3 ด่านใหญ่สู่การเป็น 'นักมวยปลํ้า' ที่ประสบความสำเร็จ

ก่อนอื่นติดหู ถือว่ามวยปล้ำเป็นศาสตร์การแสดงอย่างหนึ่ง เหมือนกับมายากลที่เราก็รู้เต็มอกว่า นักมวยปลํ้า ใช้เทคนิคการดึงดูดความสนใจของเราไปที่จุดนึงเพื่อไม่ให้เราทันสังเกตทริกที่เขาใช้กับกลของเขา แต่เราก็ยังตื่นเต้นทุกครั้งที่เขาโชว์กลนั้น ๆ ให้เราดู

นักมวยปล้ำ ก็เช่นกัน

พวกเขามีหน้าที่ต้องทำให้คนดูทุกคนในสนามที่รู้อยู่แล้วว่ามันเฟคสนุกไปกับโชว์ให้ได้ เพราะพวกเขาเป็นกลุ่มคนอีกอาชีพนึงที่ฝึกร่างกายอย่างหนักไม่ต่างจากนักกีฬาชนิดอื่น ๆ เพื่อที่จะออกมาสร้างสรรค์ผลงานของตัวเองบนเวทีโดยมีคนดูนี่แหละเป็นสักขีพยานในความสำเร็จนักมวยปล้ำ ที่จะทำแบบนั้นได้ต้องมีความสามารถพวกนี้ที่ดี คือ1 – Mic skill หรือ สกิลการใช้ไมค์นั่นเอง พวกเก่ง ๆต้องพูดให้คนดูสนใจกับเรื่องราวที่ตัวเองจะถ่ายทอดได้ ไม่พูดน่าเบื่อยานคางเหมือนท่องบทมา พวกเซียน ๆ สายนี้ก็จะมี The Rock (เทพจนกลายเป็นดาราระดับโลกไปแล้ว), Chris Jericho และคนที่ทำได้ดีในสายนี้ก็คือ The Miz2 – Wrestling Skill สกิลการปล้ำ ถือเป็นหัวใจหลักของการปล้ำเลย นักมวยปล้ำเก่งๆจะมีการฝึกใช้ท่าต่างๆของตัวเองไว้เป็นเซ็ตจนชำนาญ เพื่อให้ทำท่านั้นออกมาจริงได้สวยงามและไม่ให้เกิดการ Botch (การผิดคิวระหว่างการปล้ำ) ยิ่งท่าที่ใช้มีความสวยความยากมากแค่ไหนก็ยิ่งเรียกความสนใจจากคนดูได้มากเท่านั้น ส่วนใหญ่พวกเซียน ๆ สายนี้จะอยู่นอก WWE เพราะมีอิสระในการใช้ท่าได้มากกว่า ที่เห็นเด่น ๆ ใน WWE ตอนนี้ก็มี AJ Styles, Johnny Gargano กับพวก 205 ทั้งหลาย ส่วน John Cena, Roman Reigns ที่หลาย ๆ ว่า 2 คนนี้เป็นพวกที่มีสกิลการปล้ำต่ำสุดเป็นอันดับต้น ๆ3 – Selling Skill สกิลการขายตรง ไม่ใช่ละ มันคือสกิลการรับท่า ต่อให้คุณใช้กระโดดตีลังกาเตะสุดสวยขนาดไหน ถ้าไอ้คนโดนมันรับท่าต่อไม่เป็นแล้วล้มโง่ ๆ แบบไม่น่าล้ม สุดท้ายมันก็กลายเป็นจังหวะพลาดกาก ๆ ไปในทันที นักมวยปล้ำดีๆ จะต้องกล้าที่จะล้มโดยไม่กลัวพื้น และต้องล้มให้ถูกกับจังหวะที่โดนด้วย นี่ถือเป็นพื้นฐานที่ใช้แยกระหว่างพวกไก่อ่อนกับนักมวยปล้ำอาชีพเลยล่ะ คนที่เทพทางนี้ก็มี Dolph Zieggler ส่วนห่วยสุด ๆ ในสายนี้ที่จำได้ก็ Batista นี่แหละข้อ 2 กับ 3 เป็นตัวแปรสำคัญว่าใครเก่งไม่เก่ง ส่วนข้อ 1 ถือเป็นตัวเสริม