ตรัง จากสวนปาล์มตรังสู่ศูนย์การเรียนรู้เกษตรผสมผสานต้นแบบ ขุดสระน้ำเป็นรูปเลข 9 อารบิก สอดคล้องกับแนวคิดของในหลวงรัชกาลที่ 9
ตรัง จากสวนปาล์มตรังสู่ศูนย์การเรียนรู้เกษตรผสมผสานต้นแบบ ขุดสระน้ำเป็นรูปเลข 9 อารบิก เพื่อให้สอดคล้องกับแนวคิดของในหลวงรัชกาลที่ 9 และเพื่อเลี้ยงปลาหลากชนิด โดยในพื้นที่ 4 ไร่เศษดังกล่าวได้แบ่งไว้เป็น "โคก หนอง นา อารยเกษตร" ตามหลักเกษตรผสมผสาน
นางเมตตา พลฤทธิ์ อายุ 53 ปี เจ้าของสวนที่ศูนย์การเรียนรู้โคก หนอง นา อารยเกษตร พัฒนาชุมชนระดับครัวเรือนต้นแบบ ในพื้นที่หมู่ 6 ตำบลนาโต๊ะหมิง อำเภอเมืองตรัง ได้ปรับพื้นที่สวนปาล์มน้ำมันเดิมเป็น "ศูนย์การเรียนรู้โคก หนอง นา อารยเกษตร" ด้วยแนวคิดการพัฒนาพื้นที่แบบผสมผสานและประยุกต์ใช้หลักเศรษฐกิจพอเพียง
นางเมตตา พลฤทธิ์ บอกว่า ตนเอง 2 สามีภรรยาทั้งคู่ทำงานบริษัทเอกชนอยู่ที่กรุงเทพฯแล้วก็กลับมาอยู่บ้านเกิดที่จังหวัดตรัง ไอเดียที่ได้ทำศูนย์เรียนรู้โคกหนองนาอารยเกษตรนั้น เนื่องจากพื้นที่ของเรามีร่องน้ำเล็กๆอยู่ เราก็พยายามปรับให้มันเข้ากับสภาพพื้นที่ที่เรามีอยู่ และในหลวงรัชกาลที่ 9 ที่สุดของทุกๆคนปวงชาวไทยอยู่แล้ว เป็นเลข 9 ก็มีความหมายหลายอย่างในตัวอยู่แล้ว ก็เลยได้ขุดสระเป็นรูปเลข 9 ซึ่งพื้นที่เดิมตรงนี้เป็นสวนปาล์มน้ำมัน จึงได้ออกแบบเป็นเลข 9 อารบิก โดยพืชที่เราปลูกก็จะมีหลากหลาย มีทั้งพืชผักสวนครัว ปลูกไม้ 5 ระดับมีไม้ป่า ไม้สัก ไม้พยุง ฯลฯ ผลไม้ขนุน มะม่วง มะพร้าว กล้วย เป็นแบบเกษตรผสมผสานทุกอย่าง พื้นที่ของเราจะแบ่งเป็นตามแนวโคก หนอง นา หากโคกก็จะเป็นไม้ยืนต้น ไม้สูง ไม้กลาง ไม้เตี้ย ไม้เรี่ยดิน ส่วนที่เป็นสระน้ำก็จะเลี้ยงปลาหลากชนิด แต่เดิมเคยปลูกข้าวซึ่งได้ผลดีอยู่แต่ด้วยเนื่องจากพื้นที่ใกล้เคียง ไม่ได้มีการปลูกข้าวแล้ว แต่หลังจากนั้นทำให้นกมาที่สวนก็เลยเปลี่ยนมาทำเป็นบ่อเลี้ยงกระจับ ผลผลิตพอขายได้กิน ในส่วนของรายได้เราอาจจะไม่เห็นเป็นรูปธรรมสักเท่าไหร่ ส่วนใหญ่จะเก็บผลผลิตมาใช้ในครัวเรือน จากนั้นแจกจ่ายให้กับเพื่อนบ้านที่เหลือก็คือขาย ลดรายจ่ายเพิ่มรายได้ รายได้จากการทำตรงนี้ เฉลี่ยต่อเดือนประมาณ 6,000-7,000 บาท แม้จะได้ไม่เยอะ แต่ก็พออยู่ได้
ความรู้สึกที่มาทำเป็นศูนย์เรียนรู้นั้น ชีวิตก็เปลี่ยนไปอีกมุมหนึ่ง จากเมื่อก่อนที่เราต้องตื่นเช้าไปทำงาน 6 วันได้พักเพียง 1 วัน แต่การที่มาทำสวนหรือทำเกษตรนั้น เราทำได้ตลอด เราอยากจะพักเราก็พักได้ เรามีแรงขยันเท่ากับกำลังที่เรามี เราก็สามารถทำได้ตลอดเลยรู้สึกดีและมีเวลาอยู่กับครอบครัวเยอะขึ้น