โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

แห่ยินดี “พลอยไพลิน” 7 ปีของการทำยูทูบ

daradaily

อัพเดต 16 ธ.ค. 2568 เวลา 00.46 น. • เผยแพร่ 16 ธ.ค. 2568 เวลา 02.30 น.

แห่ยินดี “พลอยไพลิน” 7 ปีของการทำยูทูบ

“พลอยไพลิน ตั้งประภาพร” ยูทูบเบอร์ดัง อดีตดารา 7 สี ประกาศในโซเชียลของเธอว่า ครบ 7 ปีของการทำโซเชียล

โดยเธอโพสต์ว่า

อ่านข่าวต่อ: งานเข้า! “พิม พิมประภา” ทำหูฟังไร้สายหายบนเครื่องบิน ลั่นเข็ดจะไม่ใส่หูฟังนอนอีกแล้ว

“ครบรอบเรียนจบ 7ปีไม่น่าเชื่อเวลาผ่านไปไวใช่เล่น เหมือนที่เขาบอกกระพริบตาก็ผ่านไปอีกช่วงชีวิตละ ไม่ได้อยากเศร้า แต่หน้าฟีดมันเด้งขึ้นมา7 years ago การเรียนจบ 7ปี = การทำเพจมา7ปีเช่นกัน”

เราเริ่มต้นพร้อมกับ “ตอนจบ”จบการเรียน สู่ เริ่มต้นชีวิตจริง

“เมื่อคืน…เราเผลอได้ไปฟังเพลง “พื้นที่เล็กๆ ของบอย ตรัย” ที่ cover โดยพี่ อิ้งค์ วรันธร ในระหว่างที่เรากำลังนั่งรถบัสแบกเป้เที่ยวคนเดียวที่นิวซีแลนอยู่ (ตอนนี้ถึง Wellington แล้วจ้า)”

เนื้อเพลงนี้ก็ยังคงทำงานกับใจเราเสมอ และเมื่อโตขึ้นเราก็ยิ่งเข้าใจความหมายมันอย่างลึกซึ้ง

“ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม ในวันนึงเท่าไร ก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไปแค่เพียงอยาก ขอพื้นที่เล็กๆนี้ยังเป็นเด็กไปนานๆให้เรายังได้ฝัน ให้เรายังยิ้มได้โลกแห่งความจริง มันจะดีหรือร้ายเก็บความเป็นเด็กในหัวใจ เอาไว้”

(เอาอะไรมาไม่น้ำตาไหล ร้องไห้สิค้าบบบ)

การเป็นผู้ใหญ่มันไม่ง่ายเลย ถึงแม้ว่าในอีก2ปีเราก็จะเข้าเลข 3แล้ว แต่ตัวยังคงรูัสึกงง ๆยังไม่เก่ง ยังไม่แน่ใจ ยังเผลอคิดถึงอดีตบ่อย ๆ

ชีวิตผู้ใหญ่ไม่มีใครมาเอ็นดูเหมือนแต่ก่อนความพลาดที่เคยถูกมองว่า “ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็เก่งขึ้น”วันนี้กลับกลายเป็น

“ทำไมแค่นี้ไม่รู้”

ถ้ามองง่ายๆย้อนกลับไป 7ปีก่อนตอนเราแบกเป้เที่ยวคนเดียวครั้งแรกโลกช่างสดใส ผู้คนใจดีทุกคนพร้อมช่วย เพราะเห็นว่าเราเป็นเด็กแต่วันนี้ ความผิดพลาดแบบเดิม

กลับถูกมองว่าเป็นเรื่องที่ “ไม่ควรพลาดแล้ว” หรือบางที…โลกข้างนอกอาจจะไม่ได้คิดแบบนั้น

แต่โลกข้างในของเราที่สร้างกำแพงสูงขึ้น ที่กลัวความผิดพลาด และบอกตัวเองบ่อยๆซะมากกว่าว่า “เรื่องแบบนี้ไม่ควรพลาดแล้วนะ”

เพราะเจอเรื่องราวมากขึ้นและต้องรับผิดชอบมากขึ้นตามตำแหน่งหน้าที่

แต่ถึงอย่างนั้น เราก็จะพยายามไม่ลืมมีพื้นที่เล็ก ๆ ให้ตัวเองพื้นที่ที่ยังฝันได้ ยังยิ้มได้พื้นที่ให้อภัยตัวเองในการไม่สมบูรณ์

เพราะบางที การเติบโตอาจไม่ใช่การทิ้งความเป็นเด็กไว้ข้างหลังแต่คือการ พกมันไปด้วยอย่างอ่อนโยนต่างหาก (มั้ง?)

พลอยเรียบจบ(มา7ปี)แล้วจ้า

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...