ทะลุมิติมาพร้อมระบบทำฟาร์มในโลกคู่ขนาน

ข้อมูลเบื้องต้น

มินตรา สาวน้อยพนักงานออฟฟิศธรรมดาๆ คนหนึ่ง
ที่ชอบเล่นเกม เกมแนวฟาร์ม ปลูกผัก เลี้ยงสัตว์ ผลิตอาหาร แล้วอยู่มาวันหนึ่งเธอได้เสีย เนื่องจากการทำงานหนัก เธอได้อดหลับอดนอน หลายคืนติดกัน จนเป็นสาเหตุทำให้เธอเสียชีวิต จนทะลุมิติ มาในโลกคู่ขนาน ที่นี้เธอได้อยู่ในในร่างหญิงสาวที่ชื่อเดียวกับเธอ พร้อมกับมิติฟาร์มที่ติดตัวไปด้วย?? บ้านนี่มันอะไรกัน ทำไมถึงได้ยากจนอย่างนี้ อาหารก็หาได้ยากเนื่องจาก ที่ดินแห้งแล้ง แล้วไหนพ่อได้รับบาดเจ็บ แล้วแบบนี้เธอจะมีชีวิตรอดไปได้

ตัวละคร:

มินตรา: เด็กสาวออฟฟิศผู้รักเกมทำฟาร์มปลูกผัก เสียชีวิตจากการทำงานหนักและทะลุมิติมาอยู่ในโลกคู่ขนานอาคม: พ่อของมินตรา ชายร่างกายกำยำ นักล่าอสูรที่ได้รับบาดเจ็บอิงอร: แม่ของมินตราหญิงสาวร่างกายอ่อนแอ ดูแลบ้านและลูกนลิน: เด็กหญิงวัย 12 ขวบ น้องสาวของมินตราอินทัช: พี่ชายของมินตรา อายุ 20ปี เป็นนักล่าเหมือนพ่อ

นิยายเรื่องนี้แนวการล่าสัตว์อสูร พลังเวทย์ และนักล่าหลากอาชีพ

มินตราเข้ามาโลกแฟนตาซีที่เต็มไปด้วยอสูรร้ายหลากหลายสายพันธุ์อสูรร้ายเหล่านี้คุกคามความปลอดภัยของผู้คนและสร้างความเสียหายให้กับเมืองต่างๆมนุษย์จึงต้องรวมพลังกันเพื่อต่อสู้กับอสูรร้าย

พลังเวทย์:

ผู้คนในโลกนี้สามารถใช้พลังเวทย์ได้พลังเวทย์มีหลากหลายประเภท ขึ้นอยู่กับพรสวรรค์และการฝึกฝนของแต่ละคนนักล่าอสูรร้ายมักใช้พลังเวทย์เพื่อต่อสู้กับอสูรร้าย

นักล่า:

มีนักล่าอสูรร้ายหลากหลายอาชีพ

นักล่าแต่ละอาชีพมีทักษะและความเชี่ยวชาญที่แตกต่างกัน

อาชีพนักล่าที่พบเห็นได้ทั่วไป เช่น:

นักดาบ: ผู้เชี่ยวชาญการใช้อาวุธมีคม เช่น ดาบ ขวานนักธนู: ผู้เชี่ยวชาญการใช้ธนูนักเวท: ผู้เชี่ยวชาญการใช้เวทมนตร์นักบำบัด: ผู้เชี่ยวชาญการรักษาและสนับสนุนนักล่า: ผู้เชี่ยวชาญการติดตามและดักจับอสูรร้าย
สมาคมนักล่า: องค์กรที่รวมกลุ่มนักล่าอสูรร้ายเพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูล ฝึกฝนทักษะ และรับภารกิจล่าอสูรร้ายระดับอันตรายของอสูรร้าย: อสูรร้ายแต่ละตัวมีระดับอันตรายที่แตกต่างกัน นักล่าต้องเลือกภารกิจที่เหมาะสมกับทักษะและประสบการณ์ของตนรางวัลสำหรับการล่าอสูรร้าย: นักล่าจะได้รับรางวัลเมื่อเอาชนะอสูรร้ายได้ รางวัลอาจเป็นเงิน ทองคำ อัญมณี หรือสมบัติล้ำค่าอื่นๆ

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่ไรต์แต่งขึ้นจากจินตนาการ

บางครั้งความอาจไม่มีเหตุสมผลบ้างในบางเรื่อง

สามารถติชม แนะนำ และให้กำลังใจกันได้ในช่องแสดงความคิดเห็น

ขอขอบคุณทุกกำลังใจและขอบคุณสำหรับการติดตาม

ข้ามมิติ Rewrite

มินตรา พนักงานออฟฟิศสาววัย 25 ปี ชีวิตของเธอดูเหมือนจะเรียบง่าย วนเวียนอยู่กับการทำงาน เล่นเกมฟาร์ม และพักผ่อน แต่แล้วโชคชะตาก็เล่นตลก เธอเสียชีวิตลงด้วยอาการอ่อนเพลียจากการทำงานหนัก

มินตราลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างช้าๆ รู้สึกมึนงงและปวดศีรษะ พยายามขยับตัวแต่รู้สึกอ่อนแรง เมื่อเธอฟื้นขึ้นมา พบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในห้องนอน แต่กลับอยู่ในบ้านโทรมๆ เตียงนอนเก่า ผ้าห่ม เก่าซีด บรรยากาศภายในมืดมน

"นี่มันที่ไหนกัน??" มินตราพึมพำกับตัวเอง

ทันใดนั้น เธอก็ได้ยินเสียงเรียกจากด้านนอก "มินตรา! ฟื้นแล้วหรือลูก?"

มินตราลุกขึ้นจากเตียง มองออกไปทางประตู

"คุณเป็นใครคะ?"

หญิงสาวผู้มีใบหน้าอ่อนแรงยืนอยู่ตรงประตู

“ลูกจำแม่ไม่ได้เหรอ? นี้ แม่อร ไง แม่ดีใจมากที่ลูกฟื้นขึ้นมา" อิงอรเมื่อเห็นหน้าลูกสาวคนโตฟื้น ก็ดีใจ

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นค่ะ"

"แล้วตอนนี้หนูอยู่ที่ไหน” มินตราเต็มไปด้วยคำถาม

ฉันขณะนั้นเองจู่ๆความทรงจำของเจ้าของร่างนี้ก็ทยอยปรากฏขึ้นในหัวมินตรา จนมินตราเริ่มปวดหัวจี๊ดๆ ความทรงจำของมินตราในโลกนี้กับความทรงจำของเธอก็ได้หล่อหลอมรวมกัน ทำให้เธอรู้ว่าตอนนี้เธอได้เสียชีวิตในโลกเก่าแล้ว และทะลุมิติมายังโลกแห่งนี้ เธอจำได้ว่านี่คือแม่ของเจ้าของร่างนี้ที่ชื่อว่า “อิงอร” แต่ดูจากสภาพของบ้านและเสื้อผ้าของอิงอรแล้ว ที่นี่ดูยากจนแร้นแค้น

“นี่คือบ้านของเราไงลูก นี้ลูกจำอะไรไม่ได้เลยเหรอ ”

อิงอรเข้ามาดูอาการของมินตราด้วยความตกใจ ที่ตอนนี้เหมือนลูกสาวจะจำอะไรไม่ได้

"ลูกมีชื่อว่ามินตรา บ้านเราเป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่อยู่ใกล้เมืองปลายป่า ในอาณาจักธราธร “

“ที่นี่เป็นเมืองรอบนอกที่อยู่ห่างไกล แร้นแค้นกันมาก ชาวบ้านชีวิตยากลำบาก อาหารก็หาได้ยาก พ่อและพี่ชายของลูกเลยตัดสินใจเป็นนักล่าเข้าไปป่าสีเลือดเพื่อไปล่าสัตว์อสูรมามาขาย หากินเลี้ยงครอบครัวเรา "

พอมินตราฟังเรื่องราวจากอิงอร ความทรงจำของเจ้าของร่างนี้ก็เข้ามาในหัว เมืองที่เธออาศัยอยู่ จะอยู่เป็นหมู่บ้านเล็กๆที่ติดกับชายป่า ห่างจากกำแพงเมืองปลายป่าประมาณ 20 kg เป็นพื้นที่รอบนอก ซึ่งป่าบริเวณบ้านมินตราเป็นหมู่บ้านติดชายป่ารอบนอก ไม่มีอันตรายจากสัตว์อสูร มีเพียงสัตว์ป่าธรรมดาเท่านั้นที่อาศัยอยู่ บริเวณชายป่าค่อยข้างแห้งแล้ง เนื่องจากชาวบ้านแถวนี้ขึ้นไปหาอาหารจนแทบจะไม่มีเหลือ ถัดจากภูเขาลูกนี้ไปก็จะเป็นป่าสีเลือด ป่าแห่งนี้จะเต็มไปด้วยอันตรายจากสัตว์อสูรหลากหลายสายพันธุ์ เหมือนว่าเธอทะลุมายังโลกนิยายแฟนตาซี เหมือนกับในนิยายที่เธอเคยเมื่อนานนี้ โลกแฟนตาซีที่เต็มไปด้วยอสูรร้ายหลากหลายสายพันธุ์ ผู้คนในโลกนี้สามารถใช้พลังเวทย์ได้ พลังเวทย์มีหลากหลายประเภท ขึ้นอยู่กับพรสวรรค์และการฝึกฝนของแต่ละคน สำหรับคนทั่วไปพลังเวทย์เป็นสิ่งที่ฝึกฝนได้ยากเนื่องจากนักเวทย์ขั้นต้น ไปยังขั้นกลาง ต้องใช้เวลาในการฝึกฝน อยู่นานเป็น 10ปี จากนักเวทย์ขั้นกลางไปยังยักเวทย์ขั้นสูง ต้องใช้เวลานาน 20-30 ปี เนื่องจากว่า การขาดแคลนพลังเวทย์ และผักเวทมนต์ ก็เป็นสิ่งหนึ่งช่วยเพิ่มพลังเวทมนต์ให้กับผู้บริโภค แต่การหาซื้อได้นั้นยากเย็นแสนเข็ญ ขุนนางและผู้มั่งคั่งเท่านั้นที่สามารถเข้าถึงได้ สร้างความเหลื่อมล้ำอย่างมาก ผู้มีฐานะยากจนแทบไม่มีโอกาสได้พัฒนาพลังเวทมนต์ พวกเขาถูกกีดกันจากโอกาสที่จะก้าวหน้า กลายเป็นชนชั้นล่างที่ถูกกดขี่

"เอาไว้ว่าพ่อลูกกลับมาแล้ว ค่อยว่ากันต่อก่อนนะ ตอนนี้แม่ไปหาอะไรให้ลูกกินก่อน" อิงอรพูดขึ้น

มินตราพยักหน้า ตอนนี้เธอเริ่มคุ้นเคยกับครอบครัวใหม่ของเธอ พ่อของเธอชื่อว่าอาคม เป็นชายผิวเข้ม ร่างกายกำยำ เป็นนักดาบธาตุไฟระดับกลาง อายุ 45 ปี และพี่ชายชื่ออินทัช เป็นชายร่างสูงโปร่ง กำยำ อายุ 20 ปีเป็นนักธนู ธาตุลมระดับเริ่มต้น ตอนนี้ทั้งคู่รับภารกิจเข้าป่าสีเลือดกับ เพื่อไปล่าสัตว์อสูรกับพวกนักล่าอื่นๆ เพื่อนำไปขาย เมืองแห่งนี้มี สมาคมนักล่า เป็นองค์กรที่รวมกลุ่มนักล่าอสูรเพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูล ฝึกฝนทักษะ และรับภารกิจล่าอสูรร้าย พ่อแลพี่ชายเธอก็เป็นหนึ่งในนั้น

เมื่อแม่ของเธอออกไป มินตราไม่มีอะไรทำ เลยคิดถึงเกมที่เธอเคยเล่นบ่อยๆ ลองหลับตาลงจินตการเกมฟาร์มปลูกผัก

ทันใดนั้นก็มีเสียงก้องอยู่ในหัวเธอ ขณะนี้คุณได้ติดตั้งเกม Farm Country เสร็จเรียบร้อยแล้ว และสามารถเข้าเล่นได้แล้วค่ะ หลังจากนั้นเธอก็รู้สึกเหมือนมีแสงสว่างจ้าปรากฏขึ้นเมื่อเธอ ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เธอก็พบว่าตัวเองอยู่ในมิติที่คุ้นเคย เธอเห็นทุ่งหญ้าสีเขียวขจี บรรยากาศอากาศสดชื่น ราวกับสวนในฝัน จากนั้นเธอก็ได้ยินเสียงระบบดังขึ้น เลเวลปัจจุบันของผู้เล่น : LV 1 ของรางวัลจากระบบ : เงิน 500 เหรียญทองแดง, คุณสามารถซื้อเมล็ดพืชได้ที่ร้านค้า ผลผลิตสามารถขายสินค้าได้ที่ร้านค้าเพื่อแลกเปลี่ยนเป็นเหรียญ คุณสามารถเข้ามายังฟาร์มได้อย่างอิสระ เพียงแค่นึกถึงเกม Farm Country

มินตราจึงเริ่มสำรวจมิติ ที่ในบริเวณนั้นมีพลั่วปักอยู่และพื้นดินนั้นถูกพรวนไว้อย่างเรียบร้อย ถัดจากพื้นที่แปลงผักนั้นจะมีบ่อน้ำและถังน้ำตั้งอยู่ ที่นี้มีกระท่อมเล็กๆอยู่ 1 หลัง ซึ่งมินตราไม่ได้สนใจมันเพราะใจเกมที่มินตราเคยเล่นบ้านเป็นเพียงแค่พร๊อพประกอบฉากเท่านั้นไม่สามารถเข้าไปได้ เธอจึงเดินไปที่โกดังเก็บของที่เขียนว่า “โรงนา” เธอจึงเลยเข้าไปสำรวจดูเธอเจออุปกรณ์ทำฟาร์มเก็บไว้ที่โรงนา เธอเข้าไปหยิบดู ตระกล้าที่เขียนไว้ว่ารายละเอียด “ใช้เก็บเกี่ยวพืช สามารถนำออกไปใช้นอกมิติได้”

มินตรารู้สึกคุ้นเคยกับสถานที่นี้ เพราะมิตินี้คือเกมที่เขาคุ้นเคยมากที่สุด นั้นคือ “เกมฟาร์มคันทรี่” ที่อยู่ในมือถือที่เธอเคยเล่นในชาติก่อน แค่ว่าสิ่งเดียวที่ต่างกัน เธอได้มาสัมผัสของจริง ไม่ใช่ผ่านหน้าจอมือถือ

มินตรานั้นไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับมิติแห่งนี้ เขาจึงลองหยิบพลั่วขึ้นมา ขุดดินบนพื้น ก็มีเสียงดังในหัวข้อเขาว่า “คุณได้ทำการพรวนดินแล้ว สามารถใช้ในการเพาะปลูกพืชได้ เร่งระยะเวลาในการเติบโต 10 เท่า สามารถนำพลั่วออกไปนอกมิติได้ และสามารถปรับปรุงดินข้างนอกมิติได้” เธอจึงลองไปดูเครื่องมือตัวอื่นบ้าง

เมื่อสัมผัสกับถังน้ำ มินตราก็เห็นข้อมูล“ถังน้ำ ประเภท เครื่องมือ สามารถรดน้ำได้อัตโนมัติ สามารถนำออกไปนอกมิติได้”

“ตะกร้า ประเภท เครื่องมือ เก็บพืชผลโดยอัตโนมัติ สามารถนำออกไปนอกมิติได้ ผลผลิตจะถูกเก็บเข้าไปในโรงนา”

หลังจากตรวจสอบทุกสิ่งในโรงนาแล้ว มินตราก็เขาใจว่ามิติแห่งนี้นั้นไม่ได้ต่างจากเกมมากนัก แต่มันก็ยังไม่เหมือนกันซะทีเดียว

เธอเข้าไปดูร้านค้าเพื่อซื้อเมล็ดพันธ์ เบื้องหน้าเธอมีเมล็ดพันธุ์ผักหลากหลายชนิดเรียงรายอยู่ แต่มันโดนล๊อคไว้ มินตราสามารถปลูกผักได้ 5 ชนิดเท่านั้น มินตราลองซื้อเมล็ดพันธุ์มะเขือเทศขึ้นมาปลูก บนหน้าจอปรากฏคำแนะนำการปลูก เพียงแค่เธอกดปุ่มปลูก เมล็ดพันธุ์ก็หว่านลงไปในแปลงปลูกผัก กลายเป็นต้นกล้าเติบโตอย่างรวดเร็ว เพียงไม่กี่นาที มะเขือเทศลูกสีแดงสดก็สุกเต็มต้น

พอมินตราทดลองเด็ดมะเขือเทศลูกนั้นขึ้นมา ทันใดนั้น มะเขือเทศในมือเธอก็กลายเป็นของจริง! เธอรู้สึกตื่นเต้นดีใจ โลกของเธอเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เธอมี "มิติเกม Farm Country "

“ฉันจะไม่อดตายแล้ว ” มินตราได้แต่ตะโกนอยู่ในใจด้วยความตื่นเต้น
หลังจากที่เธอใช้เครื่องมือตะกร้าเก็บเกี่ยวมะเขือเทศเสร็จ เธอค้นคบว่าเขือเทศได้เข้าไปอยู่ในโรงนา ซึ่งเป็นโกดังเก็บสินค้า

มินตาเริ่มทดลองปลูกผักชนิดอื่น ๆ ที่เปิดขายในร้านค้าบ้าง เธอปลูกผักโขม ปลูกผักกาดหอม หัวใชเท้า และแครอท

"นี่มัน…"

"สุดยอดเลย ฉันไม่อดตายแล้วถ้าฉันมีเกมนี้”

ทันใดนั้นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ผมสีเขียวขจี สวมชุดใบไม้ ปรากฏตัวขึ้นอยู่กลางแปลงผัก ดวงตาสีฟ้าใสของเธอเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"สวัสดีค่ะ!" เด็กหญิงตัวเล็กเอ่ยทักด้วยเสียงใส "ฉันชื่อฟลอร่า เป็นภูตประจำมิติเกมฟาร์มคันทรี่แห่งนี้ค่ะ"

มินตราอ้าปากค้าง ไม่เชื่อสายตาตัวเอง "เธอภูตเหรอ?" เธอถามด้วยความประหลาดใจเพราะเธอไม่เคยเจอภูติในเกมที่เธอเล่น

"ใช่ค่ะ" ฟลอร่าตอบพร้อมรอยยิ้ม "มิติฟาร์มนี้เป็นโลกพิเศษที่สร้างขึ้นมาจากจินตนาการของผู้เล่น จะมีอิสระจะทำอะไรก็ได้ในมิติแห่งนี้ และฉันก็เป็นผู้ดูแลที่นี่ค่ะ ถ้ามีปัญหาสงสัยอะไรก็สามารถเรียกฉันมาตอบข้อมูงสัยได้ค่ะ"

“ผู้เล่นสามารถเพิ่มระดับมิติได้โดยการปลูกผัก หรือว่าหาพืชพันธ์นอกมิติมาเพื่อเพิ่มเลเวลมิติได้ค่ะ ถ้าระดับมิติเพิ่มขึ้น ผู้เล่นจะสามารถปลดล๊อคสินค้าในร้านค้า ได้ค่ะ”ฟลอร่าอธิบาย

มินตราพอได้ฟังแล้วตื่นเต้นเพียงแต่ตอนนี้ตัวฟาร์มเธอนั้นยังมี LV 1 เท่านั้น ฟังก์ชั่นบางอย่างยังไม่สามารถใช้ได้ ถ้าหากเธอสามารถที่จะเพิ่ม LV ได้ เธอก็สามารถเปิดใช้งานการเลี้ยงสัตว์ได้ และสามารถขยายพื้นที่แปลงปลูกผักได้ ส่วนการจะเพิ่ม LV ของฟาร์มได้นั้นจะต้องทำการพรวนดิน รดน้ำ หรือกำจัดแมลงเพื่อเก็บค่าประสบการณ์ และยังสามารถนำสิ่งของข้างนอกที่เกี่ยวกับการทำฟาร์มมาเพิ่มเลเวลตัวฟาร์มแห่งนี้ด้วย สรุปง่ายๆ ก็คือ มินตรานั้นสามารถนำสิ่งของหายากในมิติ มาเพิ่ม LV ของฟาร์มได้ ซึ่งก็คือความสามารถที่โคตรจะโกง

มินตราทำได้เพียงแค่หัวเราะ ด้วยการมีอยู่ของมิติที่โคตรโกงนี้ มันไม่ใช่เรื่องยากเลยที่จะเธอจะอดตาย เธอเริ่มคิดถึงแผนการต่างๆเธอสามารถที่จะใช้ พลั่ว และถังน้ำไปใช้ในการปลูกผักนอกมิติได้ ซึ่งทำให้ เธอมีความสะดวกสบายในการปลูกผัก ตราบเท่าที่ ทำให้ครอบครัวของเธอไม่อดตาย

มินตราดีใจจนร้องไห้ไม่ได้ มิติฟาร์มนี้คือกุญแจสำคัญที่จะช่วยให้เธอและครอบครัวมีชีวิตรอดในโลกนี้ เธอเลยลองหยิบมาเขื่อเทศที่อยู่ในโรงนาออกมา และพูดขึ้น "ออกจากมิติ"

พอเธอลืมตาขึ้นมา เธอก็กลับมาสู่โลกแห่งความจริง เธอจ้องมองมะเขือเทศที่อยู่ในมือด้วยความดีใจ เธอร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ

“มินตรา เกิดอะไรขึ้นลูก”

……………………………………….

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ เรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องแรกของไรต์ ฝากติดตามด้วยนะคะ

ความลับ Rewrite

มินตราทรุดตัวลงบนเตียง น้ำตาไหลอาบแก้ม เสียงสะอื้นดังก้องไปทั่วห้อง เธอรู้สึกตื่นเต้น ดีใจ สับสน ปนเปกันไปหมด เมื่อรู้ตัวว่าเธอมีมิติเกมฟาร์มคันทรี่ติดตัวมาด้วย ในชีวิตก่อนเธอใฝ่ฝันอยากมีชีวิตเรียบง่าย ปลูกผักสวนครัว กินอาหารจากธรรมชาติ แต่มันช่างยากลำบากกับชิวิตมนุษย์เงินเดือนในเมืองใหญ่ที่เธออาศัยในชาติก่อน วันนี้ ชีวิตของพอมินตาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เมื่อเธอค้นพบว่าตัวเองมี "มิติเกมฟาร์มคันทรี่" ติดตัวมา เกมนี้ไม่ใช่แค่เกมจำลอง แต่เธอสามารถปลูกผัก เก็บเกี่ยว และนำออกมาใช้ในโลกจริงได้! เธอตั้งมั่นมั่นว่า ว่าจะดูแลครอบครัวให้มีความสุข

เสียงฝีเท้ารีบเร่งดังมาจากด้านนอกห้อง อิงอร แม่ของมินตรา เปิดประตูห้องเข้ามาพร้อมกับนลิน น้องสาว วัย 12 ปีของเธอ

"มินเป็นอะไรหรือเปล่าลูก ?" อิงอรเอ่ยถามด้วยความตกใจ

มินตราเงยหน้าขึ้นมองแม่ พยายามกลั้นน้ำตา

"ไม่เป็นไรค่ะ มินปวดหัวนิดหน่อย" เธอโกหก

อิงอรแตะหน้าผากมินตรา

"ไม่ร้อนนี่ ถ้าปวดหัวมากเดี่ยวแม่พาไปหาหมอเวทย์ประจำหมู่บ้าน”

มินตราส่ายหน้า

"มินแค่รู้สึกไม่สบายนิดหน่อย เดี๋ยวก็หาย"

อิงอรพยักหน้า

"งั้นลูกนอนพักก่อนนะ เดี๋ยวแม่ไปทำข้าวต้มมาให้"

นลินน้องสาววัย 12 ปีของมินตรา มองพี่สาวด้วยความเป็นห่วง

"พี่มินโอเคไหมคะ?"

มินตราฝืนยิ้มให้

"พี่ไม่เป็นไรหรอก น้องลินไปช่วยแม่ข้างนอกเถอะ"

นลินพยักหน้า เดินออกจากห้องไป

เมื่อนลินออกไปแล้ว มินตราถอนหายใจยาว

มินตรารู้ว่าเธอไม่สามารถบอกเรื่องมิติเกมฟาร์มคันทรี่ให้ใครฟังได้ เธอไม่รู้ว่าถ้าความลับลั่วไหลไปครอบครัวเธออาจจะมีอันตรายได้ เพราะผักในโลกนี้เป็นล้ำค่า หาได้ยาก และมีราคาแพง สิ่งที่ปลูกได้ยากมาก เนื่องจากที่ดินเสี่ยมโทรม ปลูกผักไม่ขึ้น ผักที่ขายในท้องตลาดส่วนใหญ่ผักส่วนใหญ่ถูกกักตุนไว้โดยเหล่าคนมีฐานะ ไว้สำหรับบริโภคเอง หรือส่งขายในตลาดมืด ยิ่งเป็นผักเวทมนต์คนธรรมดาอย่าได้หวังได้ทาน พอไม่มีคนอยู่เธอก็เข้าไปสำรวจมิติต่อ เธอเริ่มสำรวจโรงนา

พวกตะกร้า พลั่ว ถังน้ำ นี้เป็นสิ่งที่ใช้งานได้ และยังสามารถนำไปใช้ข้างนอกมิติได้ และสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือโรงนา โรงนานั้นเหมือนกระเป๋า มิติ สามารถใส่สิ่งของลงไปได้ไม่จำกัด ให้เธอนั้นรู้สึกว่ามันมีค่ามากที่สุด

จากความทรงจำของมินตรานั้น ในโลกนี้มีอุปกรณ์มิติไม่มากนัก การจะสร้างนั้นจำเป็นต้องมีใช้นักเวทย์ธาตุมิติในการสร้าง ซึ่งนักเวทย์เหล่านี้นั้นพบตัวได้ยาก ถึงแม้ว่าจะมีสิ่งเหล่านี้มากมายในทวีป แต่ส่วนใหญ่มันจะตกอยู่ในมือของพวกชั้นชนสูง น้อยมากที่จะอยู่ในมือของคนธรรมดา

อุปกรณ์มิติเหล่านั้นไม่สามารถเทียบกับโรงนาในมิติของเธอได้ เพราะอุปกรณ์มิติโดยทั่วไปมีขนาดเล็ก เก็บของได้ไม่มาก แต่มิติที่เก็บของได้แบบโรงนานั้นเก็บของได้ไม่จำกัด

หลังจากซื้อเมล็ดพันธ์ปลูกผักไป ตอนนี้มินตราเหลือเงินในกระเป๋า อยู่ 15 เหรียญทองแดง สิ่งแรกที่เธอเลือกหยิบก็คือถุงผ้า จากนั้นก็มีเสียงดังว่า “กระเป๋าตัง สามารถที่บรรจุเหรียญทอง ใส่ได้ไม่จำกัด เงินปัจจุบัน 15 เหรียญทองแดงเนื่องจากคุณมีเลเวลที่ต่ำเกินไป จึงไม่สามาถนำเหรียญออกไปยังข้างนอกมิติได้”

มินตราได้ยินดังนั้นแล้วก็รู้สึกดีใจ ถึงแม้ตอนนี้จะสามารถนำเงินออกไปข้างนอกมิติได้ นั้นหมายความว่าหากเธอมี เลเวล ที่มากพอเขาสามารถนำเงินออกไปใช้ข้างนอกได้ ดูเหมือนว่าครั้งนี้สวรรค์นั้นเหมือนจะเข้าข้างเรา หลังจากนั้นเธอก็นำตะกร้าไปเก็บเกี่ยวมะเขือเทศ ผักโขม ผักกาดหอม หัวไชเท้า และแครอท ที่ปลูกในเกมปลูกผัก ผักเหล่านั้นจะเข้าไปอยู่ในโรงนาทันที ซึ่งสะดวกสบายมาก จากนั้นมินตราก็ได้นำผักไปขายในร้านค้ามิติ ตอนนี้ประเป๋าตังเธอมีเงินอยู่ 100เหรียญทองแดง จากนั้นเธอก็ได้ทำการปลูกพืชต่อ ตอนนี้มิติเธอยังไม่เลื่อนระดับเธอจึงปลูก มะเขือเทศ ผักโขม ผักกาดหอม หัวไชเท้า และแครอท หลังจากเธอปลูกผักและรดน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว มินตราจึงออกมานอกมิติ

พอออกมาข้างนอกมิติ มินตราลุกขึ้นจากเตียง เธอเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปข้างนอก ท้องฟ้ามืดมิด ดาวระยิบระยับ เธอคิดถึงโลกเก่าของเธอ คิดถึงครอบครัว เพื่อนฝูง และชีวิตที่สะดวกสบาย ที่นี้มีแม้แต่มือถือและอินเตอร์เน็ต มีแต่โทรศัพท์เวทมนต์ที่ใช้พลังเวทย์ในการคุยกันเท่านั้น ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงเคาะประตู

“เข้ามาได้เลยค่ะ” พอเธอพูดจบอิงอรเปิดประตูเข้ามา

"นี่ข้าวต้มจ๊ะลูก ทานให้หมดนะเดี่ยวแม่ให้ลินมาเก็บถ้วยให้"

มินตราหันมามองแม่

"ขอบคุณค่ะแม่"

อิงอรยิ้ม

"ทานเสร็จแล้วก็รีบนอนพักนะ พรุ่งนี้เช้าแม่ต้องไปหาอาหารมา เดี๋ยวหนูอยู่บ้านดูแลน้องด้วย"

มินตราพยักหน้า

"ค่ะแม่"

อิงอรวางถ้วยข้าวต้มไว้บนโต๊ะ แล้วเดินออกจากห้องไป

มินตราหยิบช้อนขึ้นตักข้าวต้มเข้าปาก รสชาติจืดชืด แต่เธอก็ทานจนหมด

เมื่อทานเสร็จแล้ว มินตราล้างหน้าล้างตา แล้วเข้านอน

คืนนั้น มินตราหลับฝันดี เธอตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่น พร้อมที่จะเผชิญกับความท้าทายใหม่

เธอรู้ว่าเธอจะต้องเข้มแข็ง อดทน และพยายามอย่างเต็มที่ เพื่อเอาชนะอุปสรรคต่างๆ และนำพาครอบครัวของเธอไปสู่ชีวิตที่ดีกว่า

มารีไรต์แก้ไขคำผิดนะค่ะ

น้ำพุวิเศษ Rewire

แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างกระทบกับใบหน้าของมินตรา เสียงนกร้องประสานเสียงปลุกเธอให้ตื่นขึ้น เธอรู้สึกปวดหัวเล็กน้อยเมื่อขยับตัว นลิน น้องสาวของเธอ กำลังจัดเตรียมข้าวต้มอ่อน เห็นพี่สาวตื่นขึ้นก็รีบนำข้าวต้มมาให้เธอ

"พี่มิน ทานข้าวต้มก่อนนะคะ แม่กำชับให้น้องดูแลพี่ด้วย" นลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

"ขอบคุณนะ น้องลิน พี่ไม่เป็นอะไรมาก แค่ปวดหัวนิดหน่อย" มินตราตอบพลางรับชามข้าวต้มมาทาน

หลังจากทานข้าวเสร็จ อิงอร แม่ของพวกเธอ ก็เตรียมตัวออกไปหาผักป่าผลไม้ในชายป่าหลังบ้าน ในป่านี้เป็นแหล่งที่หาอาหารในหมู่บ้าน ทำให้คนขึ้นไปเก็บผักในป่ากันเยอะ ตอนนี้พอที่ขึ้นเองตามธรรมชาติ แทบไม่พอทาน

ในขณะที่นลินนั่งเฝ้าคอยดูแลมินตรา อยู่ข้างๆเตียง มินตราเองก็รู้สึกเบื่อหน่าย ที่นี้ไม่มีมือถือและอินเตอร์เน็ต มินตราไม่มีอะไรทำ เธอตั้งใจว่าจะลองไปสำรวจในมิติต่อจึงเอ่ยปากของนลิน

"น้องลิน ไปพักก่อนเถอะค่ะ ตอนนี้พี่มินไม่เป็นไรแล้ว พี่แค่ปวดหัวนิดหน่อยค่ะ เดี่ยวว่าจะนอนพักแล้ว" มินตราเอ่ยขึ้น

นลินตัดสินใจ ลุกขึ้นยืน เดินไปที่ประตู ก่อนจะหันกลับมาเอ่ย "พี่มินหลับให้สบายนะ เดี๋ยวลินไปทำความสะอาดบ้านก่อนนะค่ะ"

พอน้องสาวเธอออกไป จินตนาการถึงฟาร์มในมิติของเธอ และพูดขึ้นว่า “เข้าสู่มิติ” ทันใดนั้น เธอก็รู้สึกเหมือนตัวเองถูกดูดกลืนเข้าไปในมิติ

เมื่อลืมตาขึ้น มินตราพบว่าตัวเองยืนอยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้าสีเขียวขจี อากาศบริสุทธิ์ สดชื่น เธอมองไปรอบๆ เห็นทิวทัศน์ที่สวยงาม มีลำธารน้ำใสไหลผ่าน มีต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงา

มินตราเดินสำรวจฟาร์มของเธอ มินตราเริ่มต้นด้วยการเก็บเกี่ยวที่เธอปลูกผักไว้เมื่อวานนี้ พอเก็บผักเสร็จ เธอก็ได้ยินเสียงดังขึ้นในมิติของเธอ

“ติ่ง” จากนั้นเธอก็ได้ยินเสียงระบบพูดขึ้นมา

“ยินดีด้วยตอนนี้ฟาร์มได้เพิ่มระดับเป็น เลเวล 2 รางวัลจากระบบ : เมล็ดผักคะน้า 1ถุง ตอนนี้ร้านค้ามิติ ปลดล็อค เมล็ดผักคะน้า เมล็ดแตงกวา และเมล็ดพริก สามารถเข้าไปซื้อได้ที่ในร้านค้ามิติ”

มินตราอมยิ้มด้วยความดีใจ ตอนนี้มิติเธอเพิ่มมาเป็นเลเวล 2 แล้ว หลังจากนั้นที่เธอเก็บเกี่ยวพืชผักเข้าโรงนาเสร็จแล้ว เธอได้เปิดร้านค้าในมิติเพื่อนำผักที่เก็บเกี่ยวไว้ในโรงนาเข้าไปขายในร้านค้า ตอนนี้ในกระเป๋าตังของเธอมีเงินเพิ่มมาเป็น 150 เหรียญทองแดง มินตราเลยเลือกซื้อเมล็ดพันธุ์ผักชนิดต่างๆ เธอปลูกผักคะน้า แตงกวา พริก ขณะที่มินตรา กำลังเพลิดเพลินกับการปลูกผัก เธอสังเกตเห็นบ่อน้ำใสๆ อยู่ไม่ไกล เธอเมื่อวานนี้เธอยังไม่ได้มาสำรวจ เดินเข้าไปใกล้ๆ รู้สึกถึงพลังงานพิเศษบางอย่าง เล็ดลอดออกมาจากบ่อน้ำพุแห่งนี้

"น้ำพุนี้ คงไม่ใช่แค่ของประดับตกแต่งธรรมดาแน่ๆ" มินตราคิดในใจ

เธอเข้าไปดูรายละเอียดเกี่ยวกับบ่อน้ำพุ “น้ำพุวิเศษ สามารถดื่มได้ ช่วยในการพัฒนาร่างกายมนุษย์ สามารถรักษาบาดแผลได้ หากนำไปใช้รดพืชผัก ทำให้เพิ่มจำนวนผลผลิตของพืช 10 เท่า สามารถนำออกไปนอกมิติได้ และสามารถปรับปรุงดินนอกมิติได้”

เธอเอื้อมมือไปแตะน้ำ ทันใดนั้น เธอก็รู้สึกเหมือนมีพลังเย็นๆ ไหลผ่านร่างกาย เธอดื่มน้ำพุจากบ่อ อาการบาดเจ็บที่ศีรษะของเธอเริ่มค่อยๆหายไป เธอรู้สึกสดชื่นขึ้นอย่างบอกไม่ถูก

มินตรา รู้สึกทึ่งกับพลังพิเศษของน้ำพุ เธอคิดว่าน้ำพุนี้อาจจะเป็นกุญแจสำคัญ ในการรักษาบาดแผลที่ศีรษะของเธอ

มินตรา ตัดสินใจเก็บน้ำพุใส่ขวด เตรียมเอาไปให้แม่ของเธอ เธอหวังว่าน้ำพุวิเศษนี้ จะช่วยให้แม่ของเธอแข็งแรงขึ้น แม่อรเธอเป็นเพียงแค่คนธรรมดาที่ไม่มีเวทย์ จึงไม่สามารถเป็นนักล่าได้ ทำให้เธอได้แค่หาของป่า เพื่อประทังชีวิตเท่านั้น

มินตราใช้เวลากับมิติเกมฟาร์มคันทรี่จนถึงเที่ยงวันเธอรู้สึกดีขึ้นมากทั้งร่างกายและจิตใจ เธอจึงออกมานอกระบบ

"มินตรา นลินแม่กลับมาแล้ว!"เสียงของอิงอรดังมาจากนอกบ้าน

มินตราเปิดประตูเห็นแม่ของเธอกลับมาพร้อมกับผักป่าและผลไม้ป่า

"แม่ไปหาอะไรมาได้บ้างคะ?" มินตราถาม

"แม่ไปหาผักป่ามา วันนี้จะทำแกงเลียงให้พวกหนูกิน" แม่อรตอบ

อิงอรและนลินช่วยกันทำกับข้าวมื้อเที่ยงวันนี้มินตราได้แต่นั่งมองดูแม่และน้องสาวทำกับข้าว ตอนนี้เธอแต่ใจว่าบาดแผลบนศีรษะเธอหายดีแล้ว แต่ว่าไม่สามารถบอกแม่และน้องสาวของเธอได้ว่าทำไมบาดแผลถึงหายเร็ว ครอบครัวของพวกเธอกินแกงเลียงผักป่ากับข้าวต้ม ทุกคนรู้สึกอิ่มเอมใจ มีความสุข

หลังทานอาหารเสร็จเรียบร้อย ด้วยความที่ไม่มีอะไรทำ มินตราตัดสินใจออกสำรวจบ้านหลังใหม่ที่เธอมาอาศัยอยู่ บ้านหลังนี้เป็นบ้านไม้มีขนาดเล็ก กระทัดรัด ประกอบด้วย 4 ห้องนอน ห้องครัวตั้งอยู่ลานบ้านใกล้ๆ กับสวนผัก สวนลานหน้าบ้านจะมีโต๊ะทานข้าวตั้งไว้ใต้ต้นไม้ใหญ่ ทำให้ร่มรื่น

มินตราเดินไปที่สวนผัก มองดูผักที่ปลูกไว้มีแต่ผักเหี่ยวๆ ใบเหลืองๆ ดูแล้วไม่น่าทาน เธอถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่าย คิดถึงเมื่อก่อนตอนอาศัยบ้านคุณยายที่ต่างจังหวัด ที่นั่นมีสวนผักที่เต็มไปด้วยผักสดๆ สีเขียวชอุ่ม เธอชอบใช้เวลาหลังเลิกเรียนดูแลสวน เก็บผักมาทำอาหารทานเอง

"เอ่อ…ทำไมผักถึงเหี่ยวเฉาขนาดนี้ ฉันคงต้องหาเวลาไปซื้อเมล็ดพันธุ์ผักมาปลูกใหม่แล้วล่ะ จริงด้วยในมิติมีน้ำพุวิเศษนี้มันสามารถปรับปรุงพื้นดินให้งอกงามได้ " มินตราพึมพำกับตัวเอง

มินตราตัดสินใจทดลองดู เธอเดินกลับไปที่บ้าน หยิบขวดแก้วที่บรรจุน้ำพุวิเศษไว้ เดินกลับมาที่สวน ค่อยๆ รินน้ำลงบนผักที่เหี่ยวเฉาต้นหนึ่ง

ทันใดนั้น แสงสีเขียวอ่อนๆ ก็เริ่มส่องประกายออกมาจากน้ำที่รินลงบนผัก ใบที่เคยเหี่ยวเฉาเริ่มกลับมามีสีเขียวสดใส ลำต้นที่เคยอ่อนปวกเปียกเริ่มตั้งตรง

มินตราทึ่งกับสิ่งที่เธอเห็น น้ำพุวิเศษนั้นมีพลังจริงๆ!

เธอกว่าว่าแม่และน้องสาวเธอจะผิดสังเกต เธอรีบรินน้ำพุผสมกับน้ำในโอ่งให้เจือจางลง นำลดลงบนผักทุกต้นในสวน ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความหวัง

"ในที่สุดฉันก็จะมีผักสดๆ ไว้ทานแล้ว" เธอพึมพำกับตัวเอง

มินตราใช้เวลาที่เหลือของบ่ายวันนั้นรดน้ำ ในสวน ใบหน้าของเธอเปื้อนรอยยิ้มแห่งความสุข

เธอรู้ดีว่าการมาอาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้ อาจจะมีอุปสรรคและความท้าทายอีกมากมายรออยู่ แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน ด้วยพลังวิเศษจากน้ำพุ และความมุ่งมั่นตั้งใจของเธอ

มินตราเชื่อว่าเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตใหม่สำหรับเธอความฝันจะทำฟาร์มปลูกผักของเธอ

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้