‘ลุงสารพัดช่าง’ จากอดีตคนไร้บ้าน สู่ช่างซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าสารพัดอย่าง
ลุงสารพัดช่าง ที่ซ่อมเครื่องไฟฟ้าได้สารพัดอย่าง
“ซ่อมเครื่องไฟฟ้าได้แทบจะทุกอย่าง ถ้าลุงมีเวลา”
ณรงค์ เตปิลัย อายุ 64 ปี ตอบเรามาแบบนั้น ลุงณรงค์เป็นช่างมือหนึ่งของมูลนิธิกระจกเงา ในโครงการจ้างวานข้า (โครงการจ้างงานคนไร้บ้าน ที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นโอกาสให้คนไร้บ้านสามารถเข้าถึงระบบงานได้) มือหนึ่งที่ว่านอกจากจะเป็นสารพัดช่างที่ซ่อมได้สารพัดอย่างแล้ว ลุงณรงค์ยังเป็นช่างไฟฟ้าเพียงคนเดียวของที่นี่
ย้อนกลับไปเมื่ออายุราว 20 ปี ลุงณรงค์หนีความยากลำบากจากแดนอีสานมาทำงานที่กรุงเทพฯ โดยเร่ร่อนหางานทำเท่าที่จะทำได้ เนื่องจากครอบครัวลำบากยากจน ไม่ว่าจะเป็นงานโรงแรม งานซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้า หรือช่างแอร์ ลุงณรงค์ก็ทำได้ทั้งหมด
จนเมื่อประมาณ 7 ปี ที่แล้ว ลุงณรงค์ตัดสินใจเปิดร้านซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าเล็กๆ กับเพื่อนสนิทหนึ่งคน เพื่อนที่ร่วมหัวจมท้ายมาด้วยกัน โดยเพื่อนรับหน้าที่หาลูกค้า ส่วนลุงณรงค์เป็นช่างซ่อม รายได้สามารถเลี้ยงปากเลี้ยงท้องทั้งสองคนได้
เรื่องทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นไปด้วยดี แต่เมื่อเกิดการระบาดของโควิด-19 ธุรกิจเริ่มชะงัก งานซ่อมเริ่มหดหาย จนท้ายที่สุดกิจการไม่สามารถไปต่อได้ และที่แย่ไปกว่านั้น คือเพื่อนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกันเสียชีวิต ทั้งพิษเศรษฐกิจ ทั้งความเสียใจ ทำให้ลุงณรงค์ในวัย 63 ปี ต้องออกมาใช้ชีวิตเร่ร่อน และว่างงานอยู่เกือบปี
“ซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าอะไรเร็วสุด”
“ไมโครเวฟ ถ้าไม่ยากมาก วันหนึ่งลุงสามารถซ่อมได้สิบกว่าตัว เคยนับมากสุด 12 ตัว ส่วนพัดลมก็ซ่อมวันละเกือบสิบตัว ขึ้นอยู่กับว่าเสียมากเสียน้อย”
ลุงณรงค์เล่าว่า ณ วันนี้ยังมีแรงทำงานก็จะทำต่อไป เพราะเมื่อก่อนเคยผ่านงานที่หนักลำบากกว่านี้ เช่น งานหลังคาต้องปีนขึ้นที่สูง
“อยากกลับบ้านไหม” เราถาม
“บ้านนอกเราก็มี แต่เราอยากอยู่กรุงเทพฯ”
“ทำไมถึงอยากอยู่กรุงเทพฯ”
“ก็บ้านนอกมันไม่มีอะไรให้ทำ วันๆ หนึ่งซ่อมพัดลมหนึ่งตัวจะมีไหมไม่รู้ ถ้าบ้านนอกมีงานทำเราก็อยากกลับบ้านนอก”
ณ วันนี้ ลุงณรงค์มีงานทำโดยเป็นช่างไฟฟ้าประจำที่โครงการจ้างวานข้า รับซ่อมพัดลม ไมโครเวฟ และเครื่องใช้ไฟฟ้าต่างๆ จากคนที่บริจาคเข้ามาผ่านมูลนิธิกระจกเงา เมื่อมีค่าจ้าง คุณลุงจึงกลับมามีห้องพักโดยไม่ต้องออกไปเร่ร่อนนอนข้างนอก ชีวิตภาพรรวมตอนนี้คุณลุงถือว่าดี โดยทิ้งท้ายว่า คงจะทำงานที่กรุงเทพฯ ต่อไปจนกว่าไม่มีแรง และจะกลับไปใช้ชีวิตบั้นปลายที่บ้านนอกเมื่อไร้แรงในการทำงาน