ระบบอวดรวยไม่สิ้นสุด
ข้อมูลเบื้องต้น
หนุ่มพนักงานออฟฟิตธรรมดาๆคนหนึ่ง ที่ใช้ชีวิตแบบเดือนชนเดือนบางเดือนแทบไม่พอใช้ ชีวิตโคตรจะลำบาก มีแฟนแฟนก็ทิ้งไปมีใหม่เพราะด้วยสถานะทางการเงินที่ไม่ดีและวันๆมัวแต่ทำงานจนไม่มีเวลาให้กับแฟน อยู่มาวันหนึ่งก็วันที่เขาหมดอาลัยตายอยากเพราะชีวิตแม่งสุดแสนจะลำบาก ก็พลันได้ยินเสียง ติ๊ง!!!
“ระบบอวดรวยไม่สิ้นสุด ได้ทำการเลือกคุณมาเป็นผู้ครอบครองแล้ว คุณจะยอมรับระบบหรือไม่”
“ระบบอวดรวยไม่สิ้นสุด งั้นหรอ เอาก็เอาว่ะ ไหนๆ ก็ไม่มีอะไรจะเสียแล้วลุยแม่งไปให้สุดเลยแล้วกัน”
เรื่องราวจะเป็นยังไง ชายหนุ่มจะใช้งานระบบได้มันเร้าใจและจะกาวขนาดไหนเชิญติดตามได้ในนิยายเรื่อง ‘ระบบอวดรวยไม่สิ้นสุด!!!’
นิยายเรื่องนี้จะมีการปล่อยให้อ่านฟรีวันละ 1 ตอนนะฮะ แล้วพอครบ 5 วัน จะงดลงฟรี 1 วันแล้วก็ลงต่อ ส่วนใครที่ไม่อยากรอตอนอ่านฟรีก็อ่านตอนแบบอ่านล่วงหน้าได้เลยน๊าาาา
ปล.นิยายแต่งนะจ่ะ ฝากติดตามความกาวของนิยายเรื่องนี้ด้วยน๊าาา
ปล2.นิยายเรื่องนี้ค่อนข้างอิงจากสถานที่แล้วสิ่งของต่างๆในโลกจริงอยู่เยอะอยู่น๊าา แต่ไม่ได้มีเจตนาบิดเบือนอะไรในทางที่ไม่ดีน๊า แจ้งไว้เพื่อให้ทราบจ้าาาา
ระบบมาแล้ววว
คนเราทำงานหาเงินใช้ชีวิต แล้วก็ทำงาน วนอยู่อย่างงี้ไปเรื่อยๆเป็นลูปที่หลายๆคนติดอยู่ น้อยคนนักที่่จะออกจากลูปนี้ ไปใช้ชีวิตตามที่ตัวเองหวังไว้ได้ อ้น ก็เป็นหนึ่งในนั้น เขาเป็นเพียงพนักงานออฟฟิตในบริษัทไอทีเล็กๆบริษัทหนึ่งเท่านั้น ด้วยความที่ปัจจุบันอะไรๆก็แพงไปหมด เงินเดือนที่ใช้ก็หมุนแบบเดือนชนเดือน บางเดือนแทบไม่พอใช้ ชีวิตบัดซบที่สุด
ที่ บริษัท ออล มาเก็ต
“อ้น งานเสร็จยัง เมื่อไรจะเสร็จ ทำให้เสร็จรีบไปถ่ายงาน มีคลิปต้องไปลงช่องอีกนะ” หัวหน้าบริษัท เร่งจี้งานกับอ้น
“เร่งอยู่ครับ งานล้นมากเลยพี่ตอนนี้ กำลังเร่งงานอยู่ สคริปจากน้องก็ยังไม่ได้เลยครับ”
“สคริปเสร็จน้องส่งให้แล้วผมจะรีบไปถ่ายเลยครับ” อ้นตอบ
“เร็วๆเลย งานยังมีอีกเยอะเลย อย่างช้า” หัวหน้ากล่าวแล้วเดินจากไป
‘แม่งเอ้ย เร่งอยู่นั้นแหละ งานแม่งก็ท่วมหัว คนก็ไม่เพิ่มให้ยังเสือกจะให้งานเพิ่มอีก อยากได้งานเพิ่ม งานออกไวๆ มึงก็หาคนมาเพิ่มให้กูสิว่ะไอ้เวรเอ้ย กูละอยากจะลาออกแม่งให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย ถ้ากูรวยก็จะลาออกแม่งเลย’ อ้นบ่นในใจ
“ไงเมิง โดนหัวหน้าตามงานอีกแล้วหรอว่่ะ” กาย กล่าวขณะเดินเข้ามาในห้อง
กายเป็นเพื่อนร่วมงานอ้นที่ค่อนข้างสนิทกันเป็ยอย่างมาก เรียกได้ว่าเป็นเพื่อนร่วมชะตากรรมดีกว่า เพราะต่างคนต่างก็เจอปัญหาในบริษัทนี้เหมือนกัน บริษัทที่อ้นกับกายอยู่แทบจะเรียกได้ว่าเป็นเหมือนโรงงานนรกเลยก็ว่าได้
“เออดิว่ะ แม่ง คนก็มีอยู่แค่เนี้ย จะเอาโน่นเอานี่ แม่งไม่ดูเลยหรอว่ะ ว่าพวกเรามันคนไม่พอ”
“มันก็เป็นแบบนี้มานานแล้วแหละนะ งานเร่ง คุณภาพงานไม่ได้ ลูกค้าก็หนีไปหมด”
“จริงว่ะ บอสแม่ง อยากได้งานดีงานคุณภาพแต่น้องที่ทำสคริปคอนเทนต์ มีคนเดียวกว่างานจะออกมา กว่าคิดคอนเทนต์ดีๆได้แต่ละงานแทบลากเลือด กูเสนอให้เพิ่มคนเข้ามาช่วยน้อง แม่งก็ได้แต่บอกกำลังหา”
“เอาตรงๆนะเว้ยอ้น กูได้ยินคำเนี้ยมานานละ ไอ้คำว่า กำลังหาคนเพิ่ม เนี้ยแม่งพูดแบบนี้มาตลอดแต่ไม่เคยเห็นเพิ่มสักที”
“กูก็ว่างั้น แม่งถ้ากูรวยนะกูจะเขียนใบลาออกมาโยนใส่หน้าบอสแม่งเลย”
“ฮ่าๆๆๆ เออถ้ารวยแล้วอย่าลืมกูแล้วกันเพื่อน”
อ้นกับกายพูดคุยกันอย่างออกรส ในแผนกของอ้นนั้นมีพนักงานไม่มาก มีคนทำตำแหน่งพิธีกรเป็น อ้น พลอย และคนเขียนสคริปคนคิดคอนเทนต์เป็นน้องชื่อพี ส่วนกายทำหน้าที่เป็นคนตัดต่อคลิปทั้งหลายกับน้องอีกคนที่ชื่อนัท เรียกได้ว่าในแผนกมีอ้นกับกายที่เป็นเหมือนพี่ใหญ่คอยดูแลน้องๆในทีม หลังจากที่อ้นกับกายพูดคุยกันเวลาก็ล่วงเลยผ่านไปจนถึงเวลาเลิกงาน
“กลับบ้านดีๆมึง” กายกล่าวกับอ้น
“มึงด้วย” อ้นตอบกลับ
หลังจากนั้นอ้นก็เดินทางกลับบ้านด้วยรถยนต์ส่วนตัวของตัวเอง ขับรถมาได้สักระยะจังหวะรถติดไฟแดงพอดีก็มีเสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ดังขึ้น
ตึ้ง!!
อ้นหยิบโทรศัพท์มาเปิดดู เป็นข้อความจากแฟนสาวของอ้นชื่อ เฟิร์น อ้นกับเฟิร์นคบกันมาได้ 2 ปีกว่าแล้วแต่ทว่าทั้ง 2 คนไม่ได้อยู่ด้วยกัน ทั้ง 2 คนต่างอยู่กันคนละที่ทำให้เวลาที่จะได้เจอกันก็มีแค่เวลาที่ไปเที่ยวด้วยกันเท่านั้น
‘เลิกงานยัง’
‘เลิกแล้วกำลังขับรถกลับบ้าน’
‘โอเค ขับรถดีๆ ถึงแล้วบอกแล้วกัน’
‘รับทราบคร้าบบบบบบ’
หลังจากนั้นประมาณ 30 นาทีอ้นก็ขับรถถึงบ้านเรียบร้อย เลยหยิบโทรศัพท์ส่งข้อความหาแฟนสาว
‘ถึงบ้านแล้วจ้าา’
‘ขึ้นห้องเรียบร้อยแล้ววว แล้วเธอทำอะไรอยู่หรอ’
‘เพิ่งกินข้าวกินอะไรเสร็จ’
‘โอเคจ้า วันเสาร์อาทิตย์นี้ไปข้างนอกใช่มั้ย ให้ไปรับหรือเปล่า’
‘ใช่ แต่ไม่ต้องมารับก็ได้กลับเองสะดวกกว่าใกล้ๆแค่นี้เอง’
หลังจากได้อ่านข้อความที่แฟนสาวพิมพ์มาอ้นรู้สึกว่ามีบ้างอย่างแปลกๆ เพราะปกติแฟนสาวของเขาจะให้เขาไปรับไปส่งตลอดแต่มารอบนี้เธอกลับบอกว่าจะกลับเอง เลยพิมพ์ถามออกไป
‘อ่าวทำไมอะ ก็ปกติจะใกล้จะไกลก็ให้เค้าไปรับเธอนิ’
‘ก็ ไม่มีไร แค่รู้สึกว่าทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิมเท่าไรแล้ว’
‘ทำไมล่ะ เค้าก็ดูแลเธอได้เหมือนปกตินิ’
‘ก็หลังจากที่่เธอทำงานที่ทำอยู่ตอนนี้ เธอก็ไม่ค่อยมีเวลาว่าง อีกทั้งยังมีปัญหามากมาย ไหนจะเรื่องเงินไม่พอใช้ โน่นนี้นั้น เยอะแยะไปหมด จนหลังๆมา เราไปไหนมาไหนด้วยตัวเองตลอด แล้วพอทำไปก็รู้สึกว่า เราไม่มีอ้นเราก็ใช้ชีวิตได้นะ เราว่า เราเลิกกันเถอะอ้น’
พออ้นได้อ่านข้อความที่แฟนสาวส่งมาแบบนั้น อ้นก็พลันตกใจแล้วรีบตอบกลับไปในทันที ‘อ้าว ทำไมเธอพูดงี้ ที่ผ่านมาเค้าดูแลเธอไม่ดีตรงไหน มีแค่ช่วงนี้เองที่เค้าไม่ค่อยได้ไปไหนมาไหนกับเธอ แต่พอเค้ามีเวลาเค้าก็ไปหาเธอตลอดเลยนะ’
‘ก็ดีแหละ แต่เรารู้สึกว่า เราไม่ได้รู้สึกกับเธอแล้ว เราไม่ได้รักเธอแล้ว’
‘เอ้า ทำไมเธอถึงบอกแบบนั้น ก่อนหน้านี้เรายังคุยกันดีๆอยู่เลย ทำไมเธอถึงคิดอยากจะทิ้งก็ทิ้งไปดื้อๆแบบนี้ละ’ อ้นตอบกลับด้วยอารมณ์ที่สั่นไหว
‘ก็ไม่มีไรทั้งนั้นแหละ แค่เราไม่รู้สึกกับเธอแล้ว แค่นั้น เลิกกันเถอะ ต่างคนต่างใช้ชีวิตแล้วกัน แค่นี้แหละ’
‘เอ้าเดียวคุยกันให้รู้เรื่องก่อนดิ’
‘อย่างทำแบบนี้ เราคบกันมาตั้งนานเธอไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยหรอ ไม่เสียดายเวลาหรือความทรงจำดีๆระหว่างเราเลยงั้นหรอ’
‘…..’
แต่ไม่ว่าอ้นจะพิมพ์ข้อความอะไรไปขนาดไหน แฟนสาวของเขาก็ไม่ตอบเขากลับมาเลย ในเวลานี้อ้นร้องไห้อย่างหนัก เพราะเนื่องจากแฟนสาวที่เขารักและตกลงปลงใจจะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันมาขอแยกทางจากเขาไปทำให้เขารู้สึกหมดอาลัยตายอยากเป็นอย่างมาก เขาร้องไห้หนักมากจนหลับไป
ติ๊ง!!!
อ้นที่ไม่รู้ตัวว่าตัวเองหลับไปตอนไหนสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงดังสนั่น
“เสียงอะไรว่ะ” อ้นกล่าวอย่างหงุดหงิด แต่ทันใดนั้นตรงหน้าอ้น ณ กลางอากาศที่ไม่ควรมีอะไรอยู่กลับมีข้อความบ้างอย่างลอยอยู่
‘ยินดีด้วยคุณเป็นผู้ถูกเลือกให้ใช้งานระบบอวดรวยแบบไม่สิ้นสุด’
‘ระบบอวดรวยไม่สิ้นสุด ได้ทำการเลือกคุณมาเป็นผู้ครอบครองแล้ว คุณจะยอมรับระบบหรือไม่’
อ้นเห็นข้อความที่ลอยอยู่ตรงหน้าแล้วได้แต่อึ้งเพราะคิดว่าตัวเองกำลังฝันอยู่ จะมีเรื่องบ้าๆแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไงกัน เลยลองหยิกแขนตัวเองหนึ่งที
“โอ้ย ก็เจ็บนี่หว่า งั้นแสดงว่านี่มันก็ไม่ใช่ฝันอะสิ”
“ระบบอวยรวยงั้นหรอ นี่มันเหมือนในการ์ตูนหรืออะไรแบบนี้หรือเปล่านะ”
“แต่ช่างแม่ง แล้วกันมาลองดูให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย เอาก็เอาว่ะถ้ามันเป็นเรื่องจริงจะได้ใช้ชีวิตแบบสุดเหวียงกันไปเลย!!!!”
พอตัดสินใจได้แล้วอ้นก็เอื้อมมือไปกดที่ปุ่ม ยอมรับ ทีลอยอยู่กลางอากาศ
ตึ๊ง!!!!!
‘ระบบได้ทำการเชื่อมต่อกับโฮสแล้ว ยืนยัน’
‘จากนี้จะเริ่มอธิบายการทำงานของระบบ’
‘อันดับแรก นี่จะเป็นบัตรที่โฮสสามารถใช้งานผ่านระบบได้โดยภายในบัตรมีวงเงินไม่จำกัด’
ทันใดนั้นก็มีบ้างอย่างปรากฏขึ้นกลางอากาศก็มีบัตรสีดำสนิทพร้อมกับมีลวดลายสีทองสวยงามอีกทั้งบนตัวบัตร มีข้อความเขียนว่า ‘บัตรคนรวย’ ตัวบัตรนั้นเหมือนกับบัตรเครดิตทั่วไป มีชื่อของอ้นอยู่บนบัตร แถมชื่อและตัวอักษรทั้งหมดบนบัตรเป็นสีทองทั้งหมดทำให้บัตรมันดูพรีเมี่ยมมากๆ อ้นจึงยื่นมือไปหยิบบัตรนั้นมา
‘โฮสสามารถใช้จ่ายผ่านบัตรนี้ได้ไม่จำกัด แต่มีเงื่อนไขคือโฮสต้องใช้จ่ายกับผู้หญิงเท่านั้นโฮสจึงจะได้รับค่าตอบแทนคืนเข้าบัญชีส่วนตัวของโฮส เงื่่อนไขคือ ทุกๆการใช้จ่าย โฮสจะได้รับเงินคืน 10% แต่ถ้าเกิดผู้หญิงที่โฮสใช้จ่ายด้วยมีค่าความรักต่อโฮสถึง 100% โฮสจะได้รับค่าตอบแทนคืนเป็น 20% ของรายจ่ายที่โฮสจ่ายไป’
“โอ้ววว บัตรเปย์สาวสินะ”
‘โฮสจะคิดอย่างนั้นก็ไม่ผิด’
“แล้วเงินที่ใช้จ่ายก็จะเข้ามาที่บัญชีของชั้นเองสินะ แล้วมันจะเข้ายังไงล่ะ”
‘หลังจากสิ้นสุดวันระบบจะทำการคำนวนค่าใช้จ่ายที่โฮสจ่ายให้ผู้หญิงไปคิดออกมาเป็น% แล้วจ่ายเข้าบัญชีของโฮส’
“บัตรนี้มันใช้ได้จริงๆสินะ”
‘ตามเงื่อนไขที่ระบบได้บอกไป ถ้าตรงตามนั้นใช้ได้ทั้งหมด’
“แจ่มแมวแวววับ” อ้นกล่าวด้วยความยินดี
พูดคุยท้ายเรื่องจะบอกว่ามันเป็นนิยายแต่งแหละ ผมแต่งนัวๆเองใครที่สนใจก็แวะเข้ามาอ่านมาคอนเม้นให้กำลังใจกันได้นะฮะ ติชมได้เลยนะฮะ เออถ้าใครอยากให้ตัวเอกเป็นยังไงอะไรยังไงลองเสนอมาได้นะผมจะพิจรณาแล้วแล้วแต่งใส่ๆเพิ่มไป เรื่่องนี้เน้นกาวอยู่แล้ว สู๊ดดดดดดด ไปกาวกันเล๊ยยยยยยยย
ขอลองหน่อยแล้วกัน
“จากที่ฟังเจ้าระบบมันบอกมา มันก็น่าเอาไปลองใช้ดูจริงๆ สักหน่อยน๊าาาา”
“แต่จะใช้ยังไงกับใครเนี้ยดิ๊ แฟนก็เพิ่งโดนบอกเลิกไปเมื่อคืนไม่งั้นได้ลองใช้แล้ว” อ้นบ่นพึมพัมกับตัวเอง
“โอ้วววว คิดวิธีดีๆ ออกแล้ว”
อ้นกล่าวพลางรีบลุกแต่งตัวออกจากบ้านทันทีเพราะวันนี้เป็นวันหยุดประจำสัปดาห์ของเขาพอดีเลยไม่ต้องไปทำงาน หลังจากนั้นอ้นก็ขับรถไปที่ห้างสรรพสินค้าใกล้ๆ บ้านตัวเอง เพื่อทดลองใช้บัตรที่ได้มาจากระบบ โดยที่เขาคิดจะลองใช้มันกับสาวๆ ที่เดินอยู่ในห้างคนเดียว ว่าแล้วอ้นก็เริ่มเดินหาเป้าหมายทันที
“แต่ว่า เราจะเริ่มยังไงดีละ” อ้นกล่าวพลางคิด
“เอาเป็นว่า แกล้งบอกว่าเราทำคอนเทนต์อยู่แล้วกัน ท้ายรถมีกล้องอยู่ด้วยพอดี”
พอคิดแผนการได้แล้วอ้นก็จัดการเตรียมอุปกรณ์แล้วลุยเดินหน้าหาเป้าหมายทันที หลังจากเดินอยู่สักพักอ้นก็เจอคนที่น่าสนใจเข้าแล้ว เป็นนักศึกษาสาวสวยน่ารัก ผิวขาว ผอมเพรียว เอวบางร่างเล็ก ผมสั้น นี่มันสเป็คในฝันของหนุ่มๆ เลยก็ว่าได้ แล้วน้องก็อยู่คนเดียวด้วย อ้นไปรอช้าเดินเข้าไปหาน้องทันที
“สวัสดีครับน้อง พี่ขอรบกวนหน่อยได้มั้ยครับ”
“ค่ะ” น้องตอบอย่างกล้าๆ กลัวๆ
“พี่ทำคอนเทนต์อยู่น้องสะดวกมั้ยครับ”
“ก็ได้ค่ะ” น้องตอบอย่างไม่ค่อยมั่นใจเท่าไร
“โอเคครับ งั้นพี่ขอถ่ายหน่อยนะครับ”
“ได้ค่ะ ”
“น้องมาคนเดียวหรอครับ”
“ใช่ค่ะ”
“งั้นเรามาเริ่มกันเลย น้องชื่ออะไรครับ”
“ฟ้าค่ะ”
“โอเคคับน้องฟ้า พี่ชื่ออ้นนะครับ พี่มีภารกิจให้น้องครับวันนี้ พี่มีบัตรอยู่ใบนึง พี่ไม่บอกวงเงินมีเท่าไร แต่วันนี้พี่จะให้น้องช่วยพี่ใช้เงินในบัตรนี้ อย่างที่บอก เราไม่รู้ว่าในบัตรนี้มีวงเงินเท่าไร ถ้าเกิดว่าวงเงินไม่พอน้องก็จะอดได้ของนั้นๆ ไป น้องเข้าใจใช่มั้ย” อ้นกล่าวอย่างตื่นเต้น
“เข้าใจค่ะ แต่พี่อันนี้จริงจังใช่มั้ยอ่ะ”น้องฟ้ากล่าวอย่างสงสัย
“จริงดิ๊ เพราะฉนั้นเราเรื่องเลยวันนี้จะไปไหนซื้ออะไร พี่ซื้อให้หมด ขอแค่ไม่เกินวงเงินในบัตรก็พอ”
“พี่ถามเราก่อน เราคิดว่าวงเงินในบัตรมีเท่าไร”
“ไม่รู้อะพี่”
“ลองเดาๆ ดูน๊าาา”
“สัก 2000-3000 ได้มั้ง ใช่ป่ะพี่” น้องฟ้าตอบด้วยสีหน้าไม่ค่อยมั่นใจ
“ก็ไม่รู้สินะ ถ้าอยากรู้ ก็มีแค่วิธีเดียวมั้ยล่ะ ก็ต้องไปลองดูสิ๊” อ้นกล่าวอย่างตื่นเต้นกับน้อง
“ก็ได้ค่ะ”
“เอาล่ะ น้องฟ้าเลือกเลยว่าจะไปไหน วันนี้พี่ให้น้องฟ้าเต็มที่ไปเลยยย”
“โอเคค่ะ งั้นเราไปลองเดินๆ ดูกัน”
น้องฟ้ากล่าวชวนอ้นไปเดินดูของร้านต่างๆ ในห้าง ต้องบอกเลยว่าห้างนี้ใหญ่มากมีทั้งร้านขายของแฟชั่นทั่วไป และแถมมีแบรด์ดังๆ หรูๆ อีกเยอะแยะมากมายเลยทีเดียว เพราะว่าที่นี่คือห้างใหญ่ใจกลางเมืองนั้นเอง
เดินมาสักพักมาผ่านหน้าร้านหรู LV อ้นเห็นน้องไม่รู้จะเริ่มต้นที่ร้านไหนสักทีเลยเอ้ยปากแนะนำทันที เพราะว่าอ้นก็ร้อนใจอยากลองใช้บัตรแล้ว ไหนๆ จะใช้ทั้งทีก็ลองร้านหรูๆ แพงๆ ไปเลยแล้วกันถ้าใช้ได้ก็ดีไป ไม่ได้ก็ช่างมันสิ
“น้องฟ้า ลองแวะดูของร้านนี้หน่อยมั้ย” อ้นกล่าวพลางชี้ไปที่ร้าน LV
“โห จะดีหรอพี่ร้านนั้นอ่ะ วงเงินบัตรจะพอมั้ยอ๊าา” ฟ้ากล่าว
“หึหึ ไม่ลองก็ไม่รู้ไง ไม่พอก็ไม่ได้ของก็แค่นั้นเอง” อ้นกล่าวติดตลก
“แต่มันน่าอายนะพี่ถ้าบัตรจ่ายไม่ได้”
“เอาน๊าา พี่ว่ามันก็น่าจะพอน๊าาาา”
“ลองดูก็ได้ค่ะ” น้องฟ้ากล่าวพลางเดินเข้าไปในร้าน
“สวัสดีค่ะ คุณลูกค้า” พนักงานสาวออกมาต้อนรับด้วยรอยยิ้มสดใส
“สวัสดีค่ะ”
“สวัสดีครับ”
ฟ้ากับอ้นตอนกลับพนักงานอย่างพร้อมเพียง
“เอาเลยน้องฟ้า อย่างได้อะไรอย่างดูอะไรจัดไปเลย” อ้นกล่าวอย่างตื่นเต้น
“งั้น หนูขอดูกระเป๋าสักใบแล้วกันค่ะ” ฟ้ากล่าวพลางคิดในใจ
‘ช่างมันเถอะลองดูแล้วกันถ้าได้ก็ดีไป ถ้าไม่ได้ก็ช่างมันถือว่ามาดูของเฉยๆ ก็ได้ อย่างน้อยเราก็ไม่เสียอะไรอยู่แล้ว’
“ขอดูใบนั้นหน่อยค่ะ” ฟ้าชี้ไปที่กระเป๋าแบบถือใบเล็กสีน้ำตาลที่มีโซ่สีทองคล้องตกอยู่
“ได้ค่ะ” พนักงานตอบรับพลางหยิบกระเป๋าใบนั้นเอามาให้ฟ้าดู
“ตัวนี้เป็นสินค้าใหม่จากทางแบรนด์เลยนะคะ ของเพิ่งเข้ามาได้ไม่นานนี้เองค่ะ” พนักงานกล่าวแนะนำสินค้า
ฟ้าหยิบกระเป๋ามาพลิกดูและถือดูแล้วพลางคิดในใจ
‘สวยดีจัง ลองซื้อใบนี้ดูดีมั้ยนะ ถ้าซื้อได้ก็ดวงดีสุดๆ ไปเลยนะ’
“เป็นไงน้องฟ้า สนใจใบนั้นหรอ”
“ค่ะ มันสวยดีนะคะ พี่ว่ามันเข้ากับหนูมั้ย”
“เข้าสุดๆ ไปเลยแหละ พนักงานครับ ใบนี้ราคาเท่าไรหรอครับ” อ้นกล่าวชมแล้วหันไปถามพนักงาน
“ตัวนี้เป็นสินค้าเพิ่งเข้ามาใหม่เลยค่ะ สินค้าตัวนี้ได้แรงบันดาลใจจากกระเป๋าถือรุ่น Sac Recoleta ในช่วงปี 2000 มาพร้อมสายโซ่สีทองแบบถอดออกได้สำหรับสะพายไหล่สั้นค่ะ ราคาอยู่ที่ 67500 บาทค่ะ” พนักงานแนะนำสินค้าและราคาสินค้า
“โอ้ววว” อ้นกล่าวพลางหันไปหาฟ้า
“เป็นไง ถูกใจมั้ย จัดเลยมั้ยละ”
“ค่ะ ก็ถูกใจอยู่ค่ะแต่มันก็ค่อนข้างแพงเลยนะคะ บัตรจะพอมั้ยอ่าาา ” ฟ้ากล่าวอย่างกังวล
“ก็ต้องลองดูมั้ยล่ะ”
“พนักงานครับเอาใบนี้แหละครับ” อ้นกล่าวอย่างตื่นเต้น
“ได้ค๊าาา เชิญทางนี้เลยค๊าาาา”
“เอาเลยหรอพี่” ฟ้ากล่าวอย่างกังวล
“ก็เราชอบไม่ใช่หรอ ชอบก็ไม่เห็นเป็นไรเลย เวลาชอบก็แค่ซื้อ!!!”
“ค่ะ”
‘นี่เราตัดสินใจถูกมั้ยนะที่มากับพี่เขาเนี้ย ใบบัตรนั้นมีวงเงินเยอะขนาดนั้นจริงหรือเขาแค่แกล้งเราเล่นกันแน่นะ’ ฟ้าคิดในใจพลางเดินตามพนักงานไปจนถึงที่คิดเงิน
ติ๊ด!!
เสียงเครื่องอ่านบาร์โค้ดยิงป้ายราคาที่กระเป๋า ขณะนั้นสีหน้าของอ้นมีทั้งกังวล ตื่นเต้น ปนๆ กันไปเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาทดลองใช้บัตร เขาไม่รู้ว่ามันจะใช้ได้จริงมั้ย เขาได้แต่ภาวนาให้มันใช้ได้จริงๆ
“ทั้งหมด 67500 บาทค่ะ ชำระแบบไหนดีคะ ”พนักงานกล่าว
“ใช้บัตรนี่ได้มั้ยครับ” อ้นกล่าวพลางหยิบบัตรสีดำทองให้พนักงาน
พนักงานมองมาที่บัตรพร้อมกับรับบัตรไปแล้วกล่าว “ได้ค่ะ”
ติ๊ด!!!!
ตอนนี้บัตรก็ถูกรูดไปแล้ว ทั้งฟ้าและอ้นต่างเป็นกังวลกันทั้งคู่ว่าบัตรใบนั้นจะผ่านมั้ย แต่เหตุผลที่กังวลแต่ละคนต่ากันไป อ้นกังวลว่าบัตรจะใช้ได้จริงมั้ยส่วนฟ้านั้นกังวลว่าบัตรจะมีวงเงินพอมั้ยจะโดนแกล้งหรือเปล่า ตอนนี้สายตามของทั้งคู่ต่างจ้องไปที่หน้าจอเครื่องรูดบัตรเพื่อที่จะดูว่าบัตรใบนั้น มันทำรายการผ่านหรือไม่ ทันใดนั้นเอง
ตี๊ด!!!!
ถ้าชอบเรื่องนี้ก็อย่างลืมกดติดตามเพื่อให้กำลังใจเราด้วยน๊าาาาาาาาาาาา
ผมว่ามันมีอะไรผิดพลาดนะ
‘ทำรายการสำเร็จ’
“เห้ย ทำรายการสำเร็จจริงด้วยเว้ย แม่งของจริ๊งงงง!!” อ้นตกใจร้องออกมา
“ห๊ะ พี่หมายความว่าไงหรอที่บอก ทำรายการสำเร็จจริงด้วยอ่ะ?” ฟ้าถามออกมาด้วยสีหน้าสงสัยและประหลาดใจ
“อ่อ เปล่าๆๆๆ มันเป็นบทที่พี่ต้องพูด ทำให้คลิปมันดูตื่นเต้นไง” อ้นแถสีข้างแทบจะถลอก
“อ่อ โอเคค่ะ แต่หนูก็ตกใจเหมือนกันนะที่บัตรใบนี้สามารถซื้อของวงเงินขนาดนี้ได้อ่ะ” ฟ้ากล่าวประหลาดใจ
“นี่สินค้าของลูกค้าค่ะ” พนักงานยื่นถุงใส่กระเป๋ามาให้อ้น
“ให้น้องเลยครับ”
“ขอบคุณค่ะ” ฟ้าตอบเสียงใส
จากนั้นอ้นกับฟ้าก็เดินออกจากร้าน LV ด้วยกัน
“เป็นไงบ้าง ฟ้ารู้สึกตื่นเต้นมั้ย” อ้นถาม
“ตื่นเต้นคะ ตอนจ่ายเงินหนูคิดว่าจะจ่ายไม่ผ่านซะอีก”
“แล้วฟ้าชอบมั้ยล่ะ”
“ชอบมากๆเลยค่ะ ขอบคุณพี่อ้นมากๆเลยค่ะ” ฟ้าตอบด้วยความดีใจสุดขีด
“เอาล่ะครับ หากใครชอบคอนเทนต์แบบนี้อย่าลืมติดตามให้กำลังใจช่องของผมด้วยนะครับ แล้วพบกันใหม่คลิปหน้ากับช่องของผม คนมันรวยช่วยไม่ได้ ครับบบ” อ้นหันไปพูดกับกล้อง
ตอนแรกเขาไม่คิดจะทำช่องจริงๆหรอก เพราะที่เขาเอากล้องมาเพื่อที่จะเป็นข้ออ้างเฉยๆ แต่ตอนนี้เขาคิดอะไรดีๆออกแล้ว ไหนๆบัตรก็ใช้ได้ ก็ทำช่องอวดรวยไปเลยแล้วกันใช้เงินเปย์สาวให้เพลินไปเลย เพราะยังไงยิ่งเขาใช้เยอะเท่าไร เขาก็ยิ่งได้กลับมาเยอะเท่านั้น ใครล่ะจะไม่อยากใช้เงิน
“เอาล่ะปิดคลิปไปแล้ว ฟ้ามีธุระที่ไหนอีกมั้ย” อ้นถามฟ้า เพราะเขายังอยากจะให้น้องคนนี้ช่วยเขาใช้เงินต่อ
“อ่อ เปล่าค่ะ หนูไม่ได้มีธุระอะไรหรอกค่ะ” ฟ้าตอบกลับ
“งั้นจะได้มั้ยถ้าพี่จะชวนฟ้าเที่ยวเล่นกับพี่ต่อ ฟ้าจะสะดวกมั้ย แน่นอนว่าเดียวพี่จ่ายทั้งหมดเอง”
ฟ้าได้ยินอย่างนั้นก็คิดในใจ ‘เราก็ไม่ได้รีบอะไรอยู่แล้วแหะ ไปเที่ยวกับพี่เขาก็ไม่เสียหายเขาก็เลี้ยงด้วย พี่เขาก็ดูเป็นคนดีไม่น่ามีไรไม่ดีหรอกมั้ง’ พอคิดได้แล้วฟ้าก็ตอบกลับ
“ได้ค่ะ ไม่มีปัญหาเลย”
หลังจากนั้นอ้นกับฟ้าก็พากันเดินเที่ยวเล่นกันต่อไม่ว่าจะเป็นกินข้าวดูหนังอ้นรับหน้าที่จ่ายให้ทั้งหมดแถมยังพาฟ้าไปช้อปร้านต่างๆอีกมากมาย จนกระทั้งมาถึงร้านขายโทรศัพท์ทั้งสองคนก็พากันเดินเข้าไปในร้านเพื่อดูโทรศัพท์ที่เพิ่งออกมาใหม่ IP16 นั้นเอง
“อ้าววววว นั้นมันดาวคณะสุดสวยไม่ใช่หรอจ๊ะ มาหาโทรศัพท์มือสองหรอ ที่นี่ไม่มีหรอกนะ”
หลังจากเดินเข้าร้านมาไม่นานก็มีเสียงเยาะเย้ยดังขึ้นมา แน่นอนว่าเสียงนั้นมันพุ่งเป้าไปที่ฟ้า ต้องบอกไว้ก่อนว่าหลังจากที่อ้นกับฟ้าได้เดินเที่ยวด้วยกันทำให้รู้ว่าจริงๆแล้วฟ้านั้นเรียนอยู่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ มหาลัยเอกชนชื่อดังย่านรังสิต ฟ้าเรียนอยยู่คณะนิเทศศาสตร์ อยู่ปี 3 และยังเป็นดาวคณะอีกด้วย แต่ด้วยฐานทางบ้านไม่ค่อยดีเท่าไร แต่หน้าตาสะสวยเป็นถึงดาวคณะจึงมีเพื่อนที่ไม่ค่อยชอบหน้า มาแกล้งมาเยาะเย้ยอยู่เป็นประจำ
“มาเดินเล่นหรือไงส้ม” ฟ้าตอบกลับ
ส้มเป็นเพื่อนร่วมคลาสเรียนเดียวกันกับฟ้า เธอไม่ค่อยชอบขี้หน้าฟ้าเท่าไร เพราะฟ้าฐานะทางบ้านไม่ดีแต่ทำตัวเด่นเกินหน้าเกินตาเธอเหลือเกิน
“หึ พอดีเห็นว่ามี IP16 ออกมาใหม่ชั้นเลยว่าจะมาซื้อไปใช้สักหน่อย แล้วเธอล่ะมาทำไรร้านนี้ไม่มีโทรศัพท์ถูกๆให้เธอใช้หรอกนะ” ส้มตอบกลับพร้อมกับมองไปที่ฟ้า จากนั้นเธอจึงสังเกตุเห็นประเป๋า LV รุ่นใหม่ที่ฟ้ากำลังถืออยู่ เธอจึงกล่าวเยาะเย้ยออกไป
“แหม เดียวนี้หัดใช้ LV ปลอมแล้วหรอ คิดที่จะให้ตัวเองดูรวยขึ้นมารึไงล่ะ มันไม่ดีหรอกนะที่จะใช้ของปลอมนะ” ส้มกล่าวเยาะเย้ย
“ใครบอกเธอว่านี่ของปลอม” ฟ้าตอบกลับ
“หึ หน้าอย่างเธอจะมีปัญหาซื้อของแท้ได้ไงละ”
“เธอมันตามืดบอดจ้องแต่จะกัดคิดอื่น จะคิดยังไงก็แล้วแต่เหอะ นี่มันของแท้เพิ่งซื้อมาจากช้อปเมื่อกี้เลย”
“เหอะๆ จะโกหกทั้งทีก็ดูฐานะตัวเองหน่อยเถอะ เธอมีเงินซื้อหรือไงล่ะ”
อ้นเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทำให้เขาทนไม่ไหวจึงพูดออกไปว่า “ยัยปากปีจอนี่ใครอะฟ้า”
“เพื่อนร่วมคลาสเรียนนะ” ฟ้ากล่าว
“ว่าใครปากปีจอกันย่ะ!!”ส้มถลึงตาใส่อ้น พร้อมมองอ้นหัวจรดเท้าแล้วพูดต่อ
“หึ ดูจากสภาพการแต่งตัวแล้ว นายก็ดูสมกันดูกับยัยนี่แหละนะ ดูทรงแล้วก็ฐานะน่าจะงั้นๆ”
อ้นถูกส้มวิจารณ์ตัวเขา เอาจริงอ้นก็เป็นคนที่ไม่ได้ดูไม่ดีอะไร ถึงกับไม่ได้ดูดีแบบหล่อตี๋ แต่ก็เรียกได้ว่าดูดีในระดับหนึ่งเลยแหละ เขาอายุ 26 สูง 173 ซม ผิวขาว ใส่กางเกงยีนส์ขายาวร้องเท้าผ้าใบ เสื้อฮาวายสีดำตัวใหญ่หน่อย ทรงผมแบบคอมม่า ก็ดูดีไม่หยอก แต่ยัยบ้าปากปีจอนี่มาว่าเขาสะงั้น ทำให้เขาเกิดอารมณ์อยากจะตอกหน้ายัยนี้ให้หงายสักรอบ
“มีปากก็พูดไป ปากแบบนี้น่าจะหาแฟนลำบากนะน้อง” อ้นกล่าว
“ปากดีนักนะ นายนะ ว่าแต่นายเป็นไรกับยัยนี่ละ แฟนหรือไงทำไมต้องสอดเรื่องของยัยนี่ด้วย”
“หึ ถ้าใช่แล้วจะทำไม” อ้นกล่าวพลางเดินเข้าไปใกล้ฟ้า พร้อมกับมองไปที่ฟ้า แต่ฟ้าก็ไม่มีท่าทีที่จะปฏิเสธคำพูดเขา เขาก็เลยไหลตามน้ำต่อไป
“เหอะๆก็ดูสมกันจริงๆแหละ อย่างพวกแกอะไม่มีปัญหาซื้อของร้านนี้หรอก ร้านนี้น่ะเขาไม่ขายโทรศัพท์เก่านะ บอกไว้เพื่อไม่รู้” ส้มกล่าวเยาะเย้ยอีกรอบ
“เห้อ ผีเจาะปากมาพูดจริงๆนะแม่คุณ ดูถูกคนเก่งจริงจริ๊งงง คิดว่าผมไม่มีปัญญาซื้อของร้านนี้ไง”
“เหอะ นายมีปัญญาซื้อหรอ อาจจะมีแต่ก็คงผ่อน 0% 10เดือน ละมั้งพวกเงินผ่อน” ส้มกล่าวดูถูก
อ้นหมดความอดทนกับยัยผู้หญิงปากปีจอนี่แล้วสวยก็ไม่สวย ยังปากไม่ดีอีกอ้นเลยคิดจะสั่งสอนสักหน่อย
“นี่พนักงานครับ!!!” อ้นเรียกพนักงานที่อยู่ใกล้ๆมาทันที
“ค่ะ” พนักงานตอบกลับอย่างสุภาพ
“ช่วยเอาโทรศัพท์ IP16 Pro Max ตัว Top ที่สุดให้แฟนผมที เอาแบบที่ความจุเยอะที่สุดเลยนะ” อ้นกล่าวกับพนักงานและหันหน้าไปพูดกับฟ้า
“ฟ้าไปเลือกเลยอยากได้สีอะไร อยากได้อะไรอีกเดียวผมซื้อให้หมดเลย”
“จะดีหรือพี่มันราคาแพงอยู่นะ” ฟ้าตอบกลับ
“เอาเลยเต็มที่ ก็เราเป็น’แฟน’กันนิ พี่จะ’ซื้อของให้แฟน’ไม่ได้เลยหรอ” อ้นตอบกลับพร้อมกันเน้นคำว่าแฟน และ ซื้อของให้แฟน ให้ยัยส้มได้ยินชัดๆ
“เหอะ ทำเป็นพูดไป แค่มีเงินนิดหน่อยทำเป็นอวดรวย”ส้มกล่าวเย้ยหยัน
“เห้อออ ก็จริงนะ ของแค่นี่มันอวดรวยไม่ได้อยู่แล้วแหละเนอะถ้าจะรวยจริงมันต้องมีมากกว่านี้สินะ” อ้นตอบกลับเสียงเรียบ
“ใช่สิ ของแค่เนี้ยชั้นก็ซื้อได้ย่ะ”ส้มตอบ
‘เห้ยระบบ ชั้นสามารถให้ฟ้าซื้อของแจกคนทั้งร้านตอกหน้ายัยปากปีจอนี่ได้มั้ย’ อ้นถามระบบ
‘สามารถทำได้หากคุณอยู่ใกล้เธอและเธอยินยอม’ ระบบตอบกลับ
“ก็จริง งั้นคุณพนักงานครับ เพื่อเป็นการลบคำดูหมิ่นที่ผู้หญิงคนนี้กล่าวมา ผมจะให้แฟนผมซื้อ IP 16 Pro Max 1 TB แจกทุกคนในร้านนี้เลยแล้วกันครับ” อ้นกล่าวเสียงดังพล่างมองไปที่ฟ้า
“ห๊าาาาา พี่พูดไรออกไปนะ” ฟ้าตอบอย่างตกใจ
“เอาน่า เราก็ใช้บัตรพี่จ่าย จะได้ตอกหน้ายัยปากปีจอนั้นด้วย”
“เห้อ ถ้าพี่ว่างั้นก็ได้ค่าาาา” ฟ้าตอบเสียงดัง
“เหอะๆทำเป็นพูดดี คนตั้ง 50 60 คนในร้านนี้ แกจะมีปัญญาจ่ายขนาดนั้นรึไง” ส้มยังพูดจาดูถูกไม่หยุด
“น้องพนักงานคร้าบ นับหัวเลยคร้าบใครที่อยากได้ตอนนี้ นับมาแล้วมาคิดเงินได้เล๊ยย” อ้นกล่าวทำเสียเยาะเย้ยส้ม
หลังจากที่อ้นพูดจบ พนักงานก็เริ่มให้คนในร้านจัดแถวต่อคิวเพื่อที่จะนับจำนวนคนที่ต้องการจะซื้อ ทุกคนที่อยู่ในร้านตอนนี้งุนงงและดีใจเป็นอย่างมาก เพราะไม่คิดไม่ฝันว่าอยู่ดีๆจะมีคนมาซื้อโทรศัพท์แจกกันดื้อๆเพียงเพราะทนคำเยาะเย้ยไม่ไหว แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเขาจะสามารถซื้อแจกได้จริงหรอ
หลังจากใช้เวลาไม่นาน พนักงานก็นับจำนวนคนเสร็จ พร้อมกับทั้งคำนวนค่าใช้จ่ายทั้งหมดที่จะต้องจ่ายแล้วนำมาให้อ้นดู แต่ทว่าอ้นกลับไม่พอใจแล้วบอกพนักงานออกไปว่า
“นี่ๆ ราคานี่มันใช่แน่หรอ”
“ใช่ค่ะ ราคานี้ไม่ผิดพลาดแน่นอน” พนักงานตอบกลับ
“หึหึ อย่ามาทำเป็นพูดงั้นงี้เลย ไม่มีเงินจ่ายก็บอกไปตรงๆเถอะ!!!”ส้มกล่าวเยาะเย้ย
“แต่ผมว่ามันมีบางอย่างผิดพลาดนะ”
ก็หัวมันแล่นอ่าา เลยแต่งเพิ่มอีกสักหน่อยฝากติดตามและติดชมผลงานด้วยนะคร้าบบบบบบ