“ไมโคร” วงร็อค เล็ก เล็ก ที่ทำให้ “ร็อก” ไม่เป็นของต้องห้ามอีกต่อไป!

เสียงเพลงของ “แหลม มอริสัน”  ลอยล่องไปในบาร์ท้าทายอากาศอบอ้าวของสยาม  เหล่าเมียเช่าจากบางกอกและตาคลี ทาปากสีแดงแล้วตามมาสมทบผู้หญิงหากินท้องถิ่นในอุดรธานี หรือไกลไปแถวอู่ตะเภา อ้อล้อคลอเคลียทหารอเมริกันช่วงปลายสงครามเวียดนาม แนวเพลงแปลก ดนตรีดังแสบแก้วหู เนื้อหากระด้างคละเคล้ากับเบียร์ถังใหญ่

กัญชา.. สุรา.. นารี .. นิยามที่คนทั่วไปมองเห็นคำว่า“ร็อค” เป็นสิ่งแสนโสโครก ( สมัยที่สะกดคำว่า ร็อค ด้วย ค.ควาย  ยุคที่พจนานุกรมยังไม่ตามหลอกหลอนปุถุชนเหมือนสมัยนี้ )  ผู้คนตัดสินไปแล้วก่อนที่จะฟังเนื้อหา แล้วเพลงร็อก ก็ถูกจัดไว้ในใต้ถุนบ้าน เป็นเพลงซึ่งพ่อแม่ไม่มีวันให้ลูกหยิบมาฟัง

หลายปีผ่านไป หนุ่มหล่อคนหนึ่งกับพรรคพวกของเขา ส่งดนตรีโรแมนติกร็อก ภายใต้เทปเพลงในชื่อชุดอัลบั้มว่า “ร็อค เล็ก เล็ก” แล้วเพลงที่เคยต้องห้าม ก็กลายเป็นสิ่งที่วัยรุ่นยุคนั้นแอบหยิบฉวยมาร้องรำกัน  มันไม่ได้หวานหยดแบบที่ “วงฟรุตตี้” ขวัญใจวัยรุ่นขาป็อปกำลังฮิตกัน แต่วิญญาณดิบในกลิ่นสาปของเพลงร็อก กำลังคืบคลานเข้าสู่หัวใจวัยรุ่นชาย  เมื่อเพลง “รักปอนๆ” ติดลมบนจนกลายเป็นเพลงฮิตเข้าเสียแล้ว “อัลบั้ม ร็อค เล็ก เล็ก” กลายเป็นอัลบั้มแห่งปี ทั้งยอดขายและกระแสตอบรับ ส่งให้ 6 หนุ่มกลายเป็นที่รู้จักและมีสาวรุ่นมาร้องเรียกหาถึงหน้าเวทีที่แสดง

“เจียมไว้.. ได้แต่เจียมหัวใจ.. ได้แค่คอยสักวัน..” เสียงแหบหวานของ กบ ไมโคร เปล่งออกมาสะกิดต่อมขาโจ๋ ถูกใจวัยฮอร์โมนกันทั้งประเทศ  “และแล้วมาเจอคน แบบปอน ๆ เหมือนกัน ตัวฉันจึงมีคนรู้ใจ..”  หนุ่มน้อยใหญ่ยืนรอหยอดเหรียญที่ตู้โทรศัพท์ เพื่อขอเพลงนี้ในรายการวิทยุ ขอมอบมันให้หญิงสาวที่ตนเองแอบหลงรัก เล่นเอาสาวน้อยใหญ่ต่างก็หลงรักเพลงนี้ไปตาม ๆ กัน

ผู้ปกครองเริ่มเห็นว่า เพลงร็อกก็ไม่ได้ร้ายกาจอะไร นักร้องแต่ละคนก็ดูสะอาดสะอ้าน ผมเผ้าตัดมาดี หน้าตาหล่อเหล่า ยิ่งมีนักร้องนำเป็นพระเอกวัยรุ่นเบอร์ 1 แห่งยุค อย่าง อำพล ลำพูน ด้วยแล้ว เพลงร็อกจากที่เคยเป็นของต้องห้าม ก็กลายเป็นอีกหนึ่งทางเลือก สำหรับคนที่ชอบกลิ่นไอความดิบของมัน  สมาชิกของวงไมโคร ประกอบไปด้วย

อำพล ลำพูน( หนุ่ย ) นักร้องนำ / ร้องประสาน และเป็นดาราหนุ่มที่กำลังโด่งดังสุดขีด

ไกรภพ จันทร์ดี*( กบ ) นักร้องนำ / มือกีตาร์ / ร้องประสาน *

มานะ ประเสริฐวงศ์*( อ้วน )  มือกีตาร์ *

อดิสัย นกเทศ( ปู ) มือกลอง / หัวหน้าวง

สันธาน  เลาหวัฒนาวิทย์( บอย ) มือคีย์บอร์ด

อดินันท์  นกเทศ ( อ๊อด ) มือเบส

“วงไมโคร” ปล่อยงาน 3 อัลบั้ม พร้อมกอบโกยความสำเร็จตลอด 5 ปีเต็ม เป็นวงดนตรีซึ่งประสบความสำเร็จที่สุดแห่งยุค ยอดขายทะลุเป้าทุกชุด 3 อัลบั้มรวมกัน ยอดขายเทปเกิน 3 ล้านม้วน  ( ร็อคเล็กเล็ก / หมื่นฟาเรนไฮต์ / เต็มถัง ) พร้อมส่งเพลงเด็ดเข้าสู่ทำเนียบเพลงยอดนิยมตลอดกาล ( ใจโทรม ๆ / บอกมาคำเดียว / คนไม่มีสิทธิ์ / เติมน้ำมัน / ส้มหล่น / จำฝังใจ และเพลงซึ่งกลายเป็นตำนานอย่าง เอาไปเลย ) มีทัวร์คอนเสิร์ตทั่วประเทศยาวนานต่อเนื่อง และนักร้องนำก็มีงานแสดงภาพยนตร์จนคิวแน่น ไม่ห่างหายไปจากพื้นที่สื่อ  วงไมโคร จึงเป็นวงร็อกเบอร์ 1 ของประเทศไทยอย่างแท้จริง

กระแสเพลงร็อก เติบโตขึ้นมาในทุกแขนงในช่วงนั้น ไม่ว่าจะเป็น ดูโอ้ร็อก อย่าง “อัสนี-วสันต์” ที่มีเพลงฮิตสนั่นประเทศ หรือจะเป็น ร็อกเพื่อชีวิตอย่าง “วงคาราบาว” ผู้สร้างยอดขายถล่มทลายและครองใจคนชั้นแรงงานไปทั่ว จาก “ร็อค” สู่ “ร็อก” ทำให้ดนตรีประเภทนี้เป็นที่นิยมควบคู่กับเพลงป็อปได้โดยไม่เป็นรองแม้แต่น้อย

“วงร็อกทำกินไม่ได้”  ไม่ใช่อีกแล้วในยุคไมโคร  การยกระดับเพลงร็อกให้สู่ตลาดวงกว้าง เป็นความยากและหาหนทางไม่เจอ หากมองย้อนกลับไปยังจุดเริ่มต้น ซึ่งต้องอาศัยแกนนำระดับหัวกะทิในค่ายแกรมมี่ มาระดมสุมจุดให้ไมโครได้ติดไฟ ไม่ว่าจะเป็นการดูแลการผลิตอย่างใกล้ชิดของ “เต๋อ เรวัต พุทธินันทร์” และ “อัสนี โชติกุล “ ทีมผู้ประพันธ์คำร้องทำนองแถวหน้า และเสน่ห์ในตัวของสมาชิกวง ซึ่งทำให้เกิดปรากฏการณ์คราวนั้น จนได้รับการกล่าวขานว่า เป็นวง บอนโจวี ( Bon Jovi ) แห่งเมืองไทย

เสื้อยืดกางเกงยีนส์ขากระบอกในแบบที่ไมโครใส่ ถูกหยิบหามาครอบครอง แจ็คเก็ตยีนส์ตัวเท่ได้เห็นกันจนเกลื่อนเมือง ผมทรงฮิปปี้ ( บ๊อบรากไทร ) กลายเป็นทรงผมสุดฮิต   ผู้หญิงก็ชอบเพลงร็อกกันมากมาย ไม่ว่าจะเพราะไปกรีดร้องหน้าเวทีในความหล่อของนักร้องนำ หรือเพราะหัวใจมันโดนกับดนตรีแนวนี้ แต่วงดนตรีที่ชื่อ ไมโคร ก็เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวหัวใจขาโจ๋  เพราะปลายยุค 80 จนสู่ยุค 90 นั้น  เพลง หนัง ละคร คือตัวตนทั้งหมดของชีวิต งานทุกชิ้นของยุคสมัยจึงถูกกลั่นกรองออกมาจากจิตวิญญาณของเสรีชน ประกอบกับความไม่ปรุงแต่งอันใด  ไมโครจึงเป็นไอคอนของดนตรีเพื่อวัยรุ่นโดยแท้

กาลเวลาผ่านเลยไป วงไมโคร แยกย้ายกันไปทำงานเพลงในแบบที่ตัวเองรัก  หนุ่ย อำพล ลำพูน มีผลงานเพลงอัลบั้มเดี่ยว ยอดนิยมต่อเนื่อง ในขณะสมาชิกวงที่เหลือในนามวงไมโคร  เลือกที่จะทำเพลงในแนวคุณภาพ จนคว้ารางวัลมากมาย

มือขวาที่ถูกขอให้แฟนเพลงชูขึ้นมา โยกแขนกันเป็นแพเหมือนคลื่นแห่งทะเลร็อก จนเป็นสัญลักษณ์ของการแสดงคอนเสิร์ต คนหลายคนเติบใหญ่มากับเพลงของไมโครที่ใช้มันเป็นกำลังใจ หรือฝ่าฟันในวันอันท้อถอย  บ้างก็ทำให้นึกถึงคนที่รัก  บ้างก็สะท้อนความอกหักอันแสนเจ็บแสบ เพลงของวันวาน จึงสำคัญไปในทุกอณูแห่งความรู้สึก วันเวลาเหล่านั้นมันทำให้เรายิ้มได้ในวันนี้  เมื่อหยิบความทรงจำเหล่านั้นมารำลึกถึง..