หรงอวี้คุณหนูรองผู้แสนร้ายกาจของท่านแม่ทัพ
นิยาย Dek-D
อัพเดต 01 ก.พ. 2567 เวลา 02.10 น. • เผยแพร่ 01 ก.พ. 2567 เวลา 02.10 น. • phuvanartchidcobข้อมูลเบื้องต้น
ยุคปัจจุบัน
จังหวัดกรุงเทพมหานคร..วรรณภาหน่วยรบพิเศษสาวตอนนี้กำลังอยู่ในสนามฝึกยิงปืน
..ปั่ง..ปั่ง.ปั่ง.
" เสียงยิงดังสนั้นลูกกระศูนย์ปืนเข้าจุดศูนย์กลางทั้งสามนัดวรรณภาถอดที่ครอบหูที่ใช้ในขณะยิงปืนออกวางปืนลงแล้วเดินออกไปกินน้ำ….
….เฮ่ออออ…เย็นชื่นใจ……
"กรรณิกาเพื่อนสนิสที่เป็นหน่วยรบพิเศษเหมือนกันถามวรรณภาว่าแกจะกลับแล้วหรอ!!
""ใช่..ใช่..ฉันมีนัดกินข้าวกับแฟนฉันวรรณภาพูดบอกเพื่อนสนิสไป…
"โอเครแกแล้วเจอกันนะ"""
….. บาย…บ๊ายแก..
..วรรณภากำลังขับรถไปหาแฟนที่คอนโดก่อนเวลาโดยที่ไม่ได้โทรบอกก่อน…
.. ลา..ล๊าลาลา..เสียงเพลงในรถดังขึ้นวรรณภาอารมย์ดีมากวันนี้..สักพักก็ขับรถมาถึงคอนโดของแฟนหนุ่ม..เธอเดินขึ้นลิฟไปชั้นที่ยี่สิบวรรณาภาไปโดยที่ไม่ได้บอกแฟนหนุ่มก่อนกะจะไปเซอร์ไพรส์แฟนหนุ่ม…
""วรรณภาจะมีคีการ์ดห้องแฟนหนุ่มอยู่แล้วนางจึงอยากมาก็มาเลย"
"ถึงหน้าห้องยิบคีการ์ดขึ้นมา..ติ่ง..ติง..สักพักวรรณภาเปิดประตูเข้าไปเดินเข้าไปหาตามห้องรับแขกก็ไม่เจอห้องโถงห้องครัวก็ไม่มีวรรณภาเดินไปถึงหน้าห้องนอนก่อนจะเปิดประตูเข้าไป..
…แอ๊ก..อิ่กเสียงเปิดประตูพอวรรณภาเดินเข้าไปเท่านั้นก็ต้องตกใจเพราะว่าแฟนหนุ่มนอนอยู่กับผู้หญิงคนอื่น…
!!วรรณภาร้องเสียงดัง!!แฟนหนุ่มหันหน้ามาที่ประตูพบแฟนสาวยืนอยู่ถึงกับช๊อกพูดไม่ออก..ทำไมทำแบบนี้…
.. แฟนหนุ่มพูดขึ้นว่าทำไมมาไม่บอกก่อนวรรณภาโมโหจึงพูดกับไปว่า..ถ้าบอกก่อนคงไม่ได้มาเห็นอะไรแบบนี้ที่เธอทำใช่ไม..
.. วรรณฟังผมก่อนนะ…ไม่ฟังไม่มีอะไรต้องพูดกันอีกแล้ว…
!!จบพอเราเลิกกัน!!!
..ไม่นะวรรณไม่นะ.ปล่อยๆวรรณภาโยนคีการ์ดใส่หน้าแฟนหนุ่มเเล้วก็เดินออกจากห้องไป "วรรณภาขับรถไปตามท้องถนนน้ำตาไหลอาบสองแก้มตลอดทางขับรถยนต์ไปเรื่อยๆจนตอนนี้ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ่มแล้วสักพักฝนตกลงมาอย่างหนักและตอนนี้มืดมากแล้ววรรณภาขับรถฝ่าความมืดไปเรื่อยๆตอนนี้เริ่มจะมองไม่เห็นทางแล้วสักพักมีรถสิบล้อพุ่งตรงเข้ามาทางรถของวรรณภาที่กำลังวิ่งอยู่่!!
.. วรรณภาได้แต่หลับตาลงแล้วพรางคิดในใจว่าตอนนี้นางยังไม่อยากตาย…
!!ตู่ม..โคร่ม….เสียงดังสนั่นหวั่นไหวร่างของวรรณภากระเด็นลอยออกจากรถก่อนจะตกลงไปในแม่น้ำ…แล้วทุกอย่างก็ขาวโพนไปหมด….
""ที่นี้ที่ไหนทำไมมันมืดจังตอนนี้ข้าอยู่ที่ไหน……
ย้อนเวลามายุคจีนโบราณ
""""หญิงสาวกระพิบตาปริบๆเมื่อสายตายังคงเลือนลางอยู่..วรรณภาเริ่มจะมองบริเวณรอบห้อง..เอ่ะ..ทำไมเหมือนสมัยโบราณของจีนเลยอ่ะ….วรรณภาถึงแม้นางจะเป็นหน่วยรบพิเศษที่เก่งกาจด้านการใช้อาวุธต่างๆ…เเต่เวลาว่างของนางถ้าไม่ไปหาแฟนหนุ่มก็จะอ่านนิยายย้อนยุคจีนโบราณ…
"""ก่อนที่จะได้สงสัยอะไรความทรงจำทั้งหมดก็ไหลวนเวียนเหมือนพึ่งนึกออกว่าตนเองคือคุณหนูรองหรงอวี้แห่งจวนอัครเสนาบดีปีนี้นางอายุเพียงแค่17ปีผ่านวัยปักปิ่นไปเมื่อหนึ่งปีที่แล้ว..นี่คุณหนูหรงอวี้ตายเพราะงมงายในความรักหรอกหรือวรรณภา..สถบทในใจ..นี่นางข้ามภพมาอยู่ในยุคจีนโบราณจริงหรือนี้…ร่างอันบอบบางในชุดสีชมพูอ่อนกำลังเคลื่อนตัวจะลงจากที่นอนที่เป็นเตียงไม้ยุคจีนโบราณ…..
"""คุณหนูๆเจ้าค่ะท่านฟื้นแล้วๆๆข้านึกว่าคุณหนูจะตายแล้วเสียอีกเจ้าคะ…วรรณภายังคงอึ้งอยู่กับสิ่งที่พบเห็น..นี้ข้าย้อนเวลามาจริงด้วย…
แล้วร่างที่ข้าเข้าสิงอยู่คือร่างคุณหนูรองหรงอวี้ผู้งมงายในความรักสินะ…มึนหัวไปหมดแล้ว…สาวใช้เห็นดังนั้นจึงรีบพาคุณหนูของนางเดินกับไปนั่งที่เตียงนอน….วรรณภานอนลงและยังคงคิดเรื่องราวที่ยังคงไหลเวียนเข้ามาในหัวของนางอยู่ไม่หยุด…
""สาวใช้คนสนิทของร่างนี้มองคุณหนูของนางอย่างห่วงใยอินอินสาวใช้ของนางเห็นว่านางหน้าซีดๆเลยไปเอาผ้าชุปน้ำและมาเช็ดหน้าให้คุณหนูของนาง….วรรณภามองหน้าสาวใช้ทำให้แน่ใจร้อยเปอร์เช็นว่านี้คือความจริงนางเข้ามาอยู่ในร่างคุณหนูรองหรงอวี้…..
"""จากนั้นอินอินเห็นผู้เป็นนายหญิงปากแห้งจึงเดินไปรินชาที่ต้มแล้วใส่ถ้วยชามาให้คุณหนูรองดื่ม….ชื่นใจ…วรรณภาสถบทในใจ….ไหนๆก็มีชีวิตอีกครั้งข้าจะใช้ชีวิตที่นี้ให้มีความสุขไปเลย….
""เเม้ยากที่จะยอมรับความจริงแต่เมื่อมันได้เกิดขึ้นไปแล้วก็ต้องทำใจเพราะแก้ไขอะไรไม่ได้….
"""อินอินเมื่อวานมีอะไรเกิดขึ้นกับข้า.วรรณภาเริ่มถามสาวใช้….
ย้อนเวลามายุคจีนโบราณ1
"""เอ่อ..เมื่อวานคุณหนูถูกคุณชายเหวินอี้ขอถอนมั่นเพราะคุณชายมีนางในดวงใจอยู่แล้ว…คุณหนูรับไม่ได้เลยคิดฆ่าตัวตายดีที่บ่าวเข้ามาเจอแล้วคุณหนูก็ล้มลงไปบ่าวคิดว่าคุณหนูจะตายแล้วซะอีกแต่ตอนนี้คุณหนูของบ่าวยังคงดวงแข็งอยู่เจ้าค่ะ….ทำไมตอนนี้ดูคุณหนูร่างกายดูแข็งแรงกว่าเดิมล่ะเจ้าคะ…ท่านไม่ต้องคิดมากนะเจ้าคะคุณหนูต่อไปบ่าวจะไม่ให้ใครมารังแกคุณหนูได้อีก…อย่าคิดมากเลยนะเจ้าคะบ่าวเชื่อว่าสักวันคุณหนูต้องได้เจอคนที่รักคุณหนูอย่างแท้จริง….
"""คุณหนูเจ้าคะบ่าวมีเรื่องจะบอกเจ้าค่ะเผื่อคุณหนูจะจำไม่ได้…อีกสามวันจะถึงงานเลี้ยงการกลับมาของท่านอ๋องเจ้าค่ะ….ท่านอ๋องคือใครวรรณภาถามอินอิน..ท่านอ๋องคือแม่ทัพใหญ่อ๋องหมิงเจ๋อที่ตอนนี้กำลังจะนำทัพกลับเข้าเมืองหลวงหลังจากไปทำการรบปราบกบฎอยู่ที่ชายแดนนานถึงสามปีจนได้รับชัยชนะ…ฮ่องเต้เลยจะจัดงานเลี้ยงฉลองการกับมาของน้องชายเจ้าค่ะ…
""ยังกะในหนังเลยวรรณภาสถบทในใจ!!!!
""นี่คุณหนูจำไม่ได้จริงๆหรือเจ้าคะ…ตอนนี้ข้าพึ่งฟื้นอาจจะยัง.งงๆอยู่น่ะ…
"""เจ้าค่ะ""
""แล้วคุณชายเหวินอี้ที่เขาบอกเลิกข้าเจ้าพอจะรู้สาเหตุจริงๆไหม….ออ..คุณชายเขาไม่เคยชอบคุณหนูเลยมีแต่คุณหนูที่วิ่งไล่ตามคุณชาย..คุณชายเหวินอี้ยังบอกอีกว่าเขาไม่ชอบคุณหนูเขามีคนที่ชอบอยู่แล้ว….แล้วแม่นางคนนั้นเป็นใคร….คุณหนูรองไป๋ซู่เจินนางเป็นสหายคนสนิสของคุณหนูเจ้าค่ะ…อย่าบอกนะว่าข้าโดนหักหลัง….เอ่อ..ใช่เจ้าค่ะ…เพราะเเต่ก่อนคุณหนูทั้งสองเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เยาว์ไว…จนคุณหนูได้แปดหนาวบิดาของคุณหนูกับบิดาของคุณชายเป็นสหายกันจึงให้บุตรทั้งสองหมั่นหมายกัน….จนตอนนี้คุณหนูอายุสิบเจ็ดปี…บ่าวมองออกตั้งนานแล้วเจ้าค่ะว่าคุณหนูรองไป๋ซู่เจินกับคุณชายเหวินอี้แอบรักกันตั้งแต่ครั้งเยาว์ไวแล้วเจ้าค่ะ….บ่าวไม่อยากเห็นคุณหนูต้องเสียใจบ่าวเลยไม่กล้าที่จะบอกเจ้าค่ะคุณหนู……..