สงกรานต์ ปี 2026 แล้ว ‘การลวนลาม’ และ ‘การคุกคามทางเพศ’ จะหมดไปได้หรือยัง? ชวนย้อนดูสถิติและข่าวสารในช่วงปี 67-68 เพื่อย้ำเตือนบทเรียนเรื่องการละเมิดสิทธิของผู้อื่น และการกล่าวโทษเหยื่อ เพราะเราไม่ควรเป็นส่วนหนึ่งของการผลิตซ้ำ ‘ความรุนแรงทางเพศ’ | Mirror Thailand

ภาพไฮไลต์

สิ่งที่มาพร้อมกับเทศกาล ‘สงกรานต์’ ไม่ใช่เพียงการสาดน้ำประแป้ง การรดน้ำดำหัวผู้ใหญ่ หรือแม้แต่ความสนุกสนานเบิกบานใจเท่านั้น แต่ยังมีเหตุการณ์ ‘คุกคามทางเพศ’ และ ‘ลวนลาม’ คนอื่นเกิดขึ้นบ่อยครั้งในทุกๆ ปี แม้ว่าสังคมไทยจะรณรงค์และผลักดันเรื่องนี้มาโดยตลอด แต่ปัญหานี้ก็ไม่เคยหายไป ทั้งในชีวิตจริงและหน้าไทม์ไลน์โซเชียลมีเดีย ซึ่งแม้สำหรับบางคนจะมองว่า ‘ขำๆ’ ‘ ไม่เห็นเป็นไร’ หรือ ‘เต็มใจ’ แต่สำหรับบางคน มันก็คือการคุกคามอยู่ดี

โดยเว็บไซต์ Hfocus ระบุว่า ในช่วงสงกรานต์ปี 2568 ‘มูลนิธิหญิงชายก้าวไกล’ ได้สำรวจความเห็นจากกลุ่มตัวอย่าง 2,552 คน พบว่า การถูกคุกคามทางเพศ ตั้งแต่การถูกประแป้งที่ใบหน้าและร่างกาย คิดเป็น 51.5% การถูกแซวหรือใช้สายตาจ้องทำให้อึดอัด 34.5% การถูกลวนลามแต๊ะอัง 29.8% และการถูกก่อกวนจากคนเมา 51.3%

ปี 2569 แล้ว จึงอยากชวนทุกคนมาย้อนดูข่าวที่เกี่ยวข้องกับ ‘การคุกคามทางเพศในเทศกาลสงกรานต์’ ช่วง 2 ปีที่ผ่านมา เพื่อย้ำเตือนเรื่องการให้เกียรติและการเคารพสิทธิของเพื่อนร่วมโลกให้มากขึ้น ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร เพศอะไร อายุเท่าไร หรือสัญชาติใด ก็ไม่ควรพบเจอกับการคุกคามทางเพศทั้งสิ้น เพราะการคุกคามทางเพศไม่ใช่เรื่องปกติ หรือเรื่องตลกที่จะหยิบมาหยอกล้อเล่นกันขำๆ แต่คือการลิดรอนสิทธิมนุษยชน และละเมิดสิทธิความเป็นส่วนตัวอย่างชัดเจน เนื่องจากไม่ได้รับความยินยอมจากอีกฝ่าย ซึ่งทำให้อีกฝ่ายรู้สึกหวาดกลัวและไม่ปลอดภัย

2567

อ้างอิงข้อมูลจาก Ch7HD News รูปภาพดังกล่าวของเพจ Spacebar VIBE กลายเป็นข่าวดังที่มีกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักในปี 2567 ว่ากรณีผู้หญิงจับหน้าอกผู้ชายถือเป็นการลวนลามหรือไม่ พร้อมกับการตั้งคำถามถึง ‘ความเท่าเทียมทางเพศ’ ในสังคม

เพราะเมื่อเหยื่อเป็นเพศชาย ผู้คนมักจะมองว่ามันเป็นเรื่องเล็กน้อย ไม่ได้มีใคร ‘เสียหาย’ หรือเจ้าตัวยินยอมเต็มใจให้ทำ ทั้งที่ความจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย ไม่ว่าจะเป็นเพศใดก็ควรได้รับความเคารพสิทธิในร่างกาย ความเป็นธรรม และความปลอดภัยในการดำเนินชีวิตประจำวัน

2568

สถานการณ์คุกคามทางเพศในช่วงสงกรานต์ส่วนใหญ่มักเริ่มต้นจากการ ‘ประแป้ง’ เพราะสามารถนำไปสู่การถูกเนื้อต้องตัวอีกฝ่ายบริเวณต่างๆ ได้ง่าย ดังข่าวที่เกิดขึ้นในวันที่ 18 เมษายน 2568 โดยรายการ ‘ข่าวใหญ่ช่อง 8’ รายงานว่า ชายผู้กระทำผิดได้มาประแป้งหญิงสาวผู้เสียหายถึง 4 ครั้ง ซึ่งครั้งสุดท้าย เขาไม่เพียงแค่ประแป้งบริเวณแก้ม แต่ยังเลื่อนมือลงมาจับหน้าอกของอีกฝ่าย

หลังจากเหตุการณ์นั้น ผู้เสียหายได้โพสต์คลิปกล้องวงจรปิดผ่านทางโซเชียลมีเดีย พร้อมทั้งแจ้งความดำเนินคดีที่ สภ.เมืองขอนแก่น อย่างไรก็ตาม แม้ในกรณีนี้จะมีหลักฐานยืนยันชัดเจน แต่ภายใต้โพสต์ข่าวของเพจ ThairathTV ก็ยังมีคอมเมนต์ที่เหยียดหยามเหยื่อว่า “แต่งตัวแบบนี้ไม่แก้ผ้าโชว์ไปเลยล่ะ”

เมื่อเหตุการณ์คุกคามทางเพศเกิดขึ้น บุคคลภายนอกมักเลือกที่จะ ‘กล่าวโทษเหยื่อ’ (Victim-Blaming) มากกว่าตัวผู้กระทำผิด เช่น คำพูดในทำนองว่า “แต่งตัวโป๊แบบนี้เลยโดน”, “ทำไมไม่ระวังตัว”, “ทำไมไม่สะบัดออก” หรือ “ยินยอมให้จับด้วยทรงนี้”

ปฏิกิริยาเหล่านี้ของผู้คนในสังคมล้วนแล้วแต่เป็นการผลิตซ้ำ ‘ความรุนแรงด้วยเหตุแห่งเพศ’ ทำให้ต้นตอของปัญหาการคุกคามทางเพศถูกมองข้ามไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะผู้คนพยายามหาสาเหตุและสันนิษฐานว่า “เหยื่อทำอะไรถึงโดนลวนลาม” มากกว่าตั้งคำถามหรือตำหนิพฤติกรรมของผู้กระทำผิด มิหนำซ้ำ ในโลกโซเชียลมีเดียยังเต็มไปด้วยคอมเมนต์คุกคามทางเพศจำนวนมาก

อ้างอิง

https://www.thaihealth.or.th/

https://www.hfocus.org/content/2026/04/37691

https://news.ch7.com/detail/720027

https://www.facebook.com/share/1J8CZLWJ7v/

https://www.facebook.com/watch/?v=4021867234737092

https://youtu.be/GtNXp1Y7-xg?si=FUXKwm86yWfwKnzk

บทความต้นฉบับได้ที่ : สงกรานต์ ปี 2026 แล้ว ‘การลวนลาม’ และ ‘การคุกคามทางเพศ’ จะหมดไปได้หรือยัง? ชวนย้อนดูสถิติและข่าวสารในช่วงปี 67-68 เพื่อย้ำเตือนบทเรียนเรื่องการละเมิดสิทธิของผู้อื่น และการกล่าวโทษเหยื่อ เพราะเราไม่ควรเป็นส่วนหนึ่งของการผลิตซ้ำ ‘ความรุนแรงทางเพศ’