โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

บันเทิง

“ห้องเรียนลอบสังหาร” เมื่อนักเรียนต้องฆ่าอาจารย์ให้ได้ก่อนเรียนจบ !! (MANGA REVIEW)

BT Beartai

อัพเดต 23 ก.พ. 2563 เวลา 11.37 น. • เผยแพร่ 23 ก.พ. 2563 เวลา 10.49 น.
“ห้องเรียนลอบสังหาร” เมื่อนักเรียนต้องฆ่าอาจารย์ให้ได้ก่อนเรียนจบ !! (MANGA REVIEW)

สวัสดีครับ วันนี้ผมก็มีการ์ตูนสนุก ๆ มาเขียนรีวิวให้ทุกคนอ่านเหมือนเดิมครับผม โดยเรื่องในวันนี้มีชื่อเรื่องว่า“Assassination Classroom” หรือมีชื่อไทยว่า “ห้องเรียนลอบสังหาร” นั่นเอง สำหรับผมเรื่องนี้มันมีพล็อตที่ค่อนข้างแปลกและไม่เหมือนใครจริง ๆ เชื่อว่าต้องมีหลายคนเลยแหละที่คุ้นหน้าตัวละครในเรื่องนี้ แต่ก็ไม่เคยมีโอกาสได้ไปอ่านมันสักที ผมก็เลยอาสาไปอ่านแล้วมาเขียนรีวิวเพื่อให้ใครหลายคนประกอบการตัดสินใจว่าเรื่องนี้มันน่าอ่านแล้วจะตรงกับแนวการ์ตูนที่ตัวเองชอบรึเปล่า เอาล่ะ!! อย่ามัวเสียเวลาตรงนี้เลย เลื่อนลงไปอ่านรีวิวกันเลยดีกว่าครับผม

แนะนำตัวละคร

อาจารย์โคโระ สิ่งมีชีวิตลึกลับคล้ายปลาหมึกตัวสีเหลือง เป็นอาจารย์ประจำชั้นเรียนห้อง 3-E เป็นคนรั่ว ๆ รักสัตว์ เอาใจใส่นักเรียน ติงต๊อง แต่มีเป้าหมายคือการทำลายโลก และเค้าก็มีพลังมากพอที่จะทำลายตอนไหนก็ได้

นากิสะ ชิโอตะ – เด็กผู้ชายเรียบร้อย นิสัยดี แต่เพราะเรียนไม่ได้เรื่องทำให้เค้ามาอยู่ห้อง 3-E เค้ามักจะชอบศึกษาอาจารย์โคโระอยู่เสมอเพื่อหาจุดอ่อนและฆ่าอาจารย์ให้ได้

ไอรินะ เจลาวิค – อาจารย์สาวสุดสวยประจำโรเรียน แต่อีกนัยนึงเค้าคือนักฆ่ามืออาชีพที่ได้รับมอบหมายให้มาฆ่าอาจารย์โคโระ

และนักเรียนคนอื่น ๆ ในห้อง 3-E

เนื้อเรื่องย่อและความรู้สึกหลังอ่านจบ

โลกได้เจอกับเหตุการณ์ที่ระทึกขวัญที่สุดในประวัติศาสตร์ เมื่อวันนึงพระจันทร์ของโลกนั้นได้ถูกทำลายไปกว่า 70% และผู้ที่ทำลายพระจันทร์ก็คือสิ่งมีชีวิตลึกลับที่มีรูปร่างคล้ายกลับปลาหมึกตัวสีเหลือง โคโระ นั่นเอง มนุษย์ชาตินั้นไม่ว่าจะเป็นรัฐบาล กองทัพทหาร หรืออาวุธที่ไฮเทคที่สุดของโลกก็ไม่อาจจะฆ่าสิ่งมีชีวิตชนิดนี้ได้ และเป้าหมายต่อไปของ โคโระ นั้นก็คือการทำลายโลกนั่นเอง แต่แล้ววันนึง โคโระ ก็ได้ยื่นข้อเสนอให้กับโลกโดยการที่เค้าจะขอเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาให้กับโรงเรียน มัธยมต้นคุนุกิงาโอกะ และหากเด็กนักเรียนในห้อง 3-E ฆ่าเค้าไม่ได้ก่อนจบการศึกษาโลกนี้จะต้องถูกทำลาย โดยผู้ที่สามารถฆ่า โมโระ ได้จะได้รับเงินถึงหมื่นล้านเยน และแล้วเรื่องราวของการแอบฆ่าอาจารย์ของนักเรียน3-E ก็ได้เริ่มต้นขึ้น !!

สำหรับผมที่เพิ่งได้มาสัมผัสกับการ์ตูนเรื่องก็ต้องบอกเลยว่าชอบครับ เพราะผมเป็นพวกที่ชอบการ์ตูนพล็อตเรื่องแปลก ๆ ทำนองนี้อยู่แล้วสิ่งที่คุณจะรู้สึกหลังจากอ่านการ์ตูนเรื่องไปเรื่อย ๆ คือเรื่องราวของอาจารย์ที่สอนลูกศิษย์อย่างจริงใจ มันจะประมาณว่าถ้าเธออยากเก่งขึ้นเธอต้องลบจิตสังหารของตัวเอง ต้องเล่นงานทีเผลอ ต้องพัฒนาตัวเองตลอดเวลา แต่ประเด็นคืออาจารย์กำลังสอนให้เด็กนักเรียนมาฆ่าตัวเองอยู่นั่นเอง แต่การฆ่า อาจารย์โมโระ นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเอาซะเลย เพราะสิ่งมีชีวิตตัวนี้แข็งแกร่งมาก สามารถทำลายพระจันทร์ได้อย่างง่ายได้ แถมมีความเร็วถึง 20มัค หรือประมาณความเร็วเสียง ทำให้ทุกตอนผมจะนั่งลุ้นว่าเด็ก ๆ จะงัดเอาวิธีไหนมาพยายามฆ่าอาจารย์ของตัวเอง

โดยรวมนี่ก็เป็นการ์ตูนที่ดีเรื่องนึงเลยสำหรับผม ลายเส้นก็สวยงามกำลังดี ไม่ได้ขี้เหร่อะไรเลย แต่บางช่วงถ้าอ่านในหนังสือการ์ตูนมันจะมีตัวหนังสือให้อ่านเยอะเกินความจำเป็นไปหน่อย จึงทำให้รู้สึกน่าเบื่อได้ ส่วนใหญ่จะไปสนุกอยู่กับวิธีลอบสังหารของนักเรียนมากกว่า มันจะรู้สึกเหมือนเรา(คนอ่าน)เองก็เป็นนักเรียนคนนึงที่กำลังอยากฆ่าอาจารย์คนนี้เหมือนกัน เพราะเราจะได้ค่อย ๆ ซึมซับเรียนรู้พฤติกรรมของ อาจารย์โมโระ ไปเรื่อย ๆ หาจุดอ่อนจุดแข็งและหาจังหวังในการโจมตี ก็ขอสรุปเลยนะครับ เรื่อง “ห้องเรียนลอบสังหาร” นี้อ่านเลยไม่ต้องคิดเยอะ เนื้อเรื่องสนุก พล็อตดี ตอนนี้เรื่องนี้จบแล้วอ่านได้สบายใจไม่ต้องกลัวค้างคา

สรุปพล็อตเรื่องแปลกดี เนื้อเรื่องสนุก

การ์ตูนจบแล้วอ่านได้สบายใจ ไม่ต้องกลัวค้างคา

ก็จบไปแล้วสำหรับบทความที่มีชื่อว่า “ห้องเรียนลอบสังหาร” เมื่อนักเรียนต้องฆ่าอาจารย์ให้ได้ก่อนเรียนจบ!! ถ้ามีอะไรผิดพลาดก็ขออภัยด้วยครับผม ก็ถ้าใครเห็นต่างกับผมหรือเคยอ่านการ์ตูนเรื่องนี้มาแล้วก็สามารถเขียนคอมเมนต์พูดคุยกันได้เลย แล้วเจอกันใหม่ในบทความต่อไปครับ บ๊ายบายยยยย !!

 

พิสูจน์อักษร : สุชยา เกษจำรัส

 

แชร์โพสนี้

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...