รู้จักภาวะ Fear of Abandonment เมื่อความเหงา ก่อตัวเป็น ‘ความกลัวการถูกทิ้ง’ วิกฤตซ่อนเร้นในใจวัยเก๋า
พี่ๆ เคยรู้สึกไหม เวลาที่ลูกหลานยุ่งกับงานจนไม่มีเวลามาหา หรือเพื่อนฝูงเริ่มห่างหายไปตามกาลเวลา ลึกๆ ในใจมันไม่ได้มีแค่ความเหงา แต่มันแอบมีความรู้สึกหวิวๆ ว้าวุ่น และอดคิดไปไกลไม่ได้ว่า “หรือเรากำลังจะถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว?”
ความรู้สึกนี้มีชื่อเรียกทางจิตวิทยาว่า ‘Abandonment Issues’ หรือ ‘ภาวะกลัวการถูกทิ้ง’ ซึ่งไม่ใช่การเรียกร้องความสนใจ แต่เป็นความเปราะบางทางอารมณ์ที่มักถูกกระตุ้นเมื่อเราก้าวสู่วัยสูงอายุ เมื่อร่างกายที่เคยแข็งแรงเริ่มพึ่งพาตัวเองได้น้อยลง บวกกับโครงสร้างครอบครัวยุคใหม่ที่ต่างคนต่างแยกย้ายไปมีชีวิตของตัวเอง ทำให้วัยเก๋าหลายคนเกิดความรู้สึกไม่มั่นคง ลึกๆ กลัวว่าจะกลายเป็นภาระ หรือกลัวว่าจะไม่มีใครเหลียวแล
ภาวะนี้ซับซ้อนกว่าความเหงาทั่วไปตรงที่ มันอาจทำให้เราเผลอแสดงพฤติกรรมบางอย่างออกมาเพื่อปกปิดความกลัว เช่น บางคนน้อยใจจนประชดประชันลูกหลาน บางคนเลือกที่จะปลีกตัวออกห่างสังคมเสียเองเพราะกลัวความผิดหวัง หรือบางคนก็เรียกร้องความสนใจจนเกิดความอึดอัดใจในครอบครัว ซึ่งความเครียดสะสมจากความกังวลเหล่านี้ ส่งผลเสียต่อทั้งการนอนหลับและสุขภาพจิตในระยะยาว
ยังแฮปปี้อยากให้พี่ๆ ที่กำลังรับมือกับความรู้สึกนี้ ลองกลับมาโอบกอดและเป็น ‘ความมั่นคง’ ให้กับตัวเองดูอีกครั้ง เพราะความสุขที่แท้จริงเริ่มต้นจากการมองเห็นคุณค่าในตัวเองเสมอ ลองหากิจกรรมที่ช่วยปรับจูนความคิดและจิตใจให้กลับมาเข้าที่ เพื่อพัฒนาตัวเองและเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ในทุกวัน
การดึงความสนใจกลับมาที่เป้าหมายของตัวเองคือยาวิเศษชั้นดี ลองหยิบเอาประสบการณ์ชีวิตที่โชกโชน หรือความรู้เรื่องการวางแผนจัดการหนี้สินและการลงทุนที่สั่งสมมาทั้งชีวิต มาเรียบเรียงเขียนเป็นอีบุ๊กเพื่อส่งต่อเป็นวิทยาทานให้เด็กรุ่นหลัง หรือแม้แต่การทุ่มเทความรักให้กับการดูแลสัตว์เลี้ยง อย่างการคอยสังเกตและประคบประหงมแม่แมวเหมียวที่กำลังเตรียมตัวคลอดลูกน้อย กิจกรรมเหล่านี้จะช่วยเติมเต็มความรู้สึก ‘เป็นที่ต้องการ’ และทำให้ตระหนักได้ว่า ตัวเรานี่แหละคือเพื่อนแท้ที่มีคุณค่า และจะไม่มีวันทิ้งเราไปไหนอย่างแน่นอน