WoodyWind ผู้เริ่มต้นอาชีพศิลปินในวัยใกล้ 50 ปี กับงานศิลปะอิมเพรสชันนิสต์จากสวนสาธารณะ

ในวันที่ชีวิตเริ่มอ่อนล้า WoodyWind (วู้ดดี้วิน) หรือชื่อจริง วราวุฒิ แก้วเจริญ ศิลปินนักวาดภาพแนวอิมเพรสชันนิสต์ เป็นอีกหนึ่งคนที่เลือกเดินเข้าป่าหาธรรมชาติใกล้บ้าน ณ สวนสาธารณะติดขอบมหานครจนได้ค้นพบสิ่งที่ตัวเองเรียกได้ว่าเป็น “พลังงานดีๆ” ที่นอกจากจะเยียวยาทั้งกายและใจแล้ว แรงสั่นสะเทือนจากการเห็นความงามของแสงเงารูปทรงต่างๆ จากการเปลี่ยนแปรตามสภาพธรรมชาติในสวนสาธารณะ ยังกระตุกต่อมสร้างสรรค์ ปลุกความกล้าที่จะลุกขึ้นมาสร้างฝันของการเป็นศิลปินอาชีพ และเดินหน้าทำงานศิลปะเต็มเวลา เป็นเส้นทางที่เขาเก็บไว้ในใจกว่าครึ่งชีวิต และเพิ่งเริ่มต้นอาชีพศิลปินในวัยเฉียด 50 ปีแล้ว

WoodyWind เคยมีงานนิทรรศการแสดงเดี่ยวภาพวาดแนวอิมเพรสชันนิสต์ ถ่ายทอดแรงบันดาลใจจากธรรมชาติในโปรเจกต์ศิลปะ Art in the Park “วาดภาพสวนสาธารณะ” มาแล้ว 2 ชุด และช่วง 3 เดือนแรกของปี 2569 สายอาร์ตชาวไทยน่าจะได้สัมผัสงานของเขากันไปบ้างแล้ว ทั้งในเทศกาลออกแบบกรุงเทพฯ Bangkok Design Week 2026 กับโปรเจกต์ Farm to Table x WoodyWind งานคอลแลบของ WoodyWind กับร้านอาหาร Farm to Table ธีม “เสน่ห์ของปากคลองตลาด” สร้างประสบการณ์การรับประทานอาหารกับศิลปะมิติใหม่ ซึ่งมีภาพวาดของ WoodyWind จัดแสดง 6 ภาพ เป็น ภาพตึกแถวเก่าแก่ที่เป็นอาคารอนุรักษ์ในเกาะรัตนโกสินทร์ 2 ภาพ และการแสดงวาดภาพดอกไม้ 4 ภาพพร้อมดนตรีบรรเลงสดกลางแจ้ง ที่อาคารไปรสนียคาร ให้ผู้ชมได้สัมผัสทั้งรูปรสกลิ่นเสียงไปพร้อมกัน และการแสดงผลงานภาพวาดชุด Impressionism in bloom ภาพสวนสาธารณะในอากาศ ส่วนอีกงานจัดแสดงในเทศกาล Mango Art Festival เมื่อวันที่ 4-8 มีนาคม พ.ศ. 2569 ทำให้เขาเป็นหนึ่งในศิลปินหน้าใหม่ที่สร้างผลงานถ่ายทอดพลังธรรมชาติฮีลใจน่าจับตามองในปี 2569 นี้

Sarakadee Lite ชวนไปรู้จัก WoodyWind กับเส้นทางสานฝันโปรเจกต์ Art in the Park ถ่ายทอดความประทับใจต่อธรรมชาติในสวนสาธารณะที่เป็นทั้งการฮีลใจ การใคร่ครวญกับชีวิตและพื้นที่ของการแบ่งปันของผู้คนหลากหลายในเมืองใหญ่จากแคลิฟอร์เนีย นิวยอร์ก จนถึงสวนลุมพินี กรุงเทพฯ

WoodyWind กับความฝันที่ต้องกดพอสไว้

แม้จะรู้ตัวว่าชอบการวาดรูปตั้งแต่เด็กและได้เรียนจบด้านศิลปะจากคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต แต่เส้นทางชีวิตของ วราวุฒิ แก้วเจริญ หรือ WoodyWind ก็พาเขาเดินทางไกลไปสั่งสมประสบการณ์ด้านงานศิลป์แบบเก็บเล็กผสมน้อย เริ่มจากการทำงานฝ่ายศิลป์ในบริษัทโฆษณา ต่อด้วยการเป็น “ศิลปินพาร์ตไทม์” ระหว่างที่ใช้ชีวิตกว่า 17 ปีในสหรัฐอเมริกา (พ.ศ.2544-2560) โดยแบ่งเวลาจากงานเลี้ยงชีพช่วงกลางวันที่ร้านอาหารมาวาดภาพในช่วงกลางคืนหลังเลิกงาน และพยายามส่งผลงานไปขายตามร้านรวมทั้งแกลเลอรีต่างๆ บ้างประปราย

“ตั้งแต่เด็กแล้วที่เราเรียนจบด้านครูสอนศิลปะมา เราอยากเป็นศิลปินมากๆ แต่เหตุผลเรื่องการเลี้ยงชีพดูแลครอบครัวทำให้เราต้องทำงานอื่นและเก็บความฝันเอาไว้ในใจตลอด ทุกครั้งที่ได้ทำงานศิลปะหลังเลิกงาน เราก็รู้สึกเลยว่านี่คือสิ่งที่เรารัก และเฝ้ารอเวลาที่จะได้ทำงานจริงๆ ช่วงที่ไปอยู่กับน้องสาวที่อเมริกาก็พยายามหาโอกาสและช่องทางเข้าสู่อาชีพศิลปะไปด้วย”

Griffith Park พิกัดฮีลใจที่ส่งต่อพลังการสร้างสรรค์งานศิลปะ

ระหว่างกลางทางของชีวิตในสหรัฐอเมริกา วราวุฒิปักหลักที่เมืองลอสแอนเจลิส มหานครที่ไม่เคยหยุดนิ่งและเต็มไปด้วยผู้คน แต่ก็ยังดีที่เมืองมีพื้นที่ธรรมชาติอย่าง สวนกริฟฟิท (Griffith Park) สวนสาธารณะขนาดใหญ่ที่ครอบคลุมพื้นที่เนินเขาและหุบเหว ทั้งยังรักษาระบบนิเวศของสิ่งมีชีวิตและพืชพรรณธรรมชาติกลางภูมิอากาศกึ่งทะเลทรายในรัฐแคลิฟอร์เนียไว้โดยไม่ปรุงแต่งมากนัก ที่นี่จึงเป็นเหมือนจุดฮีลใจที่ชาวเมืองพากันไปเดินเล่น เทรกกิง ปั่นจักรยานภูเขา รวมถึงวราวุฒิที่มักจะมาพักกาย พักใจ จนกลายเป็นกิจวัตร

สวนสาธารณะแห่งนี้เป็นแลนด์มาร์กแห่งหนึ่งของแคลิฟอร์เนีย วิวจากสวนมองเห็นเนินเขาที่ติดตั้งป้าย Hollywood ศูนย์กลางอุตสาหกรรมภาพยนตร์และบันเทิงของสหรัฐอเมริกา รวมทั้งสถานที่สำคัญอย่าง The Griffith Observatory หอชมวิวเมืองลอสแอนเจลิส หอดูดาว และท้องฟ้าจำลองที่เก่าแก่ตั้งแต่ทศวรรษ 1930 ซึ่งถูกนำเสนอในหนังฮอลลีวูดระดับตำนานหลายเรื่องรวมถึงLA LA LAND หนังรางวัลออสการ์ ค.ศ. 2017 และในภาพยนตร์โพรโมตฉายในพิธีปิดมหกรรมกีฬาโอลิมปิก ค.ศ. 2024 ช่วงส่งต่อภารกิจเจ้าภาพจากปารีส Paris 2024 ที่มี ทอม ครูซ โชว์สตันต์แบบในหนัง Mission Impossible รับธงโอลิมปิกจากสนามสตาดเดอฟร็องส์ส่งถึงลอสแอนเจลิส เจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 2028 หรือ LA 2028 ทว่าแรงสั่นสะเทือนที่ปลุกความเป็นศิลปินของ WoodyWind ไม่ใช่ความโรแมนติกหรือความหวือหวาในหนังฮอลลีวูด แต่เป็นความรู้สึกผ่อนคลาย ความอิ่มเอมกับการสัมผัสธรรมชาติ

“ช่วง 10 กว่าปีที่เราเดินขึ้นไปบนยอดเขาในกริฟฟิทพาร์ก ได้เห็นต้นสนสองต้นยืนคู่กันมาตลอด แต่แล้วต้นหนึ่งก็ค่อยๆ แห้งตายไป และต่อมาไม่นานอีกต้นก็แห้งตายตามด้วย มันกระทบใจกระทบกับความคิดซึ่งอาจจะเป็นช่วงวัยที่เราเริ่มจะคลี่คลายกับชีวิต และรู้สึกว่าเรื่องของต้นสนคู่นั้นมันเหมือนแก่นของชีวิต ความรัก และคู่รัก เราจึงอยากหยิบแก่นตรงนั้นมาเล่าในแบบของคนทำศิลปะ ด้วยมุมมองที่เห็นแสงเงาตกกระทบในธรรมชาติ เป็นความงามในชั่วขณะหนึ่ง อาจจะเป็นเพียงชั่วแวบเดียว แต่มันเกิดขึ้นทุกวันจนสั่งสมมาเรื่อยๆ เราจึงคุยกับน้องแพร (รัตนนรี ทองนพคุณ ภรรยาของศิลปิน) ว่า ถ้าเรารู้สึกกับมันเยอะขนาดนี้ เราควรจะถ่ายทอดออกมา ทำศิลปะแบบจริงจังแล้วละ” WoodyWind เล่าย้อนถึงช่วงเวลาที่จุดประกายไฟในการทำงานศิลปะของเขา

จากนั้นใน พ.ศ. 2559 วราวุฒิและภรรยาตัดสินใจกลับมาตั้งหลักที่เมืองไทย โดยหอบเอาความทรงจำของเส้นแสงเงาและความรู้สึกอิ่มเอมจากธรรมชาติในสวนสาธารณะที่เขาเฝ้าดูมาหลายปีมาเป็นสารตั้งต้นในการปักหลักสร้างงานศิลปะเต็มเวลา และก่อเกิดเป็นโปรเจกต์ Art in the Park งานศิลปะในสวนสาธารณะภายใต้ชื่อศิลปิน WoodyWindโดยศิลปินบอกถึงความคิดที่เป็นรากฐานของโปรเจกต์นี้ว่า

“เราคิดว่าโดยพื้นฐานมนุษย์เชื่อมต่อกับธรรมชาติอยู่แล้ว สวนสาธารณะทำให้คนรู้สึกสบาย และเป็นการแบ่งปันพื้นที่โดยไม่มีเงื่อนไข ไม่ว่าคนสถานะอะไร อาชีพอะไร จะรวยจะจนก็มาใช้ได้”

ธันวาคม 2565 WoodyWind ได้จัดแสดงนิทรรศการผลงานศิลปะชุดแรกในโปรเจกต์Art in the Park คอลเลกชัน Love From Griffith Park To Thailand. เริ่มพิกัดแรกในห้างเซ็นทรัลเอมบาสซี กรุงเทพฯ ก่อนจะได้เดินสายจัดแสดงนอกกรุงเทพฯ อย่างหอศิลปะเปรมมิกา เขาใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา และพิพิธภัณฑ์ศิลปะเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ในนิทรรศการชุด Love From Griffith Park To Thailand ศิลปินตั้งใจส่งต่อความสำคัญของแนวคิดความยั่งยืน การมีพื้นที่สีเขียวในเมือง ความรัก ความเข้าใจในธรรมชาติ และการค้นหาแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิตผ่านผลงานที่ศิลปินใช้เวลาทำนานถึง 5 ปี ประกอบด้วยภาพวาดสีน้ำ 25 ชิ้น โดย WoodyWind วาดในแนวอิมเพรสชันนิสต์จากภาพถ่ายและความทรงจำในสวนกริฟฟิท พร้อมแอนิเมชันเทคนิคสต็อปโมชัน (stop motion-animation) ที่สร้างภาพเคลื่อนไหวจากต้นฉบับภาพวาดสีน้ำและเทคนิคการตัดกระดาษมือ โดยมี รัตนนรี ทองนพคุณ ภรรยาเป็นผู้ช่วยในการทำแอนิเมชันทุกกระบวนการจนถึงการอัพโหลดเผยแพร่ในช่อง youtube โดยศิลปินใช้แนวทางศิลปะแบบอิมเพรสชันนิสต์ ด้วยเทคนิคการเขียนภาพแบบโปร่งแสง ผสมกับการเขียนภาพแบบทึบแสง ซึ่ง WoodyWind อธิบายถึงการสร้างงานของเขาว่า

“แนวการวาดภาพของผมคือ อิมเพรสชันนิสต์ โดยมีแก่นคือการเล่าเรื่องของชั่วขณะเวลาหนึ่ง ที่มันเกิดขึ้นครั้งเดียวและไม่สามารถย้อนกลับมาได้อีก แต่ว่าเราบันทึกมันไว้ได้ เราสต๊อกภาพนั้นไว้ในเมมโมรีของเราได้เพื่อถ่ายทอดในภายหลัง”

แม้จะเป็นก้าวแรก แต่กลับเป็นความสำเร็จเล็กๆ ที่ช่วยต่อเติมพลังสร้างสรรค์ ไม่ว่าจะเป็นการที่ผลงานภาพวาด “Underneath The Light” ถูกนำไปติดตั้งแสดงถาวรในห้อง Boeing Education Center Classroom ภายในอาคาร Griffith Observatory ที่อยู่บริเวณสวน Griffith Park ซึ่งถือเป็นความภูมิใจของศิลปินอย่างไม่ต้องสงสัย รวมทั้งสิ่งเล็กน้อย แต่มีพลังยิ่งใหญ่อย่างข้อความจากผู้ชมที่ฝากไว้ในสมุดบันทึกเยี่ยมชมนิทรรศการในช่วงเวลาเพียง 3 สัปดาห์นั้น แต่ศิลปินกลับนับสิ่งนี้เป็น “คีย์เมสเซจ” ผลักดันให้ศิลปินเดินหน้าตามแผนการที่ศิลปินบอกไว้ว่า “ผมอยากจะเดินทางไปวาดภาพสวนสาธารณะทั่วโลก”

Central Park สีสันชีวิตผลิบาน และก้าวต่อไปของศิลปะในสวน

เมื่อจบงานแสดงชุดแรก WoodyWind กลับไปเยือนสหรัฐอเมริกาอีกครั้ง และประสบการณ์ที่ได้เห็นดอกไม้บานช่วงฤดูใบไม้ผลิในสวนสาธารณะเซ็นทรัลพาร์ก พื้นที่สีเขียวกลางมหานครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ก็ได้ส่งแรงบันดาลใจให้เขาสร้างงานศิลปะชุดใหม่ด้วยเทคนิคภาพพิมพ์ไม้ สะท้อนสีสันทั้งความงามของธรรมชาติช่วงฤดูใบไม้ผลิและไลฟ์สไตล์ในจุดต่างๆ ของสวนสาธารณะเซ็นทรัลพาร์กรวม 16 จุด ซึ่งสำหรับศิลปินการทำงานศิลปะจากสวนเซ็นทรัลพาร์ก ที่เป็นหนึ่งในแหล่งพักใจของชาวมหานครนิวยอร์กที่แสนวุ่นวาย ถือเป็นช่วงเวลาที่เขาสัมผัสถึงด้านที่อ่อนโยนและละมุนละไมของตัวเองได้มากขึ้น

และจากแรงบันดาลใจในเซ็นทรัลพาร์กก็นำมาสู่งานแสดงชุด Art in the Park : คอลเลกชัน Spring In Central Park New York วันที่ 23 กรกฎาคม ถึง13 สิงหาคม 2568 ที่ริเวอร์ซิตี้ กรุงเทพฯ และได้หวนกลับมาจัดแสดงนิทรรศการที่ริเวอร์ซิตี้อีกครั้งในนิทรรศการ Impressionism in bloom ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ Mango Art festival เมื่อมีนาคม 2569 ที่ผ่านมา ร่วมด้วยผลงานภาพวาดสวนสาธารณะชุด Park in Tokyo ถ่ายทอดความประทับใจจาก Shinjuku Gyoen National Garden สวนสาธารณะที่โด่งดังกลางมหานครโตเกียวของญี่ปุ่น

“สวนลุมพินี”การแบ่งปันสุนทรียะกลางแจ้งล้อแสงเย็นกรุงเทพฯ

สำหรับสวนสาธารณะในเมืองไทย WoodyWind เริ่มต้นงานศิลปะที่สวนลุมพินี จากการเฝ้ามอง ซึมซับบรรยากาศและได้อิ่มเอมกับ “แสง” สวยในมุมที่คนอาจจะไม่ได้สังเกตมากนัก และมุมมองของไลฟ์สไตล์ในสวนกลางเมือง ที่ทำให้ศิลปินรู้สึกถึงพลังงานดีๆ ที่พร้อมจะส่งต่ออีกครั้ง

ปี 2568 WoodyWind สร้างงานศิลปะชุด Sunset In Lumpini Park Bangkok Thailand (สร้างงานเมื่อเดือนพฤษภาคม 2568) มีการใช้เทคนิคภาพพิมพ์แกะไม้ (woodcut on paper) ในธีมจดหมายรักจากศิลปินถึงสวนลุมพินี ถ่ายทอดความประทับใจต่อ “แสง” ในธรรมชาติสวนสาธารณะที่เก่าแก่ที่สุดของไทย

นอกจากผลงานภาพวาดแล้ว เจ้าตัวยังได้จัดกิจกรรมวาดภาพสดกลางสวน ประกอบเสียงดนตรี จุดมุ่งหมายคือการแบ่งปันสุนทรียะของงานศิลปะทั้งภาพและเสียงในบรรยากาศริมสระน้ำกลางสวน สื่อถึงการแบ่งปันพื้นที่สาธารณะกลางกรุงเทพฯ ที่ผู้คนหลากหลายสถานะ “เอนจอย” กับพื้นที่ในมุมของตัวเองได้

“สวนสาธารณะมันมีเซนส์ของการแบ่งปัน ไม่ว่าเราจะมีฐานะอะไร ชนชาติอะไร เราสามารถแชร์พื้นที่ความสุขตรงนั้นได้”

สำหรับกิจกรรม Plein Air Painting at Lumpini Park ศิลปินลงมือวาดภาพธรรมชาติในสวน ประกอบการบรรเลงดนตรีสด ทางศิลปินวางแผนจะจัดต่อเนื่องตามวาระโอกาส และยามที่แสงเป็นใจ จากครั้งที่ผ่านมามีทั้งการวาดภาพในเสียงดนตรีจากเชลโลและไวโอลิน โดยปิ๊กกับเปรียว สองพี่น้องทายาทวงดนตรีเดอะโฮปแฟมิลี่ และนักดนตรีประจำวง Thailand Philharmonic Orchestra (TPO) และในวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2569 รับแสงยามเย็นริมสระน้ำ โซนหน้าสนามเด็กเล่น สวนลุมฯ โดยมีดนตรีจากเชลโลและไวโอลิน โดยนักดนตรี สุนทร ทองประกอบ และ บุลิน มีกุศล

กิจกรรมนี้เป็นการสะท้อนและส่งต่อ“ความรู้สึกของการแบ่งปัน” อันเป็นจุดประทับใจที่ศิลปินมีต่อสวนลุมพินี ในแง่เป็นพื้นที่เพื่อคนทั้งมวล ทุกคนทุกสถานะสามารถใช้บริการการพักผ่อนหย่อนใจ ออกกำลังกายส่งเสริมสุขภาพและการใช้เวลากับคนที่ตัวเองรักบนพื้นฐานการเคารพกันและกัน

Fact File

• ติดตามผลงานเพิ่มเติมได้ทางเว็บไซต์ woodywindstudio.com

The post WoodyWind ผู้เริ่มต้นอาชีพศิลปินในวัยใกล้ 50 ปี กับงานศิลปะอิมเพรสชันนิสต์จากสวนสาธารณะ appeared first on SARAKADEE LITE.