โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

เพลงแรกในชีวิต “หนูเล็ก ก่าก๊า” แต่งเองร้องเองความหมายลึกซึ้ง

daradaily

อัพเดต 29 พ.ค. 2565 เวลา 15.20 น. • เผยแพร่ 29 พ.ค. 2565 เวลา 23.00 น.

เพลงแรกในชีวิต “หนูเล็ก ก่าก๊า” แต่งเองร้องเอง ใน “คิดถึงจังหู้”

เเต่งไปร้องไห้ไปเลยใช้เวลาถึง 6 ปี ในที่สุดสาวอารมณ์ดี “ภัทรวดี ปิ่นทอง” หรือ“หนูเล็ก ก่าก๊า” หรือ “หนูเล็กก่อนบ่าย” ก็พร้อมปล่อย “คิดถึงจังหู้” เพลงที่เป็นตัวเเทนของความคิดถึงคนที่รักแต่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน คนที่ต้องห่างบ้านมานานๆ ฟังแล้วมีจุก

ตั้งชื่อเพลงว่า “คิดถึงจังหู้” ค่ะ แต่งเองเลยพี่ ด้วยความที่เราต้องมาทำงานที่กรุงเทพฯ ไม่ได้อยู่พ่อกับเเม่ เวลาคิดถึงพ่อแม่ ไม่รู้จะระบายออกมายังไงเลยนั่งเเต่งเพลงเล่นๆค่ะ เหมือนได้ระบายความรู้สึก ฟิลจะมาทุกวัน เวลาตี 1 แต่งไปร้องไห้ไป ตั้งแต่ปี 59 ไม่จบสักที แล้วยิ่งช่วงโควิดหนูอยากกลับบ้านมากแต่ก็ไม่กล้ากลับเพราะกลัวเอาโควิดไปให้แม่ก็ยิ่งคิดถึงแม่หนักเข้าไปอีกเลยมาแต่งเพลงนี้ต่อ เเละได้น้องเจี๊ยบ นิสา มาช่วยต่อเพลงให้จนจบค่ะ

เนื้อหาเพลงก็ตรงๆเลยเป็นความคิดถึงคนที่อยู่ไกล คิดถึงบ้าน คิดถึงพ่อคิดถึงแม่ คิดถึงคนที่เรารัก อยากไปหาแต่มีอะไรบางอย่างที่ทำให้เราไปเจอกันไม่ได้ เลยได้แต่คิดถึง วันที่ไปอัดเพลงตั้งใจมากเลยค่ะ พยายามทำใจไม่ให้ร้องไห้ กลัวเดี๋ยวเสียงสั่นแล้วจะออกมาไม่ดี ส่วนเอ็มวีก็เป็นคลิปของพ่อแม่คนที่หนูรักตัดสลับกับซีนร้องง่ายๆอยู่หน้าบ้านตัวเอง หนูอยากถ่ายทอดความคิดถึงที่หนูรู้สึกจริงๆออกไป ตอนเห็นทุกอย่างสำเร็จออกมา น้ำตาไหลเลยค่ะ ตื่นเต้นและชอบมากๆ ฟังทุกครั้งก็คิดถึงแม่กับพ่อทุกครั้ง หนูปล่อยคลิปสั้นๆก่อนปล่อยเพลงเต็มหนึ่งวัน แต่กระแสก็เยอะเกินคาด อย่างใน TikTok วันเดียวเกือบห้าร้อยคลิป ขอบคุณจริงๆค่ะ

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...