ดินปนกรวด

ดินปนกรวด คือ ดินที่มีกรวดปะปนมากในเนื้อดิน นื่องจากเกิดการชะล้างพังทลายของดิน ทำให้ยากต่อการเพาะปลูก และหยั่งรากของพืช

สาเหตุของการเกิดดินปนกรวด :
-พื้นที่นั้นเคยเป็นเส้นทางการไหลของน้ำเก่าในอดีต จึงเหลือสิ่งตกค้างเป็นลูกรังหรือกรวดท้องน้ำ
-การสลายตัวของหินพื้น หรือตะกอนหินดาดเชิงเขา จึงมีเศษเหลือของเศษหินตกค้างในดิน
-การแข็งตัวของศิลาแลงอ่อนแต่ไม่มีการเชื่อมแข็งเป็นแผ่น จึงเหลือเป็นเม็ดลูกรังในดิน
-การชะล้างพังทลายของดิน หรือกร่อนของดินโดยสูญเสียหน้าดินไปกับน้ำ เหลือเพียงดินชั้นล่างที่มีกรวดปะปนอยู่
-การชะล้างพังทลายของดิน หรือกร่อนของดินโดยสูญเสียหน้าดินไปกับน้ำ จนถึงชั้นที่มีศิลาแลงอ่อนอยู่ และทำให้ศิลาแลงอ่อนสัมผัสอากาศแข็งตัวเป็นเม็ดลูกรัง
ลักษณะของดินปนกรวด :
-พบในพื้นที่มีความลาดชันสูง
-พบลูกรัง เศษหิน หรือหินกรวดท้องน้ำ ปะปนอยู่ในดินจำนวนมาก ภายหลังจากที่สูญเสียหน้าดิน
อาการของดินปนกรวด :
-มีปริมาณเนื้อดินน้อยลง ความสามารถในการอุ้มน้ำของดินลดลง
-กรวดชนิดต่างๆ ในดินเป็นอุปสรรคต่อการชอนไชของรากพืช
-ลักษณะของดินเป็นอุปสรรคต่อการไถพรวน
- หน้าดินถูกชะล้างพังทลายได้ง่าย
การจัดการดินปนกรวดเบื้องต้น :
-ลดการไถพรวนดิน หรือระวังการไถพรวนไม่ให้ชั้นกรวดด้านล่างโผล่ขึ้นมาบนผิวดิน
-ใส่ปุ๋ยคอก ปุ๋ยหมักเพื่อปรับโครงสร้างดิน เพิ่มความสามารถในการอุ้มน้ำ และดูดซับธาตุอาหาร
-การใช้ปุ๋ยพืชสดทำให้ต้องมีการไถกลบ จึงควรทำเมื่อมีความจำเป็นเท่านั้น
-ใส่ปุ๋ยเคมีในปริมาณที่เหมาะสมตามชนิดของพืช และต้นทุนธาตุอาหารในดิน
-รักษาความชื้นในดินโดยการใช้วัสดุคลุมดิน
-มีมาตรการอนุรักษ์ดินและน้ำที่เหมาะสมเพื่อลดความรุนแรงของการกร่อนดิน เช่น การปลูกพืชคลุมดิน ทำการปลูกพืชแบบขั้นบันใด การปลูกแฝกเป็นแนวระดับเพื่อดักตะกอนดิน เป็นต้น
-เปลี่ยนชนิดพืชปลูกเป็นไม้ยืนต้น เพื่อลดการไถพรวนดิน และลดการกร่อนของดิน
-หลีกเลี่ยงการให้น้ำแบบตามร่อง และเลือกการให้น้ำแบบพ่นฝอยหรือน้ำหยดแทน