“แบงค์ ปรีติ” โพสต์ข้อความซึ้งถึง “อ.สกล เกลี้ยงประเสริฐ” ย้อนเล่าเคยนั่ง ‘รถขนฝัน’ สมัยเป็นนักบอลราชวินิตบางแก้ว
“แบงค์ ปรีติ” โพสต์ข้อความซึ้งถึง “อ.สกล เกลี้ยงประเสริฐ” ย้อนเล่าเคยนั่ง ‘รถขนฝัน’ สมัยเป็นนักบอลราชวินิตบางแก้ว ขอบคุณที่ให้โอกาสได้ลงสนาม
กำลังเป็นประเด็นที่หลายคนให้ความสนใจอย่างมาก สำหรับการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ ฟุตบอล 7 คน แชมป์กีฬา 7HD ระหว่าง “หมอนทองวิทยา” พบกับ อบจ.ชัยนาท โดยมีโค้ชผู้ทุ่มเทอย่าง อ.สกล เกลี้ยงประเสริฐ พาโรงเรียนหมอนทองวิทยาทะลุเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ เจ้าของไวรัลรถขนฝัน
ล่าสุด “แบงค์-ปรีติ บารมีอนันต์” ได้โพสต์ข้อความซึ้งถึง “อ.สกล เกลี้ยงประเสริฐ” อดีตโค้ชผู้เคยปลุกปั้นเขาในวัยเยาว์ สมัยยังเป็นนักฟุตบอลโรงเรียนราชวินิตบางแก้ว ในโพสต์ดังกล่าว แบงค์ได้ย้อนเล่าความทรงจำเมื่อปี พ.ศ. 2538 (1995)
โดยเผยว่า ผมไม่แปลกใจเลยที่เห็นรูป อ.สกล เกลี้ยงประเสริฐ ที่ผมคุ้นชินอยู่เต็มหน้าเพจไปหมด…มาครับผมจะเล่าให้ฟัง
ตอนผมอายุ 12 ปี ผมมีความมุ่งมั่นเป็นอย่างมากที่จะสอบเข้า รร.ราชวินิตบางแก้วให้ได้ในโควต้านักฟุตบอล ซึ่งผมเข้าร่วมทดสอบทั้งฝีเท้า ร่างกาย และรวมถึงเข้าสอบวิชาการแบบคนอื่นๆ ผมยังจำวันประกาศผลสอบได้ว่าคุณแม่ผมดีใจมากที่สอบวิชาการติด แต่ผมไม่ได้ยินดีอะไรมากนัก เพราะผมสอบโควต้านักฟุตบอล “ไม่ติด”
ด้วยอายุ…จริงๆผมควรจะต้องอยู่ในทีมรุ่นอายุ 12 ปี แต่ด้วยรูปร่างที่ผมสูง 172 cm ในตอนนั้นทำให้ผมต้องขึ้นไปอยู่ในรุ่นอายุ 14 ปีแทน และนั่นทำให้ผมรู้สึกได้เลยว่าแทบจะไม่มีโอกาสเล่นตัวจริงได้เลย แม้จะดูเก่งอยู่บ้างในฟุตบอลพลาสติกสนามเล็ก แต่มันคนละเรื่องกับฟุตบอลสนามใหญ่ที่มีรุ่นพี่มากประสบการณ์ ร่างกายแข็งแรง กล้ามขากล้ามเนื้อน่องเต่งๆเป็นมัด รุ่นพี่หลายคนผ่านแชมป์กทม. และเเชมป์กรมพละมาทั้งสิ้น
ผมยังจำวันที่ได้รองแชมป์กรมพละปี 2538 (ตามภาพ) ที่ทีมราชวินิตบางแก้วพ่ายเทพศิรินทร์ไป 0-2 ภาพจำเต็มไปหมด เราเห็นรถบัสของนักฟุตบอลโรงเรียนต่างๆ เช่นอัสสัมศรีราชาที่เป็นรถโค้ชคันใหญ่ติดแอร์ รถของเทพศิรินทร์ก็สวยงาม เราได้แต่คิดในใจว่า “รร.เหล่านี้รวยจัง เท่ว่ะ”
ตัดภาพมาเรามีรถกระบะ 1 คัน และพวกเราอยู่ในรถตู้ Isuzu Buddy คันเก่าๆที่ถูกดัดแปลงโดยการถอดเบาะทั้งหมดออกและใส่เบาะยาว 2 ข้างเหมือนรถสองแถว ผมนั่งบนพื้นตรงกลางกับกระติกน้ำ ในฐานะตัวสำรองและน้องคนเล็กก็โดนแกล้งตลอดทางทั้งขาไปและขากลับเป็นเรื่องธรรมดาเฮฮากันไป….ไม่ต้องเดาครับ อาจารย์สกลนี่เเหละที่เป็นคนขับพาเด็กๆไปแข่งด้วยตัวเอง
ผมอยู่ในทีมโรงเรียนจนถึงมัธยมสาม หลังจากนั้น อิทธิพลของดนตรีก็เข้าสิงร่างผมอย่างเต็มตัวเลยต้องขอออกจากทีมไป…ทิ้งไว้ด้วยความทรงจำดีๆที่โหด มัน ฮา ในทีมฟุตบอลราชวินิตบางแก้ว
ที่บอกว่าผมไม่แปลกใจเลยที่เห็นอาจารย์สกลตามหน้าเพจมากมายในวันนี้ก็เพราะว่าอาจารย์สกลผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก ทำทีมคว้าถ้วยรางวัลมานักต่อนัก หลายต่อหลายโรงเรียน แม้ผมจะไม่ใช่นักฟุตบอลที่เก่งกาจของอาจารย์ในวันนั้น แต่ผมมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนอาจารย์สกลคือผมไม่ยอมแพ้และไม่หยุดทำในสิ่งที่รัก ล้ม 8 ครั้ง ลุก 9 ครั้งแล้วจะมีวันของเราสักวัน….ขอบคุณอาจารย์สกลครับ 🙏🏼
“จารย์ครับ…ผมอยากเห็นอาจารย์คุมสโมสร”