ชีวิตปกติที่ซ่อนความรักลึกซึ้งของแม่
ชีวิตปกติที่ซ่อนความรักลึกซึ้งของแม่
จากค่าเดินทางมาเยี่ยมที่ประหยัดจากเงินซื้ออาหาร ผ้านวมที่ให้ความอุ่นตลอดฤดูหนาวที่เย็บด้วยเศษผ้า หรือคําพูดที่อบอุ่นทางโทรศัพท์
ความรักของนางฉีซิน ผู้เป็นมารดามีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งต่อนายสี จิ้นผิง
ในเดือนมกราคม ค.ศ.1969 นายสี จิ้นผิง อายุยังไม่ถึง 16 ปีในขณะนั้น แบกกระเป๋าไปเข้าร่วมรับการฝึกฝนที่เหลียงเจียเหอ ทางตอนเหนือของมณฑลส่านซี ผู้เป็นแม่ห่วงใยการเดินทางจากบ้านของลูก นางฉีซินจึงเย็บถุงเข็มให้เขาด้วยมือของเธอเอง และปักคํา 3 คําว่า “ใจของแม่”
ในช่วง 7 ปีของการฝึกงาน กระเป๋าเข็มและด้ายเล็กๆ อยู่เคียงข้างนายสี จิ้นผิง เสมอมา ได้เป็นประจักษ์พยานการเติบโตและความก้าวหน้าของเขา
ในขณะที่นายสี จิ้นผิง ฝึกงานที่เหลียงเจียเหอ นางฉีซินพาลูกชายคนเล็กไปทํางานในไร่แห่งหนึ่งในมณฑลเหอหนาน ส่วนลูกสาวทั้งสองอยู่ฝ่ายงานผลิตในกองทหารก่อสร้าง
สมาชิกครอบครัวแยกจากกัน นางฉีซินคิดถึงลูกคนนี้และกังวลถึงลูกคนนั้นด้วย พอมีวันหยุดเธอก็หาเวลาไปเยี่ยมลูกๆ
ไปซานซี ไปส่านซี ไปมองโกเลียใน เงินเดือนเล็กน้อยนั้น ส่วนใหญ่ใช้ไปกับการเดินทาง ในเวลานั้นรถไฟช้าและผู้โดยสารก็เยอะ นางฉีซินมักจะต้องยืนตลอดการเดินทาง
หลายปีที่ผ่านมา นายสี จิ้นผิง มีเวลาการอยู่กับคุณแม่น้อยและห่างกันมาก การพบกันไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ถึงแม้ว่าแม่ลูกจะอยู่ห่างกันเป็นพันลี้ แต่ความรักของแม่ก็อยู่กับเขาตลอด
ทางตอนเหนือของมณฑลส่านซี นายสี จิ้นผิง ได้เอาชนะความลำบากเรื่องที่พักมีตัวหมัด อาหารการกิน การใช้ชีวิต ใช้แรงงาน และขัดเกลาความคิด แต่ละด่านล้วนเป็นการเติบโต ในพื้นที่ดินสีเหลืองแร้นแค้นแห่งนี้ เขาได้รวมเข้ากับประชาชน ขัดเกลาเจตจํานง ปรับหาทิศทางชีวิต ท้ายที่สุดก็ยืนยันความตั้งใจและภารกิจดั้งเดิมในการรับใช้ประชาชนและอุทิศชีวิตเพื่อมาตุภูมิ
นางฉีซินเป็นมารดาที่มีความเมตตา และก็เป็นนักรบปฏิวัติที่มีประสบการณ์การทดสอบจากสงคราม เธอเคยทํางานระดับรากหญ้าเป็นเวลาหลายปีในเขตชายแดนกันซู่ ส่านซี และหนิงเซี่ย มีความผูกพันลึกซึ้งกับมวลชน
ผู้ที่ทำงานอยู่กับนายสี จ้งซุน บิดาของสี จิ้นผิง บอกว่า นางฉีซินไม่เคยแสดงฐานะพิเศษในการใช้ชีวิตและไม่ต้องการที่จะล้าหลังในการทํางาน คำสอนและการกระทำเป็นแบบอย่างของเธอมีอิทธิพลลึกซึ้งมาโดยตลอดต่อนายสี จิ้นผิง
จากพื้นที่ตอนเหนือมณฑลส่านซี ไปยังเจิ้งติ้ง นายสี จิ้นผิง หอบผ้านวมที่เต็มไปด้วยรอยปะมากมายติดตัวตลอดเวลา
ผ้านวมจากเศษผ้านับร้อยนี้ นางฉีซินใช้เสื้อผ้าเก่าในบ้านทำให้ เจ้าหน้าที่สํานักงานคณะกรรมการพรรคเขตเจิ้งติ้งเห็นแล้ว คิดจะซื้อผ้านวมผืนใหม่มาให้ แต่นายสี จิ้นผิง บอกว่า "ไม่ต้องหรอก ผ้านวมผืนนี้ดีมาก"
นายสี จิ้นผิง ภาคภูมิใจที่ได้เกิดในครอบครัวที่มีจิตวิญญาณนักปฏิวัติที่เข้มงวดมาก
เขาจําได้ว่า เมื่ออายุห้าหรือหกขวบ แม่ของเขาเล่าตำนานความจงรักภักดีต่อประเทศชาติ ที่แม่ของขุนศึกเย่ว์เฟย(งักฮุย)สักตัวอักษรจีน 4 คำไว้ที่แผ่นหลังของผู้เป็นลูก นายสี จิ้นผิง ได้ฟังก็ถามว่า “แทงไปบนหลังคงเจ็บมาก” นางฉีซินบอกว่า เป็นความเจ็บปวดที่ช่วยให้จดจําไว้ในใจ คํา 4 คำว่า “จิงจงเป้ากั๋ว - จงรักภักดีต่อประเทศชาติ” เขาจําได้แม่นตั้งแต่นั้นจนถึงปัจจุบัน ซึ่งเป็นเป้าหมายที่เขายึดถือมาตลอดชีวิตเช่นกัน"
เติบโตในครอบครัวที่ดี ย่างเท้าไปบนดินเหลืองตลอดทาง นายสี จิ้นผิง ได้ยึดประชาชนเป็นที่ตั้งสูงสุดในใจเสมอ ตลอดหลายสิบปี เขายึดมั่นที่จะ "สร้างประโยชน์สุขให้ประชาชนเป็นผลงานทางการเมืองที่สูงสุด" "รักประชาชนเหมือนกับที่พ่อแม่รัก ทําประโยชน์ให้ประชาชน นำพาประชาชนสู่ชีวิตที่ดีงาม
หลังจากนายสี จิ้นผิง ขึ้นดำรงตําแหน่งผู้นําประเทศแล้ว นางฉีซินมักจะเขียนจดหมายถึงเขา เตือนเขาว่า "ยิ่งสูงยิ่งหนาว" กำชับให้เขาเข้มงวดกับตนเองตลอด
มีอยู่ครั้งหนึ่ง นางฉีซินพูดต่อหน้าลูกๆ ของเธอว่า เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่บ้านไม่อาจส่งผลกระทบต่องานการที่ทำ เมื่อพูดจบ คุณพ่อสี จ้งซุน ก็เสริมอย่างเคร่งครัดว่า เรื่องใหญ่ก็ไม่สามารถส่งผลกระทบต่องานได้
"ทํางานดี เรียนเก่ง จัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย" เป็นคติประจําใจของนางฉีซินมาตลอด และก็เป็นความคาดหวังของเธอที่มีต่อลูกๆ ด้วย
ช่วงเทศกาลตรุษจีนปี 2001 นายสี จิ้นผิง ผู้ว่าการมณฑลฝูเจี้ยนในขณะนั้น มีงานยุ่งไม่สามารถกลับบ้านฉลองวันตรุษจีนได้ มารดาเขาพูดผ่านโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงที่เรียบง่าย แต่อบอุ่นเป็นพิเศษว่า
"ลูกมีงานเยอะ มีความมุ่งมั่นที่จะทํางานให้ดี แม่ฟังแล้วก็ดีใจ ลูกจะกลับมาเยี่ยมบ้านหรือไม่ไม่สำคัญ ขอแค่ลูกทํางานให้ดี ก็คือความกตัญญูต่อพ่อและแม่อย่างยิ่งใหญ่ที่สุด แม่จะสนับสนุนลูกเป็นอย่างดี"
ความรักที่ลึกซึ้งที่สุดในโลก อยู่ในกระเป๋าเข็มเล็กๆ อยู่ในความห่วงใยที่ห่างไกลนี้
แปลเรียบเรียงโดยภาคภาษาไทย ศูนย์เอเชียแอฟริกา สถานีวิทยุและโทรทัศน์ส่วนกลางแห่งประเทศจีน (CMG)