ครูพี่เลี้ยงวัย19 เปิดใจ ยอมพูดสถานะแท้จริง กับเด็ก 10 ขวบ หลังหายไปด้วยกัน
จากกรณีเมื่อช่วงเช้าวันที่ 25 ม.ค.2568 น้องโอเว่น เด็กน้อยอายุ 10 ปี หายออจากบ้านพักที่ ต.ท่ายาง อ.ท่ายาง จ.เพชรบุรี และญาติได้เปิดกล้องวงจรปิดพบว่ามีบุคคลรูปร่างผอมสูง อายุประมาณ 17-18 ปี สวมเสื้อคลุมสีขาว กางเกงขายาว สวมหมวกกันน็อกสีน้ำเงิน ขี่รถจักรยานยนต์ยี่ห้อ ฮอนด้า รุ่น สกู๊ฟปี้ สีขาว-แดง เข้ามาจอดแล้วเรียกน้องโอเว่นนั่งซ้อนท้าย
ก่อนขี่ออกจากหน้าบ้านพักไปทางสนามกีฬาเทศบาลตำบลท่ายาง แล้วขับขี่ขึ้นไปบนถนนเพชรเกษม ตรงร้านสหศิลป์ฟอร์นิเจอร์ ญาติจึ้งเรีบเดินทางไปแจ้งความที่ สภ.ท่ายาง จ.เพชรบุรี ต่อมาเจ้าหน้าที่ตำรวจสืบทราบว่าบุคคลที่ขี่รถจักรยานยนต์ไปรับตัวน้องโอเว่นคือ น.ส.สาว(นามสมมุติ) ซึ่งเป็นครูพี่เลี้ยงโรงเรียนดังแห่งหนึ่งของเมืองเพชรบุรี
กระทั่งมีพลเมืองแจ้เบาะแสว่าพบน้องโอเว่นอยู่ที่บริเวณวัดเพรียง ต.โพไร่หวาน อ.เมือง จ.เพชรบุรี จากนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจจึงติดตามครูสาวมายังที่บ้านพักมายังที่บ้านพักในพื้นที่ ต.โพไร่หวาน เพื่อเชิญตัวไปสอบปากคำเพื่อหาข้อเท็จจริงที่ สภ.ท่ายาง ตามที่เสนอข่าวไปแล้วนั้น
คืบหน้าล่าสุดเมื่อเวลา 10.00 น.วันที่ 26 ม.ค.2568 ครูพี่เลี้ยงสาว เปิดเผยกับผู้สื่อข่าวว่า ตอนนี้รู้สึกเครียดเป็นอย่างมากหลังจากที่มีข่าวออกไปทางสถานศึกษาได้สั่งพักงานตน ซึ่งข่าวที่ออกไปนั้นขอยืนยันว่าไม่เป็นความจริง ส่วนเรื่องความรักที่มีต่อน้องโอเว่นนั้นเป็นเพียงเสมือนครูรักศิษย์เท่านั้น ยอมรับว่าตนและน้องโอเว่นจะสนิทกันมาก ก่อนเกิดเหตุน้องโอเว่นทราบว่ามารดาของตนไม่สบายจึงอยากจะมาเยี่ยมให้ได้และน้องโอเว่นจึงได้นัดให้ตนไปรับที่บ้านโดยบอกว่าได้ขออนุญาตคุณพ่อกับคุณแม่แล้ว
หลังจากพาน้องมาที่บ้านแล้วซึ่งมีคุณแม่ของตนอยู่ในบ้านด้วย ขณะที่นั่งทานข้าวกันอยู่น้องโอเว่นได้เห็นข่าวทางโทรศัพท์มือถือจึงเกิดความกลัว ทีแรกน้องโอเว่นบอกจะให้ตนขี่รถไปส่งที่บ้านแต่กลัวตนจะถูกตำรวจจับกลางทาง น้องโอเว่นจึงเดินออกจากบ้านของตนและไปขอความช่วยเหลือจากนักศึกษาชายและกรุข่าวว่าถูกจับตัวมาตามข่าวที่ออกไป
ตอนนี้ตนรู้สึกเครียดเป็นอย่างมากทางโรงเรียนได้สั่งพักงานให้ตนหยุดปฏิบัติหน้าที่คอยติดรถไปรับ-ส่งนักเรียน และตนรู้สึกเป็นห่วงจิตใจน้องโอเว่นเป็นอย่างมากเนื่องจากได้ยินว่าน้องเครียดไม่อยากมาโรงเรียนและไม่อยากพบเจอใคร จึง ขอฝากความห่วงใยไปถึงน้องโอเว่นว่าขอให้มาโรงเรียนและให้ตั้งใจเรียน ให้คิดถึงอนาคต สักวันเราจะต้องได้พบเจอกันอีก