หญิงผู้ใช้ชีวิต 500 วันในถ้ำมืด เผยเหตุผล ทำไม "การออกจากถ้ำ" จึงเป็นเรื่องที่ยากที่สุด
เบียทริซ ฟลามินี นักปีนเขาหญิงผู้ใช้ชีวิตในถ้ำนาน 500 วัน เผยเหตุผลที่การก้าวออกมานั้นยากที่สุด
การได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเองอย่างเงียบสงบอาจเป็นความปรารถนาของใครหลายคน แต่สำหรับ เบียทริซ ฟลามินี (Beatriz Flamini) นักกีฬาและนักปีนเขาชาวสเปน เธอเลือกที่จะใช้เวลาอยู่เพียงลำพังในถ้ำที่มืดมิดและลึกลงไปใต้ดินนานกว่าหนึ่งปี จนกลายเป็นเจ้าของสถิติโลกที่น่าทึ่ง
ข้อมูลจากสำนักข่าว BBC และ UNILAD รายงานว่า เบียทริซเริ่มเข้าไปใช้ชีวิตในถ้ำบริเวณเมืองกรานาดา ประเทศสเปน ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2564 ขณะที่มีอายุ 48 ปี และออกมาสู่โลกภายนอกอีกครั้งในเดือนเมษายน 2566 รวมระยะเวลาทั้งสิ้น 500 วัน โดยเธอเฉลิมฉลองวันเกิดปีที่ 49 และ 50 ภายในถ้ำที่ลึกถึง 70 เมตรเพียงลำพังโดยไม่มีการติดต่อกับมนุษย์คนอื่น
โครงการนี้ไม่ได้เป็นเพียงการทดสอบความอดทนส่วนบุคคล แต่ยังอยู่ภายใต้การดูแลของทีมนักวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยกรานาดาและพัลเมอรา ซึ่งเฝ้าติดตามผลกระทบของการแยกตัวออกจากสังคมที่มีต่อร่างกายและจิตใจมนุษย์ โดยเบียทริซขอให้ทีมงานไม่ต้องแจ้งข่าวสารใดๆ จากโลกภายนอกให้เธอทราบเลย แม้จะเป็นเรื่องการสูญเสียสมาชิกในครอบครัวก็ตาม
JORGE GUERRERO / AFP
ความท้าทายภายใต้ความมืดและความเงียบสงัด
ตลอดระยะเวลาเกือบ 2 ปี เบียทริซต้องเผชิญกับอุปสรรคมากมาย หนึ่งในนั้นคือการรุกรานของฝูงแมลงวันจำนวนมหาศาลภายในถ้ำ อย่างไรก็ตาม เธอสามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาวะดังกล่าวได้เป็นอย่างดีผ่านการทำกิจกรรมต่างๆ เช่น การเขียนบันทึก การวาดภาพ การถักนิตติ้ง และการอ่านหนังสือ ซึ่งเธอระบุว่าอ่านหนังสือไปมากถึง 60 เล่มตลอดการพำนักอยู่ใต้ดิน
เบียทริซให้สัมภาษณ์กับสื่อมวลชนว่า เธอเริ่มสูญเสียการรับรู้เรื่องเวลาตั้งแต่วันที่ 65 ของการอยู่ในถ้ำ และเมื่อถึงเวลาที่ทีมงานลงไปแจ้งว่าครบกำหนดระยะเวลาแล้ว เธอกลับรู้สึกประหลาดใจและไม่อยากเชื่อว่าเวลาจะผ่านไปรวดเร็วขนาดนี้
"ฉันกำลังงีบหลับอยู่ตอนที่มีคนลงไปรับ ฉันนึกว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นเสียอีก แล้วฉันก็ถามไปว่า 'ถึงเวลาแล้วเหรอ เป็นไปไม่ได้ ฉันยังอ่านหนังสือไม่จบเล่มเลย'" เบียทริซกล่าวถึงวินาทีที่ต้องจากถ้ำที่เปรียบเสมือนบ้านของเธอมาเป็นเวลานาน
JORGE GUERRERO / AFP
วินาทีที่ยากที่สุดคือการเผชิญหน้ากับโลกภายนอก
สิ่งที่สร้างความประหลาดใจให้กับหลายคนคือ เบียทริซเผยว่าช่วงเวลาที่ยากที่สุดไม่ใช่การอยู่คนเดียวในถ้ำ แต่คือการต้องออกมาเผชิญกับความวุ่นวายของโลกภายนอกทันทีที่ก้าวพ้นปากถ้ำ เธอต้องเข้ารับการตรวจร่างกายและจิตใจอย่างเร่งด่วน ก่อนจะถูกพาตัวไปยังงานแถลงข่าวที่เต็มไปด้วยผู้สื่อข่าวจำนวนมาก
เบียทริซยอมรับว่าเธอไม่ได้เตรียมใจรับมือกับความสนใจจากสาธารณชนขนาดนี้ สิ่งเดียวที่เธอต้องการในขณะนั้นคือการได้อาบน้ำชำระล้างร่างกายหลังจากไม่ได้สัมผัสน้ำมาเป็นเวลานาน แต่กลับต้องมาตอบคำถามมากมายท่ามกลางแสงแฟลชและความวุ่นวาย ซึ่งเป็นสภาวะที่ตรงข้ามกับความเงียบสงบที่เธอได้รับตลอด 500 วันที่ผ่านมา
เหตุการณ์นี้สะท้อนให้เห็นถึงขีดความสามารถของมนุษย์ในการปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมที่รุนแรง และความท้าทายในการกลับเข้าสู่สังคมอีกครั้งหลังจากผ่านการแยกตัวมาอย่างยาวนาน ซึ่งเบียทริซกล่าวทิ้งท้ายอย่างน่าสนใจว่า ตลอดเวลาที่อยู่ข้างล่างนั้นเธอสามารถเข้ากับตัวเองได้เป็นอย่างดี และนั่นคือเคล็ดลับสำคัญที่ทำให้เธอผ่านพ้นภารกิจนี้มาได้