โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

พี่สาว 'ครูมัท' ร่ำไห้ ขอให้น้องเป็นเคสสุดท้าย ครูมีหน้าที่สอน ไม่ควรยัดทุกงานมาให้

Khaosod

อัพเดต 18 มิ.ย. 2568 เวลา 03.37 น. • เผยแพร่ 17 มิ.ย. 2568 เวลา 15.30 น.

พี่สาว 'ครูมัท' ร่ำไห้ ขอให้น้องเป็นเคสสุดท้าย ครูมีหน้าที่สอน ไม่ควรยัดทุกงานที่ไม่เกี่ยวข้องมาให้ เห็นน้องทำงานดึกดื่น ไม่เคยรู้เลยว่าต้องเจออะไรขนาดนี้

17 มิ.ย. 68 - กรณี น.ส.อนุสรา หรือ "ครูมัท" อายุ 39 ปี ข้าราชการครูโรงเรียนแห่งหนึ่งใน อ.ชำนิ จ.บุรีรัมย์ ได้จบชีวิตตัวเอง พร้อมเขียนจดหมายระบายความรู้สึกทิ้งไว้ โดยมีเนื้อหาเครียดจากระบบการทำงาน ซึ่งต้องรับผิดชอบหลายหน้าที่

ไม่ว่าจะเป็นการทำงานที่ไม่มีประสิทธิภาพภายในโรงเรียน ไม่เป็นระบบ เบิกเงินก่อน เคลียร์เอกสารทีหลัง ไม่มีใครมาเคลียร์ให้ ไมเกรนกินแทบทุกวัน ผู้อำนวยการโรงเรียนที่ย้ายมาแต่ละคนไม่เคร่งครัด ไม่มีความรู้ด้านการเงิน ใช้เงินไม่ถูกต้อง แต่พอมีความผิดเกิดขึ้นกลับอ้างว่าตนเป็นคนทำ

ล่าสุด น.ส.อทิตยา อายุ 42 ปี พี่สาว "ครูมัท" เล่าทั้งน้ำตาว่า ที่ผ่านมาน้องไม่เคยบ่นหรือระบายอะไรให้คนในครอบครัวฟังเรื่องการทำงานเลย แต่เห็นน้องนั่งทำงานดึกดื่นบ่อย ยังชื่นชมเลยว่าน้องขยัน กระทั่งน้องตัดสินใจจากไป เขียนจดหมายลาทิ้งไว้ระบายเกี่ยวกับการทำงาน ที่ได้รับมอบหมายหลายอย่างนอกจากหน้าที่การสอนปกติ พอได้อ่านจดหมายก็สงสารน้องมาก คิดว่าคงเครียดจริง ๆ

อยากให้น้องเป็นคนสุดท้ายที่ต้องเลือกจบชีวิตกับเหตุการณ์ลักษณะนี้ ถือว่าที่น้องเลือกจบชีวิตเพื่อเป็นตัวแทนครูหลายคน ที่ต้องแบกรับภาระหน้าที่มากกว่าแค่ครูผู้สอนแบบนี้อีก

อ่านข่าวต้นฉบับได้ที่ : พี่สาว 'ครูมัท' ร่ำไห้ ขอให้น้องเป็นเคสสุดท้าย ครูมีหน้าที่สอน ไม่ควรยัดทุกงานมาให้

ติดตามข่าวล่าสุดได้ทุกวัน ที่นี่
- Website : https://www.khaosod.co.th

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...