โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

ป๋าต๊อบ เปิดปมเจ็บฝังใจ ถูกทำร้ายตั้งแต่วัยเด็ก กว่าจะบอกแม่ได้ผ่านไป 40 ปี

มุมข่าว

เผยแพร่ 1 ชั่วโมงที่ผ่านมา • mm.
บาดแผลในใจที่ยากจะลบเลือนของ ป๋าต๊อบ ปฏิญญา ได้ถูกเปิดเผยเป็นครั้งแรกในรายการ ขมคอ Story Podcast ถึงเรื่องราวความขมขื่นที่สุดในชีวิตจากการถูกล่วงละเมิดทางเพศมาตั้งแต่ยังเด็ก

บาดแผลในใจที่ยากจะลบเลือนของ ป๋าต๊อบ ปฏิญญา ได้ถูกเปิดเผยเป็นครั้งแรกในรายการ ขมคอ Story Podcast ถึงเรื่องราวความขมขื่นที่สุดในชีวิตจากการถูกล่วงละเมิดทางเพศมาตั้งแต่ยังเด็ก โดยเจ้าตัวยอมรับว่าอดีตอันเจ็บปวดนี้ทำให้ตนเลือกที่จะวิ่งตามความแค้นและต้องการเอาคืน จนกลายเป็นการหาทางลงโทษคนอื่นไปเรื่อยๆ เพื่อกลบความเจ็บปวดในใจ ซึ่งในตอนนั้นตนไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครและไม่กล้าบอกพ่อแม่เนื่องจากไม่ได้สนิทกันเพราะพ่อต้องทำงาน ยามเกิดเรื่องจึงทำได้เพียงบอกเล่าให้พี่เลี้ยง แม่บ้าน และแม่ครัวฟังเท่านั้น

เหตุการณ์ในวันนั้นยังคงตามหลอกหลอนมาอย่างยาวนาน โดยป๋าต๊อบเล่าถึงนาทีชีวิตที่ถูกจับคลุมด้วยผ้าห่มแล้วนำไปซ่อนไว้หลังรถยนต์เหมือนศพ ก่อนจะได้ยินเสียงผ้าม่านรูด ซึ่งเสียงนั้นได้กลายเป็นบาดแผลลึกที่ทำให้ตนไม่สามารถทนฟังเสียงม่านรูดได้อีกเป็นเวลานานหลายปี ความรู้สึกในตอนนั้นมีแต่ความสิ้นหวังและไร้หนทางสู้ สิ่งเดียวที่เด็กคนหนึ่งจะทำได้ในขณะนั้นคือการไม่อาบน้ำเพื่อให้ร่างกายส่งกลิ่นเหม็น หรือพยายามทำตัวให้เล็กที่สุดและหายใจแผ่วๆ ด้วยความหวังว่าอีกฝ่ายจะไม่ทันสังเกตเห็น

กาลเวลาล่วงเลยผ่านไปนานกว่า 40 ปี จนกระทั่งป๋าต๊อบรวบรวมความกล้าเพื่อบอกเล่าความจริงนี้ให้ผู้เป็นแม่ได้รับรู้ ซึ่งในตอนแรกคุณแม่รู้สึกเสียใจมากและมองว่าเป็นเรื่องฉาวโฉดของวงตระกูล แต่ป๋าต๊อบได้เข้าไปสวมกอดพร้อมทั้งบอกกับแม่ว่า ตนรอคอยวันนี้มานาน วันที่จะได้บอกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ใช่ความผิดของแม่ และแม่ไม่จำเป็นต้องมารับผิดชอบใดๆ ซึ่งการเปิดใจและปลดล็อกความรู้สึกในครั้งนี้ ได้ช่วยทำลายโซ่ตรวนที่เคยผูกมัดหัวใจของทั้งคู่ให้หลุดออกไปในที่สุด

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...