โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

จอย ชวนชื่น ผันตัวเป็นแม่ค้างานวัด ขายขนมควันทะลัก

INN News

เผยแพร่ 07 ก.พ. 2566 เวลา 11.41 น. • INN News

จอยชวนชื่นผันตัวเป็นแม่ค้างานวัดขายขนมควันทะลักพร้อมเคลียร์หลังอย.เตือนอันตรายจากขนมดังกล่าว

ตลกหญิงอารมณ์ดีจอยชวนชื่นที่วันนี้กลับสู่วงการแม่ค้าอีกครั้งแต่โดนตั้งคำถามขายขนมขัดกับคำเตือนของอย. หรือเปล่าพร้อมเล่าประสบการณ์ขนหัวลุกโดนวิญญาณพ่อเพื่อนอำผ่านทางรายการคุยแซ่บshow ทางช่องวัน31 ที่มีชมพู่ก่อนบ่ายและบูมสุภาพรเป็นพิธีกรดำเนินรายการ

ตอนนี้ผันตัวเป็นแม่ค้า?

จอย: คือเป็นทุกอย่างจะเป็นแม่ค้าจะขายรีวิวสินค้าหรือจะเป็นลิเกเป็นตลกเป็นได้หมด

ไปเป็นแม่ค้าได้ยังไง?

จอย: อยากขายของถ้าหากเราจะทำแบรนด์สินค้าอะไรสักอย่างมันต้องลงทุนเป็นแสนพี่ก็ไม่อยากลงทุนขนาดนั้นลงทุนหลักหมื่นยังพอว่าก็เลยอยากจะขายแล้วขายมาหลายปีแล้ว

ขายอะไร?

จอย: ขายขนมควันทะลัก

อะไรคือขนมควันทะลัก?

จอย: มันเป็นขนมเกาหลีทานแล้วควันออกปากออกจมูกมันเป็นข้าวโพดอบกรอบนี่แหละสมัยก่อนพี่จะสั่งซื้อมาจากโรงงานขนมจะไม่ได้เป็นแบบนี้นะมันจะเป็นสีออกช็อกโกแลตสีเหลืองก็เป็นเหมือนข้าวโพดอะไรพวกนี้2 อย่างรวมกันแต่ทีนี้โรงงานปิดไม่มีแล้วก็เลยใช้ขนมแบบนี้ก็อร่อยเหมือนกันแต่บางคนบอกว่าเป็นขนมอาหารปลาหรือเปล่าอาหารปลาจะจืดๆเคยชิมแล้วแต่อันนี้มันคือข้าวโพดอบกรอบมันจะหวานๆมันๆรสกลมกล่อมอยู่แล้ว

แล้วพอมีเรื่องของควันมาเกี่ยวข้องเด็กๆก็จะชอบ?

จอย: ใช่ๆเขาจะลงไอจีแบบทานขนมมีควันหรืออยากสูบบุหรี่แต่ไม่ได้สูบนะแต่มีควันออกมา

ขนมนี้เคยอ่านเจอเขาบอกว่ามันอันตราย?

จอย: มันหลายปีมากแล้วที่บอกว่าอันตรายไนโตรเจนเหลวนี่นะมันจะอันตรายก็ต่อเมื่อเราไปซดน้ำมันเพราะน้ำมันติดลบ200 กว่าแต่ความบริสุทธิ์ของมัน99.98% มันก็คือน้ำแข็งที่เย็นมากๆเย็นจัดพี่จะอธิบายให้ฟังว่าขนมพี่พอเราใส่ไนโตรเจนเข้าไปไนโตรเจนพอมันเจออาการที่มันร้อนๆมันก็จะระเหยเหลือแต่ควันมันไม่มีน้ำมันไปเกาะขนมพี่เขย่าให้น้ำมันไปคลุกอยู่กับขนมให้มากที่สุดให้มันแห้งเลยแล้วถึงจะโรยท็อปปิ้งต่างๆลงไปแล้วจะบอกเด็กๆทุกคนเลยว่าเวลากินให้เข้าปากแล้วเคี้ยวเลยไม่ต้องอม

มันมีข่าวว่าล่าสุดเด็กที่กินปากเขาพองเหมือนเวลาเรากินไอติมที่ออกจากตู้เลยมันจะดูดปาก?

จอย: ใช่ประมาณนั้นเพราะฉะนั้นเวลากินต้องเข้าปากแล้วเคี้ยวพอเคี้ยวปุ๊บควันมันจะออกปากออกจมูกแล้วมันก็จะอร่อยก็จะบอกว่าเด็กควรจะกินในอายุเท่าไหนถ้ายังเคี้ยวไม่เป็นอย่าเพิ่งกินเขาต้องถามเราเด็กกินได้ไหมเราก็บอกว่ากินไม่ได้ไม่ได้สักแต่จะขายนะก็บอกพ่อค้าแม่ค้าทุกคนด้วยนะคะสักแต่จะขายไม่ได้เราต้องมีจรรยาบรรณในการเป็นแม่ค้าเราต้องดูลูกค้าด้วยว่าลูกค้าคนนี้กินได้ไหมถ้าเด็กไปพี่ก็จะเลี่ยงแล้วไปทำวุ้นไซริงค์แล้วเป็นผลไม้ล้วนๆไม่ได้ใส่สีอะไรทำเองกับมือเด็กกินได้

พอมันมีข่าวทางอย.ออกมาแบบนี้ทางร้านมีแจ้งเตือนลูกค้าไหม?

จอย: พี่จะแจ้งเตือนลูกค้าการกินน้ำอย่าไปซดนะพี่เขย่าจนไม่มีน้ำแล้วมันระเหยไปเกาะอยู่ที่ขนมเพราะฉะนั้นกินยังไงมันก็ไม่อันตรายแต่อย่าอมเข้าปากแล้วเคี้ยวเลย

ทำไมไม่ขายอะไรที่มันง่ายๆ?

จอย: พี่ไม่ชอบขายอะไรที่มันร้อนๆพี่ชอบขายที่มันเย็นๆแล้วชอบทำอะไรที่ต้องทำเองกินตรงนั้นชนมควันทะลักเอากลับไปกินบ้านไม่ได้นะเพราะมันไม่มีควันมันก็เหมือนเรากินไอติมที่มันละลายแล้วเพราะฉะนั้นต้องกินแบบนั้นกินเดี๋ยวนั้น

พี่ขายมากี่ปีแล้ว?

จอย: พี่ขายมาจะเป็น10 ปีแล้วขายมาเรื่อยๆตอนนั้นก็ขายกับน้องสาวแล้วแยกกันพี่มาขายคนเดียวพอโควิดมา3 ปีไม่ได้ออกไปไหนเลยคุณแม่กลัวมากเพราะโควิดแม่80 กว่าแม่แฟนก็80 กว่าถ้าเขาติดขึ้นมามันลำบากมาก

ตอนนี้โควิดหายแล้วกลับมาขายตามปกติแล้วใช่ไหม?

จอย: ช่วงโควิดพอดีว่างานวัดงานนี้มันอยู่ใกล้บ้านแล้วพี่ก็ชอบขายแล้วมันสะดวกไม่ต้องเหนื่อยเก็บของจะมีของอยู่ที่นั้นจังหวะดีที่ว่าที่เราไปขายอยู่เจ้าของที่เขาจะเก็บไว้ให้เราเพราะพี่ขายมา5-6 ปีแล้วซึ่งงานนี้ขายดีแต่ไม่ได้ตามเป้าที่เราเคยขาย

พี่จอยไปยืนขายเองทุกครั้งเลยเหรอ?

จอย: พี่ชอบขายเองพี่ชอบให้เขาเห็นว่าเราว่างมายืนขายของแล้วไม่ใช่แค่ขายของอยากจะถ่ายรูปก็ถ่ายไม่ซื้อก็ถ่ายได้แต่ยิ้มอาจจะไม่กว้างมาก

พี่จอยไม่กลัวเหรอเพราะพี่เองก็มีชื่อเสียงเกิดวันหนึ่งมันเกิดปัญหา?

จอย: อุ้ย..ตกอับ

ข่าวเรื่องอย.มาเตือนอะไรอย่างนี้?

จอย: เราก็ต้องมั่นใจว่าของของเรามันไม่อันตรายจริงๆแล้วเราต้องบอกลูกค้าว่าการกินกินแบบไหนแล้วคนที่เล็กกว่าก็อย่าไปกินแต่ถ้าเด็กโตเขารู้ว่าต้องเคี้ยวแบบไหนกินแบบไหนเราทำเขย่าจนน้ำหมดแล้วไม่ต้องไปซดน้ำสิซดน้ำทำไมถ้าซดน้ำมันอันตรายอยู่แล้วขนาดโดนมือเรายังพองเลยเพราะมันติดลบ200 องศาแต่ว่าพอมันไปเกาะอยู่บนขนมเรากินได้ไม่มีปัญหาอะไรเชฟเขาก็ทำกับอาหารเหมือนกันเพราะฉะนั้นมันจะอันตรายตรงไหนแต่ต้องทำให้มันถูกวิธีแล้วบอกกับลูกค้าทุกคนคนไหนกินได้คนไหนกินไม่ได้

เรามั่นใจในขนมควันทะลักของเราพี่จอยจะทำต่อไปเรื่อยๆไหม?

จอย: พี่ก็จะทำต่อไปเรื่อยๆแต่ว่าจะเป็นจรรยาบรรณของแม่ค้าว่าต้องบอกลูกค้าว่ากินแบบไหนยังไง

เราชอบการขายแหละแบบนี้ลูกสาวมาช่วยไหม?

จอย: มาช่วยค่ะเพราะตอนที่พี่ไปขายวัดแรกเขาไม่ได้มาเขาต้องไปสัมนาเราเลยกลัวว่าถ้าไปเจอคนเยอะๆแล้วจะติดโควิดแต่พอวัดนี้เขาบอกว่าเขาอยากช่วย

มีหนุ่มมาแอ๊วไหม?

จอย: มีก็มีเด็กหนุ่มๆมากินหน้าร้านไม่ไปไหนปกติไม่ค่อยมีหนุ่มๆมาซื้อที่ร้าน

อย่างนี้หวงไหม?

จอย: ไม่หวงหรอกห่วงมากกว่าพอเขาเริ่มโตมันก็เป็นช่วงหัวเรี่ยวหัวต่อเราต้องคอยดูให้ใกล้ชิดที่สุดคอยเป็นเพื่อนเขาให้เขาปรึกษาได้ไว้ใจเราบอกเราได้ทุกเรื่องแล้วเราก็จะไปคำนวนดูว่าอันนี้ได้อันนี้ไม่ได้แล้วจะคอยสอนลูกเราเลี้ยงลูกเหมือนเพื่อนเพราะลูกไม่มีเพื่อนเราเลยต้องเป็นเพื่อนลูกเมื่อก่อนพอเรากลับจากทำงานลูกก็ชอบมาเล่นกับเราแม่ก็จะบอกว่าไม่ไหวแล้วลูกพ่อก็จะบอกเธอเล่นกับลูกหน่อยลูกอยากเล่นด้วยเพราะว่าแฟนพี่ไม่ให้ทำงานเลยเพราะว่าเมื่อก่อนแฟนจะดูแลคิวขับรถให้ดูแลเราด้วยไปด้วยกันพอมีลูกปุ๊บเราไม่สามารถที่จะไปจ้างใครได้เราไม่รู้ว่าเขาจะเลี้ยงลูกเรายังไงไม่ไว้ใจถึงจะติดกล้องอะไรก็แล้วแต่มันหลบมุมกล้องถ้าลูกเราเกเรแล้วเขาทนไม่ไหวเขาตีลูกเราหรือทำร้ายลูกเราเราทำใจไม่ได้พี่ก็เลยบอกว่าฉันทิ้งเธอให้กับลูกไปเลยเธอไม่ต้องทำอะไรแค่เธอดูแลคิวรับงานให้เราเดี๋ยวเราไปทำงานเองแล้วบางทีสถานที่ที่ไปถ้ามันไกลมากๆเขาก็จะขับรถไปแล้วไปตั้งGPS ตรงนั้นเพื่อให้เราขับตามก็ดูแลกันแบบนี้แล้วเขาก็จะดูแลลูกอย่างดีเลย

ที่ผ่านมาก็มีเรื่องเศร้าเหมือนกันคือสูญเสียเพื่อนพี่โทน?

จอย: ใช่โทนเป็นเพื่อนรักกันมาตั้งแต่สมัยเราวัยรุ่นแล้วมาซื้อบ้านอยู่ใกล้ๆบ้านเราดูแลเราเวลาจะเข้าห้องน้ำก็บอกโทนไปเป็นเพื่อนหน่อยเวลาจะไปไหนก็เรียกโทนไปเป็นเพื่อนหน่อยจะนอนก็นอนด้วยกันได้ไม่รู้สึกตะขิดตะขวนใจมันเป็นเพื่อนเป็นพี่เป็นน้องเป็นครอบครัวเลย

พี่โทนเขาเสียด้วยโรคมะเร็ง?

จอย: มะเร็งตับค่ะเขาเป็นนักดนตรีจะดื่มเยอะเป็นเรื่องธรรมดาของศิลปินตอนหลังพอเขาเริ่มหยุดบ้างกินบ้างแต่ข้างในมันไปหมดแล้ว

ตอนที่พี่ทราบข่าวว่าเพื่อนสนิทเป็นมะเร็งแล้วกำลังจะเสียตอนนั้นรู้สึกยังไง?

จอย: เศร้ามากตอนนั้นเป็นช่วงโควิดแล้วโทนตอนรู้ว่าเป็นมะเร็งเขาก็ติดโควิดอีกเราก็ไปเยี่ยมเพื่อนไม่ได้แล้วพอเขาหายจากโควิดแล้วแต่ระบบข้างในมันไม่ไหวแล้วรักษายังไงกฺไม่ได้พอไปเจอเข้าก็เป็นระยะสุดท้ายแล้วมันจะไปไหวเหรอพ่อพี่ก็ระยะสุดท้ายเหมือนกันรักษาได้ประมาณ6 เดือนให้รักษายังไงให้หมดเป็นล้านสิบๆล้านยังไงก็ยื้อชีวิตเขาไม่ได้อย่างโทนก๋6 เดือนเหมือนกันแฮ็กซ์ดูแลตั้งแต่นอนไปหาหมอแฮ็กซ์คนเดียวเลยแฮ็กซ์บอกว่าหมดเป็นล้านเหมือนกัน

เห็นบอกว่าที่เสียใจที่สุดคือพี่จอยไม่มีโอกาสได้ดูแลเพื่อนคนนี้?

จอย: ไม่มีโอกาสเพราะเพื่อนไปอยู่บ้านแฮ็กซ์แต่ก็ไม่ได้อยู่ไกลกันมากเราก็พยายามดูในเฟซว่าเพื่อนไปหาหมอยังเดินได้ยังคุยได้แต่ถึงเวลาเขาทรุดเลยเนี่ยคือไปที่โรงพยาบาลแล้วแฮ็กซ์โทรมาบอกว่าเพื่อนถ้ามีเวลาว่างมานะเรารู้เลยว่าเพื่อนเราสงสัยจะไม่ไหวแล้วแล้ววันนั้นเรายุ่งมากไปไม่ได้ขออีก1-2 วันเดี๋ยวจะไปพอรู้อีกทีคือไม่พูดแล้วหายใจแบบรวยรินเราก็ไปอยู่กับเพื่อนแฮ็กซ์ก็บอกว่ายังไงก็ไม่รอดวันนี้ถึงพรุ่งนี้ไม่รู้ว่าตอนไหนพี่ก็ไปเฝ้าพยายามคุยกับเพื่อนนู้นนี่นั่นถ้าเกิดเพื่อนไม่ไหวก็ไปได้เลยกลางคืนนั้นแหละเขาไปซึ่งเขาเป็นเพื่อนที่รักมากเพราะว่าโทนจะเป็นทุกอย่างคอยดูแลเราพี่ไปเกาหลีไปเจอพวกชอบมอมเหล้าเขาคิดว่าเรากินเหล้าเก่งดื่มไม่เก่งนิดเดียวคือเมาแล้วโทนเขาก็ช่วยเรากินแทนอีกวันนึงแฮ็กซ์ไปซิ้อของเอาโทนไปด้วยทีนี้เหลือคนเดียวเขามอมสบายเลย

อย่างพี่จอยโดนผีอำหรือเราไปอำผี?

จอย: ทีแรกก็จะอำผีแต่ผีน่ากลัวเลยมาอำเราคือเรื่องนี้เกิดขึ้นนานแล้วตอนนั้นยังไม่มีลูกเป็นช่วงงานกาชาดสมัยก่อนต้องเอาดาราไปโชว์ตัวแล้วเรากับครอบครัวของน้องแม็กซ์ที่เคยอยู่ด้วยกันเมื่อก่อนพี่ไปเล่นลิเกอยู่แถวๆมหานาคก็จะอยู่ใกล้บ้านเขาแล้วพอแม็กซ์ไปเล่นตลกกับชวนชื่นก็สนิทกันเวลาเล่นลิเกเสร็จพี่ก็จะไปนอนที่บ้านเขาแล้วมาเล่นลิเกไปมาหาสู่กันบ่อยๆแล้วพอช่วงที่พ่อเขาเสียเราก็ไม่เคยไปอีกเลยจนมีลูกมีครอบครัวไม่ได้ไปหาแกเลยแล้ววันนั้นต้องไปนอนแถวๆนั้นก็เลยบอกว่าไปนอนบ้านเพื่อนดีกว่าแล้วบ้านเพื่อนสกปรกมากเมื่อก่อนเคยไปนอนแล้วมันสะอาดแต่นี่มันสกปรกมันอยู่ไม่ได้งัวเงียๆเดินไปที่บ้านเขาแล้วไปขอนอนพอไปนอนที่ห้องเหมือนครึ่งหลับครึ่งตื่นเรารู้สึกว่ามันมีเหตุการณ์ลมมาพายุแบบผ้าม่านที่ติดอยู่มันกระพือเราก็หันไปดูกระจกก็ปิดนี่หว่าแต่ทำไมผ้าม่านมันกระพือขนาดนั้นแล้วมันจะมีควันใหญ่ๆเลยนะเป็นสีเทาแล้วค่อยๆหุบมาเป็นตัวป๊าตัวคนพ่อเพื่อนที่เสียไปแล้วมายืนอยู่ปลายเท้าเรามาคุยกับเราเราก็สวัสดีตอนนั้นไม่ได้รู้สึกกลัวแต่เราก็ตกใจว่าป๊ามาได้ยังไงป๊าก็บอกว่าจอยเป็นยังไงบ้างป๊าเห็นขาไม่ค่อยดีเดินขึ้นบันไดมาเป็นอะไรหรือเปล่าเราก็บอกไม่ได้เป็นอะไรนะป๊าคุยกันได้สักพักได้ยินเสียงประตูเปิดพี่เลยสะดุ้งตื่นแฟนเข้ามาพอดีมันเหมือนฝันเหมือนครึ่งหลับครึ่งตื่นแต่มันเหมือนจริงมากๆมันเหมือนความรู้สึกว่าเขาคงคิดถึงเรา

ติดตามชมรายการคุยแซ่บShow ทุกวันจันทร์-วันศุกร์เวลา13.15-14.15 น. ทางช่องone31 Facebook Page : คุยแซ่บShow รับชมย้อนหลังได้ที่Youtube Channel : Orange Mama

คลิปสัมภาษณ์จอยชวนชื่น

https://youtu.be/4l3w2B3ue4A

ติดตามเนื้อหาดีๆแบบนี้ได้ที่

Facebook : https://www.facebook.com/innnews.co.th

Twitter : https://twitter.com/innnews

Youtube : https://www.youtube.com/c/INNNEWS_INN

TikTok : https://www.tiktok.com/@inn_news

LINE Official Account : @innnews

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...