AE, Creative, Planner พวกเราคนละเผ่ากันจริงเหรอ ? แล้วควรแยกหรือรวมกันดี ? | แพร พรรณิกา - Exclusive Writer
Ad Addict
อัพเดต 27 พ.ค. 2568 เวลา 08.20 น. • เผยแพร่ 27 พ.ค. 2568 เวลา 08.20 น. • พรรณิกา วงศ์สายัณห์เป็นกันมั้ย? ถ้าถูกชะตากัน นัดไปดริ๊งก์ก็ง่าย นัดวิ่ง ตีแบด หรือไปเที่ยววันหยุดก็ยังได้ แต่พอกลับมาทำงาน ดันมีคนชอบติดป้ายว่าเรา “คนละพวก” ไหนลองเช็กกันดูสิ… ว่าเราจริง ๆ แล้วเป็นคนละพวก หรือแค่เขาคิดไปเอง?
คุณเป็นคนชอบเรื่องของ "คนอื่น" มั้ย?
ถ้าคุณดู TikTok, IG ไม่ใช่แค่เอาฮา แต่ดูเพื่อแกะ เช็กมุก จับเทรนด์ หามีม แล้วหยิบมาใช้ในงาน ถ้าคุณเคยจิบกาแฟไปมองผู้คนไป แล้วแอบเอาคาแรกเตอร์มาใส่ในบรีฟหรือสคริปต์หนัง คุณคือเผ่าที่สนใจ "ความเป็นมนุษย์" ความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับ “คน” คือ common ground ของพวกเรา ไม่สำคัญเลยว่าอยู่แผนกไหน สำคัญแค่ว่าเรายัง “สนุกที่จะเข้าใจคน” อยู่หรือเปล่า
"เหนื่อยไปมั้ย…ถ้าเก่งคนเดียว?"
ความเป็น teamwork ที่ respect กันตอบโจทย์นี้แน่นอน ทำด้วยกันไม่เหนื่อยไม่เหงา แค่พยายามดูให้รู้ว่าเพื่อนต่างแผนกต้องการอะไรจาก role ของเรา แค่ให้เจอว่าเราจะมีส่วนช่วยให้งาน smooth และสำเร็จได้ยังไง ประเด็นสำคัญที่สุดคือ เรามีส่วนร่วมกับงานแค่ไหน
ทุกแคมเปญที่ “โดนใจคน” มักเกิดจากคนที่รักงานแบบสุดใจ ไม่ว่าจะเป็น AE, Planner, Creative, PM และสำคัญมาก ๆ คือลูกค้า งานดี ๆ มักมีความเสี่ยง ต้องใช้ “ความกล้า” ในการตัดสินใจ และต้องมี “ทีม” ที่พร้อมปกป้องไอเดียและพามันไปให้ถึงใจคนดู
งานที่เวิร์กจริง ๆ ไม่ได้เกิดจาก “ใคร” แต่เกิดจาก “ทุกคน” ที่ร่วมกันใช้หลากหลายวิธีการ บวกกับความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง ช่วยกันผลักดัน ช่วยกันปกป้อง รวมใจกัน เพื่อให้งานประสบความสำเร็จ
Message to Gen น้องๆ 📢🔥🎤
หลายเอเจนซีกำลังเผชิญกับความต่างระหว่างเจน เจนใหม่บางคนไม่มองงานแบบเดิม และมันก็ไม่จำเป็นต้องมองเหมือนเดิม โลกเปลี่ยน งานโฆษณาก็เปลี่ยน ความสำเร็จจาก thinking เดิมอาจใช้ไม่ได้กับโจทย์ของวันนี้
“การรวมเผ่า” ในยุคนี้ ไม่ใช่แค่รวมสายงาน แต่รวมความคิดต่างของแต่ละเจนเข้าด้วยกัน เจนพี่อาจ mentor ด้วยประสบการณ์ เจนน้องก็ inspire กลับด้วยความกล้า ความสดใหม่ และคำถามที่มีประโยชน์ เสียงใหม่ = คนที่แคร์ Voice out ไม่ใช่การท้าทาย แต่มันคือความใส่ใจ พี่ ๆ ก็ไม่ควรกลัวเสียงใหม่ ๆ การเปิดใจฟังกันจะทำให้ไม่มีใครรู้สึกว่าอยู่วงนอก ยิ่งทำบ่อยขึ้น เส้นแบ่งของเจนก็จะค่อย ๆ บางลง เหลือแค่ความแตกต่างของมุมมองที่ช่วยเติมความแหลมและเสริมพลังให้กับงานของเรา
สุดท้ายแล้ว…เราไม่ได้มีหลายเผ่า
เราเป็น “เผ่าเดียวกัน” เผ่าที่เอา “งาน” เป็นศูนย์กลาง เสียหัวเราะ น้ำตา ความเครียด ความสำเร็จ มันแซบกว่าทุกครั้ง ถ้าได้แชร์กับทีมที่มีเป้าหมายเดียวกัน ไม่ว่าเราจะอยู่เจนไหน เสียงของเรามี “คุณค่า” ถ้าพูดด้วยความจริงใจ อย่ารอให้ใครให้พื้นที่ เผ่าที่แท้จริง คือเผ่าที่รวมตัวกันเพื่อแก้ปัญหาให้กับแบรนด์… และค่อยไปปาร์ตี้ชาบู หมูกระทะ ตีแบด ดื่มกันเวลาที่ต้องการเติมพลังและเยียวยาจิตใจ