เข้าใจ Price Pattern ในแบบฉบับมือใหม่
นักลงทุนที่เข้ามาศึกษากราฟเทคนิเคิลไม่นาน อาจจะให้ความสำคัญกับ Indicator มากกว่า Price Pattern ที่อยู่ในรูปของกราฟแท่งเทียน เช่น
… ดูแต่ MACD ตัดขึ้นซื้อ ตัดลงขาย
… ดูแต่ RSI ถ้ามันมากกว่า 70 อาจจะพิจารณาขาย หรือถ้าต่ำกว่า 30 หาจังหวะของการซื้อ (หรือบางคนอาจจะทำสลับกัน)
หรือนักเก็งกำไรบางคนอาจจะใช้เทคนิคง่ายๆ คือ ใช้เส้นค่าเฉลี่ย ยืนเหนือเส้นมองเป็นแนวโน้มขาขึ้น
อยู่ใต้เส้นค่าเฉลี่ย คือแนวโน้มขาลง
แต่ถ้าเราลองศึกษาจริงๆ Price Pattern ถือว่ามีความสำคัญ และเป็นสิ่งที่นักเก็งกำไรควรจะรู้ไว้บ้าง
แต่ปัญหาคือ Price Pattern มีรูปแบบเยอะมาก จำกันไม่หมด ใช้ยาก และไม่ได้ตีความตรงไปตรงมาแบบ Indicator
เราต้องเข้าใจก่อนว่า Price Pattern คือ "พฤติกรรม" ของราคาหุ้น เราแค่เข้าใจแต่ไม่จำเป็นต้องจำ …
มันไม่ได้มีความจำเป็นจะต้องจำอะไรขนาดนั้น แต่เราควรจะเข้าใจถึง "พฤติกรรม" มากกว่า ซึ่งก็คือคือพฤติกรรมของราคาที่ทำให้เกิดแพทเทิร์นนั้นๆก็พอ เป็นเรื่องที่สำคัญมากกว่า
ในมุมของนักเก็งกำไรแล้ว เราจึงไม่พยายามบ่งชี้ว่านี้เป็น Pattern อะไร
แต่จะสังเกตลักษณะพฤติกรรมของราคา
… พูดง่ายๆก็คือ Price Pattern ทุกประเภทจะมีลักษณะที่เหมือนกัน คือ เหวี่ยงตัว บีบตัว และสิ้นสุดด้วยการ Breakout
สิ่งที่กำหนดว่า Break หรือไม่ Break นั้นให้สังเกตพฤติกรรมราคา กับ Trend ของราคาหุ้น
Price Pattern มี 2 ประเภทหลักๆ คือ
1. Contunuation Pattern รูปทรงที่สิ้นสุดด้วยการ Breakout ในทิศทางเดียวกับ Trend
2. Revearsal Pattern รูปทรงที่สิ้นสุดด้วยการ Breakout ในทิศตรงกันข้าม
ดังนั้นเมื่อเราศึกษา Price Pattern แล้ว
สิ่งที่ต้องตามมาติดๆ คือ "แนวรับ" และ "แนวต้าน"
เวลาเราศึกษาเรื่องแนวรับ - แนวต้าน เราจะรุ้ศึกษาว่ามันมหัศจรรย์มาก
ทำไมพอราคาหุ้นมาถึงแนวรับแล้วเด้ง ?
ทำไมราคาหุ้นชนแนวต้านแล้วลง ?
ทำไมพอ Break แล้วพุ่ง ?
สิ่งนี้เราเรียกว่า จิตวิทยาของแนวรับ แนวต้าน
ทำไมพอราคาหุ้นมาถึงแนวรับแล้วเด้ง ต้องทดสอบอย่างน้อยหนึ่งครั้งก่อนแล้วอาจจะลงต่อ หรือเด้งแล้วเด้งเลยเข้าสู่ไซด์เวย์ แล้วปรับตัวเป็นเทรนขาขึ้น
หรือในอีกด้านหนึ่งพอชนแนวต้าน มันจะไม่ Break ทันที จะต้องลงก่อนเพื่อสะสมกำลัง หรือบีบตัวเพื่อทะลุผ่านขึ้นไป
เพราะฉะนั้นเวลาที่ดู Price Pattern แล้วอย่างลืมดูระดับแนวรับ - แนวต้าน
จะช่วยให้จังหวะเข้าออกหรือการเก็งกำไรของเรามีประสิทธิภาพมากขึ้น
ถ้ามัน Break ขึ้น เราก็ซื้อ
ถ้ามัน Break ลง เราก็ขาย
รอให้กราฟนำก่อนแล้วเราค่อยตาม
… แต่วิธีนี้ก็ต้องระวังด้วยเพราะทุกคนคิดเหมือนกัน คือ Break ขึ้นแล้วซื้อตาม ทุกคนซื้อ ราคามันวิ่งไปไกล เวลาคนมีของเยอะๆขายลงมา จะทำให้เราเสียหายได้
ดังนั้นช่วงจังหวะของการบีบเราอาจจะซื้อไม้เล็กๆก่อน เรียกว่าเข้าหุ้นตั้งแต่ "ต้นน้ำ"
ถ้าเบรคขึ้นจริงๆ ค่อยซื้อเพิ่ม แบบนี้ถึงจะได้ประโยชน์
นี้ก็เป็น "ทริค" ในการเก็งกำไรที่เราควรนำไปประยุกต์ใช้กันดูครับ
stock2morrow
ศูนย์รวมความรู้เรื่องหุ้น ศูนย์รวมนักลงทุนรายย่อย ที่อยากรู้วิธีการลงทุนในหุ้นอย่างถูกต้องและได้กำไรอย่างยั่งยืน ติดตามเราได้ที่