โรงเรียนในเกาหลีใต้เปิดให้การศึกษาสำหรับผู้หญิงวัย 40-80s ที่เคยพลาดโอกาสในการเรียน ไม่ว่าจะด้วยความยากจนหรือความเป็นหญิง
ในโรงเรียนทั่วไป เราจะได้เห็นนักเรียนวัยรุ่นกับแววตาสุดสดใสและพลังงานเปี่ยมล้นกำลังตั้งหน้าตั้งตาใช้ชีวิตวัยเรียนของพวกเขา แต่ที่ โรงเรียนมัธยมอิลซัง ในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ เต็มไปด้วย ‘อาจุมม่า’ หรือผู้หญิงวัย 70-80 ปี มาโรงเรียนด้วยแววตาสุดสดใสและเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังงานไม่ต่างจากเหล่าวัยรุ่น พวกเธอล้วนพลาดโอกาสทางการศึกษาเมื่อครั้งยังเด็ก และตั้งใจกลับมาเรียนหนังสืออีกครั้งเพื่อเติมเต็มชีวิตในช่วงปลายของตัวเอง
ในเกาหลีใต้ ผู้หญิงสูงวัยจำนวนมากขาดโอกาสทางการศึกษา ทั้งด้วยข้อจำกัดทางด้านการเงินของครอบครัว และความเป็น ‘ลูกสาว’ ในครอบครัวยากจนที่ทำให้พวกเธอต้องสละโอกาสในการเรียนให้กับ ‘พี่ชาย’ หรือ ‘น้องชาย’ แทน
และโรงเรียนมัธยมอิลซังก็เกิดขึ้นเพื่อเปิดโอกาสทางการศึกษาให้กับพวกเธอเหล่านี้ โดยเปิดรับนักเรียนหญิงวัย 40 ปีขึ้นไป และกว่า 90% ของนักเรียนที่นี่อยู่ในวัย 70-80s ซึ่งนักเรียนที่อายุมากที่สุดคือ 87 ปี นับเป็นวัยที่หลายคนอาจมองว่าไม่น่ามีอะไรให้ทำมากนักแล้วในชีวิต แต่การศึกษากลับเป็นตัวเลือกที่พวกเธอตั้งอกตั้งใจ โดยปัจจุบันในเกาหลีใต้มีโรงเรียนที่รองรับผู้สูงอายุกว่า 42 แห่ง รองรับนักเรียนกว่า 6,600 คนต่อปีโดยรัฐบาลเป็นคนออกค่าใช้จ่ายในการเล่าเรียนทั้งหมด เป็นหนึ่งในแผนการรองรับสังคมผู้สูงอายุที่กำลังดำเนินอยู่ในเวลานี้ (20% ของประชากรเกาหลีใต้ ณ ปี 2023 มีอายุมากกว่า 65 ปี)
คิมจองจา (Kim Jeong-ja) คือนักเรียนอิลซังที่จบการศึกษาชั้นมัธยมปลายในปี 2024 ด้วยวัย 83 ปี และกลายเป็นนักเรียนที่อายุมากที่สุดที่สมัครสอบเข้าคณะสวัสดิการสังคม มหาวิทยาลัยสตรีซุกมยอง ซึ่งเป็นที่เดียวกับที่หลานสาวของเธอเพิ่งเรียนจบ และตอนนี้เธอก็กำลังเรียนมหาวิทยาลัยต่ออย่างไม่ลดละ
คิมกับโน (Kim Gab-neo) คือนักเรียนอิลซังที่มีอายุมากที่สุด ณ ขณะนี้ นั่นคือ 87 ปี เธอมีลูกสาวสี่คน และมีหลานๆ อีกรวมทั้งหมด 9 คน โดยเธอเกิดขึ้นแต่ปี 1937 ที่เกาหลีใต้ยังถูกปกครองโดยประเทศญี่ปุ่น เธอเติบโตมาโดยไม่เคยเรียนแม้แต่ตัวอักษรภาษาเกาหลี เนื่องจากพ่อแม่ไม่กล้าสอนภาษาเกาหลีให้เธอที่บ้าน และไม่ได้ส่งเธอเข้าโรงเรียน
“ตอนที่เราพ้นจากการปกครองของญี่ปุ่น ฉันอายุได้ 8 ขวบ ฉันบอกพ่อแม่ว่าอย่างน้อยก็ให้ฉันได้เรียนเพื่อจะได้เขียนชื่อตัวเองเป็นภาษาเกาหลีสักหน่อยเถอะ แต่พ่อแม่ก็ไม่ได้ให้ฉันไปโรงเรียน พวกเขาบอกว่าฉันต้องช่วยงานที่ไร่และช่วยเลี้ยงน้องชายของฉันแทน ตอนนั้นฉันร้องไห้เหมือนเด็กๆ เลยล่ะค่ะ” เธอบอกเล่ากับ The Straits Times
หลังจากเติบโตขึ้นโดยไม่ได้เรียนหนังสือ เธอก็แต่งงานในวัย 30 ปี และมีลูก 4 คนที่ต้องดูแลเพียงคนเดียวหลังจากที่สามีจากไปเสียก่อน โดยเธอตั้งใจแน่วแน่ว่าลูกๆ ของเธอต้องได้เรียนหนังสือ จนกระทั่งลูกๆ แต่งงานและมีหลาน คิมกับโนอายุเข้าสู่วัย 70s เธอก็ได้ยินเกี่ยวกับโรงเรียนอิลซัง และตัดสินใจสมัครเข้าเรียนเพื่อเติมเติมสิ่งที่ขาดหายไปจากชีวิตตั้งแต่เด็ก ถึงอย่างนั้น เธอไม่ได้เรียนอย่างต่อเนื่องเพราะต้องลาไปดูแลลูกที่ป่วยเป็นมะเร็ง รวมถึงบางช่วงที่ปวดหลังจนไม่สามารถเดินทางไปเรียนได้
“ตอนได้เข้าเรียนที่นี่ ฉันรู้สึกเหมือนชีวิตที่ทุกอย่างที่ต้องการแล้วล่ะค่ะ” เธอบอก
นี่เป็นเพียงเรื่องราวส่วนหนึ่งของนักเรียนที่อิลซัง ซึ่งแม้หลายคนจะมีอายุมากแล้ว หลายคนก็ยังมีงานที่ต้องทำ แต่พวกเธอก็ตั้งมั่นที่จะเรียนหนังสืออย่างน้อยก็ให้จบชั้นมัธยมปลาย เพราะแม้ไม่ได้ใช้ประกอบอาชีพใดๆ แต่ก็ทำให้พวกเธอรู้สึกถึงคุณค่าในตัวเองและยังเป็นส่วนหนึ่งของโลกไม่ต่างจากคนรุ่นใหม่ๆ นั่นเอง
อ้างอิง
https://www.koreaherald.com/article/3341047
อ่านบทความที่เกี่ยวข้อง
- โรงเรียนในเกาหลีใต้เปิดให้การศึกษาสำหรับผู้หญิงวัย 40-80s ที่เคยพลาดโอกาสในการเรียน ไม่ว่าจะด้วยความยากจนหรือความเป็นหญิง
- ชวนลงชื่อเรียกร้อง ‘สิทธิลาเพื่อดูแลในวาระสุดท้าย’ เพราะระบบแรงงานที่ดีไม่ควรผลักให้ลูกจ้างต้องเลือกระหว่างงานกับโอกาสสุดท้ายในการดูแลคนที่รัก
- Shamsa Sharawe อินฟลูฯ สาวชาวโซมาเลีย ผู้ออกมาเเชร์เรื่องราวการถูกขลิบอวัยวะเพศจนเป็นไวรัล และขอเป็นผู้นำการทวงคืน ‘จิ๋ม’ ให้กับเด็กๆ และผู้หญิงทุกคน
ตามบทความก่อนใครได้ที่
- Website : Mirror Thailand.com