โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

วัดราชนัดดาราม วัดต้องสาป สร้างสมัยรัชกาลที่ 3 ก่อสร้างค้างคานานนับร้อยปี

ศิลปวัฒนธรรม

อัพเดต 27 มี.ค. เวลา 09.14 น. • เผยแพร่ 27 มี.ค. เวลา 09.14 น.
ภาพประกอบเนื้อหา - โลหะปราสาท วัดราชนัดดารามวรวิหาร (ภาพจาก Photograph album of Siam, 1865-1866 : Division of Rare and Manuscript Collections, Cornell University)

วัดราชนัดดาราม วัดต้องสาป สร้างสมัยรัชกาลที่ 3 ก่อสร้างค้างคานานนับร้อยปี

“วัดราชนัดดาราม” สร้างเมื่อ พ.ศ. 2389 ด้วยพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 เพื่อเฉลิมพระเกียรติ พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดี (พระอิสริยยศในช่วงปลายรัชกาลที่ 3) พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ (พระราชโอรสในรัชกาลที่ 3)

โดย “ราชนัดดา” แปลว่า “หลาน” จึงเป็นที่มาของชื่อวัดราชนัดดานั่นเอง

วัดราชนัดดามีสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นมากสิ่งหนึ่งก็คือ “โลหะปราสาท” ทว่า รัชกาลที่ 3 เสด็จสวรรคตไปก่อนที่จะก่อสร้างแล้วเสร็จ คงค้างเป็นเพียงโครงก่ออิฐสลับศิลาแลง และส่วนใหญ่ของอาคารในวัดก็ยังไม่ได้ฉาบปูน

ล่วงเลยมาถึงสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 วัดราชนัดดาและโลหะปราสาทก็อยู่ในสภาพเดิมเหมือนเมื่อครั้งรัชกาลก่อน

อย่างไรก็ตาม หลายวัดที่บูรณะหรือสร้างขึ้นใหม่ในสมัยรัชกาลที่ 3 ก็ได้ก่อสร้างแล้วเสร็จสมบูรณ์ในสมัยรัชกาลที่ 4 มีวัดราชนัดดาแห่งนี้ที่ยังค้างอยู่ เหตุผลก็คือ วัดแห่งนี้เป็น“วัดต้องสาป” หรือวัดต้องคำสาป!?

ประเด็นนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ทรงเล่าเอาไว้ว่า

“ทูลกระหม่อม(หมายถึงรัชกาลที่ 4 – กองบรรณาธิการศิลปวัฒนธรรมออนไลน์)ได้รับสั่งเล่าให้ฉันฟังต่อพระโอฐเอง…ว่าวัดเดิมนั้นสมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี กราบทูลขอให้ทรงทำวัดราชนัดดา ซึ่งพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสร้าง ในพระนามของท่าน

แต่ทูลกระหม่อมทรงรังเกียจด้วยพระกระแส ซึ่งพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวรับสั่งอย่างหนึ่ง ซึ่งไม่ควรที่จะเอามาเล่าคุ้ยเขี่ยขึ้นในเวลานี้อีก…วัดนั้นเป็นวัดต้องสาปไม่เสด็จพระราชดำเนินตลอดมาจนแผ่นดินปัจจุบันนี้ เมื่อไม่ต้องด้วยพระราชอัธยาศัยดังนี้จึงรับสั่งว่าจะสร้างให้ใหม่วัดหนึ่ง…”

จากพระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 5 สรุปได้ว่า เมื่อรัชกาลที่ 4 ทรงขึ้นครองราชย์ ทรงรับเอาพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดี เป็นสมเด็จพระอัครมเหสีที่ สมเด็จพระนางเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดี

ต่อมา พระองค์เจ้าโสมนัสฯ กราบบังคมทูลขอให้รัชกาลที่ 4 ทรงสร้างวัดราชนัดดาให้แล้วเสร็จสมบูรณ์ แต่รัชกาลที่ 4 “ทรงรังเกียจด้วยพระกระแส” คือพระราชดำรัสของรัชกาลที่ 3 ซึ่งเราไม่ทราบว่ามีพระราชดำรัสไว้อย่างไรจนทำให้รัชกาลที่ 4 ไม่โปรด

ทว่า พระราชดำรัสนั้นไม่ต้องพระราชอัธยาศัย รัชกาลที่ 4 จึงไม่ทรงสนพระราชหฤทัยที่จะก่อสร้างวัดแห่งนี้ให้เสร็จสมบูรณ์ แต่ก็โปรดฯ ให้สร้างวัดแห่งใหม่แทน นั่นคือ วัดโสมนัสราชวรวิหาร

ปริศนาวัดต้องสาปนี้ พระธรรมนิเทศทวยหาญได้ฟังจากคำบอกเล่าของหม่อมเจ้าพร้อม ลดาวัลย์ ที่เล่าเบื้องหลังเรื่องนี้เอาไว้ ความว่า

“ถึงรัชกาลที่ 4 ตอนที่สมเด็จพระนางเจ้าฯ กราบทูลให้ทรงทำวัดราชนัดดาต่อไปนั้น นัยว่าท่านเป็นคนซื่อ ได้กราบทูลตลอดไป ถึงความที่รัชกาลที่ 3 มีพระราชประสงค์จะไม่ให้ต้องใช้เงินแผ่นดินใหม่ ได้พระราชทานเงินบูรณะไว้เป็นส่วนหนึ่งต่างหากแล้ว

รับสั่งว่า พระนั่งเกล้าท่านทรงรังเกียจฉัน ท่านจะไม่ให้ฉันเข้าไปเกี่ยวข้องกับวัดวาอารามของลูกหลานท่าน ท่านจึงได้พระราชทานเงินกันไว้เสียเองเถอะ ฉันจะไม่เกี่ยวข้องกับวัดนี้เป็นอันขาด กฐินก็จะไม่ไปทอด ลูกของเธอฉันก็จะไม่ให้ไปที่วัดนี้ จึงได้ทรงรับสั่งว่าจะสร้างให้ใหม่วัดหนึ่งต่างหาก…”

ด้วยเหตุนี้เอง รัชกาลที่ 4 จึงไม่เคยเสด็จพระราชดำเนินวัดราชนัดดาตลอดรัชกาล และเมื่อล่วงเลยมาถึงรัชกาลต่อ ๆ มา งานก่อสร้างภายในวัดรวมถึงโลหะปราสาทก็แทบจะไม่คืบหน้าไปมากนัก

และกว่าที่โลหะปราสาทจะเสร็จสมบูรณ์ เวลาก็ล่วงผ่านไปจากเมื่อแรกเริ่มสร้างวัดนานนับร้อยปี

อ่านเพิ่มเติม :

สำหรับผู้ชื่นชอบประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรม แง่มุมต่าง ๆ ทั้งอดีตและร่วมสมัย พลาดไม่ได้กับสิทธิพิเศษ เมื่อสมัครสมาชิกนิตยสารศิลปวัฒนธรรม 12 ฉบับ (1 ปี) ส่งความรู้ถึงบ้านแล้ววันนี้!! สมัครสมาชิกคลิกที่นี่

อ้างอิง :

ชาตรี ประกิตนนทการ. (2569). เสกวัดปาฏิหาริย์ อำนาจพุทธสถานใน (การ) เมืองไทย. กรุงเทพฯ : มติชน.

เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 27 มีนาคม 2569

อ่านข่าวต้นฉบับได้ที่ : วัดราชนัดดาราม วัดต้องสาป สร้างสมัยรัชกาลที่ 3 ก่อสร้างค้างคานานนับร้อยปี

ติดตามข่าวล่าสุดได้ทุกวัน ที่นี่
– Website : https://www.silpa-mag.com

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...