คำถามจี้ใจ กกต.! งบหลักล้าน แต่ปล่อยเอกชน คิดระบบบาร์โค้ดเอง แน่ใจได้ไงว่าลับ
อาร์ท เอกรัฐ นักข่าวดัง เปิดประเด็นชวนคิด กรณีสำนักงาน กกต. ปล่อยเอกชน 3 โรงพิมพ์กำหนดระบบป้องกันการปลอมแปลงบัตรเลือกตั้งเอง ชี้ช่องโหว่การตรวจรับงาน หวั่นกระทบมาตรฐานการจัดการลงคะแนนเสียงของประเทศ
อาร์ท เอกรัฐ นักข่าวดัง ในฐานะอดีตข้าราชการรัฐสภา ผู้มีประสบการณ์ทำงานยาวนาน 5 ปี ออกมาแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับความโปร่งใสในการจัดการเลือกตั้ง ประเด็นหลักคือความหละหลวมในการจัดทำเอกสารข้อกำหนดขอบเขตของงานหรือทีโออาร์ โครงการจัดจ้างพิมพ์บัตรเลือกตั้ง
ข้อสังเกตประการแรกว่า สำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้งไม่ยอมระบุรายละเอียดสำคัญลงในเอกสารทีโออาร์ หน่วยงานรัฐควรเป็นผู้กำหนดวิธีการรักษาความปลอดภัยของบัตรเลือกตั้ง หน่วยงานรัฐควรระบุเทคนิคการป้องกันการปลอมแปลงให้ชัดเจนตั้งแต่ต้น แต่คณะกรรมการการเลือกตั้งกลับปล่อยปละละเลยในจุดนี้
เหตุใด กกต. จึงไม่ระบุข้อกำหนดเรื่อง “วิธีการรักษาความปลอดภัยหรือป้องกันการปลอมแปลง” ลงในขอบเขตของงาน (TOR) สำหรับโครงการจัดจ้างพิมพ์บัตรเลือกตั้งตั้งแต่แรก
จากคำชี้แจงของผู้บริหาร กกต. ก่อนหน้านี้ที่ระบุว่าเรื่องระบบกันปลอมนั้น “แล้วแต่เอกชน ซึ่งมี 3 โรงงาน” ทำให้อาร์ทชี้ว่า นี่คือสาเหตุที่ทำให้บัตรเลือกตั้งทั้ง 3 ใบ ออกมาเป็น “3 บัตร 3 ระบบ” ซึ่งหาก กกต. เป็นผู้กำหนดสเปกเองตั้งแต่ต้น บัตรทั้งหมดก็จะเป็นระบบมาตรฐานเดียวกัน
เมื่อปล่อยให้เอกชนทั้ง 3 แห่งคิดค้นระบบเอง อาร์ทได้ตั้งคำถามถึงกระบวนการตรวจรับงานของ กกต. ว่าใช้เกณฑ์อะไรชี้วัด และจะมั่นใจได้อย่างไรว่าระบบของโรงงานไหนดีกว่ากัน หรือมีมาตรฐานเทียบเท่ากัน
อาร์ทยังได้หยิบยกกรณีที่ ผอ.สำนัก ของ กกต. เคยให้สัมภาษณ์ว่า บัตรสีเหลืองมีระบบกันปลอมแบบ “Secret” ที่ตรวจสอบได้ดีแม้จะไม่มีบาร์โค้ดหรือคิวอาร์โค้ด มาตั้งคำถามกลับว่า หากระบบ Secret นี้ดีและรัดกุมจริง ทำไมจึงไม่นำมาใช้เป็นมาตรฐานเดียวกันกับ “บัตรสีเขียวและสีชมพู” ด้วย
ในตอนท้าย อาร์ทสรุปประเด็นนี้ไว้อย่างน่าสนใจว่า การที่ กกต. ไม่ออกแบบระบบใน TOR เท่ากับว่าเป็นการเปิดทางให้ภาคเอกชนเข้ามามีส่วนร่วมในการ “ออกแบบระบบการเลือกตั้ง” ไปโดยปริยาย
อ่านข่าวที่เกี่ยวข้อง