โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

“ระเบียงคด” สถาปัตยกรรมที่ไม่ได้มีแค่วัดหลักของเมืองสมัยอยุธยา

ศิลปวัฒนธรรม

อัพเดต 27 พ.ย. 2567 เวลา 03.40 น. • เผยแพร่ 26 พ.ย. 2567 เวลา 08.15 น.
ระเบียงคดไม้ รอบต้นโพธิ์เก่าแก่ ที่อำเภอศรีมโหสถ (รูปเก่าจากหนังสือ วัดต้นโพธิ์ศรีมหาโพธิ โดยสุจิตต์ วงษ์เทศ พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2511)

“ระเบียงคด”คือ ระเบียงทางเดินที่มีหลังคาหลุม สร้างล้อมรอบสิ่งก่อสร้างประธาน จึงทำให้มักสร้างขึ้นพร้อมกับวัดที่มีการสร้างประธาน และส่วนใหญ่เป็นแผนผังรูปสี่เหลี่ยม หลายคนอาจเข้าใจว่า ในสมัยอยุธยา สถาปัตยกรรมลักษณะนี้มักปรากฏอยู่แค่วัดหลักของเมือง แต่ที่จริงแล้วยังมีวัดนอกเขตเมืองที่ปรากฏระเบียงคด สถาปัตยกรรมเช่นนี้อยู่ด้วย

ระเบียงคด สถาปัตยกรรมนี้มีมาเมื่อไหร่?

ระเบียงคด เป็นสถาปัตยกรรมที่ปรากฏเด่นชัดในศาสนสถานของวัฒนธรรมแถบทะเลสาบเขมร ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา ถือว่าเป็นเอกลักษณ์ของพื้นที่แถบนี้เลยก็ว่าได้ เพราะไม่ปรากฏในศาสนสถานวัฒนธรรมจามปา ลุ่มน้ำอิรวดี บนเกาะชวา หรือในชมพูทวีป

แม้จะเป็นเอกลักษณ์ แต่ทุกศาสนสถานในแถบทะเลสาบเขมร ช่วงพุทธศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา ก็ไม่ได้ปรากฏสถาปัตยกรรมแบบนี้ เช่น ปราสาทธมมานนท์ หรือ ปราสาทเจ้าสายเทวดา

ส่วนการประดิษฐานรูปเคารพในระเบียงคดคาดว่าเริ่มปรากฏช่วงพุทธศตวรรษที่ 17 และมากขึ้นสมัยบายน

ทว่าปัจจุบันก็ยังไม่พบหลักฐานศาสนสถานในวัฒนธรรมทะเลสาบเขมรที่ประดิษฐานรูปเคารพเรียงรายในระเบียงคด อาจเพราะระเบียงคดของที่นี่ไม่กว้างมากและแม้จะกว้างก็จะพบเพียงภาพสลักเล่าเรื่องที่ผนัง ซึ่งภาพเหล่านั้นก็คือการประดิษฐานรูปเคารพ

อยุธยาได้รับอิทธิพลจากงานสถาปัตยกรรมดังกล่าว โดยวัดใดที่มีการสร้างพระปรางค์เป็นสิ่งก่อสร้างประธานของวัด ก็จะต้องมีระเบียงคดล้อมรอบอยู่เสมอ เนื่องจากพระปรางค์ในศิลปะอยุธยาสืบทอดมาจากปราสาทในวัฒนธรรมทะเลสาบเขมร จึงต้องนำระเบียงดังกล่าวเข้ามาสร้างควบคู่ด้วย

ถึงแม้ว่าจะรับอิทธิพลมา แต่อยุธยาจะประดิษฐานรูปเคารพเป็นองค์ แตกต่างจากวัฒนธรรมแถบทะเลสาบเขมร ที่แกะสลักลงในอิฐ เนื่องจากปัญหาการแกะสลัก

โดยการประดิษฐานพระพุทธรูปที่ตั้งเรียงรายในระเบียงคดของศาสนสถานในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาน่าจะสื่อความหมายถึงพระอดีตพุทธเจ้า เหมือนกับงานจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนพระพุทธรูปเรียงแถวสมัยอยุธยาตอนต้น

แต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกวัดในสมัยอยุธยาจะมีระเบียงคด

มีข้อสันนิษฐานว่าวัดที่จะมีระเบียงคดสมัยอยุธยา มักจะเป็นวัดหลักของเมือง แต่ความจริงแล้วก็มีวัดนอกเครือข่ายเมืองที่ปรากฏสถาปัตยกรรมเช่นนี้เหมือนกัน

วัดแรกคือ“วัดใหญ่ชัยมงคล” พระนครศรีอยุธยา แม้ไม่ปรากฏปีที่สถาปนาวัดแห่งนี้แน่นอน แต่ก็พอทราบได้ว่าพระประธานที่นี่มีมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนต้น วัดแห่งนี้ปรากฏระเบียงคด แต่ก็ไม่ทราบว่ามาต่อเติมทีหลังหรือไม่ แต่ในหลักฐาน “พรรณาภูมิสถานพระนครศรีอยุธยา” ระบุว่า “เจดีย์วัดใหญ่ไชยมงคลก็เป็นสิ่งก่อสร้างที่อยู่ในข่ายของพระมหาธาตุหลักพระนคร”

ต่อมาคือ“ปราสาทนครหลวง” ที่ริมแม่น้ำป่าสัก พระนครศรีอยุธยา หลักฐานในพระราชพงศาวดารกล่าวถึงที่นี่ว่า สถาปนาขึ้นสมัยพระเจ้าปราสาททอง และที่มีระเบียงคดก็เพราะว่าได้ถ่ายแบบปราสาทฐานเป็นชั้น ในวัฒนธรรมทะเลสาบเขมรเข้ามา

แห่งที่ 3 คือ“วัดอรัญญิกาวาส” ราชบุรี สมัยอยุธยาตอนกลาง วัดแห่งนี้ถ่ายแบบมาจากพระปรางค์วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ ราชบุรี ทุกประการ และตั้งอยู่ไกลจากพระนครมาก ทำให้ไม่ทราบถึงขนบการสร้างระเบียงคดหรือตัววัด

อย่างไรก็ตาม คนในเมืองราชบุรีเชื่อว่าพระธาตุองค์นี้สำคัญ

นอกจาก 3 วัดที่กล่าวไปแล้ว ยังมี “วัดไชยวัฒนาราม” ที่สถาปนาขึ้นสมัยพระเจ้าปราสาททอง เป็นศาสนสถานนอกเขตเมืองที่มีระเบียงคดอีกด้วย

อ่านเพิ่มเติม :

สำหรับผู้ชื่นชอบประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรม แง่มุมต่าง ๆ ทั้งอดีตและร่วมสมัย พลาดไม่ได้กับสิทธิพิเศษ เมื่อสมัครสมาชิกนิตยสารศิลปวัฒนธรรม 12 ฉบับ (1 ปี) ส่งความรู้ถึงบ้านแล้ววันนี้!! สมัครสมาชิกคลิกที่นี่

เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 26 พฤศจิกายน 2567

อ่านข่าวต้นฉบับได้ที่ : “ระเบียงคด” สถาปัตยกรรมที่ไม่ได้มีแค่วัดหลักของเมืองสมัยอยุธยา

ติดตามข่าวล่าสุดได้ทุกวัน ที่นี่
– Website : https://www.silpa-mag.com

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...