รู้ไหมนิทานโฉมงามกับเจ้าชายอสูร มาจากคนที่มีตัวตนอยู่จริง

‘โฉมงามกับเจ้าชายอสูร’ หรือ Beauty And The Beast เป็นหนึ่งในนิทานที่มีชื่อเสียงโด่งดังระดับโลก นิทานเรื่องนี้ถูกเขียนในปี 1740 โดยนักเขียนหญิงชาวฝรั่งเศส กราบรีแยล-ซูซาน เดอ วีย์เนิฟ (Gabrielle-Suzanne de Villeneuve) และเป็นที่รู้จักอย่างมากจากเวอร์ชั่นอนิเมชั่นของดิสนีย์ในปี 1991

แต่รู้หรือไม่ว่า นิทานเรื่องนี้ได้อ้างอิงมาจากชีวิตของชายชาวสเปนคนหนึ่งที่มีตัวตนอยู่จริงในประวัติศาสตร์

เปโดร กอนซาเลซ (Pedro Gonzalez) หรือเปตรุส กอนซาลวุส (Petrus Gonsalvus) เกิดในปี 1537 ที่หมู่เกาะคะเนรี่ (Canary Islands) ทางชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปแอฟริกา

เมื่อกอนซาเลซเกิดมา เขาได้มีความผิดปกติที่เรียกว่า ไฮเปอร์ไตรโคซิส (Hypertrichosis) หรือโรคมนุษย์หมาป่า (Werewolf Syndrome) ซึ่งเป็นโรคทางพันธุกรรมที่ทำให้ร่างกายของผู้ป่วยมีขนดกมากผิดปกติ โดยเฉพาะที่บริเวณใบหน้า

ด้วยความแปลกประหลาดนี้ ทำให้ตั้งแต่เด็กกอนซาเลซได้ถูกขายเป็นทาส จนกระทั่งเขาอายุได้แค่ 10 ขวบ กอนซาเลซก็ถูกส่งตัวไปที่ฝรั่งเศส เพื่อมอบเป็นของขวัญแก่พระเจ้าอองรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส

ในสายตาของคนทั่วไป กอนซาเลซเป็นสัตว์ประหลาดที่แสนน่ากลัว แต่สำหรับพระเจ้าอองรีและพระนางแคทเธอรีน เดอ เมดิชีแห่งวาลัวส์ พระมเหสี ทั้งสองพระองค์ทรงรักใคร่เอ็นดูในตัวของกอนซาเลซ กอนซาเลซได้รับการเลี้ยงดูเป็นอย่างดี พร้อมกับได้รับการศึกษาและฝึกฝนให้เป็นสุภาพบุรุษชาววัง

กอนซาเลซได้รับการอุปถัมภ์จากราชสำนักฝรั่งเศสนานกว่า 40 ปี จนกระทั่งในปี 1589 หลังเกิดรัฐประหารในราชสำนักฝรั่งเศส กอนซาเลซก็ได้ออกจากฝรั่งเศสไปอยู่ที่เมืองปาร์มาในอิตาลี

ซึ่งในตอนนั้นกอนซาเลซก็มีครอบครัวแล้ว โดยเขาแต่งงานกับหญิงที่ชื่อแคทเธอรีน และมีลูกด้วยกันถึง 7 คน โดย 4 คน ก็มีลักษณะเป็นไฮเปอร์ไตรโคซิส

หลังจากนั้น กอนซาเลซกับครอบครัวก็ได้ไปใช้ชีวิตที่หมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในอิตาลี ก่อนที่เรื่องราวของพวกเขาจะหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ หลงเหลือเพียงเรื่องราวชีวิตที่ถูกบันทึกไว้ บรรดาภาพวาดครอบครัวของเขา และแรงบันดาลใจให้กับ Beauty And The Beast