เชฟโชว์ “หนังเหี้ยทอด” ไม่เหมือน “หนังปลา” ผู้บริโภคสบายใจ!
จากกรณีมีการบุกจับฟาร์มตัวเงินตัวทอง ที่อ้างว่าเลี้ยงไว้เพื่อส่งเนื้อไปทำอาหาร โดยเป็นร้านอาหารป่า สำหรับคนชอบเปิบพิสดาร แต่มีเฟกนิวส์กระจายออกไปว่า เนื้อตัวเงินตัวทอง ถูกส่งไปทำลูกชิ้นปลา รวมทั้งหนังปลาทอดกรอบด้วย ทำให้ประชาชนเกิดความหวาดกลัว ไม่กล้าซื้อหาหนังปลากรอบมารับประทาน
ล่าสุดในเพจเฟซบุ๊กของ เชฟบังก้อง ได้โพสต์ภาพหนังของตัวเงินตัวทองหรือ แลน แบบที่ลองตากแดดแล้วทอดกรอบมาให้ดู จะเห็นว่าหน้าตาห่างไกลจากหนังปลามาก ๆ พร้อมทั้งเขียนอธิบายไว้ว่า
ผมไปคุ้ยรูปหนังแลนจากฮาร์ดดิสก์เก่า ที่เคยทำไว้เมื่อสิบกว่าปี ตอนพันทิปโน่น มาให้ดูเป็นวิทยาทานครับ จะสังเกตได้ว่า หนังหนากว่าปลาเยอะมากครับ นี่ขนาดตัวเล็กแล้วนะ
ซึ่งผมลองเอาไปตากแห้ง แล้วทอดดูครับ ก็ออกมาค่อนข้างพองฟู และยังเป็นไตด้านใน ซึ่งจะเห็นว่ามันต่างจากหนังปลาบาง ๆ ที่ขายครับ ดังนั้น วางใจได้ครับ หนังปลาที่ขายเป็นหนังปลาแน่นอนครับ
และย้ำอีกครั้งว่า เป็นวิทยาทานนะ ไม่สนับสนุนให้ล่าหรือหามากินนะครับ มันเป็นสัตว์กินซาก ลำพังตัวมันเองก็พยาธิไม่น้อยนะ หนังก็กินหมูกินปลาคัง เนื้อกินกบแทนไปครับ
และยังระบุอีกว่า จากใจคนเคยทำมาก่อนนะครับ เนื้อตัวเงินตัวทองราคาไม่ถูกครับ ปลาเป็ด ปลาถูกกว่าเยอะ เนื้อแน่นคล้ายน่องกบ มีกลิ่นคล้ายคาวปลา และกลิ่นแรงกว่าแลน ก้อนมันนี่มันคือโอโทโรป่าชั้นดีเลย ลูกกลม ๆ มีกลิ่นรมควันเล็ก ๆ ตับ ผมให้เป็นยอดตับ กลิ่นรมควัน ความเข้มข้น เนื้อแน่น
ตับและเนื้อเชื่อว่ากินให้เด็กเจริญอาหารครับ ผมเคยกินสมัยเด็ก หนังทำกรอบได้แบบไม่ใช่หนังปลาแน่นอนครับ เคยทำแคบตัวเงินตัวทองมาแล้ว กรอบฟู ไม่ใช่แผ่นเรียบ
ส่วนหนังค่อนหนา ต้มแล้วเป็นวุ้นพอง แต่นิยมทำกระเป๋า รองเท้า ไข่ตัวเงินตัวทองเป็นอาหารสวรรค์ ยังไม่เคยกิน เป็นที่มาของคำว่า เกลียดตัวกินไข่ เกลียดปลาไหลกินน้ำแกง และเป็นที่มาของเพลงไข่หงส์
ถ้าถามว่า เชื่อไหมเรื่องเอาไปทำลูกชิ้น ทำหนังปลากรอบ ส่วนตัวคิดว่าเชื่อได้ยาก เพราะเนื้อและหนังมันมีมูลค่ามากกว่านั้น และจากคนที่เคยลองทำอาหารจากมันมาก่อน มันต่างกันโดยสิ้นเชิงครับ แค่แล่ทำลูกชิ้นก็แล่เนื้อยากแล้ว หนังก็หนากว่าชัดเจนมาก ถ้าขายหนังเอาไปทำกระเป๋าราคาเป็นล้านได้จะเอามาทำหนังปลากรอบทำไม ?