ตำนานสนมคนโปรดคังซี ถวายตัวตั้งแต่อายุ 13 จนวัย 50 ป้ายชื่อถูกพลิกจนสีลอก
เปิดตำนาน "เซี่ยวกงเหริน" พระสนมที่ฮ่องเต้คังซีโปรดปรานที่สุด พลิกป้ายเรียกหาจนสีลอก
ในประวัติศาสตร์ราชสำนักจีนโบราณที่มีสนมนางในนับพันคน การจะครองพระทัยจักรพรรดิให้ได้อย่างยาวนานไม่ใช่เรื่องง่าย ทว่าในรัชสมัยของจักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิง มีสตรีนางหนึ่งที่ก้าวข้ามข้อจำกัดเรื่องชาติกำเนิดอันต่ำต้อย ถวายตัวรับใช้ตั้งแต่อายุเพียง 13 ปี และได้รับความโปรดปรานอย่างต่อเนื่องยาวนานจนถึงวัย 50 ปี โดยมีเรื่องเล่าขานว่าป้ายชื่อของเธอถูกพลิกเรียกรับใช้แทบทุกคืนจนสีลอกเลยทีเดียว
จากนางกำนัลสู่พระมารดาผู้ให้กำเนิดจักรพรรดิหย่งเจิ้น
สตรีผู้สร้างตำนานนี้คือ "พระสนมเต๋อเฟย" จากตระกูลอู๋หย่า ซึ่งในภายหลังได้รับการสถาปนาเป็น "ฮองเฮาเสี้ยวกงเหริน" พระราชมารดาแท้ ๆ ของจักรพรรดิหย่งเจิ้น เดิมทีเธอเกิดในกองธงโบอี้ (ข้ารับใช้ในราชสำนัก) ซึ่งถือเป็นชนชั้นล่างที่ต้องรับใช้ราชวงศ์มาหลายชั่วอายุคน แต่ด้วยความงามที่โดดเด่นและสติปัญญาอันชาญฉลาด ทำให้เธอผ่านการคัดเลือกเข้าวังตั้งแต่อายุ 13 ปี และดึงดูดพระทัยของจักรพรรดิคังซีได้ในเวลาอันรวดเร็ว
หลังจากตั้งครรภ์และให้กำเนิดพระโอรสองค์แรก (องค์ชาย 4 อิ๋นเจิน หรือจักรพรรดิหย่งเจิ้นในอนาคต) เธอได้รับการเลื่อนขั้นเป็น "เต๋อผิน" ทว่าด้วยตำแหน่งที่ยังต่ำต้อยในเวลานั้น ตามกฎราชสำนักจึงไม่มีสิทธิ์เลี้ยงดูพระโอรสด้วยตนเอง และต้องส่งองค์ชาย 4 ไปให้พระมเหสีถงกุ้ยเฟยเป็นผู้ดูแล
เหตุการณ์นี้สร้างความโศกเศร้าให้แก่เธอเป็นอย่างมาก แต่เธอก็ระลึกอยู่เสมอว่าตนเองมาจากตระกูลต่ำต้อย จึงวางตัวอย่างถ่อมตน ไม่แก่งแย่งชิงดีกับพระสนมคนอื่น และตั้งใจปรนนิบัติไทเฮาด้วยความกตัญญู
สถิติประวัติศาสตร์ ครองรักยาวนานจนวัย 50 ปี
ความดีงามและท่าทางที่เปี่ยมด้วยความเมตตาทำให้จักรพรรดิคังซีทรงเอ็นดูและเห็นใจเธอเป็นอย่างยิ่ง ส่งผลให้เธอได้รับการทรงโปรดปรานอย่างต่อเนื่องและให้กำเนิดพระราชบุตรตามมาอีก 5 พระองค์ รวมเป็น 6 พระองค์ภายในระยะเวลา 10 ปี ถือเป็นพระสนมที่ให้กำเนิดพระราชบุตรมากที่สุดในวังหลัง ยิ่งทำให้จักรพรรดิคังซีมองว่าเธอเป็น "หญิงผู้มีบุญญาธิการ" และเลื่อนขั้นขึ้นเป็น "พระสนมเต๋อเฟย"
แม้ว่าข้อจำกัดเรื่องชาติกำเนิดจะทำให้เธอไม่ได้รับการสถาปนาเป็นฮองเฮาในช่วงที่จักรพรรดิคังซียังมีพระชนม์ชีพอยู่ แต่ความรักที่จักรพรรดิคังซีมีต่อเธอนั้นมากล้นจนน่าเหลือเชื่อ มีบันทึกระบุว่าแม้พระสนมเต๋อเฟยจะมีพระชนมายุเข้าสู่ 50 พรรษาแล้ว แต่จักรพรรดิคังซีก็ยังคงพลิกป้ายสีเขียวเรียกหาเธอให้มาถวายงานรับใช้แทบทุกคืน จนป้ายชื่อไม้ไผ่ของเธอถูกใช้งานจนสีลอก ซึ่งถือเป็นกรณีที่หาได้ยากยิ่งในประวัติศาสตร์ราชวงศ์ชิง
บั้นปลายชีวิตและการขึ้นสู่ตำแหน่งฮองเฮา
หลังจากจักรพรรดิคังซีเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2265 องค์ชาย 4 ได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิหย่งเจิ้น และทรงยกย่องพระราชมารดาขึ้นเป็นพระพันปีหลวง อย่างไรก็ตาม พระนางทรงรักและผูกพันกับเจ้าชายหยินเจิ้น องค์ที่ 14 ซึ่งเป็นพระโอรสองค์เล็กมากกว่า จึงทรงปฏิเสธที่จะรับตำแหน่งในตอนแรกเนื่องจากความขัดแย้งภายใน
ก่อนที่จะทรงพระประชวรหนักและเสด็จสวรรคตในอีก 1 ปีต่อมา ด้วยพระชนมายุ 64 พรรษา และได้รับกรรมสิทธิ์แต่งตั้งย้อนหลังเป็นพระพันปีหลวงเซี่ยวกงเหรินในที่สุด
iStockphoto
สรุปเรื่องราวความรักสะท้านวังหลัง
เรื่องราวของพระสนมเต๋อเฟยสะท้อนให้เห็นว่า เสน่ห์อันยาวนานในวังหลังไม่ได้ขึ้นอยู่กับความงามภายนอกเพียงอย่างเดียว แต่การวางตัวที่เหมาะสม ความถ่อมตน และสติปัญญาในการใช้ชีวิต ถือเป็นหัวใจสำคัญที่ทำให้เธอสามารถครองพระทัยจักรพรรดิคังซีได้ยาวนานตั้งแต่แรกรุ่นจนถึงวัยชรา