“ดร.วสุวีร์ สอดส่อง” ถอดบทเรียน Local AI เกาหลีใต้ หนุนคนหน้างานแก้ปัญหาเอง

ท่ามกลางกระแสการเปลี่ยนผ่านสู่ยุคปัญญาประดิษฐ์ (AI) ที่สังคมไทยยังคงถกเถียงถึงผลกระทบต่อตลาดแรงงานและความคุ้มค่าในการลงทุนพัฒนาเทคโนโลยีภายในประเทศ

ดร.วสุวีร์ สอดส่อง อดีตโฆษกคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาแนวทางในการควบคุมและส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์เพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงในอนาคต สภาผู้แทนราษฎร สะท้อนมุมมองผ่านบทสนทนาร่วมกับบุคลากรในแวดวงสื่อและนักพัฒนาซอฟต์แวร์ ถึงทิศทางการขับเคลื่อนและปรับใช้เทคโนโลยี AI ในระดับโครงสร้างและระดับปฏิบัติการของไทย

ดร.วสุวีร์ ระบุถึงความกังวลของสังคมที่มองว่า AI จะเข้ามาแย่งงานคนทำงานทั่วไปว่า ท้ายที่สุดแล้ว AI ไม่ได้ทำหน้าที่แทนมนุษย์ทั้งหมดอย่างที่หลายฝ่ายวิตก เทคโนโลยีจำเป็นต้องมีผู้ควบคุมและสั่งการ

"สุดท้าย AI ไม่ได้ทำหน้าที่ไปช่วยทุกคนหรอก ยังไงก็ต้องมีคนคุม เพียงแต่ว่าคนที่เชี่ยวชาญการใช้เครื่องมือ ก็จะมีงานทำและพัฒนาต่อไปเรื่อยๆ แต่สิ่งที่ยังน่าเป็นห่วงคือ คนบางกลุ่มที่อาจจะตามไม่ทัน ซึ่งตรงนี้ต้องมองเป็นโจทย์ตั้งต้นในการเร่งพัฒนาทักษะ" ดร.วสุวีร์ ระบุ

ดร.วสุวีร์ ชี้ให้เห็นว่า ประเทศไทยมีบุคลากรสายเทคโนโลยีและคนรุ่นใหม่ที่มีศักยภาพ พัฒนาตนเองเกาะติดแนวโน้มสากลอยู่ตลอดเวลา ทว่ากลุ่มคนเหล่านี้มักไม่ค่อยถูกหยิบยกขึ้นมานำเสนอในสื่อกระแสหลัก ทำให้ภาพจำของสังคมมองว่าคนไทยเป็นเพียงผู้บริโภคหรือผู้ใช้งานเทคโนโลยีเพียงอย่างเดียว ทั้งที่ความเป็นจริงสามารถนำ AI ไปต่อยอดและเติบโตควบคู่กับการทำงานจริงได้

นอกจากนี้ ดร.วสุวีร์ ได้ยกตัวอย่างการขับเคลื่อน AI Transformation ในระดับท้องถิ่น ของประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งเตรียมนำไปร่วมแลกเปลี่ยนในเวทีสัมมนา โดยระบุว่า เกาหลีใต้ได้นำแนวคิด Harness AI เข้ามาปรับใช้ โดยให้เจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานซึ่งอยู่หน้างานและสัมผัสกับปัญหาโดยตรง ระบุรายละเอียดปัญหาและความต้องการผ่านคำสั่ง (Prompt) จากนั้นระบบ AI ซึ่งมีความสามารถในการสร้างชุดคำสั่ง (Code Generation) จะประมวลผลและสร้างออกมาเป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่นำไปใช้งานได้จริง

โมเดลดังกล่าวส่งผลให้บุคลากรหน้างานสามารถแก้ปัญหาได้ตรงจุดทันที โดยไม่ต้องสื่อสารผ่านคนกลางหรือโปรแกรมเมอร์ภายนอกที่ไม่เข้าใจบริบทหน้างาน ที่สำคัญการพัฒนาและติดตั้งในรูปแบบ "Local AI" ภายในหน่วยงาน ยังช่วยลดภาระงบประมาณค่าบริการสมาชิกรายเดือน ซ้ำยังป้องกันความเสี่ยงเรื่องข้อมูลรั่วไหลได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เมื่อเปรียบเทียบกับบริบทของประเทศไทย ดร.วสุวีร์ สะท้อนว่า การใช้งาน AI ในภาครัฐและองค์กรส่วนใหญ่ยังจำกัดอยู่เพียงรูปแบบแชตบอต (Chatbot) หรือ Generative AI ทั่วไปในการตอบคำถาม ยังไม่ก้าวหน้าไปถึงการวางระบบท่อส่งข้อมูล (Pipeline) ด้านหลังบ้านเพื่อสร้างแอปพลิเคชันแก้ปัญหาเฉพาะด้านเหมือนที่ต่างประเทศเริ่มทำ

ดร.วสุวีร์ มองว่า ถึงเวลาแล้วที่หน่วยงานในไทยควรเริ่มปรับโครงสร้างการนำ AI มาใช้ในเชิงปฏิบัติการจริง โดยสร้างระบบที่เอื้อให้เจ้าหน้าที่หน้างานได้เป็นผู้ร่วมสร้างแนวทางแก้ไขปัญหา (Solution) ตรวจสอบความถูกต้อง และนำไปใช้จริงในระบบงาน จะช่วยเพิ่มผลิตภาพและลดต้นทุนได้อย่างเป็นรูปธรรม มากกว่าการมอง AI เป็นเพียงกระแสหรือเครื่องมือไลฟ์สไตล์ฉาบฉวย