ประเทศพิลึก : เติร์กเมนิสถาน

ประเทศเติร์กเมนิสถานตั้งอยู่ในภูมิภาคเอเชียกลางที่อยู่บนเส้นทางสายไหมอันเป็นเส้นทางมีความยาว 6,437 กิโลเมตร ที่ได้ชื่อมาจากการค้าผ้าไหมจีนโดยเส้นทางสายไหมนี้ เริ่มตั้งแต่ราชวงศ์ฮั่น เมื่อกว่า 2,300 ปีมาแล้ว ซึ่งดินแดนเติร์กเมนิสถานได้เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาที่ยาวนานจนในที่สุดก็เป็นถิ่นฐานของกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดคือเติร์กเมนคิดเป็น 85% ของประชากรและนับถือศาสนาอิสลามนิกายสุหนี่ ประมาณ 89% เติร์กเมนิสถานมีพื้นที่ 488,100 ตารางกิโลเมตร ทิศตะวันออกติดกับทะเลสาบน้ำเค็มที่ใหญ่ที่สุดในโลกคือทะเลสาบแคสเปียน เติร์กเมนิสถานมีแหล่งน้ำจืดที่สำคัญที่สุดคือแม่น้ำอามูดาร์ยา สำหรับพรมแดนด้านอื่นๆ ก็ติดกับประเทศคาซัคสถาน อุซเบกิสถาน อัฟกานิสถาน อิหร่าน โดยมีอาชกาบัตเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ มีประชากรในประเทศประมาณ 6 ล้านคน ซึ่งถือว่าน้อยที่สุดในบรรดาประเทศในภูมิภาคเอเชียกลาง และมีประชากรเบาบางมากที่สุดในเอเชียเนื่องจากพื้นที่ประมาณ 80% ของประเทศถูกปกคลุมด้วยทะเลทรายคาราคุม (ทะเลทรายดำ) ซึ่งมีพื้นที่ตอนกลางของประเทศเติร์กเมนิสถานซึ่งเป็นแหล่งก๊าซธรรมชาติสำรองขนาดใหญ่เป็นอันดับ 4 ของโลก ทำให้พลเมืองในประเทศได้รับไฟฟ้า น้ำ และก๊าซธรรมชาติจากรัฐบาลฟรี แต่ปัญหาเรื่องสิทธิมนุษยชนของเติร์กเมนิสถานถูกจัดว่าเลวร้ายที่สุดประเทศหนึ่งในโลกเทียบเท่ากับประเทศเกาหลีเหนือเลยทีเดียว

นายซาปาร์มือรัต อาตาเยวิช นือยาซอว์ เป็นนักการเมืองชาวเติร์กเมนผู้ดำรงตำแหน่งผู้นำแห่งเติร์กเมนิสถานมาตั้งแต่ พ.ศ.2528 โดยเป็นเลขาธิการคนแรกของพรรคคอมมิวนิสต์เติร์กเมน ตั้งแต่ พ.ศ.2528 ถึง
พ.ศ.2534 และมีส่วนช่วยสนับสนุนการพยายามรัฐประหารที่ล้มเหลวในสหภาพโซเวียตใน พ.ศ.2534 เมื่อเติร์กเมนิสถานได้รับเอกราชจากสหภาพโซเวียตใน พ.ศ.2534 เขาก็ปกครองประเทศเติร์กเมนิสถานแบบเผด็จการเบ็ดเสร็จเป็นเวลาถึง 15 ปี และได้ตายในตำแหน่งประธานาธิบดีเมื่อ พ.ศ.2544

ในสมัยการปกครองของประธานาธิบดีซาปาร์มือรัต อาตาเยวิช นือยาซอว์ ผู้เป็นเผด็จการที่เบ็ดเสร็จและกดขี่ข่มเหงประชาชนมากที่สุดคนหนึ่งของโลก โดยสร้างลัทธิบูชาตัวเขาเองและสร้างบุคลิกที่เป็นพิสดารไปทั่วประเทศ เช่น การเปลี่ยนชื่อเดือนและสัปดาห์ในประเทศเติร์กเมนิสถานให้ไปเป็นชื่อแม่และชื่อของเขา และมีหนังสืออัตชีวประวัติของเขาชื่อ “รูห์นามา” ซึ่งเป็นเรื่องบังคับต้องอ่านในโรงเรียน มหาวิทยาลัย และหน่วยงานรัฐบาล เจ้าหน้าที่รัฐใหม่จะต้องถูกทดสอบเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้ระหว่างการสัมภาษณ์งานและในข้อสอบ รวมถึงมีการสอบเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้ปรากฏในการสอบใบขับขี่ด้วย

เมื่อ พ.ศ.2548 ประธานาธิบดีซาปาร์มือรัต อาตาเยวิช นือยาซอว์ สั่งปิดห้องสมุดและโรงพยาบาลในพื้นที่ชนบททั้งหมดนอกเมืองหลวงอาชกาบัต ทั้งๆ ที่ในขณะนั้นประชากรเกินครึ่งหนึ่งของประเทศอาศัยในพื้นที่ชนบทเพื่อว่า “ถ้าใครป่วย ก็ให้เข้ามาที่กรุงอาชกาบัต” ทำให้เติร์กเมนิสถานเป็นประเทศที่ประชากรมีอายุขัยเฉลี่ยชีวิตต่ำที่สุดในภูมิภาคเอเชียกลาง และองค์กรสิทธิมนุษยชนจากลอนดอน “โกลบอล วิทเนสส์” รายงานว่า

ประธานาธิบดีซาปาร์มือรัต อาตาเยวิช นือยาซอว์ มีเงินฝากอยู่ที่ธนาคารดอยช์แบงก์ในประเทศเยอรมนี
ถึง 2.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

ประธานาธิบดีซาปาร์มือรัต อาตาเยวิช นือยาซอว์ ได้ใช้เงินรายได้ที่ได้จากการขายก๊าซธรรมชาติ
ให้กับสาธารณรัฐประชาชนจีนอย่างบ้าคลั่งด้วยการสร้างเมืองหลวงอาชกาบัตให้เป็นเมืองหลวงที่สร้างด้วยหินอ่อนสีขาวจากอิตาลีทั้งหมดและสร้างอนุสรณ์สถานในนามของตนเองทั่วประเทศซึ่งก็ถูกเคลื่อนย้ายหรือทำลายหลังจากที่เขาเสียชีวิตลงเกือบหมด

เป็นที่น่าสลดใจที่หลังจาก 15 ปีแห่งการกดขี่จากจอมเผด็จการเพี้ยนคนหนึ่ง แต่เติร์กเมนิสถานก็ได้
จอมเผด็จการสุดเพี้ยนอีกเป็นคนที่สองคือนายกูร์บันกูลือ เบร์ดือมูฮาเมดอว์ อดีตหมอฟัน ซึ่งเป็นรองประธานาธิบดีเข้าสืบต่ออำนาจตั้งแต่ พ.ศ.2550 จนถึงปัจจุบัน โดยดำเนินรอยตามประธานาธิบดีคนแรกในเรื่องลัทธิบูชาตัวเขาเองด้วยการออกโทรทัศน์โชว์การเล่นกีฬาและร้องเพลงเป็นประจำ และยังคงใช้เงินอย่างบ้าคลั่งดังตัวอย่างการสร้างอนุสาวรีย์หมาทองคำ เป็นต้น รวมทั้งการละเมิดสิทธิมนุษยชนที่เลวร้ายพอกันกับประธานาธิบดีคนแรกโดยห้ามการเข้าตรวจสอบจากองค์การระหว่างประเทศโดยเด็ดขาด

ร้ายยิ่งกว่านั้น ประธานาธิบดีกูร์บันกูลือ เบร์ดือมูฮาเมดอว์ ได้นำประเทศเติร์กเมนิสถานเข้าสู่กับดักหนี้ของสาธารณรัฐประชาชนจีนอย่างน่าสังเวช ด้วยการตกลงยอมเป็นหนี้ให้จีนออกค่าใช้จ่ายทั้งหมดในการสร้างท่อส่งก๊าซธรรมชาติเป็นท่อคู่มีความยาวถึง 3,666 กิโลเมตร จากเติร์กเมนิสถานผ่านประเทศอุซเบกิสถานไปยังแคว้นซินเจียงของจีนโดยผ่อนชำระให้ด้วยก๊าซธรรมชาติเป็นเวลา 30 ปี ซึ่งไม่มีทางจะชำระได้หมดเลย

ครับ ! ประเทศเผด็จการก็เป็นอย่างนี้แหละครับและผู้นำประเทศเผด็จการก็เหมือนๆ กันคือพยายามกอดตำแหน่งไปจนตายทั้งนั้น ประเทศชาติจะเสียหายสักเท่าไรก็ไม่เป็นไร

โกวิท วงศ์สุรวัฒน์