โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

“เพลงยาวกรมศักดิ์” สื่อรัก 2 เจ้านายชั้นสูงยุคต้นกรุงเทพฯ

ศิลปวัฒนธรรม

อัพเดต 01 ธ.ค. 2568 เวลา 04.43 น. • เผยแพร่ 29 พ.ย. 2568 เวลา 17.51 น.
อนุสาวรีย์สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ ณ วัดไพชยนต์พลเสพย์ จังหวัดสมุทรปราการ

“เพลงยาวกรมศักดิ์” สื่อรัก 2 เจ้านายชั้นสูงยุคต้นกรุงเทพฯ

ปัจจุบันเรามีวิธีแสดงความรักและสานสัมพันธ์ผ่านเทคโนโลยีมากมาย แต่คนโบราณมีนวัตกรรมที่แตกต่างออกไป แม้ “สาร” จะส่งถึงผู้รับได้ไม่รวดเร็วทันใจอย่างในปัจจุบัน แต่ความโรแมนติกที่ “สื่อ” ออกไปนั้นไม่แพ้คู่รักสมัยใหม่แน่

เรากำลังกล่าวถึง “เพลงยาวกรมศักดิ์”พระราชนิพนธ์ใน สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ (กรมพระราชวังบวรสถานมงคล หรือ “วังหน้า” สมัยรัชกาลที่ 3) ครั้งยังเป็น“กรมหมื่นศักดิพลเสพ”ในสมัยรัชกาลที่ 2 เป็นจดหมายรักโต้ตอบกับ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดาราวดี

สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 17 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ 1 พระราชสมภพแต่เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่

ด้านพระองค์เจ้าดาราวดี เป็นพระราชธิดาลำดับที่ 11 ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท (พระอนุชาธิราชในรัชกาลที่ 1) กับเจ้าจอมมารดาน้อย

ด้วยพระชาติกำเนิดของทั้ง 2 พระองค์ เพลงยาวกรมศักดิ์จึงเป็น “สื่อรัก” ของเจ้านายสูงศักดิ์แห่งราชจักรีวงศ์ ดังที่เพลงยาวของฝ่ายชายทรงพระราชนิพนธ์ถึงสถานภาพของฝ่ายหญิงว่า “ตัวเจ้าก็เป็นวงศ์อสัญเพศ เรียมประเวศจากห้องครรไลหงส์”

แม้เพลงยาวนี้จะเป็นงานวรรณคดีประเภท “เพลงยาว” ที่ฝ่ายชายเขียน “ฝากรัก” ถึงฝ่ายหญิง แต่นอกเหนือจากกลอนเพลงยาวซึ่งเป็นส่วนหลักแล้ว ยังมีกลอนดอกสร้อย โคลง และร่าย ประกอบอยู่ด้วย แสดงถึงพระอัจฉริยภาพด้านกวีนิพนธ์ของสมเด็จพระบวรราชเจ้าฯ เป็นอย่างดี

บทความ “เพลงยาวกรมศักดิ์ : ความรัก ความหลัง และระฆังวัดพระแก้ว” (ศิลปวัฒนธรรม ฉบับกันยายน 2567) เขียนโดย ผศ. ธนโชติ เกียรติณภัทรอาจารย์ภาควิชาภาษาไทยและภาษาตะวันออก คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง วิเคราะห์ว่า สมเด็จพระบวรราชเจ้าฯ มักจะทรงกล่าวถึงดวงดาว หรือ“ดารา” อันพ้องเสียงกับพระนามพระองค์เจ้าดาราวดีไว้ในพระราชนิพนธ์ของพระองค์เสมอ

ดังตัวอย่างจากโคลงสี่สุภาพบทหนึ่ง ทรงกล่าวว่าเมื่อเห็นดวงจันทร์ก็นึกถึงใบหน้า “นางอันเป็นที่รัก” และมองดวงดาวบนท้องฟ้าก็หวนนึกถึงสตรีอันมีนามพ้องกับดวงดาว ดังนี้

◉ จันทรจรัสปรัดนวลแผ้ว พักตร์สมร กูฤๅ

ดาราดาษอัมพร แพ่วฟ้า

ถวิลนามหวลอาวรณ์ แรงเทวษ เรียมเฮย

ดั่งใครเร่งเห็นหน้า สวาดิมุ่งเสน่ห์หมาย

กลอนเพลงยาวอีกตอนหนึ่งระบุว่า แม้ฝ่ายชายติดราชการ แต่เมื่อเห็นดวงดาวบนท้องฟ้า ก็ยังระลึกถึงนางอันเป็นที่รัก (เช่นเคย)

แต่ประถมยามจนยามสอง ประหวัดน้องมิได้ว่างวายถวิล

เห็นฟ้าแผ้วผ่องหล้าไม่ราคิน ดวงดารินฤกษ์ล้นนภนพราย

ยิ่งกระสันนามพระน้องพี่หมองสวาดิ ใจจะขาดเสียแล้วนิชที่สุดกระหาย

เอะแล้วน้องจะประวิงกริ่งระคาย ว่าหนีหน่ายเนานางตำแหน่งใด

การติดต่อของทั้ง 2 พระองค์ เชื่อได้ว่ามี “คนกลาง” ผู้ทำหน้าที่ส่งเพลงยาวเหล่านี้แน่ เพราะฝ่ายชายมักเอ่ยถึง “พระน้อง” หรือ “นายประกัน” ซึ่งน่าจะป็นเจ้านายรุ่นเยาว์ในคำกลอนอยู่บ่อยครั้ง ด้านฝ่ายหญิงเองก็มีกลาวถึง “ยาหยี” คือพระกุมารีผู้คอยช่วยส่งข่าวเช่นกัน

ยาหยี ยังปรากฏอยู่ในโคลงของฝ่ายชาย ที่ทรงฝากให้บุคคลดังกล่าวช่วยถวายสารและแหวน 2 วง ให้ฝ่ายหญิง ดังว่า

ยาหยีแม่จงนำ โคลงถวาย หน่อยรา

กับประวิชวงสอง ด้วยน้อง

แล้วจงทูลบรรยาย เพิ่มรัก พี่เอย

สุภาพสี่โคลงพ้อง ดั้นสอง

ภายหลังทั้งสองพระองค์ได้เสกสมรสกัน มีพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวคือ “พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ เจ้าฟ้าอิศราพงศ์” ต้นราชสกุลอิศรศักดิ์ ณ อยุธยา

อ่านเพิ่มเติม :

สำหรับผู้ชื่นชอบประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรม แง่มุมต่าง ๆ ทั้งอดีตและร่วมสมัย พลาดไม่ได้กับสิทธิพิเศษ เมื่อสมัครสมาชิกนิตยสารศิลปวัฒนธรรม 12 ฉบับ (1 ปี) ส่งความรู้ถึงบ้านแล้ววันนี้!! สมัครสมาชิกคลิกที่นี่

เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 6 พฤศจิกายน 2567

อ่านข่าวต้นฉบับได้ที่ : “เพลงยาวกรมศักดิ์” สื่อรัก 2 เจ้านายชั้นสูงยุคต้นกรุงเทพฯ

ติดตามข่าวล่าสุดได้ทุกวัน ที่นี่
– Website : https://www.silpa-mag.com

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...