กู้ชีพสุรินทร์ช่วยสุนัขกระดูกติดเพดานปาก ดิ้นตะเกียกตะกาย

สุรินทร์ (22 มิถุนายน 2569) – ผู้สื่อข่าวรายงานว่า เมื่อเวลา 06.37 น. ที่ผ่านมา หน่วยกู้ชีพเทศบาลตำบลหนองสนิท จังหวัดสุรินทร์ ได้รับแจ้งขอความช่วยเหลือจากชาวบ้านสนิท หมู่ที่ 1 ตำบลหนองสนิท อำเภอจอมพระ ว่ามีสุนัขได้รับความเดือดร้อนอย่างหนักจากเศษกระดูกติดค้างอยู่ภายในช่องปาก ไม่สามารถเอาออกเองได้ หลังรับแจ้งจึงรีบจัดกำลังเจ้าหน้าที่พร้อมอุปกรณ์รุดเดินทางไปตรวจสอบและให้การช่วยเหลือทันที

เมื่อไปถึงบ้านพักที่เกิดเหตุ พบนายสุรชัย อายุ 67 ปี เจ้าของสุนัข และเพื่อนบ้านกำลังยืนเฝ้าดูอาการของ "เจ้าอั่งเปา" สุนัขพันธุ์พื้นเมืองเพศผู้ ขนสีขาว อายุประมาณ 8 เดือน ซึ่งกำลังอยู่ในอาการตื่นตระหนก ตะเกียกตะกายพยายามใช้เท้าหน้าตะกุยปากตนเองเพื่อเอาสิ่งแปลกปลอมออก ทันทีที่เจ้าอั่งเปาเห็นกลุ่มเจ้าหน้าที่กู้ชีพเดินเข้ามา มันกลับมีท่าทีสงบลงและเดินเข้ามาหาคล้ายจะรับรู้ว่ามีคนมาช่วย จากการตรวจสอบภายในช่องปากพบเศษกระดูกขนาดใหญ่ขัดแน่นอยู่บริเวณเพดานปากบน เจ้าหน้าที่จึงตัดสินใจใช้กรรไกรปลายยาวค่อย ๆ สอดเข้าไปเขี่ย ซึ่งตัวเจ้าอั่งเปาก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีโดยยอมนอนลงและอ้าปากนิ่ง ๆ ให้เจ้าหน้าที่ปฏิบัติงาน จนกระทั่งผ่านไปประมาณ 10 นาทีเศษ ก็สามารถเขี่ยเศษกระดูกไก่ความยาวประมาณครึ่งนิ้วเศษออกมาได้สำเร็จ ท่ามกลางความโล่งใจของเจ้าของและชาวบ้าน

นายสุรชัย เจ้าของสุนัข เล่าเหตุการณ์ให้ฟังว่า ก่อนเกิดเหตุตนกำลังทำงานบ้านอยู่ตามปกติ เมื่อเดินลงมาจากบนบ้านก็ต้องตกใจเมื่อเห็นเจ้าอั่งเปานอนดิ้นทุรนทุรายอยู่บนสนามหญ้า จึงรีบไปปรึกษากับ "ครูนก" เพื่อนบ้านในละแวกนั้น ซึ่งครูนกได้ช่วยประสานงานโทรแจ้งหน่วยกู้ชีพเทศบาลตำบลหนองสนิทให้ทันที ทั้งนี้นายสุรชัยยังกล่าวทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้มว่า วันนี้ตรงกับวันพระใหญ่ ตนเองและครอบครัวกำลังเตรียมตัวจะเดินทางไปทำบุญที่วัดพอดี แต่กลับมาเจอเหตุการณ์นี้และช่วยเหลือเจ้าอั่งเปาได้ทันเวลา ถือว่าเป็นการได้ทำบุญช่วยชีวิตสัตว์โลกตั้งแต่เช้าตรู่ก่อนเข้าวัด

จากเหตุการณ์ดังกล่าว ถือเป็นอุทาหรณ์เตือนใจผู้เลี้ยงสุนัขทุกท่าน เนื่องจากความเชื่อเดิม ๆ ที่ว่า "สุนัขคู่กับกระดูก" แท้จริงแล้วเป็นอันตรายอย่างยิ่ง โดยเฉพาะ กระดูกสัตว์ปีก (เช่น ไก่ เป็ด นก) รวมถึงกระดูกหมูหรือวัวชิ้นเล็ก เนื่องจากมีโครงสร้างและภัยเงียบต่อร่างกายสุนัขดังนี้:

• กระดูกแตกเป็นเสี้ยนคม: กระดูกไก่โดยเฉพาะที่ผ่านการปรุงสุกแล้ว จะมีความเปราะบางมาก เมื่อสุนัขขบเคี้ยว กระดูกจะไม่ละเอียด แต่จะแตกออกเป็นชิ้นเล็ก ๆ ที่มีความแหลมคมคล้ายเศษแก้วหรือเข็ม
• ทำลายช่องปากและเพดานบิน: เศษกระดูกคมสามารถทิ่มแทงเหงือก ลิ้น และไปขัดติดอยู่บริเวณเพดานปากบนจนสุนัขไม่สามารถคายออกเองได้เหมือนกรณีของเจ้าอั่งเปา ทำให้เกิดแผลอักเสบ ติดเชื้อ หรืออุดกั้นทางเดินหายใจ
• เสี่ยงทางเดินอาหารทะลุ: หากสุนัขกลืนเศษกระดูกแหลมคมลงไป ความคมของมันสามารถบาดและทิ่มแทงหลอดอาหาร กระเพาะอาหาร หรือลำไส้จนทะลุ เกิดการติดเชื้อในช่องท้องขั้นรุนแรง (Peritonitis) ซึ่งมีอัตราการเสียชีวิตสูงมากและต้องได้รับการผ่าตัดด่วนที่สุด
• ภาวะลำไส้อุดตัน: กระดูกที่สุนัขไม่สามารถย่อยได้จะจับตัวกันเป็นก้อนแข็งขวางกั้นอยู่ในลำไส้ ส่งผลให้สุนัขท้องผูกรุนแรง ถ่ายเป็นเลือด อาเจียน และลำไส้เน่าตายจากการขาดเลือดไปเลี้ยง

ควรหลีกเลี่ยงการให้กระดูกจริงทุกชนิดแก่สุนัข และเปลี่ยนมาใช้ขนมขบเคี้ยวสำหรับสุนัขโดยเฉพาะ หรือของเล่นขัดฟันที่ได้มาตรฐาน เพื่อความปลอดภัยและสุขอนามัยที่ดีของสัตว์เลี้ยง