เจ้าสำนักดาบยาจกต้องเล่นเกมยิงซอมบี้เพื่อหาเงินประทังชีวิต
นิยาย Dek-D
อัพเดต 27 มี.ค. 2567 เวลา 11.00 น. • เผยแพร่ 27 มี.ค. 2567 เวลา 11.00 น. • Knight Of Roundข้อมูลเบื้องต้น
รบกวนผู้อ่านทุกท่านติชมนิยายเรื่องนี้เพื่อให้ผมนำไปใช้ปรับปรุงในงานเขียนต่อๆไปครับ
Survival Road
ณ โรงพยาบาลกรุงเทพ
ภายในห้องผู้ป่วยรวม ชายวัยกลางคนร่างกายกำยำอายุ 54 ปีที่นอนอยู่บนเตียงจับมือเด็กสาวผมดำยาวอายุ 18 ปีที่ยืนอยู่ข้างๆ
แม้จะอยู่ในชุดธรรมดาทั่วไปแต่รูปโฉมอันงดงามของเด็กสาวกลับดึงดูดสายตาของผู้คนในห้องผู้ป่วยได้
“พ่อขอฝาก…โรงฝึก…ด้วย แอ๊ก!” ชายวัยกลางคนส่งกุญแจโรงฝึกให้เด็กสาวก่อนจะส่งเสียงแปลกๆแล้วนอนแน่นิ่งไป
“คุณพ่อ…มันใช่เวลามาเล่นไร้สาระไหมคะ?” เด็กสาวกล่าวอย่างไม่พอใจ
“…พอดีอยากลองทำเหมือนในหนังจีนดูน่ะ” ชายวัยกลางคนกล่าวอย่างไม่รู้สึกผิด
“หมอบอกว่าอาการของคุณพ่อไม่น่าเป็นห่วง อีกหนึ่งอาทิตย์ก็น่าจะกลับบ้านได้แล้ว” เด็กสาวอธิบาย
“เห็นไหม พ่อบอกแล้วว่าไม่เป็นไรแต่เราก็ยังดันทุลังให้มาหาหมออยู่ได้” ชายวัยกลางคนกล่าว
“มาหาหมอนั้นแหละดีแล้ว พักผ่อนเยอะๆล่ะ” เด็กสาวสะพายกระเป๋าเตรียมตัวกลับ
“ดาริน พ่อฝากเราดูแลโรงฝึกด้วยนะ” ชายวัยกลางคนกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง
สำหรับชายวัยกลางคนแล้วโรงฝึกสำคัญยิ่งกว่าชีวิตของเขาเอง
“อืม” เด็กสาวหรือดารินกล่าวก่อนจะออกจากโรงพยาบาล
“เฮ้อ~” พอห่างจากโรงพยาบาลมาไกล ดารินก็ถอนหายใจยาวเหยียดด้วยความเหน็ดเหนื่อย เธอหยิบสมาร์ทโฟนโทรหาศิษย์เพียงคนเดียวของโรงฝึก
“นายไม่ต้องมาโรงฝึกแล้ว” ทันทีที่อีกฝ่ายรับสายดารินก็กล่าวออกไปโดยไม่มีการเกริ่นนำใดๆ
‘เดี๋ยวสิ เกิดอะไรขึ้น? ฉันทำอะไรผิดเหรอ?’ เสียงกังวลของชายหนุ่มดังมาจากปลายสาย
“เปล่า พ่อฉันป่วยเลยมาสอนไม่ได้”
‘ปกติเธอก็สอนแทนนี่…เป็นอะไรหรือเปล่า?’ ชายหนุ่มถามอย่างเป็นห่วง
“…ฉันเอาโรงฝึกไปจำนอง…คุณพ่อเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย…” ดารินอธิบายเรื่องที่เธอไม่กล้าบอกพ่อ
เงินจากการจำนองโรงฝึกถูกใช้เป็นค่ารักษาจนหมด มะเร็งระยะสุดท้ายอาจจะรักษาได้แต่ก็ต้องใช้เงินมหาศาล
‘เท่าไหร่?’ ชายหนุ่มถาม
“10 ล้าน”
‘…เธอทำใจให้สบาย พรุ่งนี้เดี๋ยวฉันไปหา ไม่ต้องห่วงมันมีวิธีหาเงินอยู่…’
เช้าวันรุ่งขึ้น ณ โรงฝึกดาบ
ชายหนุ่มผมทองอายุ 18 ปีเปิดประตูเข้าโรงฝึกด้วยความคุ้นเคย เขาเห็นดารินนั่งคุกเข่าอยู่กลางห้อง
ดารินอยู่ในชุดฝึกสีขาวทำให้เส้นผมสีดำที่มัดรวบไว้เป็นทรงหางม้าดูโดดเด่นสะดุดตา แสงแดดยามเช้าที่เล็ดลอดผ่านทางหน้าต่างตกลงมาบนตัวของเธอราวกับไฟสปอร์ตไลท์ที่ช่วยขับเน้นให้เธอดูโดดเดี่ยวแต่ก็งดงาม
“โครก~” เสียงท้องร้องที่ดังแข่งกับเสียงนกทำให้ความงดงามดั่งภาพวาดมลายหายไปในบัดดล
“…ฉันทำผัดกระเพาไก่ไข่ดาวมาฝาก” ชายหนุ่มส่งข้าวกล่องให้ดาริน เธอรับมากินอย่างรวดเร็ว
“แคปซูลจะมาส่งในอีก 10 นาที เธอเตรียมที่ไว้แล้วใช่ไหม?”
“เอียมแอ้ว อ่าแอ่แอปอูลอืออะไอ?” ดารินพูดขณะที่มีข้าวอยู่เต็มปากจนแก้มตุ่ย
“กินให้เสร็จก่อนค่อยพูด แคปซูลคล้ายกับแว่น VR แต่มีอัตราการเชื่อมต่อที่สูงกว่าและดีเลย์น้อยกว่า เธอจะไม่รู้สึกถึงความแตกต่างระหว่างร่างกายภายในเกมกับโลกจริง” ชายหนุ่มอธิบาย
“แค่เล่นเกมต้องทำถึงขนาดนั้นเลยเหรอ?” ดารินที่กินข้าวเสร็จแล้วถามอย่างไม่เข้าใจ
“อย่าดูถูกเกมนะเฟ้ย! ความคลาดเคลื่อนเพียงเล็กน้อยก็อาจทำให้เกมแพ้ได้เลย ยิ่งเป็นเกม Survival Road ก็ยิ่งจำเป็นเข้าไปใหญ่”
“นั้นคือเกมที่จะใช้หาเงินใช่ไหม? นายมีของหวานไหม?”
“เอานี่ลูกอม เมื่อวานฉันลองค้นหาข้อมูลเกม เธอต้องไม่เชื่อแน่ว่าฉันเจออะไร” ชายหนุ่มส่งลูกอมรสสตรอว์เบอร์รี่ก่อนเปิดแท็บเล็ตพลิกหน้าจอให้ดารินดู
“ขนมปัง(Tier0) 1000 บาท ขนมปังเคลือบทองหรือไงทำไมมันแพงขนาดนั้น?” ดารินอมลูกอมขณะอ่านรายการตรงหน้าอย่างสบสน
“นี่คือราคาขายของขนมปังจากเกม Survival Road”
“ของในเกมราคาดีขนาดนี้เชียว”
“ไม่ใช่แค่นั้นนะ กระสุนปืนพก(Tier0) 3000 บาท ปืนพก A01(Tier0) 13000 บาท ปืนพก A02(Tier0) 15000 บาท ของทั้งหมดนี้สามารถหาได้ทั่วไปในเกม” ชายหนุ่มเปิดหน้าสินค้าอื่นๆให้ดูเพิ่มเติม
“ทำไมมันถึงแพงขนาดนั้น?”
“อย่างแรกเกมนี้ยากบรมแถมยังมีระบบ Permadeath ที่ตายแล้วตายเลยกลับมาเล่นอีกครั้งไม่ได้ อีกอย่างบริษัทชั้นนำทั่วโลกก็เข้ามาลงทุนในเกมนี้ด้วยไม่แปลกเลยที่ราคาไอเทมในเกมจะสูงแบบนี้”
ในตอนนั้นแคปซูลก็มาส่งพอดี ใช้เวลาเพียง 5 นาทีก็ติดตั้งเสร็จสิ้น
แคปซูลมีรูปลักษณ์คล้ายเตียงสีขาวที่มีฝาครอบ
“เรื่องในเกมไว้พูดในเกมน่าจะดีกว่า ฉันจะเป็นเด็กเกาะเบาะคอยแนะนำเธอจากนอกเกมเอง” ชายหนุ่มกล่าว
ดารินนอนลงบนเตียงจากนั้นฝาครอบก็ค่อยๆปิดลง สติและประสาทสัมผัสทั้งหมดของเธอถูกดึงเข้าสู่โลกของเกม Survival Road
พื้นฐาน
ตึกและอาคารทรุดโทรม พื้นถนนที่แตกหัก หญ้าและเถาวัลย์ปกคลุมถนนและอาคาร…สภาพไม่ต่างจากหนังหรือเกมที่โลกถูกทำลายโดยซอมบี้
‘ฮาโหล ได้ยินไหม? อย่าเพิ่งตอบนะ มองดูรอบๆก่อนถ้าไม่มีซอมบี้ค่อยตอบ’ เสียงของชายหนุ่มดังขึ้นในหัวของเธอ
ดารินมองรอบๆแต่ก็ไม่พบซอมบี้เธอจึงตอบไปว่า “ได้ยิน”
‘โอเค ตอนนี้ฉันมอนิเตอร์เธออยู่ พยายามอย่าเพิ่งปะทะกับซอมบี้ รอมีอาวุธก่อนค่อยบวก มองหาบ้านสักหลังเข้าไปค้นของ พยายามเดินอย่าให้มีเสียง ระยะการมองเห็นของซอมบี้คือประมาณ3 เมตร ถ้าไม่เข้าใกล้ก็ไม่จำเป็นต้องกังวลว่าซอมบี้จะเห็น’
ดารินเดินไปที่บ้านหลังหนึ่ง
แม้ว่าเธอจะเดินแบบปกติแต่กลับไม่มีเสียงฝีเท้าเลย
‘ฟังเสียงก่อนว่าในบ้านมีเสียงเดินไหม ถ้ามีแสดงว่าบ้านหลังนั้นมีซอมบี้ให้เธอลองไปดูบ้านหลังอื่น’
ดารินแนบหูเข้ากับผนังฟังจนแน่ใจก่อนจะตอบว่า “ไม่มี”
‘ลองเปิดหน้าต่างหรือประตู’
ดารินลองดูแต่ก็ไม่สามารถเปิดทั้งประตูหรือหน้าต่างได้
‘มันล็อค เมื่อกี้ฉันเห็นหินก้อนใหญ่ หยิบมันมาทุบรถที่อยู่ตรงโน้นแล้วค่อยไปทุบหน้าต่าง’
ดารินหยิบหินก้อนใหญ่
ได้รับหินก้อนใหญ่ ×1
เธอเดินไปที่รถแล้วทุบมัน
“ปี๊บๆๆๆๆ” เสียงสัญญาณกันขโมยของรถดังขึ้น
ซอมบี้จำนวนมากเดินไปที่รถคันนั้น
สภาพของซอมบี้ในเกมนี้ไม่ได้ต่างจากซอมบี้ในเกมอื่นซึ่งก็คือซากศพเดินได้
‘ระหว่างนี้อาจสวนกับซอมบี้แต่ก็ไม่เป็นไรให้ซ่อนตัวไว้ก่อนพอมันไปแล้วค่อยไปต่อ ไม่ต้องรีบร้อน’
ดารินเดินไปซ่อนตัวไปจนกลับมาถึงบ้านในตอนแรกได้อย่างราบรื่น ทั้งหมดต้องขอบคุณประสาทสัมผัสอันยอดเยี่ยมของเธอ
‘มองก่อนทุบ’
ดารินมองรอบๆจนมั่นใจว่าไม่มีซอมบี้แล้วค่อยทุบกระจก
‘เข้าไป แล้วรีบปิดผ้าม่าน’
ดารินมุดลอดกระจกเข้ามาในบ้านก่อนจะปิดผ้าม่าน
‘ค้นของเลย แต่อย่าให้เสียงดัง’
ดารินเปิดลิ้นชัก ตู้ และกล่องทั้งหมดในบ้าน
ได้รับอาหารกระป๋อง ×3
ได้รับไม้เบสบอล ×1
ได้รับขนมคบเคี้ยว ×2
ได้รับแอลกอฮอล์(Tier0) ×3
ได้รับน้ำยาฟอกขาว ×1
ได้รับกระเป๋าเป้(Tier0) ×1
ได้รับปืนพก A01(Tier0) ×1
ได้รับกระสุนปืนพก(Tier0) ×5
ได้รับเสื้อลำลอง ×3
ได้รับกางเกงลำลอง ×3
ได้รับรองเท้าผ้าใบ ×1
‘ค่อนข้างโชคดีเลยนะ เจอทั้งกระเป๋าและปืน ของทั้งหมดจะถูกส่งเข้ากระเป๋าอัตโนมัติ ต่อไปฉันจะสอนวิธีใช้ระบบทั้งหมดให้ฟัง พูดว่าเปิดช่องเก็บของ’
“เปิดช่องเก็บของ”
รายการ
จำนวน
น้ำหนัก(kg)
อาหารกระป๋อง
3
0.9
ไม้เบสบอล
1
5
ขนมคบเคี้ยว
2
0.2
แอลกอฮอล์(Tier0)
3
1.5
น้ำยาฟอกขาว
1
1.5
ปืนพก A01(Tier0)
1
2
กระสุนปืนพก(Tier0)
5
1.5
เสื้อลำลอง
3
0.3
กางเกงลำลอง
3
0.3
รองเท้าผ้าใบ
1
0.3
รวม
23/50
13.5/15
‘น้ำหนักและจำนวนที่แบกได้จะขึ้นอยู่กับขั้นของกระเป๋าและสกิล ก่อนอื่นเธอลองกดอ่านรายละเอียดของปืน กระสุนและไม้เบสบอลดู’
ไม้เบสบอล
โจมตีระยะประชิด 7 ดาเมจ
ความคงทน 70/70
ปืนพก A01(Tier0)
โจมตีระยะไกล 5 ดาเมจ
ความคงทน 50/50
กระสุนปืนพก(Tier0)
ใช้คู่กับปืนพก
ดาเมจ+2
‘อาวุธจะมีดาเมจ ยิ่งดาเมจเยอะก็ยิ่งตีแรง แล้วก็ของทุกชิ้นในเกมที่ไม่ใช่ของใช้แล้วทิ้งจะมีค่าความคงทน ถ้าหมดแล้วของชิ้นนั้นจะหายไปทันที ต่อไปลองกดติดตั้งปืนกับไม้เบสบอล’
ดารินกดติดตั้งปืนและไม้เบสบอล ปืนพกสีดำปรากฏข้างเอวและไม้เบสบอลปรากฏด้านหลัง
‘พูดว่าเปิดหน้าต่างสถานะ’
“เปิดหน้าต่างสถานะ”
ช่องใส่อาวุธ
อุปกรณ์สวมใส่
หลังไม้เบสบอลหัว-เอวซ้ายปืนพก A01ลำตัวเสื้อลำลองเอวขวา-ช่วงล่างกางเกงลำลองกระเป๋า-เท้ารองเท้าผ้าใบ
สกิล
ร่างกาย
สตามินาLV.0ความหิว98/100คอมแบทLV.0ความกระหาย84/100เอนดิวเรนซ์LV.0พลังชีวิต100/100เลเวลอัพLV.0สตามินา100/100 สภาพร่างกายปกติ
แบบแปลน
สูตรอาหาร
มีดธนูไม้ขนมปังข้าวสวยลูกธนูไม้ผ้าพันแผล
‘เธอสามารถติดตั้งอาวุธได้ตามจำนวนช่องใส่อาวุธ ข้างเอวใช้ติดตั้งอาวุธขนาดเล็ก ด้านหลังและกระเป๋าใช้ติดตั้งอาวุธขนาดใหญ่ อุปกรณ์สวมใส่ขอให้สะอาดก็พอ สกิลจะเพิ่มค่าความสามารถให้เธอโดยไม่ต้องใช้งาน พยายามให้ค่าความหิวกับกระหายเต็มเสมอ ตอนนี้ยังไม่ต้องสนใจสูตรอาหาร เน้นไปที่หาแบบแปลนก่อน แตะไปที่โต๊ะคราฟแล้วพูดว่าเปิดการสร้างของ’
ดารินแตะโต๊ะคราฟในบ้านแล้วพูดว่า “เปิดการสร้างของ”
แบบแปลน
วัตถุดิบที่ต้องใช้
จำนวนที่ได้รับ
มีด
เหล็ก(3)+ไม้(2)
1
ธนูไม้
ไม้(3)+เส้นใย(1)
1
ลูกธนูไม้
ไม้(2)+ขนนก(1)
3
ผ้าพันแผล
ผ้า(1)+แอลกอฮอล์(1)
1
‘การคราฟคือหัวใจสำคัญในการเคลียร์กระเป๋า เสื้อกางเกงใช้แทนผ้าได้ เธอลองคราฟผ้าพันแผล 3 อัน’
ดารินกดคราฟผ้าพันแผล
ได้รับผ้าพันแผล(Tier0) ×3
ได้รับ 120 EXP
‘เกมนี้การทำอาหารหรือฆ่าซอมบี้จะทำให้ได้รับ EXP เธอสามารถเอา EXP ไปอัพสกิลได้ พูดว่าเปิดหน้าต่างสกิล’
“เปิดหน้าต่างสกิล”
สกิล
LV.
ผลลัพธ์
จำนวน EXP
สตามินา
0
เพิ่มค่าสตามินาสูงสุด 0 หน่วย
0/100
คอมแบท
0
เพิ่มดาเมจระยะประชิด 0 หน่วย
0/100
เอนดิวเรนซ์
0
เพิ่มพลังชีวิตสูงสุด 0 หน่วย
0/100
เลเวลอัพ
0
เพิ่มอัตรา EXP ที่ได้รับ 0%
0/500
EXP คงเหลือ
120
“แต่ละสกิลจะใช้จำนวน EXP ในการอัพเลเวลไม่เท่ากัน ฉันแนะนำให้อัพสกิลสตามินากับเลเวลอัพ”
ดารินใช้ 100 EXP อัพเลเวลสกิลสตามินาขึ้นเป็นเลเวล1
สกิล
LV.
ผลลัพธ์
จำนวน EXP
สตามินา
1
เพิ่มค่าสตามินาสูงสุด 5 หน่วย
0/200
คอมแบท
0
เพิ่มดาเมจระยะประชิด 0 หน่วย
0/100
เอนดิวเรนซ์
0
เพิ่มพลังชีวิตสูงสุด 0 หน่วย
0/100
เลเวลอัพ
0
เพิ่มอัตรา EXP ที่ได้รับ 0%
0/500
EXP คงเหลือ
20
‘ต่อไปวิธีการรีโหลดกระสุน หยิบปืนขึ้นมาปลดซองกระสุนออกจากนั้นจะมีซองกระสุนใหม่ปรากฏในมือให้เอามันใส่เข้าปืนได้เลย’
ดารินปลดซองกระสุนแล้วใส่ซองกระสุนใหม่
‘ถ้าจะโจมตีให้โจมตีที่หัวซอมบี้จะได้ดาเมจเพิ่ม 2 เท่า เอาล่ะ ฉันอธิบายเรื่องที่ควรรู้หมดแล้ว ระหว่างนี้ฉันจะพูดเฉพาะเรื่องสำคัญเท่านั้นเพื่อไม่ให้รบกวนเธอ ถ้าสงสัยอะไรก็ถามมาได้เลย เป้าหมายของเราคือการเก็บไอเทมไปขาย ดังนั้นอย่าทำอะไรเสี่ยงๆล่ะ’
“ฉันมีเรื่องจะถาม”
‘ว่ามา’
“เรื่องที่นายเล่ามาใครมันจะไปจำได้!”
ซอมบี้
ดารินแทบไม่มีพื้นฐานด้านเกมเลย การที่ฟังไม่ทันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
‘เอาเป็นว่าสงสัยอะไรค่อยถามละกัน ไปตรวจดูบ้านหลังอื่นก่อนที่จะมืดเถอะ’
ดารินใช้เสียงสัญญาณกันขโมยของรถยนต์ล่อพวกซอมบี้ก่อนจะทุบกระจกเข้าไปในบ้านที่ไม่มีซอมบี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ปกติแล้ววิธีนี้ทำได้ไม่ง่ายนักเพราะหากพลาดเพียงนิดเดียว ฝูงซอมบี้ก็คงไล่ตามดารินแทนเสียงสัญญาณกันขโมยของรถยนต์
ดารินรวบรวมไอเทมในบ้าน
ได้รับหม้อสแตนเลส ×1
ได้รับน้ำขวด ×2
ได้รับขนมคบเคี้ยว ×3
ได้รับไม้(Tier0) ×3
ได้รับเทปกาว(Tier0) ×3
ได้รับหนังสือสกิลลัมเบอร์แจ็ค ×1
ได้รับตำราอาหาร ×1
ได้รับเหล็ก(Tier0) ×2
ได้รับกระสุนปืนพก(Tier0) ×2
ได้รับเสื้อลำลอง ×2
ได้รับกางเกงลำลอง ×2
‘เธอจะโชคดีเกินไปแล้ว! ได้หนังสือสกิลกับตำราอาหารพร้อมกันเลย พวกมันค่อนข้างหายากเลยนะ โดยเฉพาะหนังสือสกิล’
“มันราคาเท่าไหร่?”
‘หนังสือสกิลลัมเบอร์แจ็คมีราคาประมาณ 170000 ส่วนตำราอาหารมีราคาประมาณ 50000’
ดารินตาลุกวาวเมื่อได้ยินราคา
‘ใช้เถอะ แผนการต่อไปจำเป็นต้องใช้ไม้กับสูตรอาหารที่มีเนื้อสัตว์เป็นส่วนประสม’ ชายหนุ่มกล่าว
ดารินใช้หนังสือสกิลกับตำราอาหารอย่างเสียดาย
ได้รับสกิลลัมเบอร์แจ็ค
ได้รับสูตรอาหารสเต็ก
ได้รับสูตรอาหารสลัดผัก
‘ตำราอาหารจะให้สูตรอาหาร 1 – 3 สูตร เธอได้ 2 สูตรถือว่าไม่เลว แถมยังได้สูตรอาหารที่ใช้เนื้อสัตว์ตามที่ต้องการด้วย ส่วนสกิลลัมเบอร์แจ็คจะทำให้ตัดต้นไม้ได้เร็วขึ้น แต่ยังไม่จำเป็นต้องรีบอัพตอนนี้’
“เปิดช่องเก็บของ”
รายการ
จำนวน
น้ำหนัก(kg)
อาหารกระป๋อง
3
0.9
ขนมคบเคี้ยว
5
0.5
น้ำยาฟอกขาว
1
1.5
กระสุนปืนพก(Tier0)
2
0.6
เสื้อลำลอง
4
0.4
กางเกงลำลอง
3
0.3
รองเท้าผ้าใบ
1
0.3
ผ้าพันแผล(Tier0)
3
0.3
หม้อสแตนเลส
1
0.8
น้ำขวด
2
0.6
ไม้(Tier0)
3
3
เทปกาว(Tier0)
2
0.2
เหล็ก(Tier0)
2
2.4
รวม
32/50
11.8/15
“ของทั้งหมดนี้รวมกันขายได้เท่าไหร่?”
‘ถ้ารวมปืนกับกระสุนในปืนและไม้เบสบอลที่ติดตั้งอยู่ก็คงประมาณ 50000 บาท’
ดารินอยู่ในเกม Survival Road เพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงแต่กลับทำเงินได้ครึ่งแสน หากนับรวมหนังสือสกิลกับตำราอาหารก็เป็นเงินกว่า 270000 บาท บนโลกใบนี้คงไม่มีเกมไหนทำเงินได้รวดเร็วขนาดนี้อีกแล้ว
ดวงตาของดารินเป็นประกายเมื่อได้ยินจำนวนเงิน
‘จำไว้ให้ดี ไม่ว่าไอเทมจะมีค่าแค่ไหนก็ไม่มีอะไรสำคัญเท่าชีวิตของเธอ ห้ามเสี่ยงอันตรายไปเอาไอเทม ถ้าอยู่ในสถานการณ์จวนตัวก็ใช้ไอเทมได้เลยไม่ต้องเสียดาย’ ชายหนุ่มรู้ความคิดของดารินจึงกล่าวเตือน
“รู้แล้ว”
‘เทปกาวสามารถใช้เป็นตัวเก็บเสียงกระจกได้โดยการแปะเทปกาวให้ทั่วกระจกก่อนทุบ’
ดารินไปที่บ้านอีกหลังก่อนจะทำตามวิธีของชายหนุ่ม นำเทปกาวมาติดให้ทั่วกระจกก่อนค่อยๆทุบตรงขอบนอกของกระจกให้แตก เทปกาวช่วยดูดซับเสียงแตกของกระจกและไม่ทำให้กระจกที่แตกตกลงพื้น
กระจกทั้งแผ่นหลุดออกมาก่อนที่เธอจะมุดเข้าไปในบ้าน
วิธีนี้ประหยัดเวลากว่าการใช้สัญญาณกันขโมยรถยนต์
ดารินเก็บไอเทมและคราฟของจากนั้นก็ไปบ้านต่อไปแล้วเก็บไอเทมและคราฟของ
“แย่แล้ว!” ดารินกล่าวอย่างเคร่งเครียด
กระเป๋าของคุณเต็ม
‘…ก็แค่กระเป๋าเต็มไม่ใช่เหรอ?’
“ฉันไม่มีของที่ใช้คราฟได้แล้ว อาวุธทั้งหมดก็ติดตั้งหมดแล้ว อาหารกับน้ำก็กินจนเต็มแล้ว ทำยังไงดี?” ดารินกล่าวอย่างตื่นตระหนกราวกับมันเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย
‘ทำยังไงได้ล่ะ เก็บของที่ราคาแพงและจำเป็นก่อน เอาไม้กับเหล็กทิ้งไป…’
ดารินทิ้งของอย่างเสียดาย
‘เดี๋ยวก็กลับมาเอาได้ ตอนนี้ยังขาดแบบแปลนที่เอาไว้สร้างฐานกับเครื่องมือที่จำเป็น…’
ในตอนนั้นซอมบี้ตัวหนึ่งก็เข้ามาผ่านทางหน้าต่างที่ดารินทุบเข้ามา
ซอมบี้ไม่ได้มีความสามารถในการปีนข้ามหน้าต่าง แต่พวกมันสามารถล้มข้ามหน้าต่างได้
ดารินดึงไม้เบสบอลด้านหลังออกมาฟาดหัวซอมบี้ที่กำลังล้มอยู่อย่างไม่พูดพร่ำทำเพลง
ซอมบี้ที่กำลังลุกขึ้นล้มลงไปอีกครั้งจากแรงฟาด แต่มันก็ยังขยับอยู่เธอจึงฟาดไปหัวของมันอีกครั้งจนมันแน่นิ่งไป
ได้รับ 40 EXP
เธอค้นตัวซอมบี้
ได้รับ ดินปืน(Tier0) ×2
‘รีบหนีเร็ว! พวกซอมบี้ที่ได้ยินเสียงต้องตามมาแน่’
ดารินปีนออกนอกหน้าต่าง เธอเห็นซอมบี้หลายตัวเดินมาทางนี้
“จัดการมันไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ?” ดารินรู้สึกว่าซอมบี้ค่อนข้างอ่อนแอและจัดการได้ง่าย
‘ถ้าเป็นเกมแนวจอมยุทธ์เธอคงจัดการพวกมันได้ แต่ที่นี่คือเกมเอาชีวิตรอดที่มีข้อจำกัดหลายอย่างโดยเฉพาะผู้ใช้อาวุธระยะประชิดอย่างเธอ!’
สตามินาที่จำกัด ค่าความคงทนที่จำกัด ความเสี่ยงในการสู้ระยะประชิด ไม่ว่าเรื่องใดก็ล้วนบั่นทอนความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิด
“ไม่ลองก็ไม่รู้ไม่ใช่เหรอ? ถ้าไม่ไหวก็แค่หนี”
‘…อย่าโดนโจมตีเพราะมันอาจทำให้ติดเชื้อได้ อย่าโดนซอมบี้ล้อมเพราะจะทำให้หนีไม่ได้ ถ้าทำได้ตามนี้จะทำอะไรก็เรื่องของเธอ’
“ตกลง” ดารินกล่าวก่อนจะวิ่งเข้าหาซอมบี้ตรงหน้า