โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

อย่ามาดูไบแถวนี้!! ต่อให้กรุงเทพฯ มีตึกสูงที่สุดในโลก แต่ประชาชนยังหาเช้ากินค่ำ น้ำยังท่วม ฝุ่นยังพิษ รถยังติด

TOJO NEWS

อัพเดต 17 พ.ย. เวลา 07.50 น. • เผยแพร่ 17 พ.ย. เวลา 01.30 น. • Admin Tojo

“อาจารย์อุ๋ย” จี้รัฐแก้ปากท้อง-น้ำท่วม-ฝุ่นพิษก่อนอวดความหรู ลั่นไม่เห็นด้วย ทุนดูไบผุดตึกสูงที่สุดในโลกกลางกรุง! ลั่นตึกระฟ้าไม่ช่วยให้คนกินอิ่ม

ผู้สื่อข่าวโตโจ้นิวส์รายงานว่า เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2569 นายประพฤติ ฉัตรประภาชัย หรือ “อาจารย์อุ๋ย” นักวิชาการด้านกฎหมายและการเมืองระหว่างประเทศ /อดีตผู้สมัคร ส.ส. กทม. และสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ ได้โพสต์เฟซบุ๊กแสดงความคิดเห็นว่า

“จากกระแสข่าวนายโมฮัมเหม็ด อลาบาร์ (Mohamed Alabbar) มหาเศรษฐีนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์จากดูไบ ผู้ก่อตั้งบริษัท Emaar Properties และ Eagle Hills ซึ่งมีส่วนสำคัญในการพัฒนาตึกเบิร์จคาลิฟา (Burj Khalifa) อาคารที่สูงที่สุดในโลก แสดงความสนใจลงทุนโครงการอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ในกรุงเทพมหานคร มูลค่าประมาณ 5,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือราว 1.6 แสนล้านบาท พร้อมแนวคิดสร้างตึกสูงที่สุดในโลกแห่งใหม่ในประเทศไทย หากกฎหมายและเงื่อนไขต่าง ๆ เอื้ออำนวย โดยโครงการยังอยู่ระหว่างการศึกษาความเป็นไปได้ นั้น

ผมขอแสดงจุดยืนชัดเจนว่า ไม่เห็นด้วยกับการผลักดันให้กรุงเทพฯ กลายเป็นเมืองแห่งตึกระฟ้า โดยเฉพาะการสร้างตึกสูงที่สุดในโลกเพื่ออวดความเจริญ เพราะความสูงของตึกไม่ได้เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าประชาชนจะมีกินมีใช้หรือมีคุณภาพชีวิตดีขึ้น

ผมไม่ได้ต่อต้านการลงทุนจากต่างประเทศ และยอมรับว่าโครงการอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่สามารถสร้างงานและกิจกรรมทางเศรษฐกิจได้ แต่คำถามสำคัญคือ ใครได้รับประโยชน์มากที่สุด ระหว่างประชาชนทั่วไปกับเจ้าของโครงการ นักลงทุนอสังหาริมทรัพย์ และผู้ประกอบการรายใหญ่ที่มีกำลังซื้อหรือเช่าพื้นที่ราคาแพง

เงินลงทุนระดับแสนล้านบาทอาจฟังดูน่าตื่นเต้น แต่ไม่ได้หมายความว่าเงินจำนวนนี้จะกระจายไปถึงประชาชนฐานรากและชนชั้นกลางอย่างทั่วถึง รัฐบาลจึงต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าโครงการดังกล่าวจะสร้างงานที่มีรายได้ดี เพิ่มโอกาสให้ธุรกิจรายย่อย และช่วยเศรษฐกิจของคนส่วนใหญ่อย่างไร

เรื่องนี้มีงานวิจัยรองรับ โดย Jason Barr, Bruce Mizrach และ Kusum Mundra ตีพิมพ์งานศึกษาในวารสาร Applied Economics ปี 2015 พบว่า แม้ความสูงของตึกระฟ้าจะมีความสัมพันธ์กับขนาดเศรษฐกิจ แต่ไม่พบหลักฐานว่าการสร้างตึกให้สูงขึ้นเป็นสาเหตุที่ทำให้เศรษฐกิจเติบโต

พูดง่าย ๆ คือ ประเทศที่เศรษฐกิจดีอาจมีตึกสูงมากขึ้น แต่ไม่ได้หมายความว่าสร้างตึกสูงแล้วเศรษฐกิจจะดีตามไปด้วย

ขณะเดียวกัน งานศึกษาขององค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา หรือ OECD ยังชี้ว่า การพัฒนาเมืองให้หนาแน่นขึ้นอาจทำให้ราคาที่อยู่อาศัยและค่าเช่าสูงขึ้น หากไม่มีมาตรการรองรับ คนรายได้น้อยและชนชั้นกลางอาจต้องย้ายออกไปอยู่ไกลจากใจกลางเมือง และแบกรับค่าเดินทางเพิ่มขึ้น ขณะที่เจ้าของอสังหาริมทรัพย์ได้รับประโยชน์จากราคาที่ดินที่สูงขึ้น

ผมยังเป็นห่วงผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม เพราะตึกระฟ้าขนาดมหึมาอาจบดบังแสงแดด ทัศนียภาพ และเปลี่ยนทิศทางลม ซึ่งอาจกระทบการระบายความร้อนและมลพิษในบางพื้นที่ แม้ผลกระทบจะขึ้นอยู่กับการออกแบบอาคาร แต่ต้องมีการศึกษาอย่างรอบคอบก่อนอนุญาต ไม่ใช่ปล่อยให้ประชาชนรอบข้างต้องรับผลกระทบเพียงเพื่อให้เอกชนสร้างตึกทำลายสถิติโลก

ที่สำคัญ โครงการขนาดใหญ่ย่อมเพิ่มภาระต่อถนน ระบบขนส่ง ไฟฟ้า น้ำประปา และระบบระบายน้ำ รัฐบาลกับ กทม. ต้องตอบให้ได้ว่าโครงสร้างพื้นฐานรองรับไหวหรือไม่ และใครจะเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่าย ผมไม่เห็นด้วยหากรัฐจะนำเงินภาษีประชาชนไปเอื้อประโยชน์แก่โครงการเอกชนเป็นหลัก โดยยังพิสูจน์ไม่ได้ว่าคนส่วนใหญ่จะได้รับประโยชน์คุ้มค่า
.
สำหรับผม สิ่งที่คนกรุงเทพฯ ต้องการมากกว่าตึกสูงที่สุดในโลก คือการแก้ปัญหาปากท้องและค่าครองชีพ น้ำท่วมซ้ำซาก ฝุ่น PM2.5 และการจราจร รวมถึงระบบขนส่งสาธารณะที่มีค่าโดยสารเหมาะสมกับรายได้ของประชาชน
.
กรุงเทพฯ ควรมีทางจักรยานและเส้นทางสำหรับจักรยานไฟฟ้าที่ปลอดภัย มีทางเท้าที่เดินได้จริง และมีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้พิการ ผู้สูงอายุ และผู้ใช้รถเข็น ซึ่งสอดคล้องกับแนวทางขององค์การอนามัยโลก หรือ WHO ที่สนับสนุนการพัฒนาเมืองให้ประชาชนทุกกลุ่มเดินทางได้สะดวก ปลอดภัย และลดมลพิษ

ผมจึงเรียกร้องให้รัฐบาลและ กทม. หยุดมองความสูงของตึกเป็นเครื่องวัดความเจริญ หากเอกชนต้องการลงทุนและดำเนินการถูกต้องตามกฎหมายก็เป็นสิทธิที่ทำได้ แต่รัฐไม่ควรให้สิทธิพิเศษหรือใช้ทรัพยากรสาธารณะสนับสนุนโดยไม่มีการพิสูจน์ความคุ้มค่าต่อประชาชน พร้อมทั้งต้องเปิดเผยผลการศึกษาผลกระทบและรับฟังความคิดเห็นของชุมชนอย่างจริงจัง

ประเทศไทยไม่จำเป็นต้องแข่งกับดูไบว่าใครมีตึกสูงกว่ากัน แต่ควรแข่งกับประเทศที่ประชาชนมีคุณภาพชีวิตดีกว่าเรา เพราะความเจริญไม่ได้วัดจากยอดตึกระฟ้า แต่วัดจากความเป็นอยู่ของคนส่วนใหญ่

ต่อให้กรุงเทพฯ มีตึกสูงที่สุดในโลก แต่ประชาชนยังหาเช้ากินค่ำ น้ำยังท่วม ฝุ่นยังพิษ รถยังติด และทางเท้ายังเดินไม่ได้ ผมก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรให้น่าภูมิใจ!”
ด้วยความปรารถนาดี

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...