว~~ เสียงโห่ร้องของโซนข้างล่างดังกว่าทุกๆ วันเป็นสิ่งที่บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่านักร้องวันนี้ทำได้ดีแค่ไหน
ปึก!
"มองอะไรขนาดนั้น" 'รามิล’ กระแทกไหล่นิธิศด้วยกำปั้นลูกผู้ชายเพื่อปลุกให้เพื่อนชายตื่นจากภวังค์เหม่อลอยสักที
"เปล่า" นิธิศที่พึ่งรู้ตัวว่าเผลอจ้องนักร้องสาวนานเกินไปก็เก็บสายตากลับมา
"รู้ว่าสวย เก็บอาการหน่อย" รามิลหยักคิ้ว ไม่รู้ไอ้เสือมันไปหามาจากที่ไหน จะว่าไปแล้วก็หน้าคุ้นๆอยู่เหมือนกัน
"สวยชิบหาย” สมคำร่ำลือ 'สายฟ้า’ จ้องมองลงไปข้างล่างตามสายตาของนิธิศตั้งแต่เมื่อกี่พึมพำกับตัวเอง แน่นอนว่าชายหนุ่มสายโซเชี่ยลจดจำนักร้องหน้าใหม่ของวันนี้ได้ทันทีแตกต่างจากรามิลที่ไม่ค่อยสนโลก “พวกมึงว่าน้องเขาจะสนใจกูมั้ยวะ"
"ไม่สน" นิธิศตอบให้ทันที
"ไรมึงไอ้เสือ" สายฟ้าไม่เชื่อเด็ดขาด
"น้องเขาเป็นคนทำมาหากิน อย่าทำเด็กมันเสียคน" เสือนิธิศว่าพรางยกแก้วบรั่นดีขึ้นดื่ม
"จริง มึงควรปล่อยให้น้องเขาไปมีอนาคตที่ดี" ‘โอโซน ‘เห็นด้วยกับนิธิศทุกอย่าง เด็กคนนี้เขามองมานานแล้วแต่รู้ว่าตัวเองดีไม่พอเลยไม่ยุ่งดีกว่า
"กูนี่ไงอนาคตที่ดี" สายฟ้าชี้ตัวเอง ใบหน้าหล่อเหลาไม่เชื่อเด็ดขาด
"นรกล่ะสิไม่ว่า ใครได้มีเป็นผัวคงทุกข์ใจตาย" นิธิศส่ายหน้าเอือมระอา
"น้อยๆหน่อย ว่าแต่กูมึงก็ไม่ต่างป่ะว่ะ สาวเยอะกว่ากูอีกมั้ง" สายฟ้าแยกเขี้ยว ทำไมเขาถึงโดนขัดขวางจากสาวสวย
"กูจัดการได้ ไม่ได้ชนกันทุกวันแบบมึง" อีกอย่างเขาไม่คิดจะผูกมัดอยู่แล้ว ก็แค่ระบายอารมณ์ตามประสาผู้ชาย
"ชนเหี้ยไร" สายฟ้าไม่ยอมรับ ก็แค่ปะทะกันนิดหน่อยเขาจัดการได้เถอะ
"ระวังคู่หมั้นมึงจับได้ น้ำตาจะได้เช็ดหัวเข่าอีกรอบ" รามิลเตือนด้วยความหวังดี ตอนนี้คู่หมั้นมันไปเรียนต่อต่างประเทศ พอไม่มีคนคุมแล้วก็ออกลายเดิม
"มึงก็ไปแซวมัน" นิธิศแสยะมุมปาก ตั้งตารอวันที่ไอ้ปลาไหลไฟฟ้ามันจะเกมโอเวอร์เมื่อไหร่
"อย่าให้กูเห็นพวกมึงร้องไห้เพราะหญิงแล้วกัน โดยเฉพาะมึงไอ้เสือ” สายฟ้าถลึงตาใส่เพื่อนๆ ทำไมไม่มีใครเอาเข้าใจเขาเลย
"ไม่มีวัน" นิธิศมั่นใจมากว่าเขาจะไม่มีทางร้องไห้น้ำตาเช็ดหัวเข่าเพราะผู้หญิงที่ไหนแน่นอน
“สรุปคือน้องที่รักคือกูไม่ควรเข้าใกล้ใช่มั้ย” สายฟ้าถามย้ำอีกครั้ง
“ใช่” นิธิศตอบกลับเสียงเข้ม เขากำลังปกป้องลูกจ้างของตัวเองอยู่
“เหอะ! อย่าให้รู้ว่ากั๊กไว้กินเองนะมึง” สายฟ้ามองนิธิศอย่างคาดโทษ
“สมภารไม่กินไก่วัด” นิธิศหยักไหล่สบายๆ
“คราบๆ คุณเสือ อย่ากินนะครับ” สายฟ้าว่า ที่เหลือต่างพากันยกยิ้มมุมปากจางๆ เรื่องนี้พวกเขาขอไม่พูดดีกว่า สายตาไอ้เสือมันต่างจากปกตินิดหน่อย แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่รู้
“เออ ก็ไม่ได้สวยขนาดนั้น" นิธิศพูดตัดรำคาญ บรั่นดีแก้วใหม่ถูกเติมด้วยสาวสวยข้างกายที่ถูกเรียกมาบริการวันนี้
"เหอะ" รามิลกับโอโซนร้องเหอะก่อนจะหันไปซุกสาวๆ ที่เรียกมาวันนี้
"ไม่สวยก็เหี้ยล่ะ" สายฟ้าพึมพำ
"…." นิธิศไม่สนใจท่าทางของเพื่อนอีก เขาหันสายตาออกไปข้างนอกห้องvvip จ้องมองข้างล่างนิ่งสักพักก็ถอนสายตากลับมา ชายหนุ่มโบกมือไล่ผู้หญิงที่นั่งเบียดให้ออกไปไกลๆ ก่อนที่ตนจะลุกออกไปจากห้อง เขายังมีงานต้องเคลียร์อีกหน่อย
"เฮียนิธิศคะ วันนี้ไม่ให้หวานบริการเฮียหรอคะ" สาวสวยพยายามเชิญชวน เธอไม่อยากปล่อยโอกาสทองไป กว่าจะได้มาบริการชายหนุ่มยากยิ่งกว่าออกรบเสียอีก เธอต้องตบตีฝ่าฝันอุปสรรคกับคนอื่นๆ ที่จ้องกันตาเป็นมัน
“ไม่ล่ะ ฉันไม่มีอารมณ์เธอออกไปได้แล้ว” ชายหนุ่มไล่สาวหุ่นบึ้มออกไปอย่างไร้เยื่อใย เขาไม่เคยให้ความหวังใคร ไม่ใช้ซ้ำ ไม่นอนร่วมเตียง ไม่เคยใช้ปากกับใคร ไม่เคยให้ใครสัมผัสตัว ไม่ให้ทำตัวสนิทสนม ไม่ให้ทักทาย ครั้งเดียวจบแยก ถ้าทำได้ก็ดีล แต่ถ้าทำไม่ได้ก็แยกย้าย ผู้หญิงพวกนั้นก็แค่ของเล่นชั่วคราวระบายอารมณ์ไม่คู่ควรได้แตะต้องร่างทองคำของเขาหรอก
ก่อนออกไปนิธิศหันกลับไปมองข้างล่างอีกครั้ง นักร้องวันนี้ถ้าจะถูกใจลูกค้าจริงๆ
"เพลงสุดท้ายแล้วนะคะ มีใครอยากขอเพลงมั้ยเอ๋ย" ที่รักเอ่ยถามเสียงใส ตลอดช่วงของเธอหญิงสาวสามารถควบคุมและเอนเตอร์เทรนคนดูได้อยู่หมัด สักพักบริกรก็นำกระดาษสีขาวมาส่งให้เธอถึงหน้าเวที
ที่รักก้มอ่านมันและมองหาลูกค้าที่ขอเพลง "…พี่คนสวยโต๊ะแปดนะคะ ซ่อนกลิ่น” ซ่อนกลิ่นเป็นเพลงฮิตอีกเพลงที่ติดชาร์จความดังไม่แพ้กัน ถูกร้องโดยนักร้องเสียงเอกลักษณ์ไพเราะยากจะเลียนแบบของนักร้องสาวท่านหนึ่งที่มีชื่อเสียงมาอย่างยาวนาน
"….คงไว้ได้แค่กลิ่น ที่ไม่เคยเลือนลา ยังหอมดังวันเก่า ยามเมื่อลมโชยมา ทิ้งไว้เพียงอดีต ที่ไม่เคยหวนมา ซ่อนเธอไว้ในใจ…"
“ขอให้คืนนี้เป็นคืนที่ดีนะคะ “ หลังจบช่วงของตนหญิงสาวก็บอกลาลูกค้าค่ำคืนนี้และลงเวทีเพื่อให้คนอื่นมารับช่วงต่อ วันนี้ที่รักร้องไป7เพลงเป็นเวลาเกือบ45นาที จริงๆ เธอมีคิวร้องแค่5เพลงแต่พอดีว่าคนที่จะขึ้นต่อดันท้องเสียวิ่งไปเข้าห้องน้ำหญิงสาวจึงต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อนโดยได้รับคำสั่งมาจากเจ๊จีจี้อีกทอดหนึ่ง
"ทำดีมากสาวน้อย มีโอกาสไว้มาอีกนะเจ๊จะจองคิวขึ้นไว้ให้" จีจี้ถูกใจสาวน้อยคนนี้มาก เสียงหวานใสร้องเพลงไหนก็เพราะไปหมด หน้าตาก็สวยเทสการแต่งตัวก็ดี
"ขอบคุณค่ะเจ๊" ที่รักยกมือไหว้ขอบคุณรุ่นพี่ต่างคณะที่ให้โอกาส เธอรู้จักกับเจ๊จีจี้ตอนประกวดดาวเดือนเมื่อสองเดือนก่อน
"แค่นี้เอง นี่ค่าจ้างวันนี้จ๊ะ" จีจี้ยื่นซองค่าจ้างที่น่าจะหนักเอาเรื่องให้สาวน้อยที่รัก
"ขอบคุณค่ะ งั้นที่รักขอตัวกลับก่อนนะคะ" ที่รักยิ้มร่า ดูจากความหนาของซิงเธอคิดว่าน้าจะได้เยอะอยู่ ก็ที่นี่มันแหล่งรวมคนกระเป๋าหนักไหนจะค่าจ้างไหนจะทิปอีก อาจจะได้เยอะกว่าเธอรีวิวสินค้าหนึ่งครั้งก็ได้
"จ๊ะ กลับดีๆนะที่รัก" จีจี้ยิ้มหวาน เธอเอ็นดูสาวน้อยมาตั้งแต่ประกวดดาวเดือน น้องน่ารักนิสัยดี สดใสในแบบของตัวเอง อ่อนโยนไม่อ่อนแอพูดเพราะมีน้ำใจสมมงดาวมหาลัยปีนี้ที่สุด
"ค่ะเจ๊" ลากันสักพักที่รักก็ขอตัวออกมา ก่อนกลับที่รักไม่ลืมแวะจัดการธุระส่วนตัวในห้องน้ำก่อนกลับเพื่อความสบายใจ หลังล้างมือเติมหน้าแล้วร่างเล็กก็เดินถือกระเป๋าออกจากห้องน้ำ โดยไม่คาดคิดว่าจะไปเดินชนกับใครเข้า
ตุบ!!
อึก! จุก “ขอโทษค่ะ” ที่รักขอโทษก่อนเป็นอันดับแรกเพราะเธอไม่ได้มองทางให้ดี หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองคนที่ตนชนไปก่อนหน้า
หืมม คุณนิธิศ? มาทำอะไรแถวนี้
นิธิศเมื่อพบคนที่ต้องการเจอก็ไม่อาจเก็บงำความต้องการได้อีกต่อไป เหงื่อเปียกชื้นบนไรผมที่ถูกเซตอย่างดีผสมกับเสียงหอบหายใจแรงทำให้เขาแทบสิ้นสติ ครั้งนี้ศัตรูของเขามันเปลี่ยนวิธีการใหม่ คงคิดจะแบล็คเมล์เขาเล่นสกปรกไม่เลือกวิธีการ
ชายหนุ่มหอบหายใจ เขาฟุบหน้าลงกับลาดไหล่เล็ก สูดดมกลิ่นหอมจากซอกคอขาวจนที่รักขนลุก ร่างบางย่นคอหนีพยายามดันคนตัวใหญ่กว่าให้ออกห่าง “ธะ เธอ แห่กกๆ ช่วยฉัน”
“คะ?" ที่รักไม่แน่ใจว่าเธอจะช่วยอะไรเขาได้ หญิงสาวดันเขาออกพยายามถอยจากนายจ้างเพื่อรักษาระยะห่าง นิธิศไม่ยินยอมให้เป็นแบบนั้นแน่นอน เขาตั้งใจเดินตามเธอมาตั้งแต่หน้าโถงทางเข้าห้องน้ำ เพราะไม่ไว้ใจใคร เกรงว่าหากไปคว้าใครมั่วๆ ระหว่างทางจะเจอแจ๊กพ็อตกลายเป็นสายให้ฝั่งนู้นแทน
หมับ! มือใหญ่คว้าแขนเล็กเอาไว้แน่น "ช่วยฉัน แล้วฉันจะจ่ายให้เธออย่างงาม"
"คุณ!!" ที่รักหน้าเหวอก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นแดงจัดด้วยความโกรธ เขาคิดอะไรอยู่!
"มากับฉัน" เขาลากเธอเข้าไปในห้องน้ำและทำการปิดล็อคประตูดังปัง! แน่นอนว่าที่รักที่ตัวเล็กกว่ามากสู้แรงมหาศาลของชายหนุ่มตัวโตไม่ไหว
พรึ่บ! ชายหนุ่มดันคนตัวเล็กกว่าติดผนัง
“ไม่นะ ฉันไม่ได้ขาย” ที่รักปฏิเสธและพยายามดิ้นหนี เพียงเพราเขาเป็นนายจ้างและมีกำลังต่อรองมากกว่าเธอจึงไม่กล้าทำอะไรรุนแรงในตอนแรก เขาดูเป็นคนดีก่อนหน้าก็ไม่มีท่าทีที่เกินเลยอะไรกับเธอสักนิด ไม่น่าจะลงเอยแบบนี้ได้เลย หญิงสาวตัดสินใจทุ้งเข่าสุดแรงแต่ชายหนุ่มกลับรู้ทันเขาหลบและใช้ขาแกร่งกดทับขาของเธอไว้แน่น
“ฉันไม่ไหวแล้ว ขอโทษด้วย” นิธิศหอบหายใจหนัก มีแค่เธอที่ช่วยได้เพียงแค่ดมกลิ่นก็รู้ได้แล้วว่าหญิงสาววิเศษมาก ที่รักที่เห็นว่าน่าจะเจราไม่ได้แล้วก็ทำท่าจะแหกปากร้องให้คนช่วยแต่ก็ยังช้าไปอยู่ดี เพราะตอนนี้ริมฝีปากหยักคล้ำได้ก้มลงมาประกบจูบปิดปากเล็กเอาไว้เสียแล้ว
เธอประมาทเกินไปเธอควรจะร้องให้คนช่วยตั้งแต่เมื่อกี่แล้ว
ตุบบ! ตุบบบ! มือเล็กทั้งผลักทั้งทุบแต่ก็ไร้ผล!
อุ้บบบบ!! อื้ออออ!!
หวานมาก…
แต่สิ่งที่ที่รักไม่รู้ก็คือต่อให้เธอร้องให้คนช่วยก็ไม่มีใครมาช่วยได้อยู่ดีเพราะนิธิศได้เรียกการ์ดของผับให้มายืนเฝ้าทางเข้าเอาไว้แล้วก่อนหน้านี้…
ไรท์ ❤️
อืมมม สมภารไม่กินไก่วัดนะอั๊ยเสือ ไม่เป็นไรนะที่รักเป็นเด็กอั๊ยเสือก็ไม่แย่หรอกลูก ฮรี่ฮรี่~
นิสัยตัวละครแต่ละคนจะเป็นยังไงรอติดตามตอนต่อไปค่า ไม่มาม่า ฮีลใจ แนวน่ารักหนุบหนับ
#ยังไม่ได้แก้ไขคำผิดและตรวจสอบเนื้อหาค่ะ
ขออนุญาตเจ้าของเพลงสำหรับอรรถรสในเนื้อหาด้วยค่ะ
บทที่ 2 NC 20++
ที่รักที่เห็นว่าน่าจะเจรจาไม่ได้แล้วก็ทำท่าจะแหกปากร้องให้คนช่วยแต่ช้าไปเพราะตอนนี้ริมฝีปากหยักคล้ำได้ก้มลงมาประกบจูบปิดปากเล็กนุ่มหยุ่นเอาไว้เสียแล้ว
อุ้บบบบ!! อื้ออออ!!
หวานมาก…
แต่สิ่งที่ที่รักไม่รู้ก็คือต่อให้เธอร้องให้คนช่วยก็ไม่มีใครมาช่วยได้อยู่ดีเพราะนิธิศได้เรียกการ์ดของผับให้มายืนเฝ้าทางเข้าเอาไว้แล้วก่อนหน้านี้…
มือเล็กที่ทั้งทุบทั้งผลักถูกมือใหญ่รวบเอาไว้ด้วยมือเดียว นิธิศใช้ร่างกายแข็งแรงของตัวเองทาบทับดันคนตัวเล็กให้ติดไปกับผนังห้องน้ำของผับ ใบหน้าหล่อเหลาระดมบดขยี้ปากเล็กอย่างหิวกระหาย มืออีกข้างที่ว่างอยู่ก็ปัดป่ายไปทั่วเรือนร่างนวลอย่างคนเอาแต่ใจ
"ฉันโดนวางยา ช่วยฉันที่รัก" เสียงเข้มติดแหบเอ่ยแกมขอร้อง พร้อมกับซุกไซร้สูดดมกลิ่นกายหอม
รู้ตัวอีกทีตะขอชั้นในสีใสก็ถูกปลดออกไปเสียแล้ว เขาจูบเธออีกครั้งและอีกครั้ง ชายหนุ่มกระทำมันด้วยความชำนาญและรวดเร็วจนที่รักนึกกลัว ตอนนี้เธอไม่รู้เลยว่าปลายทางจะเป็นยังไงหากไม่มีคนเข้ามาช่วยเธอต้องปล่อยเลยตามเลยใช่หรือไม่ หญิงสาวสับสนกับสิ่งเกิดขึ้นจนทำอะไรไม่ถูก
อื้ออออ!!
แห่กกๆ ~ นิธิศผละออกเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเริ่มหายใจติดขัด ชายหนุ่มก้มลงกัดริมฝีปากล่างของหญิงสาวจนโดนเธอถลึงตาใส่อย่างเอาเรื่อง แต่เวลานี้ชายหนุ่มไม่สนใจอะไรทั้งนั้นเขาเพียงต้องการระบายความร้อนรุ่มออกไปให้เร็วที่สุดเท่านั้น
"อย่ากลั้นหายใจ" เขาใช้น้ำเสียงสั่งสอนราวกับผู้ใหญ่สอนเด็ก
"คุณก็อย่าทำสิ! ปล่อยฉันไป"
"ไม่ได้" เสือนิธิศตอบกลับทันที ไม่รอให้หญิงสาวจะได้พูดอะไรมากไปกว่านี้เขาก็ก้มลงมาปิดจูบเธออีกครั้ง นิธิศใช้ความชำนาญล่อลวงที่รักทุกอย่าง
เมื่อเห็นว่าหญิงสาวไม่ยอมเปิดปากให้เขาเข้าไป มือหนาที่ลูบไล่ก็ทำการบีบเคล้นหน้าอกอวบอิ่มไปหนึ่งทีจนหญิงสาวเผลอเปิดปากร้องด้วยความเจ็บ เขาจึงใช้จังหวะนั้นแทรกเรียวลิ้นเข้าไปดูดดึงกระหวัดหยอกเย้าลิ้นเล็กกลืนกินน้ำหวานในโพรงปากนุ่มอย่างตะกละตะกลามราวกับผู้ประสบภัยทะเลทราย
แห่กก~ "พอก่อนได้มั้ยคะ ฉันหายใจไม่ทัน"
"อ่อนจริงๆ" นิธิศขมวดคิ้วมุ่นไม่ชอบใจที่โดนเธอขัดจังหวะ ตอนนี้เขาอยากเข้าไปจะแย่คิดว่าที่ทำอยู่เพราะอะไรกัน เขากำลังเตรียมความพร้อมให้เธออยู่?ไม่รู้รึไง
"คุณ! ฉันไม่ได้ขอให้คุณมาทำอะไรทุเรศๆ แบบนี้กับฉันเลยนะ อ่อนมากก็ถอยออกไป!" ตอนนี้ที่รักเริ่มเข้าใจแล้วว่าที่เธอโดนเขาลากมาทำด้วยตอนนี้คืออะไร แต่ใครเขาจะอยากทำกันเธอมีแรงสู้เขาที่ไหน
"ไม่มีทาง" ที่รักปลดปลงเมื่อเขาตอบเสียงหนักแน่น คิดเสียว่าเสียให้กับคนหล่อยังดีกว่าเก็บไว้ชิงโชค ตอนนี้นิธิศหลงใหลในรสชาติของที่รักเข้าอย่างจังเขาไม่มั่นใจว่านี่เพราะฤทธิ์ยาหรืออะไรกันแน่ที่เขาให้เขาอยากใช้ปากกับเธอซ้ำๆแบบนี้
แค่ปากนิ่มของเธอยังหวานขนาดนี้ไม่รู้ที่อื่นจะหวานขนาดไหน ว่าแล้วเขาก็บดจูบเธออีกครั้ง ที่รักที่รู้ว่าขัดขืนไปก็ไร้ผลเริ่มสอดส่ายสายตามองหาคน เมื่อพบว่าในห้องน้ำไม่มีใครเธอก็พลันโล่งอก ผู้ชายคนนี้ไม่กลัวอะไรเลยไร้ยางอายเกินไปแล้ว
จุ้บ! แพล่บ~ “ด่าฉันอยู่ในใจละสิ” แห่ก~ นิธิศพูดเสียงแหบพร่า
“ไอ้เหี้ย! ไอ้เลว! ไอ้ระ…อื้ออออ!!!"
พรึ่บ!
“อย่ามากัดปากกันนะ!”
“อย่าทำปากดี เดี๋ยวฉันจะทำให้เธอไม่มีแรงจะด่าฉันเลยสาวน้อย” ว่าแล้วก็มอบจูบแสนล่อลวงให้หญิงสาวอีกครั้ง ครั้งนี้นานกว่าครั้งไหนๆ จนที่รักสมองมึนเบลอไปหมด
นิ้วร้อนลูบไล่สัมผัสแผ่นหลังเนียนนุ่มไปมาก่อนจะใช้มันกอบกุมบีบเคล้นอกอวบขาวนุ่มเอาไว้ ริมฝีปากหยักคล้ำเลื่อนลงไปซุกไซร้ลำคอขาวดูดเม้มจนมันขึ้นสีหลายๆ แห่งก็ยังรู้สึกไม่พอใจ
นิธิศทั้งสูดดมทั้งดูดเม้มไปพร้อมกันจนคอบางขึ้นรอยทั้งสองข้าง ร่างกายของเธอมันดีมากจนเขาอยากจะสัมผัสส่วนอื่นให้เร็วกว่านี้ เขาก้มลงเคลื่อนริมฝีปากผ่านเนินอกขาวฟูดูดเลียจนมันขึ้นสีคลายคอขาว ยิ่งเห็นว่าตนทิ้งร่องรอยไว้มากแค่ไหนยิ่งสนองความพึงพอใจมากแค่นั้น
อึก~ ซี๊ดดดดด “อย่าทำตรงนั้นนะ” ที่รักร้องบอกเสียงกระท่อนกระแท่นเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มเริ่มจะยุ่งย่ามกับยอดอกของเธอ
จุ้บ! แพล่บบ!! "อึก! อ๊า~ อย่าขัดใจฉันที่รัก" อืมหอมหวานจริงๆ อกอวบถูกลิ้นร้อนปัดป่ายระเลงลิ้นดูดเลียไปทั่วจุกสีหวานก็เผลอครางเสียงเบาราวกับเสียงลูกแมวพึ่งเกิด ให้ความรู้สึกเอ็นดูขึ้นมาสายหนึ่งอย่างเสียไม่ได้
นิธิศก้มดูดดึงอกขาวสลับไปมาทั้งสองข้างอย่างมอมเมาในรสหวาน อกอวบขาวมีกลิ่นหอมละมุนและมีอุณหภูมิที่อุ่นกำลังดี ยิ่งสัมผัสนิธิศยิ่งหลงใหลเขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าหน้าอกของผู้หญิงมันจะดีขนาดนี้ ของคนอื่นไม่เห็นจะสวยเหมือนของเธอ
และอย่างที่บอกไปธินิศไม่เคบใช้ปากกับใครไม่ว่าจะส่วนไหนเพราะเขารังเกียจ ที่รักเป็นคนแรกที่เขาทำแบบนี้ซึ่งเสือหนุ่มก็ยังไม่เข้าใจตัวเองว่าเหตุใดต้องถนอมเธอขนาดนี้ จ่ายหนักๆก็จบไม่ใช่หรือ
มือหนาเคลื่อนมือลงไปสัมผัสกับใจกลางความเป็นสาวผ่านกระโปรงตัวสั้นอย่างถือสิทธิ์ ท้องนิ้วกดขยี้จุดกระสันอย่างรู้จุดจนที่รักเผลอปิดขาด้วยความเสียว ปากหยักก็คงยังวนเวียนเล่นกับเต้างามไม่ห่างเขาดูดจนเต้าอวบติดปากจนเธอเริ่มเจ็บหน่อยๆ “อื้อ~ เบาหน่อย"
“เธอดีมากที่รัก” นิธิศชอบมันจริงๆ “ฉันสัญญาจะจ่ายให้เธออย่างงาม”
“ไอ้เวร…อื้ออออ!” นิธิศรีบปิดจูบปากเล็กที่สบทด่าเขาทันที
“ขอโทษ” เขาเอ่ยขอโทษอย่างที่ไม่เคยเอ่ยกับผู้หญิงที่ไหน บางทีความเคยชินก็ทำให้เขาพลั้งเผลอพูดไป จนถึงตอนนี้เขาก็รู้แล้วว่าเธอไม่ได้ขายเป็นเขาเองที่ปล้ำเธอเพื่อสนองฤทธิ์ยาที่อยู่ในตัว
นิธิศไถ่โทษ? ด้วยการคุกเข่าลงไปแล้วฝั่งหน้าลงไปกับดอกไม้งามไร้ขนที่เจ้าตัวทำการดึงรั้งแพนตี้ตัวจิ๋วออกไปตั้งนานแล้ว แน่นอนว่านิธิศไม่เคยทำแบบนี้ให้ใครและไม่เคยคิดจะทำแต่ถึงอย่างนั้นครั้งแรกของเขาด้วยประสบการณ์โชกโชนก็ยังเรียกเสียงครางจากปากเล็กได้มากโข
อึก! อ่าาาส์ "อย่าทำตรงนั้นนะ มันสกปรก" มือเล็กพยายามดันหัวของเขาให้ออกมาจากส่วนนั้นของเธอ แต่ชายหนุ่มนั้นไม่ให้ความร่วมมือสักนิดเขาจับสะโพกนิ่มใช้แขนล็อคขาเรียวเอาไว้ทั้งยังฝั่งหน้าลงไปกับดอกไม้ขาวเนียนอมชมพูมากกว่าเดิม
"อืมมม หวานชอบ!” ไม่เกินจริงเลยสักนิดที่เขาพูดไป ชายหนุ่มลากลิ้นร้อนไปตามร่องสวาทเริ่มจากพรมจูบเป็นดูดดึง เขาเลียน้ำหวานที่หญิงสาวผลิตออกมาเข้าปากกลืนลงคออย่างหิวกระหาย ลิ้นร้อนปาดเลียจนกลางกายสาวเปื้อนไปด้วยคราบน้ำลายจนทั่ว ไม่พอแค่นั้นเขายังดูดจุดกระสั่นเข้าปากอย่างเอาแต่ใจตนไม่สนร่างเล็กนุ่มที่กำลังสั่นเทาเพราะความเสียวอีกด้วย
ไม่นานเสียงหวานครางเครือจากที่ขอร้องให้เขาพอกลายเป็นแอ่นสู้เพราะทนฤทธิ์ความต้องการไม่ไหวแล้วเช่นกัน ชายหนุ่มก้มฝั่งหน้าดูดเลียกายสาวเป็นจริงเป็นจังจนหญิงสาวเริ่มอาย เธอครางเสียงหลงเมื่อเขาส่งลิ้นเข้าไปชอนไชโพรงนุ่มข้างในทั้งยังรัวลิ้นใส่มันจนที่รักต้องหาที่ยึดเกาะเพื่อไม่ให้ตัวเองแข้งขาอ่อนแรงจนล้มลง
ต่อมาลิ้นร้ายของเสือนิธิศก็ส่งหญิงสาวขึ้นสวรรค์ไปก่อนแน่นอนว่าเขาดื่มกินน้ำของเธอจนหมดไม่มีเหลือให้เสียดาย
หน้าห้องน้ำ
"ห้องน้ำเข้าไม่ได้นะครับ ตอนนี้ช่างกำลังปรับปรุงอยู่ เชิญคุณลูกค้าไปเข้าฝั่งโซนทางนั้นเถอะครับ”
.
.
.
ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!
“อ๊าาาาส์~~”
ในจังหวะที่ที่รักสมองขาวโพลนคิดอะไรไม่ออกนิธิศที่ตัวสูงใหญ่กว่าก็อุ้มแตงคนตัวเล็กพาเธอไปนั่งที่หน้ากระจก ชายหนุ่มเผลอขมวดคิ้วมุ่นเมื่อพบว่าหญิงสาวตัวเบากว่าที่คิด
เสือร้ายทำการเปลื้องผ้าของเธอและเขาออกอย่างไม่เกรงกลัวใครจะมาเห็น นอกจากประตูห้องน้ำจะถูกล็อคแล้วด้านหน้ายังมีการ์ดหลายคนเฝ้าอยู่ เขาอยากจะขอโทษที่กระทำกับเธอตรงนี้แต่เขาไม่ไหวแล้วจริงๆ
ชายหนุ่มอ้าขาเรียวออกแทรกตัวเข้าไปตรงกลาง เขาบดจูบมอมเมาเธออีกครั้งเพื่อที่ครั้งนี้เขาจะได้ส่งตัวตนของตนเข้าไปข้างในเธอ ตอนนี้ความร้อนรุ่มมันปะทุขึ้นมาจนนิธิศเก็บไม่อยู่อีกแล้ว
ที่รักรู้ทันทีว่าตนกำลังจะโดนอะไร ยืนยันได้จากท่อนลำที่ชี้หน้าเธออยู่ตอนนี้ "ป้องกันด้วย” หญิงสาวปลอดภัยไว้ก่อน
"อืม" นิธิศสวมเครื่องป้องกันอย่างรวดเร็วจนมองแทบไม่ทัน
ตัวตนใหญ่ยาวถูกกระแทกเข้าไปแบบไม่ออมแรงด้วยความต้องการ นิธิศรับรู้ได้ถึงเยื้อบางๆ ที่ขาดออกจากกันในหัว เขามองหน้าเธออย่างไม่อย่างสำนึกผิดแต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ใช่เวลามาพูดอะไร
ที่รักกลั้นเสียงร้องจนน้ำตาไหลโผล่กอดร่างแน่นหนั่ดเอาไว้ด้วยความเจ็บปวด เธอระบายมันด้วยการทั้งจิกทั้งข่วนแผ่นหลังหนาโดยที่นิธิศเองก็ไม่ได้ว่าอะไรปล่อยให้เธอระบายได้ตามใจทั้งยังเผลอโอบกอดลูบไปมาอย่างปลอบโยนอีกด้วย ทั้งที่ปกติเขาไม่ชอบให้ใครทิ้งร่องรอยอะไรไว้บนตัวเขาทั้งนั้น นิธิศบอกกับตัวเองว่ายกเว้นให้ผู้หญิงคนนี้สักครั้งก็แล้วกัน แม่เหยื่อตัวน้อยที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร
พอโพรงอ่อนนุ่มเริ่มปรับตัวได้แล้วเอวสอบก็เริ่มขยับเสือกไสเข้าหากายสาวที่ตอดรัดทันที เขาจับเธออ้าขาให้กว้างขึ้นเพื่อรองรับตัวตนไซต์ใหญ่ของเขาที่กำลังเข้าออกได้ถนัดถนี่ ที่รักโดนเขาโยกจนหัวสั่นคลอนแต่ถึงอย่างนั้นนิธิศก็ไม่ปราณีเธอเลยสักนิด
ยิ่งโยกขยับเอวสอบแรงเท่าไหร่คนตัวเล็กยิ่งครวญครางมากขี้นเท่านั้นจนชายหนุ่มได้ใจกระแทกครั้งแรกของเธอยกใหญ่ไม่คิดออมแรง
ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!
เสียงกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้องน้ำอยู่เกือบสิบนาทีก็มีเสียงร้องครางหวานแห่งการเสร็จสมของหญิงสาวดังขึ้นอีกครั้งติดๆ กันถึงสองครั้ง นิธิศจับคนตัวเล็กเปลี่ยนท่าหันหลังแอ่นสะโพกเพื่อรับตัวตนของเขาอีกครั้งไม่ให้เธอได้พัก เขาเสียวจนหน้าเหยเกเพราะถูกตอดรัดจากช่องทางสวาทสีสวยที่พึ่งเสร็จสม มันทั้งอุ่นทั้งแน่นจนเขารู้สึกว่าลำใหญ่ของเขาเหมือนกำลังจะโดนความอ่อยนุ่มละลาย
"อ๊าห์ โครตดี~"
ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!
“ดูในกระจกสิ อ๊าห์~ ดูตอนที่เธอถูกฉันเอา อืมม~ เซ็กซี่ชิบหายเลยที่รัก” เขาโน้มตัวลงมากระซิบเสียงกระเซ่าของหูเล็ก
“อื้อ! อ๊ะส์! ยะ..อย่าพูด!” ที่รักเผลอมองกระจกตามที่เขาบอกพอเห็นท่าทางน่าอายที่เกิดขึ้นก็หลับตาหนี
“หึหึ” นิธิศก้มลงไปเลียแผ่นหลังขาวเนียนของที่รักอย่างหลงใหล เอวสอบก็ยังขยับเข้าออกไม่หยุดพักจนกระทั่งตนเสร็จสมในที่สุด
“ซี๊ดดดด โอ้ววววโครตดีเลย!” ร่างกายของเธอมันดีมากมันเข้ากับเขาอย่างลงตัวราวกับว่าถูกสร้างมาคู่กัน ชายหนุ่มถอดเครื่องป้องกันออกและสวมกันใหม่ลงไปอย่างไม่คิดจะพัก ร่างเล็กถูกจับเปลี่ยนท่าอีกครั้ง แขนแกร่งอุ้มแตงร่างเล็กเอาไว้พร้อมทั้งกระแทกเข้าออกหนักหน่วงทุกการตอกลึก
ที่รักอ่อนเปรี้ยเพลียแรงจากการโดนกระทำมาร่วมสองชั่วโมงอยู่ในอ้อมแขนของนิธิศ ฤทธิ์ยาปลุกเซ็กเองก็หมดไปแล้วเช่นกันหลังจากที่เขาเสร็จสมไปแล้วครั้งแรกแต่ถึงอย่างนั้นเขากลับกระทำกับร่างเล็กต่อจนปลดปล่อยธารน้ำขาวขุ่นไปถึงสามรอบด้วยกันพร้อมกับส่งเธอถึงฝั่งอีกนับไม่ถ้วน
เขาจัดการทำความสะอาดและแต่งตัวให้เธอและตนเองเสร็จสรรพก็อุ้มหญิงสาวเข้าอกแกร่งชายหนุ่มใช้เสื้อคลุมแขนยาวราคาแพงของตนพันรอบขาขาวเอาไว้เพื่อปกปิดเรียวขาที่พ้นจากกระโปรงตัวจิ๋ว พอสำรวจว่าหญิงสาวไม่มีตรงไหนโป๊ก็เปิดประตูออกไป ขาแกร่งยังคงมั่นคงถึงแม้จะอุ้มคนทั้งคนอยู่ก็ตาม
“ให้ผมอุ้มแทนมั้ยครับเฮีย” การ์ดเสนอแต่กลับโดนตาคมดุตวัดมองจนสะดุ้ง
“ไม่ต้อง”
….
คุยกับไรท์
แกทำอะไรลูกชั้นนักหนา ยามันหมดฤทธิ์ไปตั้งนานแล้วแกหลอกเอาลูกชั้นหรออั๊ยเสือนิสัยเสีย เดี๋ยวจะโดนไม่ใช่น้อย!
แฮร่~ ตอนที่สองก็Ncแบบนี้ไม่ค่อยชินใช่มั้ยคะ ปกติไรท์กว่าจะมีNcมาให้กระชุ่มกระชวยก็เกือบกลางค่อนไปท้ายเรื่องเลย แต่ว่านะคะนี่มันแค่จุดเริ่มต้น
สมภารไม่กินไก่วัด รี๊ดอยากเห็นสมภารคลั่งมั้ยคะ พอดีไก่วัดก็ไม่อยากได้สมภารเหมือนกันอ่ะเด้อออพ่อร่างเลี่ยมทอง
คอมเมนท์กันไว้ด้วยน้าา ไรท์ชอบอ่านคอมเมนท์ของรี๊ดมากเลยค่ะมันคือกำลังใจ❤️❤️????????
เรื่องจะเป็นยังไงต่อรอติดตามน้า ฟีลกู้ดจ้ารับรองได้เลยและแน่นอนว่าไรท์ยังไม่ได้เกลาคำค่ะ มีตรวจทรานเบื้องต้นก่อนลงไปแล้วหวังว่าทุกท่านจะสนุกกับการอ่านนะคะ
ขอให้เป็นวันที่ดี
❤️❤️❤️❤️❤️
บทที่ 3
เสียงแดดอ่อนๆ ที่รอดผ่านม่านสองชั้นเข้ามาในห้องนอนของคอนโดกว้างทำให้คนที่นอนหลับไหลไปด้วยความเหนื่อยล้าจากกิจกรรมยามค่ำคืนค่อยๆ ลืมตาตื่น
นัยน์ตาคมดุสีน้ำตาลเข้มนอนจ้องมองเพดานนิ่ง ในสมองคิดไปถึงเรื่องเมื่อคืนก็นึกแค้นใจที่เสียท่าให้กับศัตรูคู่แข่ง หากเมื่อคืนเขาไม่เจอเธอเข้าเสียก่อนเรื่องคงแย่กว่านี้
ใบหน้าหล่อเหลาหันมองคนที่ยังนอนหลับตาพริ้มอยู่ข้างกายม่านผมนุ่มที่ปกคลุมใบหน้างามถูกนิ้วเรียวยาวที่ดูแข็งแกร่งเกลี่ยเส้นผมที่ดำที่ไหลลงมาปรกใบหน้าสวยของคนเมื่อคืนเบามือ
กึก!
พอรู้ตัวว่าเผลอคิดเผลอทำอะไรนิธิศก็รีบดึงมือกลับทันที ชายหนุ่มไม่แน่ใจว่าตนเป็นอะไรแค่มีอะไรกับลูกจ้างแค่คืนเดียวเหตุใดถึงเสียตัวตนได้ขนาดนี้ ปกติแล้วชายหนุ่มจะไม่นอนร่วมเตียงกับใครเด็ดขาด
เสร็จกิจจ่ายเงินก็แยกย้าย ไม่มีทางพาขึ้นห้องส่วนตัวแบบนี้ เจอหน้าก็จัดไม่เร้าโรมใดๆ เพราะแค่ต้องการระบายความเป็นชายเท่านั้น แค่ครั้งเดียวก็เกินพอสำหรับระบายความต้องการทางเพศ
แต่เมื่อคืน…นิธิศมั่นใจว่าตนอ่อนโยนพอสมควร หลังอุ้มหญิงสาวกลับมาจากผับเขาก็พาเธอกลับห้องมาต่อกันที่ห้องนอนห้องน้ำอีกเกือบสองชั่วโมงจึงได้หลับไปทั้งๆ ที่ยังมีคนนอนข้างๆ แปลกดีเหมือนกันที่เขาไม่ไล่เธอออกไปสักที
ครั้นมองดูใบหน้าเนียนใสเครื่องหน้าลงตัวสวยงามที่ไร้เครื่องสำอางหลับปุ๋ย ขนตางอนงามแผ่เป็นแพรไหมปากเล็กกระจุ่มกระจิ้มก็ให้นึกเอ็นดู นิ้วแกร่งเขี่ยปลายจมูกเล็กที่โด่งรั้นเบาๆ อย่างลืมตัว
นิธิศตัดสินใจปล่อยให้ร่างเล็กนอนอีกสักพัก ชายหนุ่มหลับตาลงแล้วดึงเธอเข้ามากอดไว้เหมือนเมื่อคืน ไม่รู้ว่าทำไมถึงทำ ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ ร่างกายและความคิดมันขยับไปเอง นิธิศพบว่ามันก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิดจึงปล่อยเลยตามเลย
พรึ่บ!!
“….” ชายหนุ่มมองดูแขนเล็กขาวที่พาดเอวหนาตอบกลับมาก็แอบตกใจจนเผลอกลั้นหายใจไปสักพัก เธอเห็นว่าเธอยังหลับอยู่ก็ถอนหายใจ
มึงเป็นอะไรไอ้เสือจะตื่นตูมทำไม พอผ่อนคลายแล้วชายหนุ่มก็สูดดมกลิ่นหอมที่ไม่เหมือนใครลอยออกมาจากคนตัวเล็กในอ้อมกอดจนหลับไปอีกครั้ง
.
.
.
….
12:30น.
“อื้อออ~” ร่างเล็กที่นอนหลับไหลมาอย่างยาวนานค่อยๆ ขยับตัวตื่นจากห้วงนิทรา สิ่งแรกที่เธอเห็นคือแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของใครบางคน ความทรงจำเมื่อคืนทยอยหลั่งไหลเข้ามาในหัวจนฉายชัดทุกเหตุการณ์
“ไงตื่นแล้วหรอ” เจ้าของเรือนร่างสมบูรณ์ที่ดูดบุหรี่นอกราคาแพงอยู่ปลายเตียงหันมาทักทายหญิงสาวเมื่อรู้สึกถึงการขยับตัว
“ค่ะ” ที่รักตอบเสียงเบา แอบขมวดคิ้วจางๆ เพราะกลิ่นบุหรี่ที่เขาสูบ “เหม็นค่ะ”
“ไม่ชอบ?” นิธิศเลิกคิ้ว
“มันเหม็น”
“ก็เรื่องของเธอ” ถึงปากจะพูดแบบนั้นแต่มือกลับขยับบดดับบุหรี่ในมือกับที่เขี่ยเสียอย่างนั้น พรางเอ่ยพูดไปด้วย “หลับเหมือนตายเลยนะ”
“เพราะใครล่ะ” เพราะเขาไม่ใช่รึไง ตายอดตายอยากมาจากไหน แรงเยอะตัวใหญ่เหมือนหมีควาย
“ตื่นแล้วก็กลับไปได้แล้ว” นิธิศรับรู้ได้ถึงสายตาประนามจากฝ่ายหญิงก็เอ่ยปากเปลี่ยนเรื่อง แค่ตอนนี้เธอยังนอนอยู่ตรงนี้เขาก็รู้สึกแปลกๆ มาพอแล้ว
“เหอะ! ไอ้เวรนี่” ประโยคหลังที่รักแอบด่าเสียงเบาแต่เสือนิธิศที่ประสาทสัมผัสค่อนข้างดีก็ยังได้ยินมันอยู่ดี
“อย่าปากดี” เขาได้ยินเถอะ ตัวเท่าลูกแมวแต่ขู่เก่งชิบหาย
"…." ที่รักเบือนหน้าหนีเพราะรู้ดีว่าผลลัพธ์ของการที่เธอด่าเขามันจะเป็นยังไง
"ต้องการเท่าไหร่" นิธิศเอ่ยขึ้นมาหลังจากที่ทั้งห้องเข้าสู่โหมดความเงียบไปสักพัก
"อะไรนะ?!" ที่รักไม่อยากจะเชื่อหูเท่าไหร่ เมื่อคืนเขาพูดไม่รู้เรื่องรึไง
"ฉันให้เธอเสนอเองเลยว่าอยากได้เท่าไหร่สำหรับสิ่งที่เธอเสียไปเมื่อคืน" เมื่อคืนเขาพรากบริสุทธิ์เธอแน่นอนว่าเขาไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้น
ไม่ได้ตั้งใจ? ความคิดนี้นิธิศเองก็ยังหาคำตอบที่แน่ชัดไม่ได้
ปึก! หมอนนุ่มๆ ถูกปาจนเกือบโดนหน้าหล่อเหลาที่เขาภูมิใจหนักหนา นิธิศคิ้วกระตุกด้วยความไม่พอใจ เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ อย่างคนที่พยายามอดทน "รีบพูดมาเลยดีกว่า”
ที่รักเองก็ต้องใช้ความพยายามมากเหมือนกันในการอดกลั้น ประสบการณ์ครั้งแรกของเธอเขาแซ่บจริง แต่เขาปากร้ายมากซึ่งมันส่งผลกระทบต่อจิตใจ ประเมินโดยรวมแล้วคือห่วยแตก “ฉันจะกลับแล้ว ไปส่งด้วย”
“แค่นี้?” นิธิศไม่อยากจะเชื่อ
“ไม่ต้องมายุ่งกันอีกก็จะดี เจอไหนก็ไม่ต้องทัก” ที่รักพูดเพิ่มเติม
“อันนั้นมันแน่นอนอยู่แล้ว” นิธิศรับปากได้ง่ายๆ เพราะนั้นมันเป็นกฏที่เขาใช้กับคู่นอนทุกคนอยู่แล้ว ครั้งเดียว ไม่ซ้ำ ห้ามทัก ห้ามยุ่ง ห้ามเรียกร้องสิทธิ์เพราะไม่มีมันอยู่แล้วตั้งแต่แรก
“เอาเป็นว่าสามหมื่นพอมั้ย ฉันไม่เคยให้ใครเยอะขนาดนี้มาก่อนเลยนะ" เพราะเมื่อคืนเขาพอใจเธอมากหรอก
"ไม่เอา! ก็บอกว่าไม่ได้ขายไง" หญิงสาวเริ่มฉุน ฟังไม่รู้เรื่องรึไง
"ฟรี?” นิธิศพูดออกไปไม่ได้คิดอะไรมาก เขาแค่แปลกใจเท่านั้น ไม่ได้คิดว่าจะไปกระทบความรู้สึกใคร
"ไอ้คนเฮงซวยเอ้ย!” เธอสาบานเลยว่าจะไม่ไปรับงานที่ผับของผู้ชายปากเสียคนนี้อีกเด็ดขาด
“เธอ!” ยัยตัวเล็กนี่ด่าเขาหลายรอบแล้วนะ ปกติไม่เคยมีใครด่าเขาแบบนี้สักครั้ง แม้แต่ศัตรูคู่แข่งมันยังไม่เคยด่าเขาเลย
“ทำไม!” ที่รักไม่กลัวแล้ว เขาหยามเธอเกินไปซึ่งมันตั้งแต่เมื่อคืนแล้วด้วย "เป็นนายที่เข้ามาปล้ำฉัน มาขอให้ฉันช่วย พอเสร็จความใคร่แล้วก็จะพูดจาหยามกันยังไงก็ได้รึไง ฉันก็ไม่ได้อยากช่วยนักหรอก โครตซวยเลย" หญิงสาวพูดรัวเป็นกลองชุดตัวความโมโห
“หึ อยากกลับก็ไปแต่งตัว” ไหนใครว่าดาวปีนี้นิสัยดีน่ารักไง เปลือกปลอมทั้งนั้นดูเธอตอนนี้สิคำว่าร้ายกาจยังน้อยไปด้วยซ้ำ
“จะอาบน้ำก่อน” ที่รักพูดอย่างเอาแต่ใจ เธอขยับดันตัวขึ้นช้าๆ มือก็จับผ้าห่มไว้แน่นเพราะกลัวจะเปลือยต่อหน้าเขา
“ให้ช่วยอาบมั้ย?" นิธิศยิ้มกรุ่มกริ่มหลังจากเห็นเนินอกขาวๆ รำไร "ทะลึ่ง! ออกไปเลย” ที่รักถลึงตาใส่ปาหมอนอีกใบใส่เขาทันที
แต่คราวนี้นิธิศรับไว้ "ไล่เจ้าของห้องหรอ”
“ใช่! ออกไปเลยฉันโป๊อยู่นะ” หญิงสาวไม่คิดเกรงใจคนที่ไม่ให้เกียรติตน ภาพลักษณ์เจ้านายผู้สุขุมใจดีอะไรนั้นเธอเตะมันทิ้งออกจากหัวไปหมดแล้ว
“เมื่อคืนก็เห็นหมดแล้ว อายทำไม" ชายหนุ่มพูดไม่อายปาก
"อย่าพูด!" ที่รักพูดใส่เขาเสียงดัง
นิธิศที่เห็นว่ากวนอารมณ์สาวน้อยจนพอใจแล้วก็ยอมถอยแต่โดยดี "เหอะ! รีบออกมาล่ะฉันจะรอข้างนอก” เขาก็แค่อยากแกล้งเท่านั้นดูเหมือนว่าคนสวยจะฉุนจริงๆ
ปัง! ประตูห้องถูกปิดลง
อึก~ "แม่งเอ้ย! ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยก็ไม่รู้”
คุยกับไรท์ ❤️
น้องสู้คนแต่ไม่สู้เสือค่ะ555 สู้ไม่ค่อยได้อั๊ยเสือมันปากจัด ปากแบบนี้เห็นตามเขาเป็นอั๊ยหมาทุกราย
ไว้เจอกันตอนหน้าค่า ฝากติดตามกันด้วยน้าอย่าลืมคอมเมนท์กันไว้ด้วยนะคะ❤️❤️❤️????????????