ตามรอยคุณพี่เจ้าขา ทำไม 'น้ำตาล' จึงมีค่าไม่ต่างจากทอง นิยมมอบแก่ผู้มีอำนาจ

เปิดที่มา ‘น้ำตาล’ ในละคร ‘คุณพี่เจ้าขา’ เหตุใดจึงมีค่าไม่ต่างจากทอง นิยมมอบให้แก่ผู้มีอำนาจ

ถือเป็นละครไทยเรื่องใหม่ที่หลายคนติดตามสำหรับ คุณพี่เจ้าขาดิฉันเป็นห่านไม่ใช่หงส์ โดยใน EP.3 นี้ ตอนหนึ่ง เจ้าสัวทอง (เดี่ยว สุริยนต์) ได้นำน้ำตาลมอบให้แทน ของกำนัล หรือ ส่วย

โดย ศิลปวัฒนธรรม ได้ให้ข้อมูลไว้ว่า กิจการโรงงานน้ำตาล นับเป็นอุตสาหกรรมที่มีบทบาทสำคัญมาแต่ครั้งต้นกรุงรัตนโกสินทร์และเป็นสินค้าส่งออกสำคัญ โดยเฉพาะน้ำตาลจากอ้อยที่มีชาวจีนเป็นผู้นำพันธุ์อ้อยมาปลูกและดำเนินการผลิตซึ่งปรากฏในปี พ.ศ. 2353 ซึ่งอยู่ในสมัยรัชกาลที่ 2

ภายหลังการทำสนธิสัญญาเบอร์นี พ.ศ. 2369 ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 3 มีการส่งออกน้ำตาลในปริมาณมากขึ้น เช่น ปี พ.ศ. 2387 มีปริมาณส่งออกถึง 110,000 หาบ เป็นไปตามความต้องการของตลาดโลกโดยมีลูกค้าสำคัญคือ อเมริกาและอังกฤษ

ต่อมาสมัยรัชกาลที่ 4 ระหว่างปี พ.ศ. 2405-8 การส่งออกน้ำตาลได้ขยายตัวอย่างมาก จนกระทั่งถึงสมัยรัชกาลที่ 5 ในปี พ.ศ. 2432 กิจการโรงงานน้ำตาลเริ่มประสบปัญหาการส่งออก เนื่องจากราคาน้ำตาลตลาดโลกตกต่ำ การส่งออกจึงหยุดชะงักลง ซึ่งสัมพันธ์กับการแข่งขันการผลิตน้ำตาลในยุโรปซึ่งใช้หัวผักกาดหวาน (หัวบีต) เข้ามาทดแทนน้ำตาลจากอ้อย ซึ่งมีฝรั่งเศสและเยอรมนีเป็นผู้นำการผลิต ประกอบกับความต้องการสินค้าข้าวทำให้มีการลดพื้นที่การปลูกอ้อยลงเพื่อเปลี่ยนเป็นนาข้าวโดยเฉพาะบริเวณลุ่มน้ำนครชัยศรี

สถานการณ์เช่นนี้ย่อมสร้างปัญหาต่อการผลิตเพื่อบริโภคในประเทศเช่นกัน ทำให้น้ำตาลในยุคสมัยดังกล่าว มีค่าไม่ต่างจากทอง

ขอขอบคุณที่มาข้อมูลจาก ศิลปวัฒนธรรม

อ่านข่าวต้นฉบับได้ที่ : ตามรอยคุณพี่เจ้าขา ทำไม ‘น้ำตาล’ จึงมีค่าไม่ต่างจากทอง นิยมมอบแก่ผู้มีอำนาจ

ติดตามข่าวล่าสุดได้ทุกวัน ที่นี่
– Website : https://www.matichon.co.th