โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

เรื่องสั้น

(มีe-book)ความฝันที่ยิ่งใหญ่คือการเป็นไอดอล

นิยาย Dek-D

อัพเดต 11 มี.ค. 2567 เวลา 10.24 น. • เผยแพร่ 11 มี.ค. 2567 เวลา 10.24 น. • Pajoyce
เพราะทุกคนมีความฝัน จินเองก็เช่นกัน ไม่เสียดายเลยที่ทิ่งการเป็นหัวหน้ากองกำลังพิเศษหน่วยฟินิกซ์ แหมก็ความฝันสุดเด็ดของเธอคือการเป็นไอดอลนั้นเองรอก่อนเถอะฉันจะทำมันให้ได้

ข้อมูลเบื้องต้น

เจเนซิส อัจฉริยะสาวผู้อยากทำตามความฝันในการอยากเป็นไอดอล

แม้ว่าจะมีตำแหน่งไม่ธรรมดาอย่างพันตรีหญิงหรืออีกตำแหน่งนั้นคือแพทย์หญิงแต่เมื่อรู้แล้วว่าตัวเองอยากทำอะไรเมื่อถึงเวลาเธอจึงมาทำตามความฝันแม้จะต้องผ่านมรสุมดร่าม่าใด ๆ ก็ตามเธอก็จะฝ่าฝันไปให้ได้ งานนี้ต่อให้กระอักตายก็ยอม

สวัสดีอย่างเป็นทางการ

เราเคยแต่นิยายมาแต่หยุดไปหลายปีครั้งนี้กลับมาเขียนอีกครั้ง เนื้อหาในเรื่องสนองความต้องการส่วนตัว เนื่องจากเลยวัยที่จะมาทำตามความฝันแล้วเพราะงั้นจึงขอสานต่อในนิยายเอาละกัน

ขึ้นชื่อว่าคนเก่ง ค่ะนางเอกเก่งมาก เพราะงั้นค่อนข้างอวยนางเอกนะคะ ถ้าใครถามหาความสมเหตุสมผล ปล่อยผ่ายไปเลยค่ะ นางเป็นลูกรักนักเขียนเพราะงั้นนางลูกพระเจ้าค่ะ นางทำอะไรก็ได้นักเขียนจะอวยไส้แตกค่ะเราได้แรงบันดาลใจมากรายการ CHUANG ของทางจีน ปูไว้เป็นแนวทางนะคะเพราะบางระบบของรายการเราก็ไม่ค่อยเข้าใจเลยเขียนจากจิตนาการโดยมีรายการเป็นอินสปายเลยค่ะ ถ้าถามว่ามีพระเอกมั้ยมีค่ะแต่เป็นใครยังไม่รู้ แฮร่

ฝากจินไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ

ประกาศวันที่29/12/65

อนาจะลงหลังจากนี้เป็น4วัน 1ตอน เช่นตอนที่22 30/12/65 23 2/01/66 ลง11โมงครับ ที่จริงเว็บหลักที่ลงอยู่คือRAWนำไปเยอะใครอดใจไม่ไหวสามารถไปหาอ่านได้เลยน้าาา แต่เพราะเว็บนี้อาจจะนานกน่อยเพราะอ่านฟรี แต่ใครอยากอ่านมากกว่านี้ อนาติดเกรียญอ่านล่วงหน้าในอีกเว็บนะฮะ กลัวลงจบทุกเว็บจะติดเหรียญถาวรในทุกช่องทางครับผมมม

เพราะฉะนั้นโปรโมชั่นวันนี้อ่านฟรีจนจบแต่อาจจะนานกว่าเว็บหลักนะฮะ อุอิ

เอ็นจอยรี้ดดิ้ง

สุขสันต์วันปีใหม่ครับบบ

ใครอยากโดเนทให้อนาสามารถโดเนทได้ที่แอปรี้ดอไรท์นะฮ้าบบ

เจเนซิส เวสเปอร์

บทนำ

เจเนซิส เวสเปอร์

เสียงรองเท้าคอมแบตกระทบพื้นกระเบื้องดังขึ้นในจังหวะสม่ำเสมอ ท่วงท่าการเดินที่บ่งบอกถึงความหนักแน่นและเด็ดขาด จังหวะการก้าวแต่ละก้าวล้วนเต็มไปด้วยความมั่นคง

ร่างโปร่งที่มีส่วนสูง 175 เซนติเมตร ผมสีน้ำตาลช็อกโกแลตยาวสลวยถูกรวบหางม้าเสริมความทะมัดทะแมง หุ่นปราดเปรียว เครื่องหน้าเปิดเปลือยไม่มีเครื่องสำอางปกปิดแต่กลับมีสุขภาพดี ผิวขาวนุ่มลื่นเป็นที่นิยมสำหรับหนุ่ม ๆ

ส่วนเครื่องแบบที่สวมใส่นั่นเป็นเครื่องแบบทหารซึ่งเป็นหน่วยลับที่มีแค่ไม่กี่คนเท่านั้นที่จะฝึกสำเร็จและแน่นอนว่าเธอฝึกมันผ่านและยังได้เป็นถึงหัวหน้าหน่วยสำคัญ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าระดับสูงประมาณหนึ่งแน่ ๆ

ร่างโปร่งเดินถือแฟ้มสีเทาหนาประมาณ5เซนติเมตรมาถึงหน้าประตูที่มีป้ายด้านหน้าว่าเป็นระดับผู้บังคับบัญชาหน่วยสถานที่นี้เป็นฐานบังคับการ ฝึกทหารขนาดใหญ่กินพื้นที่กว่าพันไร่

เนื่องด้วยประเทศสหรัฐอเมริกาให้ความสำคัญกับหน่วยรบทางทหารมากเป็นพิเศษทำให้ทางฐานมีความแข็งแรงที่สุดเพราะได้รับเงินมาทำนุบำรุงจากรัฐบาลอยู่เสมอ

มือบางผลักประตูเข้าไป เป็นผลให้เรดิกส์ชายวัยกลางคนที่อยู่ในชุดเครื่องแบบลำลองทหารเงยหน้าขึ้นมาจากกองเอกสารที่ตั้งกองล้นชนิดที่ถ้ามันล้มคงทับเขาคอหักเสียชีวิตได้ไม่ยาก

ขนาดบัญชาการหน่วยเล็ก ๆ ยังขนาดนี้

พอได้ยินเสียงคนที่เข้ามาช่วยให้เขาละสายตาจากงานที่ท้วมหัวแบบนี้แล้วก็แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ให้ตายเถอะ เคาะบ้างก็ได้มั้ย” แต่เพราะยังไว้ท่าเป็นเจ้านายถึงได้เอ่ยขึ้นเสียงเข้ม เป็นหญิงสาวที่ยิ้มอย่างอารมณ์ดี ยื่นแฟ้มในมือให้ผู้บังคับบัญชาของตนเพราะรู้ว่าท่านเรดิกส์แค่เก๊กไปอย่างนั้นแสดงว่าอยากจะแอบอู้ถึงได้ต่อว่าเธอแก้เก้อเท่านั้น

“ภารกิจสุดท้ายเสร็จแล้ว พวกเด็กใหม่ก็ฝึกจบแล้ว ฉันเลยจะลาออกแล้วค่ะ” ผู้การเรดิกส์ก้มลงเปิดแฟ้มตรวจสอบข้อมูลที่ร่างบางส่งมาให้ก่อนมือขวาหยิบปากกาขึ้นมาเตรียมเซ็นชื่อ แต่ก่อนที่จะจรดปากกาเซ็นชื่อตัวเองลงไปก็มีคำถามกับคนที่ฝีมือดีที่สุดคนหนึ่งในหน่วย

“แล้วจะไปทำอะไรต่อ บอกได้มั้ย”

“ตอนนี้อยากทำตามความฝันค่ะ ฉันอยากเป็นศิลปิน” เนื่องจากความอัจฉริยะของเธอเองที่สามารถเรียนสอบเทียบชั้นเข้ามหาลัยได้ตั้งแต่อายุ14ปี จบปริญญาตรีในคณะแพทยศาสตร์ ในประเทศไทยของตัวเองตอนอายุ18 ปี

และเนื่องจากในประเทศตัวเองซึ่งต่อให้เป็นอัจฉริยะที่หาได้ยากแต่ในแดนกะลาแลนด์แบบนั้น เธอเลยเลือกที่จะมาเริ่มต้นชีวิตที่ประเทศสหรัฐอเมริกาแทน

แม้จะไม่ได้เรียกว่ามาเริ่มต้นใหม่ซะทีเดียวแต่ก็ถือว่าปีนขึ้นลำดับใหม่ ผ่านการสอบใบประกอบโรคศิลปะทำวิจัย
ทางคลีนิคไปด้วยเพื่อต่อยอดในสิ่งที่เคยจบและเป็นทหารให้ประเทศนี้จนสามารถขึ้นเป็นหัวหน้าหน่วยฟีนิกซ์

ซึ่งเป็นหน่วยรบพิเศษด่านหน้าสำหรับรักษาความสงบของดินแดน ปราบปรามก่อการร้ายและอาชญากรรมข้ามชาติ

ปัจจุบันเธอเป็นทหารมา3ปี เตรียมพร้อมเดินทางทำตามความฝันของตัวเองที่พึ่งจะเจอเมื่อตอนอายุ16ปีนี่เอง แม้เธอจะเรียนและทำอะไรหลายอย่างแต่เนื่องจากเธอมีความอยากที่จะเป็นศิลปินแบบที่มันล้นออกมามากมายจึงแบ่งเวลาไว้สำหรับฝึกเต้นและร้องเพลงอยู่เสมอ

ถึงตอนนี้เธอสามารถพูดได้อย่างเต็มปากเต็มคำว่าเธอสามารถเป็นไอดอลได้แล้ว เรดิกส์มองหน้าหญิงสาวอย่างไม่อยากเชื่อ บุคคลที่เป็นอัจฉริยะคนนี้ที่มีตำแหน่งพ่วงท้ายเป็นทั้งพันตรีทั้งแพทย์หญิงมีความฝันที่อยากทำคือการอยู่ในวงการบันเทิงเนี่ยนะ

แต่จะให้ค้านเพราะเสียดายฝีมือก็ไม่ได้เพราะทุกอาชีพล้วนดีทั้งนั้น แต่จะให้ทิ้งตำแหน่งไปเลยมันก็…….

เอาเถอะ

เรดิกส์นึกขึ้นได้ว่าตอนนี้มีโครงการเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่จัดตั้งที่ประเทศจีนซึ่งก็คงเป็นจุดหมายของหญิงสาวนั่นแหละ

“โอเคผมขอให้คุณโชคดี ถ้าหากมันไม่ใช่อย่างที่หวังทางนี้ยังคงยินดีต้อนรับคุณกลับมานะ” หญิงสาวก้าวเท้าถอยหลังกายยืดตรงมือขวายกทำความเคารพแล้วหมุนกายเดินออกจากห้องไป

“คงต้องเอาใจช่วย อืม ให้คนในหน่วยช่วยกันโหวตคงพอไหว เอ ส่งข่าวให้หน่วยอื่นเตรียมพร้อมไว้ด้วยดีกว่า” ว่าแล้วก็เดินไปคุยโทรศัพท์ทันทีทิ้งกองเอกสารมากมายไว้เบื้องหลังที่ถูกวางทับด้วยใบลาออกของเจ้าของฝีเท้าที่เดินออกไปแล้ว

บนโต๊ะที่มีใบลาออกที่กางอยู่ ปรากฎภาพในหน้าที่บ่งบอกถึงประวัติของคนที่พึ่งเดินออกจากห้องไป หญิงสาวสายเลือดลูกครึ่งกำลังมองสบกับกล้อง

ผมสีน้ำตาลช็อกโกแลต ผิวขาวเนียนสวย ดวงตากลมสีน้ำตาล ความคมของลูกครึ่งประเทศไทยและประเทศสหรัฐฯ แต่คงไว้ซึ่งความเป็นไทยที่มีมากว่าทำให้รู้สึกเอ็นดูได้ไม่ยาก

‘เจเนซิส เวสเปอร์’

การเป็นไอดอล1

ตอนที่1

การเป็นไอดอล1

08.41 น.

เจเนซิส หรือจินจินเดินลากกระเป๋าเดินทางออกจากสนามบินนานาชาติของประเทศไทย วันนี้นับเป็นวันแห่งอิสระอีกครั้งหลังจากอยู่ในกรมมานาน

เป็นเวลาสามปีที่ใช้ชีวิตอยู่ในต่างแดนถึงแม้ว่าจะเป็นบ้านของพ่อก็เถอะ จินเดินไปถึงด้านหน้าบริเวณที่รอบริการแท็กซี่ของสนามบินเรียกแท็กซี่เพื่อเดินทางไปยังบ้านของเธอซึ่งอยู่ห่างออกไปค่อนข้างไกล

เมื่อขึ้นรถมาได้เธอก็สำรวจสองข้างทางซ้ายขวาอย่างตื่นตาตื่นใจ

แม้เวลา3ปีเหมือนจะไม่นานแต่สำหรับเธอนับว่านานอยู่ ดี เมืองหลวงของประเทศไทย ถือเป็นเมืองที่เจริญก้าวหน้าอย่างก้าวกระโดดเมื่อได้ทำการเปลี่ยนชุดผู้บริหารประเทศ

รัฐบาลชุดใหม่ใช้เวลาเพียง2ปี แก้ไขร่างรัฐธรรมนูญ เปลี่ยนแปลงกฎล้าหลังที่รัฐบาลชุดเก่าทำไว้ จับเศรษฐกิจเป็นและแก้ไขจนเศรษฐกิจก้าวหน้า ประชาชนลืมตาอ้าปาก ค่าแรงขั้นต่ำที่มีมูลค่าสูงขึ้นเทียบเท่าต่างประเทศ

ทำให้รัฐบาลชุดนี้กลายเป็นที่จับตามองของทั่วโลก และแน่นอนว่าหลังความเปลี่ยนแปลงนี้ประเทศไทยกลายเป็นประเทศตัวอย่างในการฟื้นฟูเศรษฐกิจหลังเกิดวิกฤตได้ดีที่สุดอีกด้วย

ซึ่งเรื่องนี้ค่อนข้างทำให้จินเซ็งเล็กน้อยเพราะเธอไปอยู่ต่างประเทศเพราะทนความกะลาแลนด์ไม่ไหว คนฉลาดไม่เอา ใช้ระบบอาวุโส เด็กที่เก่ง ๆ หัวสมัยใหม่เลยถูกขัดขวางความก้าวหน้า

เธอทนไม่ไหวขอถอยออกมาก่อน ต่อให้เก่งแค่ไหนแต่ไม่มีใครให้โอกาสพัฒนาคอยขัดแข้งขัดขาก็อยู่ไม่ได้

แต่หลังจากเธอไปได้ปีเดียว แกนนำชุมนุมที่ทนยื้อกับรัฐบาลและไดโนเสาร์ไม่ไหวถึงกับยอมพลีชีพเพื่อร้องเรียนให้เปลี่ยนรัฐบาลเหตุการณ์ทั้งหมดถูกถ่ายทอดสดไปทั่วโลกและเหตุนี้แหละทางประเทศมหาอำนาจนิ่งเฉยต่อไปไม่ไหวยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ จนตอนนี้ดูสิ รถก็ไม่ติด ฟุตพาทที่ดูสม่ำเสมอ โอ๊ะ นั้น ถังขยะที่ไม่มีขยะเกลื่อนอยู่ข้างนอก หื้อ หอมกลิ่นความเจริญจริงๆ

พูดถึงเรื่องความฝันของจิน อย่างที่เกริ่นไปตอนแรกว่าเธอนั้นค้นพบความฝันว่าอยากเป็นศิลปินแต่เพราะเลือกเรียนไปแล้วเลยได้แต่ฝึกร้องฝึกเต้นไป

เห็นอย่างนี้เธอมีช่องในแอปพลิเคชัน you-v เป็นของตัวเองนะ เป็นช่องที่ลงการออกแบบท่าเต้น Cover ร้องบ้าง เต้นบ้าง มีแต่งเพลงไว้บ้างแต่งยังไม่เคยลงช่อง มีผู้ติดตามล้านกว่าๆ

ก็เปิดมาหลายปีถ้าไม่มีคนดูเลยจะน้อยใจมาก อย่างน้อยๆเธอมีแฟนคลับอยู่บ้างเหมือนกันนะ

เนื่องจากไม่ได้ปิดบังว่าเธอคือเด็กคนหนึ่งที่เรียนจบแพทย์ตั้งแต่อายุ17-18 และยังไปเป็นทหารที่ต่างประเทศ

แม้ไม่รู้ว่าตำแหน่งไหนหรือเก่งแค่ไหนแต่ความเก่งและหน้าตาที่เรียกว่าสวยแบบลูกครึ่ง สูงกว่า175 เซนที่มีออร่าผัวแต่…นิสัยค่อนข้างน้องมากก็คงจะบอกได้ว่าไม่มีคนเอ็นดูเลยก็แปลก

หลังจากพร่ำเพ้อตลอดทางในที่สุดก็เดินทางมาถึงหน้าบ้านของเธอซึ่งตอนนี้เห็นแค่ประตูรั้ว จินลงจากรถหลังจ่ายค่าเดินทางเรียบร้อย

ไม่แพงไม่โกงมิเตอร์ นี่สินะเมืองศิวิไลที่ใคร ๆ ก็ตามหา ร่างโปร่งเดินไปกดกริ่งหน้าบ้าน บริเวณบ้านหลังนี้มีอาณาเขตทั้งหมด30ไร่ ตัวบ้านมีขนาดที่ใหญ่แต่แน่นอนว่าไม่ใช่คฤหาสน์หรอก บ้านหลังนี้เป็นบ้านไม้ สไตล์โมเดิร์น แน่นอนใหญ่มาก ลักษณะดูหรูหรา และมีความสวยงาม

ถ้าถามว่าทำไมถึงเป็นเรือนไม้ เพราะความที่พ่อเธอที่เป็นชาวประเทศสหรัฐฯหลงไหลในความสวยงามของบ้านทของประเทศไทยเหมือนที่ชอบดูละครไทยนั่นแหละเลยจัดการสร้างบ้านในฝันของตัวขึ้นมา แต่มีแม่เธอรีบเบรกโดยการใช้โครงการคนละครึ่งทำให้มีความโมเดิร์นมาด้วย

หลังจากกดกริ่งไปพักหนึ่ง ลุงยามที่อยู่ตรงป้อมก็ชะโงกหน้ามามองพอเห็นผู้มาเยือนเป็นใครก็ทำหน้าดีใจ

“คุณหนู๊!!!!” ลุงแกรีบเดินออกมาเปิดรั้วให้และพาไปขึ้นรถกอล์ฟ อีกมือก็คุยผ่านวอร์สื่อสารให้รีบแจ้งคุณหญิงคุณท่านว่าคุณหนูกลับมาแล้ว

มีเสียงแตกตื่นตอบกลับมาทำให้จินหัวเราะอย่างสนุกสนานที่ได้แกล้งคนที่บ้าน เพราะเธอไม่ได้แจ้งว่าจะกลับมา กะมาเซอร์ไพรส์ แล้วดูจากตอนนี้สิสนุกดี ฮ้า บันเทิงมาก5555

บริเวณบ้านมีสวนต้นไม้ ดอกไม้ และผลไม้ตามทาง จินรู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันที บ้านเธอร่มรื่นแบบนี้เสมอ เมื่อมาถึงบ้าน ทั้งสาวใช้ แม่บ้าน คุณหญิงอรดี และมิสเตอร์เวสเปอร์ ต่างวิ่งลงมาจากบันไดบ้านกันจ้าละหวั่น

“ยัยหนูของแด๊ด!!!” มิสเตอร์เวสเปอร์เป็นชายอายุ52ปีที่มีความสูงถึง191เซนติเมตร เครื่องหน้าที่เรียกได้ว่ายิ่งแก่ยิ่งแซ่บนี้ของจริงตามสูตรหนุ่มฝรั่ง เพราะหุ่นกำยำเต็มไปด้วยกล้ามฟิตปั่ง

ทำเอาคุณหญิงอรดีเกือบหน้ามืดเพราะมีผู้หญิงเข้าหาไม่เว้นแต่ละวัน แดดดี้วิ่งลงบันไดอย่างไม่เกรงใจอายุพุ่งเข้ามาฉกตัวลูกสาวเข้าไปกอด จับหอมแก้ม หอมซ้ายหอมขวา จนยัยหนูในอ้อมกอดต้องดิ้นกระแด่ว ๆ หันหนีของความช่วยเหลือจากคนเป็นแม่

“หม่ามี้ ช่วยหนูด้วยยยย” เสียงที่3 4 5หรือเสียงที่เท่าไหร่ไม่รู้ที่เธอชอบเอามาเมื่อได้อยู่กับพ่อและแม่ ทำให้คนอื่น ๆ ต่างก็ยิ้มอย่างเอ็นดูกับท่าทีอยากผลักตัวออกแต่เกรงใจคนเป็นพ่อ

แต่ก็หาทางส่งเสียงแง้ว ๆ ออกมาให้คนเป็นแม่ช่วยทำเอาคุณหญิงอรดี รีบไปแยกตัวลูกออกจากคนเป็นพ่อแล้วกอดลูกอย่างคิดถึง คุณหญิงอรดีถือว่าเป็นหญิงกลางคนที่มีอายุ45 แล้วแต่ยังคงความสวยสาวอย่างกับคน30ต้น ๆ เดินพาลูกสาวขึ้นไปบนบ้านบริเวณโถงรับแขก

“กลับมาทำไมไม่บอกกันก่อนละลูก มี้ใจเกือบวาย” หลังจากนั่งลงเธอรีบถามลูกสาวทันทีแม้จะไม่เห็นด้วยกับการเป็นทหารแต่เพราะเธอคิดว่าชีวิตเป็นของใครของมัน จึงไม่ทำตัวบงการลูก แม้ใจจะเป็นห่วงตลอดเวลาแต่ถ้าลูกมีความสุขเธอก็ยินดี

“หนูลาออกมาแล้วนะมี้ หนูอยากไปเป็นไอดอล หนูจะไปเข้าร่วมออดิชั่น” จินบึนปากแล้วอธิบายให้แม่ฟังแน่นอนว่าต้องพูดเป็นเสียงเล็กเสียงน้อยเพราะเธอชอบพูดกับผู้ใหญ่ทั้งพ่อแม่และพวกแม่บ้านก็พูดแบบนี้หมด คุณหญิงอรดีถึงกับน้ำตาคลอ

ในที่สุดลูกสาวเพียงคนเดียวของเธอก็คิดอย่างคนปกติเป็นสักที ตอนเรียนจบแพทย์ตอนอายุยังน้อยว่าช็อคแล้ว เป็นทหาร เลวร้ายยิ่งกว่า กลับมารอบนี้ ความคิดดูเบสิก ปกติจนแม่งง แต่อย่างที่เคยพูดไป

ลูกอยากทำอะไรแม่อนุญาตทีนี้เธอจะได้มีเรื่องปกติของลูกไปเม้าท์กับสมาคมแม่บ้านได้อย่างเป็นปกติไม่โดนมองหรือถามแปลกๆอีกแล้ว

“จริงเหรอ ๆ ยัยหนูของแด๊ดกำลังกลายเป็นศิลปิน ไม่ได้ ๆ แด๊ดต้องติดต่อบริษัทเพื่อน มันกำลังเปิด ออเด็กเพื่อไปประกวดที่ประเทศจีน” คนเป็นพ่อพูดเองเออเองเสร็จศัพท์ทำท่าจะเดินออกไปคุยโทรศัพท์

“แด๊ดให้หนูลองทำด้วยตัวเองก่อนซี หนูอยากลองเองก่อน” แด๊ดดี้คนเก่งเจอสกิลยัยหนูอ้อนเต็มลิมิตกระพริบตาปริบๆ เพราะหัวใจขนาดเท่ากำปั้นละลายไหลลงไปกองอยู่ที่พื้น

โธ่ยัยหนูของแด็ดดี๊น่ารัก น่ารักที่สุด อยากหอมหัวลูกที่สุดเลย ว่าแล้วก็กลับมานั่งแล้วจับลูกสาวเข้าอ้อมกอดหอมซ้าย ขวา อีกรอบ ในใจคิดว่าปล่อยลูกไปก็ได้แต่ค่อยโทรไปบอกไอ้ลุคอีกทีว่าลูกสาวจะไปออดิชั่น ให้มันช่วยดูหน่อยละกัน

หลังจากทักทายกันพอหายคิดถึงทุกคนก็แยกย้าย จินเดินขึ้นมาบนห้องที่ถูกทำความสะอาดอยู่ตลอด ห้องของเธอแบ่งพื้นที่เป็น3โซนใหญ่ ๆ

โซนแรกเป็นพื้นที่สำหรับนอน ส่วนทางขวามือเป็นโซนห้องแต่งตัวที่กั้นห้องแยกจากห้องนอน มีห้องน้ำอยู่ในนั้น

โซนสุดท้ายทางซ้ายเป็นห้องทำงานขนาดเล็กช่วงนั้นเรียนหมองานก็เยอะ เวรราวว์ก็แยะ โปรเจ็คก็ต้องทำ คนไข้ก็ต้องตรวจ เลยจำเป็นต้องมีห้องทำงานที่มีชั้นหนังสือวิชาการมากมายเพื่อหาข้อมูลในการวิจัย

จินเดินไปทิ้งตัวนอนบนเตียงอย่างสบายอารมณ์ มือบางหยิบโทรศัพท์มาเปิดเพจ ค่าย ZEN Entertainment เป็นค่ายที่มีการร่วมทุนจากประเทศจีน จัดหาเด็กฝึก ผลิตซีรีส์วัยรุ่น ฉายทั้งไทยและต่างประเทศ ถือเป็นค่ายเบอร์ต้น ๆ ที่สร้างชื่อเสียงด้านวงการบันเทิงของประเทศไทย แม้จะเปิดตัวได้ไม่กี่ปี

โดยการออดิชั่นแบ่งเป็น 2 รอบ รอบแรกให้ส่งคลิปแนะนำตัวและโชว์ความสามารถ และถ้าผ่านเข้ารอบก็จะต้องเดินทางไปที่ค่าย ZEN เพื่อออดิชั่นรอบที่2ที่ต้องเตรียมโชว์ความสามารถต่อหน้าคณะกรรมการ

ซึ่งวันนี้จะเป็นการประกาศรายชื่อผู้เข้ารอบไว้บนหน้าเพจ โดยการแปะโปรไฟล์แนะนำตัวให้เพื่อเป็นการโปรโมทเหล่าแฟนคลับ

มือบางเลื่อนดูรูปและชื่อคนอื่นอย่างช้าๆ เพื่อดูโปรไฟล์และศึกษาผู้ที่จะต้องมาเป็นคู่แข่ง ก็นะคิดจะสู้รบ ก็ต้องศึกษาศัตรู

“ พิ้ง นวาลักษ์ โห คนนี้เล่นซีรีส์บ่อยๆ เนย นัชชา คนนี้ก็เห็นว่าเต้นเก่งมาก ปี เมษา เฮ้คนนี้เด็กฝึกของค่ายเลยนี่ แฟนคลับเยอะกันด้วย เราจะไหวไหมเนี่ย” ปากบึนอย่างครุ่นคิดมือก็เลื่อนดูเรื่อยๆ จนเห็นรูปและชื่อของตัวเองโผล่มาในหน้าที่13 “เย้” ร่างโปร่งหยัดตัวลุกกระโดดโหยง ๆ บนที่นอนแล้วลองดูคอมเมนต์ในหน้าของตัวเอง

คอมเมนต์

Fin - คนนี้ใครไม่เคยเห็นเลย แต่คือน้องดูสวยมากก

Mommyjin-ฝากลูกสาวค่ะ คนนี้น้องชื่อเล่นว่าน้องจินจิน เป็นลูกครึ่งประเทศอเมริกา คนนี้เก่งมากน้องจบแพทย์ตั้งแต่18เลยค่ะ มีช่องของตัวเองด้วยนะ แฟนส่วนใหญ่จะเป็นอินเตอร์ หม่ามี๊ดีใจที่เห็นหนูกลับมานะลูก นี้ช่องน้องค่ะ ไปเลย

k- โหคนนี้ตาสวยมาก ผิวสวย หน้าเลิศ สูงอีกต่างหาก น้องน่าจะไปเป็นนางแบบนะ สัดส่วนคือดี

ฉันไม่ติ่งใครจะติ่งก็เรื่องของเธอ- เราไปดูช่องน้องมา ไลน์เต้นคือดีมาก ตอนเต้นเพลงผู้ชายน้องก็คือผัว เพลงผู้หญิงน้องก็หวาน อินเนอร์ดีมาก ไหลตามเพลง เราจะตามคนนี้เราจะติ่งคนนี้

มาดามตาแมว – จากประสบการณ์ บอกเลยว่าคนนี้มีของ ไม่ธรรมดาแน่ๆ

พิ้ง สวยที่สุด - เราว่าเฉยๆ นะ พิ้งสวยกว่าอีก

ฉันไม่ติ่งใครจะติ่งก็เรื่องของเธอ- จะเชื่อกว่านี้ถ้ารูปและชื่อของเธอไม่เลือกมาแล้ว ชอบใครก็อยู่ในที่ของเธอไป อย่ามาสลิ่ม

ก็ถือว่าเป็นไปในทางที่ดีละมั้ง จินวางโทรศัพท์ลงและเตรียมตัวพักผ่อนเพราะตอนเดินทางมาก็มัวแต่ตื่นเต้น กับการรอประกาศผลการออดิชั่นรอบแรก

งั้นอีก5วันก็จะถึงเวลาไปออดิชั่นรอบ2 ต้องเตรียมตัวซ้อมแล้วซิ จินทำได้ทั้ง แรปร้อง เต้น แต่งเพลง ซึ่งจะต้องคิดโชว์ศักยภาพทุกอย่างของตัวเองออกมา โดยที่ไม่ให้คนชมรู้สึกว่าถูกยัดเยียดมากเกินไป

จินเป็นคนที่มีนิสัยค่อนข้างแปลก คือถ้าอยู่ในจุดที่ต้องมีคนอื่นพึ่งพาเธอจะเปลี่ยนคาแรคเตอร์เป็นคนที่มีความเด็ดขาด และมีความเป็นผู้นำสูงซึ่งเป็นตัวตนที่ถูกจินสร้างขึ้นมาหลังจากไปเป็นทหารเพราะความอ่อนแอไม่ใช่สิ่งที่ควรมีในสนามรบ

แต่นิสัยจริงๆ ของเธอคือความเป็นเด็กน้อยที่ถูกพ่อแม่โอ๋มาตั้งแต่เด็ก ๆ เรียกว่าสปอยล์เลยก็ว่าได้ ทำให้เธอมีความเป็นเด็กในตัวสูง

ตอนเป็นทหารยังมีหลุดคาแรคเตอร์ที่คีพไว้จนเคยโดนรุ่นพี่ขำแล้วเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ พยายามมองแมวที่คิดจะตั้งท่าเป็นพยัคฆ์จอมดุ สังเกตได้จากเรดิกส์ที่จะเอ็นดูคนเก่งเป็นพิเศษ

แต่การขึ้นเป็นหัวหน้าทีมได้ก็ต้องใช้ฝีมือล้วน ๆ ในการไต่ระดับขึ้นไปแม้จะเป็นหน่วยเล็ก ๆ แต่เป็นหน่วยลับที่ทุกคนต้องมีฝีมือเท่านั้นถึงจะเข้าได้

4วันต่อมา

10.00 น.

จินที่กำลังสวมหูฟังเดินออกมาจากบริเวณหน้าบ้าน หลังจากฝึกซ้อมการแสดงที่คิดไว้ ตลอด3วันที่ผ่านมาวันนี้จึงเป็นวันพักร่างกายที่ฝึกหนักมาตลอด เรียกว่าไม่ทำร้ายร่างกายตัวเองมากเกินไปก็ได้

วันนี้จินอยู่ในชุดเสื้อยืดโอเวอร์ไซซ์สีขาว กางเกงวอร์มขาจั๊มสีดำแถบขาว รองเท้าผ้าใบแบรนด์ดัง

ผมสีน้ำตาลสวยถูกปล่อยยาวถึงกลางหลังสวมทับด้วยหมวกไหมพรมสีขาว และมีแว่นกันแดดแฟชั่นทรงcat eyeแบรนด์ดังระดับโลก ซึ่งทุกอย่างเนี่ยแม่เป็นคนซื้อให้ทั้งหมด

เรื่องเสื้อผ้า

แม่เคยบอกว่าไม่ต้องเครียดเดี๋ยวแม่จัดให้เอง

ร่างโปร่งเดินมาเรื่อย ๆ มุ่งหน้าไปที่สถานีรถไฟฟ้า บ้านเธอไม่ไกลกับสถานีเท่าไหร่เธอจึงเลือกที่จะเดินดีกว่า

ถ้าถามว่าบ้านมีเงินทำไมไม่เอารถไปหรือให้คนไปส่ง ต้องบอกก่อนว่าอยากชื่นชมความเจริญแบบวิธีชาวบ้านธรรมดา ๆ ต่อให้ถูกเลี้ยงมาตามใจแค่ไหน

แต่เธอก็เป็นคนติดดินนะ ตอนที่เรียนอยู่ก็พึ่งพาตัวเองตลอดไม่เดือดร้อนการเดินทาง ใช้ชีวิตด้วยตัวเอง โดยวิธีการสั่งสอนจากฝารั่งมังค่า

เมื่อใกล้ถึงสถานี จินรู้สึกเหมือนโดนจ้องมองจนต้องหันไปมองรอบ ๆ ต้องบอกว่าย่านนี้เป็นย่านมหาวิทยาลัย และโรงเรียนแห่งหนึ่ง

ซึ่งฝั่งหนึ่งเป็นมหาวิทยาลัยอีกฝั่งเป็นโรงเรียนมัธยมจะมีพวกร้านขายของ นักเรียน นักศึกษาอยู่กันให้วุ่นวาย จินเห็นนักศึกษาทั้งชายและหญิงบางคนมองเธอและถ่ายรูป จนต้องก้มมองตัวเองว่ามีอะไรแปลกไปรึเปล่า เอ๊ะ หรือนกมันขี้ใส่

เนื่องจากเธอไม่คิดว่าจะมีใครรู้จักเพราะพึ่งจะออดิชั่นเองส่วนช่องyou-v นั้นส่วนใหญ่ก็เป็นแฟนอินเตอร์ มีคนประเทศไทยเป็นส่วนน้อย เลยคิดว่ามีอะไรผิดปกติหรือเปล่า จนมีน้องนักเรียนผู้หญิงสามคนใจกล้าเดินเข้ามาทัก

“พี่จินใช่ไหมคะ”

“เอ๊อะ ใช่ค่ะ” ร่างโปร่งตอบเร็วอย่างตกใจจนต้องรีบขอโทษเด็กๆ แล้วพูดใหม่

หื้ออ เสียงรอบข้างดังขึ้นทันทีทำเอา คนตัวโปร่งยกมือขึ้นเกาหัว

“ขอถ่ายรูปได้ไหมคะ เมื่อคืนหนูเห็นในเพจ เซน เลยตามไปที่ช่องพี่ พี่เก่งมากเลยยยย” จินได้ยินก็ยิ้มหวานรอเลย ถอดแว่นกันแดดแล้วพยักหน้าให้น้องๆ เข้ามาถ่ายรูป เมื่อเห็นมีคนกล้า คนอื่นเลยเข้ามาบ้าง กลายเป็นว่าตอนนี้มีคนรุมจินกว่า20คน

“ฮืออ มึง ยิ้มน่ารักมากเลย ไม่ถือตัวด้วย กูจะตาม”

“ใช่ ยิ้มเมื้อกี้ทำเอากูใจวูบ เจ็บแผลผ่าคลอดแบบงงๆ ”

“หอมกลิ่นนมผง”

เสียงพูดคุยรอบ ๆ ทำให้ร่างโปร่งยิ่งยิ้มหวานไปอีก เธอดีใจที่มีคนติดตามเธอขนาดนี้ เพราะถือเป็นก้าวแรกที่ยิ่งใหญ่ที่ทำให้เธอมีแรงฮึดสู้

“พี่ไปก่อนนะ ขอบคุณที่เข้ามาทักนะคะ” จินผงกหัวให้ไม่ถือตัวว่าจะแก่กว่า โบกมือลาจบด้วยรอยยิ้มทำให้คนผ่านไปมาโดนตกอีกรอบ

จินรีบเดินขึ้นไปซื้อตั๋วและขึ้นไปรอรถไฟฟ้าบนสถานี ระหว่างยืนก็ยังมีคนถ่ายรูปอยู่ จินจึงหันไปยิมให้อย่างมีมารยาท เมื่อรถไฟมาถึงก็ขึ้นไปทันทีภายในรถไฟฟ้าจินหยิบมือถือขึ้นมาเช็คข่าวสารในโซเชียลอย่างเป็นปกติ

“เอ๊ะ” จินถึงกับตกใจเพราะโซเชียลที่ใช้สำหรับลงรูปและสื่อสารตัวหลัก2ช่องทางอย่างแอปEG และ FD มีผู้ติดตามขึ้นพรวดพลาดจนงงว่ามากจากไหนจนเห็นโพสต์หนึ่งที่ขึ้นหน้าโปรไฟล์

คาร่า มาล่าเธอ

แว้นข่าวคราว เดี้ยนไปเจอคนคนนี้มา มีความสามารถ น่ารัก ตามมาจากนกฟ้า หนูน่ารักมากเลย พี่โดนหนูตก ทำไงดี พี่จะตายแล้ว

-จริง น้องน่ารักมาก

-ยิ้มทีใจกองไปกับพื้นเลย

-น้องสวยมาก สูงมากกก

-ฉันผู้อายุน้อยกว่าเค้า แต่ฉันรู้สึกเจ็บแผลผ่าคลอดไปแล้ว

จินหัวเราะออกมาเบา ๆ ในระหว่างที่กำลงก้มหน้าก้มตาก็ไม่รู้หรอกว่าทุกอิริยบทของตนถูกถ่ายไว้โดยเด็กสาวที่ขึ้นมาพร้อมกับเธอและกำลังอัพเดตในแอพอย่างบ้าคลั่ง

ถวายตัว

โอ้ยมึง มันนุบนับ ไม่ไหว ใครก็ได้จับทีกูจะวูบ มึงดูน้อง(?)หัวเราะนิดเดียวก็ก็จะตายแล้ว

คลิป

-โอ้ย มันน่าเอ็นดูอะไรขนาดนั้น ไปเจอไลฟ์เก่าที่เอามาลงช่องตอนน้องคอลกับหม่าหมี๊กับแด๊ดดี้ มึงก็อยากโดนน้องอ้อนแบบนั้นบ้าง คนอะไรมันถึงน่ารักจนใจเจ็บ

-นี่ไปดูมาเหมือนกัน น้องอ้อนน่ารักจริงถ้าไม่เจอไลฟ์นี้เราจะคิดว่าน้องโพผัว แต่พอเห็นคลิปนี้และคลิปที่แฟน ๆ เจอน้องเท่าแหละ อ๋อยย ลูกแม่

-ฮึ ก็เฉยๆ เหมือนตอแหล ดัดเสียง เชื่อก็บ้า

-คุณคะ ไปพักค่ะ อย่างไปแซะใครถ้ารูปโปรยังไม่เปลี่ยนเดี๋ยวเค้ารู้ว่าขี้อิจฉา

จินเก็บโทรศัพท์เมื่อมาถึงสถานนีที่ต้องลง ซึ่งอยู่ห่างออกมาแห่ง4สถานี นั่นคือห้างสรรพสินค้านั่นเองจินสังเกตรอบบริเวณอย่างตื่นตาตื่นใจ

นี่มัน ความศิวิไลของแท้ จินเดินช็อปปิ้ง เข้าร้านนั้น ออกร้านนี้ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นรองเท้าเพราะเธอชอบสะสมและที่เข้าบ่อย ๆ อีกอย่างคือ ร้านพวกเครื่องดนตรี

ซึ่งของทุกอย่างที่เธอซื้อก็ถูกจัดส่งที่บ้านของเธอเอง
จริง ๆ วันนี้กะแค่จะมาเดินเล่นเท่านั้นแต่พอเห็นของที่ชอบมันก็อดไม่ได้ กระเป๋าเงินในมือมันสั่น

หมดไปเท่าไหร่กับคำว่าของมันต้องมี

จินเดินเล่นอยู่จนถึงเวลาบ่าย2 จึงกะจะหาอะไรกินและสิ่งที่เลือกก็คือชาบูนั่นเอง ไปอยู่ต่างประเทศตั้ง3ปีไม่มีโอกาสได้กินเธอจึงจัดซะเรียบอิ่มถึงขนาดว่าต้องนั่งผึ่งท้องเพราะเดินไม่ไหว

อ้อ มีแอบเรอด้วย ดีที่เสียงประกาศในห้องดังพอดีเลยกรบเสียง จินนั่งหัวเราะตัวเอง พอเริ่มย่อยก็ได้เวลาเดินทางกลับบ้าน พรุ่งนี้เธอจะไปออดิชั่นแล้ว ต้องพักผ่อนให้เพียงพอ และเตรียมตัวให้เต็มที่

เอาไปเลยยยยย เอาไปปปป

นี่เป็นแบบบ้านของน้องนะคะ เป็นลักษณะพื้นบ้าน บ้านด้านล่างจะคล้ายเรือนไทย แต่ตัวเรือนจะเป็นแบบภาพที่2

การเป็นไอดอล2

ตอนที่2

การเป็นไอดอล2

วันออดิชั่น

มาถึงกำหนดวันนี้ที่รอคอย ทางพี่ที่ติดต่อกันผ่านแอพแชทแอพหนึ่งทักมานัดเวลาสำหรับการออดิชั่นของจิน ซึ่งนัดเวลาบ่ายโมง และตอนนี้จินก็เดินทางมาถึงตึกZENเป็นที่เรียบร้อยยังดีที่เผื่อเวลาสำหรับการเดินทางไว้ จึงมาถึงก่อนเวลานัดครึ่งชั่วโมง

ว่าแต่ทำไมถึงรู้สึกคุ้น ๆค่ายนี้เพียงแต่มันติดอยู่ที่ปากนึกไม่ออกว่าใครเคยพูดถึงหรือเปล่า

สังเกตจากที่มีคนนั่งรอการออดิชั่นอยู่เยอะพอสมควร คงเป็นการแบ่งคนมาออดิชั่นเป็นรอบเช้า รอบบ่ายสินะ คนที่นั่งรอส่วนใหญ่ก็เป็นตัวเต็ง ๆ ทั้งนั้น

วันนี้จินมาในชุดที่เรียกได้ว่าออแบล็กทั้งตัว เสื้อแขนกุดสีดำ คร็อบจั๊มตรงช่วงเอว กางเกงฮาเร็มแฟชั่นสีดำแบรนด์ดัง ตามด้วยรองเท้าผ้าใบที่มีความเท่และคงทนแต่เบาสบาย

จินเดินไปหาพี่สตาฟที่นั่งอยู่ที่โต๊ะหน้าห้องออดิชั่น

“สวัสดีค่ะพี่ หนูมารับป้ายหมายเลข”

“อ่อ น้องจินนี่เอง นี่ค่ะ รออีก5คิวน้า” พี่สตาฟผู้หญิงคนนั้นพูดยิ้ม ๆ แล้วยื่นป้ายหมายเลขให้เธอ หมายเลขที่ได้คือเลข11 ถือว่าเป็นเลขที่ดีสำหรับเธอละมั้ง

จินเดินไปนั่งแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาเล่น ถ้าถามว่าทำไมถึงไม่ซ้อม ก็ซ้อมมาแล้ว ผ่อนคลายตัวเองบ้าง เพื่อไม่ให้สภาพร่างกายและจิตใจเครียดเกินไป ฝืนไปเยอะ ๆ ก็เครียดทำพังซะเปล่าๆ

จินนั่งเล่นเกมสร้างบ้านสร้างสวน ที่มันต้องเลื่อนดอกไม้สีต่าง ๆ ให้เป็นรูปแบบเดียวกันแล้วจึงจะได้ระเบิด และเมื่อชนะจึงจะได้ดาวเพื่อมาทำภารกิจ

เกมนี้เป็นเกมผ่อนคลายได้ดีทีเดียว เล่นเพลินจนไม่รู้ว่ามีคนมานั่งฝั่งซ้ายของตัวเองอยู่นานแล้วเช่นกันมองดูคนที่ดูจะชิลเกินไปกำลังเล่นเกมอย่างเป็นมิตรและค่อนไปทางเอ็นดู

“สนุกเหรอ”

เสียงทักทำให้จินต้องผละสายตาออกมามองฝั่งซ้ายของตัวเองผู้หญิงที่นั่งข้างๆ เป็นผู้หญิง ผมสั้นประบ่าสไลด์ปลายงุ้ม ไฮท์ไลท์ผมข้างในเป็นสีเทารับกับหน้ารูปไข่ ตาชั้นเดียว ดูเป็นเอกลักษณ์ การแต่งตัวที่ดูดี เป็นเซ็ทเบลเซอร์ตัวใหญ่ด้านในเสื้อยืดเอวลอย กางเกงเข้าเซ็ทขาสั้นเอวสูง สีส้มอิฐพาสเทล เสริมกับหมวกเบเรต์ทำให้ดูมีความแฟชั่น น่ารักมาก ๆ เลย

“มันเพลินอ่ะ เธอ ขิงปะ”

จินจำได้ว่าเคยเห็นและจำได้อยู่ในโปรไฟล์ เป็นนักร้องอิสระ ไม่มีสังกัด มีแฟนคลับเยอะเลยทีเดียว

“ใช่แล้ว ยินดีที่ได้รู้จักนะจิน” คนด้านข้างยิ้มตาหยีมาให้

ทั้งคู่พูดคุยกันอย่างออกรสจนเวลาผ่านไปชั่วโมงกว่าก็ถึงคิวที่จินต้องไปออดิชั่นเสียทีจินถึงได้โบกมือลารับคำอวยพรของขิง แล้วเดินตามสตาฟเข้าไปด้านใน

ด้านในนั้นปรากฏเป็นทางเดินแทนที่จะเป็นห้องสตาฟเดินนำไปที่ประตูที่สามซึ่งอยู่ห่างไปพอประมาณ เข้าใจได้ว่าแต่ละห้องคงใหญ่มาก จินเดินเข้าไปในห้องที่เป็นห้องซ้อมเต้นขนาดใหญ่จุคนเต้นท่าผาดโผนได้นับ20คน

มีกรรมการนั่งเรียงกันอยู่ห้าคนซึ่งเป็น ครูฝึกเต้นของค่าย2 คน ฝึกร้อง 1 คน แล้วก็มีโปรดิวเซอร์มือทองของค่ายอีกคน อีกคนที่เป็นชายวัยกลางคนเป็นฝรั่งที่มีสไตล์การแต่งตัวค่อนข้างวัยรุ่นขัดกับวัยแต่ไม่ขัดตานั้นจินนึกไม่ออกว่าคือใครแต่หน้าคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหน

ยังมีตากล้องที่นั่งอยู่หลังกล้องด้านหลังกรรมการเพื่อถ่ายคลิปเก็บไว้อีกคน มีสตาฟเดินมารับเฟรชไดรฟ์เพลงจากเธอไปเพื่อเตรียมโชว์

“สวัสดีค่ะ ชื่อ จินจิน เจเนซิส วรัทธรินณ์(ชื่อนี้ใช้เมื่ออยู่ในประเทศตัวเอง เพราะเจ้าตัวอยากมีความเป็นบ้านเดิมอยู่ในชื่อ) เวสเปอร์ อายุ21 ปี ตอนนี้กำลังว่างงานค่ะ ความสามารถ ร้องเพลง เต้น ทำเพลงได้นิดหน่อยค่ะ” แนะนำตัวเสร็จศัพท์ชายวัยกลางคนตรงกลางขยับตัวยืดตัวตรงนิดหน่อยมองนามสกุลที่คุ้นเคยพลางคิดในใจ

‘นี่สินะที่บอกว่าให้ช่วย ‘ใส่ใจ’ การออดิชั่นหน่อย’ เพราะทุกครั้งที่คัดเลือกเด็กฝึกจะมีเลขาของเขาในการประสานงานจนเจ้าเพื่อนตัวดีพูดขึ้นเป็นพิเศษนั้นแหละเขาถึงได้มานั่งเป็นกรรมการแบบนี้ทั้งๆ ที่ไม่ค่อยจะออกสื่อและออกไปไหนด้วยซ้ำ

“พร้อมไหมครับ” เสียงโปรดิวเซอร์หนุ่มเอ่ยขึ้น

“พร้อมค่ะ”

จินหลับตาก้าวถอยหลังอย่างมั่นคงจนเมื่อเสียงบีทแรกดังขึ้นเท้าจึงเริ่มสไลด์และขยับอย่างแข็งแรง ท่าที่ล็อคมาดูมีความแข็งแกร่งแต่ก็พลิ้วไหว มือขวาที่จับไมค์ดูไม่ขัดตา

บีทเพลงค่อนข้างหนักและกระชากในบางจังหวะ เพลงนี้เป็นเพลงดังของศิลปินในค่ายนี่เองที่จินนำมารีมิกซ์เอง จากเพลงรักสไตล์หวานกลายเป็นเพลงรักที่ดุดันและรุนแรงความเร่าร้อนที่แฝงมาในท่าเต้นทำเอาครูฝึกเต้นสองคนตาวาว

เมื่อเสียงบีทแผ่วลงเสียงร้องก็เปล่งขึ้น จินใช้เทคนิคดัดเสียงของตนให้มีความแหบเซ็กซี่ การที่เต้นไปด้วยและร้องไปด้วยไม่ได้ทำให้เสียงเธอสั่นเลยแม้แต่น้อย ถึงขนาดที่ครูสอนร้องเพลงต้องแอบปาดเหงื่อเล็กน้อย

นี่มัน เพชรชัด ๆ ดูเทคนิคนั้นสิ แทบไม่ต้องสอนอะไรแล้ว การดึงเสน่ห์บนเวทีจินสามารถทำได้ดีมาก

“อย่ามาทำให้ตกหลุมรัก เพราะฉันจะปล่อยให้เธอไม่พัก

ฉันจะทำให้เธอเสียหลัก เดินเซกลับมาพักตรงข้างกาย”

ท่อนสุดท้ายที่ถูกเปล่งออกมาพร้อมกับกับท่าเต้นที่เปลี่ยนเป็นสมูทช้าลงและจบลงในที่สุด

พอเพลงจบร่างโปร่งหอบหายใจเล็กน้อยเพราะค่อนข้างคุ้นชินกับการออกกำลังกายหนักและซ้อมเต้น มองดูกรรมการที่นั่งมองตนอย่างเหม่อ ๆ

“เอ่อ” เสียงของจินทำให้ทุกคนได้สติและนั้นทำให้ทุกคนสูดหายใจลึก

“โอ้ นี่มันเยี่ยมมาก เป็นโชว์ที่ดีที่สุดตั้งแต่เช้ามา” ครูฝึกร้องเพลงเป็นคนพูดขึ้นก่อนเป็นคนแรก คนอื่น ๆ พยักหน้าเห็นด้วย

การออดิชั่นในครั้งนี้เป็นการออดิชั่นเพื่อหาเด็กฝึกทั้งหมด5คน ให้อยู่ค่ายเพื่อฝึกต่อไป3คนและอีก2คนจะเป็นการส่งไปแข่งที่รายการเซอร์ไวเวอร์ของประเทศจีน

ซึ่งความจริงนั้นจะส่งเด็กในค่ายไปเลยก็ได้แต่เพราะค่ายนี้พึ่งเปิดตัวด้านการฝึกไอดอลได้ไม่กี่ปี

ส่วนใหญ่ที่เคยมีชื่อจะเป็นดารา นักแสดงเป็นส่วนมาก เด็กในค่ายเลยมีไม่เยอะ แต่ล้วนไปด้วยคุณภาพส่วนใหญ่เดบิวต์กลายเป็นศิลปินในสังกัดกันหมด เลยอยากหาเด็กมาเพิ่ม คนอื่นๆ ก็ยังไม่คิดว่าหากส่งไปจะเป็นเรื่องดีจะได้มองหาเด็กฝึกในค่ายใหม่ เป็นการโปรโมทให้ค่ายอีกที

สำหรับคนคนนี้ แน่นอนว่าจะเป็นคนที่ได้ไปประเทศจีนอย่างแน่นอน

“ทำไมถึงอยากเป็นไอดอลล่ะ” ชายตรงกลางถามขึ้นอย่างอารมณ์ดี ผลออดิชั่นสำหรับคนนี้ ไม่ต้องมาดูเองก็รู้ว่าผ่านแน่ๆ แบบไม่จำเป็นต้องมีเส้นสายเลยด้วย

เรียกว่าไอ้เจนาส มันดูถูกลูกสาวหรือห่วงลูกสาวเกินไปดี ฝีมือขนาดนี้ไม่ต้องลงมาดูเองก็ผ่านแบบไม่มีอะไรมากั้น

ว่าแต่ยัยหนูนี่ยิ่งโตยิ่งสวยแฮะ ตามลูกชายกลับมาบ้านดีไหมนะ ว่าที่ลูกสะใภ้สวยบาดตาบาดใจซะจริงๆ (ฮัดชิ้ว=แดดดี้เจนาส รู้สึกคันหนวดแปลก ๆ)

“จริง ๆ อยากมองผู้คนจากเวทีลงมา อยากเห็นปฏิกิริยาของคนที่ได้ดูโชว์ฝีมือเราค่ะ มันคงจะเป็นภาพที่มีความสุขไม่น้อยเลย”

วันประกาศผลออดิชั่นอย่างเป็นทางการ โดยการโทรบอกผลให้ผู้ที่ผ่านการออดิชั่นได้รับรู้และประกาศผลแนบโปรไฟล์ไว้หน้าเพจofficial เวลา15.00น.

จินนั่งรอสายอยู่ทั้งวัน ตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกนี่คงเป็นการรอคอยอย่างมีรสชาติที่สุดอย่างหนึ่งในชีวิตแล้วละมั้ง ทั้งแดดดี้และหม่ามี้ที่ต้องออกไปบริษัทยังต้องส่งของความมาเป็นระยะเพราะรู้ว่าลูกสาวตื่นเต้นแค่ไหน

บ้านของจินทำธุรกิจจิวเวอร์รี่รายใหญ่เป็นอันดับต้นๆ ของประเทศ แม้จะเป็นธุรกิจระดับกลางของครอบครัวคุณหญิงอรดีมาก่อนแต่พอได้แต่งงานกับมิสเตอร์เวสเปอร์ผู้เป็นนักลงทุนและหัวการค้าอยู่แล้วกลับทำให้ธุรกิจขนาดกลางสามารถก้าวเข้าสู่การเป็นแนวหน้าของประเทศและยังเป็นแบรนด์ที่เมื่อเปิดโชว์ตัวคอลเล็คชั่นใหม่ก็มักจะปิดยอดขายเป็นอันดับหนึ่งของภูมิภาคได้ทันที

มิสเตอร์เวสเปอร์และคุณหญิงอรดีขึ้นแท่นนักธุรกิจน่าจับตาของประเทศเลยทีเดียว แต่ถึงแม้จะร่ำรวยแค่ไหนก็ไม่เคยเข้าไปกะเกณฑ์ชีวิตลูกสาวและสอนให้ใช้ชีวิตอย่างปกติธรรมดาอยู่เสมอ ไม่ดูถูกคน แต่ไม่จำเป็นต้องยอมใคร

เมื่อถึงเวลาประกาศผลสายกลับเงียบทำเอาสาวน้อยใจแกว่งค่อยดูเพจและรอสายอยู่ตลอด จินวางโทรศัพท์และนอนหงายตรงโซฟาที่ห้องนั่งเล่นของบ้านพลางอมลมอย่างขัดใจ แม่บ้านที่เดินเอาขนมและนมมาเพิ่มให้ได้แต่อมยิ้มอย่างเอ็นดู

Rrrrrrrrr

เสียงเดียวที่ทำให้ร่างบางตรงโซฟาลุกขึ้นมานั่งตัวตรงแล้วรับสายอย่างไว

“สวัสดีค่ะ จินพูดสายค่ะ”

‘สวัสดีค่ะน้องจิน พี่เป็นสตาฟจากZEN entertainment นะคะ พี่ขอแจ้งให้ทราบว่าน้องจินผ่านการออดิชั่น เป็นตัวแทนจากค่ายไปแข่งขันรายการ Is Idol My Idol ที่ประเทศจีน วันเสาร์นี้น้องจินมาเซ็นสัญญาและเข้ารับการฝึกร่วมกับผู้ผ่านเข้ารอบอีกคนได้ไหมคะ ’

“เอ่อ ได้ค่ะ กี่โมงคะพี่”

‘เวลา10โมงเช้าค่ะ มาถึงแล้วโทรมาหาพี่ได้เลยนะคะ’

“โอเคค่ะ ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ”

สายถูกวางลงพร้อมกับร่างบางที่วิ่งเข้าไปกอดแม่บ้านอย่างดีใจ ทุกคนที่รู้ข่าวก็รีบเข้ามาแสดงความยินดี

วันนั้นกลายเป็นว่าทุกคนจัดงานฉลองกับความสำเร็จก้าวแรกในการเป็นศิลปินให้กับคุณหนูของบ้าน มิสเตอร์เวสเปอร์และคุณหญิงอรดียิ้มไม่หุบเมื่อเห็นลูกสาวดีใจ ไม่ว่ายัยหนูของพวกเขาจะโตขึ้นมากแค่ไหนแต่เมื่ออยู่กับพวกเขานี้ก็คือยัยหนู3ขวบของพวกเขานั่นแหละนะ

ติ่งไงจะใครละ @CCrocket

มึงเซนประกาศผลแล้ว คนที่ผ่านทั้งหมดมี6 คน ได้แก่ น้องราจา น้องภัค น้องซีน น้องจิน น้องเกล้า แล้วก็น้องขิง คนที่ได้ไประเทศจีนมี2คนคือน้องจินแล้วก็น้องขิง ซึ่งนี่ดีใจมากกก

น้องจินได้ไป มีใครเป็นเมนน้องจินบอกหน่อยว่าน้องมีด้อม มีบ้านไซต์หรือยัง ถ้ายังคือเราจะเป็นตัวแทนด้อมน้องจินประเทศไทย เอง ใดๆ คืออยากเห็นคลิปน้องออมากกก

-เราเป็นแฟนคลับน้องมาร่วม2ปีน้องยังไม่มีบ้านไซต์ค่ะ ปลื้มปริ่มมากที่น้องได้

-น้องขิงของฉันได้ไปด้วยย ดูแลกันดี ๆ นะเจ้าพวกต้าวน้อยทั้ง2คน คนนึงมุบมิ้ม คนนึงม๊อบแม๊บ

-เธอคะ5555 หมายถึงงน่ารักจนไม่เป็นภาษาใช่ไหม

-2คนนี้ดีกรีไม่ธรรมดาทั้งนั้นน้องขิงเป็นนักร้องที่เก่งมากๆ แค่ต้องฝึกเต้นอีกนิดหน่อย น้องจินเรื่องเต้นนี่ที่1เลย เรื่องร้องก็ไม่แผ่วเก่งทั้งคู่จริง ๆ นี่คิดว่าค่ายตาถึงมาก

-นี่ก็คิดว่าส่งทั้ง2คนนี่ถือว่าโอเคละนะ แต่คนอื่นก็มีความสามารถเหมือนกันจะส่งใครไปก็ได้

-เม้นบน++ เราคิดว่าจินก็ไม่ได้ขนาดนั้นอ่ะ คนอื่นก็ดูอวยเกินไป แค่เราก็พูดมากไม่ได้อีกเดี๋ยวทัวร์ลง

-ใช้เราคิดว่าบางคนก็อวยเกิน น้องเค้าดูไม่ได้เก่งขนาดนั้นอ่ะ คนอื่น ๆ ก็ดีนะ

-เราจะอวยแล้วมันจะทำไม

การเซ็นสัญญาผ่านไปได้ด้วยดี เป็นการเซ็นสัญญาแบบทำสัญญา3ปี ซึ่งนับรวมกับที่ไปแข่งและเผื่อจะได้ทำงานที่ต่างประเทศ ซึ่งถือว่าเป็นการทำสัญญาระยะสั้นเป็นการให้โอกาสว่าจะต่อสัญญาหรือไม่อีกที

ดูเป็นการเอื้อประโยชน์ให้กับทั้งจินและขิงแบบแปลก ๆ แต่เมื่อทั้งคู่ได้อ่านเงื่อนไขดูแล้วก็ไม่มีอะไรผิดปกติจึงลงมือเซ็นสัญญาทันที

หลังจากนั้นก็ถึงเวลาที่จินและขิงจะต้องพูดคุยและสร้างความสนิทสนมกันโดยที่ทางค่ายให้ทั้ง2คนมาอยู่ด้วยกันที่ห้องพักของทางค่ายเพื่อที่จะคิดโชว์และฝึกฝนการพูดภาษา

แต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหามากนักเพราะประเทศจีน ถือเป็นประเทศมหาอำนาจอยู่แล้วทั้งสองจึงพูดภาษาของประเทศจีนได้อยู่แล้วนั่นเอง

“จิน ท่อนนี้ต้องเกร็งส่วนไหนอะ ทำไมพอพี่ทำแล้วมันดูแปลก ๆ ”

ขิงกำลังฝึกเต้นอยู่กับจินนั่นเองเธอแก่กว่าจิน2ปี ตอนแรกก็จะมีครูสอนเต้นมาช่วยนั่นแหละแต่เพราะเธอตามไม่ค่อยทันเลยต้องให้จินมาช่วยสอนให้ตอนพักใกล้เลิกคลาสแบบนี้

“เอางี้พี่ขิง ต่อไปที่ลองใช้วิธีนี้นะ เวลาหันซ้ายขวา หรือเดินลองเกร็งช่วงท้องไว้แล้วลองมูฟดู นั่นแหละ ต่อไปนี้ลองทำให้มันชินนะ อันนี้เป็นวิธีที่หนูฝึกเหมือนกัน”

ระหว่างการฝึกซ้อมในด้านต่าง ๆ ทั้งคู่ใช้เวลาด้วยกัน ทางค่ายไม่ได้ห้ามเรื่องการถ่ายรูปลงไบโอหรืออะไรเพียงแต่ค่ายจะเป็นคนถือบัญชี official ที่ทางค่ายสมัครไว้สำหรับชี้แจงและลงข่าวของพวกเธอเอาไว้

แต่ไบโอส่วนตัวถ้าอยากโพสต์อะไรก็ต้องลองส่งพี่นัทซึ่งตอนนี้กลายเป็นผู้จัดการให้เธอทั้งสองคนได้สแกนก่อนว่าเป็นเนื้อหาที่โพสต์ได้หรือไม่

จินเลยโพสต์รูปของเธอและขิงที่ถ่ายด้วยกันในห้องซ้อม สภาพคือเหงื่อซ่กทั้ง2คนแต่ก็มีท่าทีที่สดใส รอยยิ้มเต็มใบหน้าชู2นิ้ว ลงพร้อม อิโมจิ2นิ้ว และแน่นอนว่าสแกนเนื้อหาและรูปแล้วนะ

หลังจากฝึกซ้อมในส่วนที่ยากเสร็จทั้งคู่จะออกจากห้อง เพื่อที่จะกลับห้องไปอาบน้ำพักผ่อนเพราะตลอดระยะเวลา1อาทิตย์นั้นถือว่าฝึกหนักพอสมควร

ทั้งการแสดง การควบคุมหรือปล่อยอินเนอร์ การเต้นให้เข้าคู่ การเข้าสังคม การแสดงแบบร่วมกัน การร้อง ซึ่งแน่นอนว่าการเป็นศิลปินที่ฉายเดี่ยวมาตลอดของทั้งคู่ก็เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน ซึ่งอาทิตย์หน้าก็ถึงเวลาที่ทั้งคู่ต้องเดินทางไปประเทศจีนเพื่อไปถ่ายรายการแล้วด้วย

ฉันเป็นใครไม่ต้องรู้ @dejanuu

จ้า ไปให้สุด ลูกสาวลงEG ล่าสุด ทั้งคู่เหนื่อยอย่างเห็นได้ชัด แต่มันดูดีเลยดูเหงื่อนั้นสิ โอ้ย ใจมันเจ็บขนาดนี้ได้ยังไง วงในบอกมาว่าอาทิตย์หน้าเด็ก ๆ จะเดินทางแล้วนะค่าาา เดี๋ยวแม่ ๆ จะส่งใจตามไปส่งนะลูก

#jingotooCland

#khinggotooCland

-วงใน เชื่อได้ใช่ไหมคะ เดะจะไปแน่ๆ

-ดูรูปเมื่อกี้นั่งเอ็นดูเหงื่ออะไรขนาดนั้นลูก สังเกตเลยคือขิงผอมลงเลยอ่ะ แก้มน้องหายย

-จริง ๆ ขิงคือแก้มหาย แต่ใด ๆ คือน้องจินลูก หนูไม่ผอมลงเลยใช่ไหมคะ หรือเพราะหนูฝึกทหารมานานการฝึกเลยไม่ทำร้ายหนู

-เราเข้าไปดูช่องน้อง (อีกรอบ) เห็นคลิปนี้(แนบลิงค์) แฮ่มม น้องจินบอกพี่ได้ไหมคะว่าหนุ่ม ๆ ในคลิปเป็นใครแล้วชื่ออะไรคือเห็นก็แล้ววนหลายรอบมาก มองผ่านไม่ได้สักที แฮร่

-เราเคยดูไลฟ์ช่วงนั้นเป็นเพื่อนๆ ทหารในรุ่นแต่อายุน่าจะมากกว่าน้องเยอะอยู่นะคะใด ๆ คือสังเกตุเหมือนกันค่ะ แซ่บมากก กล้ามแน่น กระแทกตามาก

-ใจเย็นค่ะสาว ๆ

-ผู้หญิงบางคนชอบว่าผู้ชายคุกคาม แต่ไม่ดูเลยว่าผู้ชายบางคนก็โดนผู้หญิงคุกคามเหมือนกัน

1000+

-ใช่ค่ะ

-ใช่ครับ

การฝึกเป็นไปได้ด้วยดีในระยะเวลา2อาทิตย์ซึ่งคิดว่าละลายพฤติกรรมได้ส่วนหนึ่งเลยแหละ จินในตอนนี้กำลังเดินทางเพื่อไปยังสนามบินนานาชาติโดยมีแดดดี้นั่งรถไปด้วยมิสเตอร์เวสเปอร์กอดลูกสาวไม่ปล่อยเพราะพึ่งจะได้เจอลูกสาวกอดยังไม่ทันหนำใจจำต้องแยกกันอีกแล้ว แต่เดี๋ยวจะบินตามไปแน่ๆ เชื่อได้เลย

“ฮื้อ แดดดี้หนูหายใจไม่ออกแล้วอ่า” คลายอ้อมกอดให้แต่ยังคงกอดอยู่แถมการหอมหัวหลายรอบด้วย

แดดดี้จะกอดจินมากทำไมไม่รู้เดี๋ยวก็เจอกันรอบนี้ใช่ว่าเธอจะไปนานขนาดนั้นซะหน่อยไม่รู้จะได้เดบิวต์รึเปล่าเผลอแป๊บ ๆ ก็ได้กลับแล้วมั้งเนี่ย

เป็นเพราะเธอก็ไม่มั่นใจว่ามีแฟนคลับในประเทศจีนเยอะขนาดไหน ในประเทศนั้นต่อให้เก่งแค่ไหนแต่ถ้าไม่มีแฟนคลับก็ถือว่าเกิดยากพอสมควร

ภายในสนามบินหนุ่มสาววัยรุ่นเดินถือป้ายไฟบางส่วนและมีเยอะพอสมควรเพราะมีแฟนคลับของทั้ง2คนกำลังยืนรอสาวน้อยทั้งสองมาขึ้นเครื่องที่สนามบิน

พนักงานรักษาความปลอดภัยบางคนงุนงงเพราะจำได้ว่าไม่มีแจ้งข่าวว่ามีใครมาเยือนที่ประเทศไทยซะหน่อยแต่เพราะความเป็นมืออาชีพจึงยืนคุมเชิงเพื่อรักษาความสงบให้กับพื้นที่บางส่วน

“วันนี้แน่ ๆ ใช่ไหมเนี่ย”

“แน่สิแก เชื่อฉันได้ ฉันติดต่อแม่ประเทศจีนไว้แล้วด้วย ทางนั้นก็เตรียมคนมาต้อนรับเหมือนกัน”

“นั่น ๆ น้องขิง น้องขิง!!! น้องขิง สู้ ๆ นะลูก” เมื่อเห็นขิงเดินเข้ามาในสนามบินพร้อมครอบครัวแฟนคลับของขิงก็ส่งเสียงให้เมนตัวเองได้ยินขิงได้ยินจึงโบกมือทักทายเล็กน้อยแล้วก็ยืนเหมือนรอใครอยู่

จนเมื่อได้ยินเสียงกรี๊ดจากด้านหน้าสนามบินทุกคนจึงเริ่มชะงักและหันมองไปยังทางเข้า

“กรี๊ดดดดดดด น้องจินนน”

“จิน!!!!”

“โอ้ย คนสวยขาของกู กูจะเป็นลม ”

เสียงกรี๊ดและเรียกชื่อของจินดังลั่นสนามบินทำเอาคนที่พึ่งลงจากรถสะดุ้งตกใจแล้วหันไปมอง เห็นผู้คนมากมายถือป้ายและเรียกชื่อเธอดังลั่นยืนแน่นในพื้นที่ที่ถูกกั้นเอาไว้

เสียงดังก้องไปทั้งอาคารทำให้ยัยหนูของมิสเตอร์เวสเปอร์จมูกแดงอย่างตื้นตัน จินมองทุกคนแล้วยิ้มให้ โค้งตัว และยกมือไหว้อย่างมีมารยาท โบกไม้โบกมือ แล้วลากกระเป๋าเดินเข้าไปหาอย่างร่าเริง

จนคนเป็นพ่อต้องรีบใช้ตัวเองเป็นการ์ดจำเป็นให้ลูกสาวและคนของมิสเตอร์เวสปอร์ที่ตามมาสมทบ แต่ดูท่ายัยหนูคงมีความสุขกว่าที่คิดจึงให้คนดูแลความปลอดภัยไม่ต้องกั้นให้เสียความเป็นส่วนตัวของลูก

“สวัสดีค่ะ มาหาหนูเหรออ”

เสียงใสพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดีจนแฟน ๆ ส่งเสียงอ๋อยกันเป็นแถว

“สู้ ๆ นะคะลูก พวกพี่ ๆ จะช่วยซัพพอร์ตหนูอยู่ที่นี่นะคะ”

“งื้อ ขอบคุณนะคะ งั้นหนูไปก่อนน้า ขอบคุณทุกคนมาก ๆ เลย อย่าลืมหาอะไรทานกันด้วยนะคะ อ้อ เดินทางปลอดภัยกันด้วยนะคะ”

จินโบกมือลาทุกคนแล้วเดินเข้าไปหาขิงที่ยืนรออยู่บ้างก็โบกมือให้แฟนคลับบ้าง ทั้งครอบครัวของเธอและขิงเดินเข้าไปส่วนในของสนามบิน อ้อ วันนี้คุณหญิงอรดีมาด้วยไม่ได้เพราะต้องเดินทางไปหาคุณตาที่ต่างจังหวัด แต่ก็ใช้เวลาอยู่กับจินก่อนเดินทางมาแล้วอย่างเต็มที่

“แดดดี้หนูไปก่อนน้า ถึงแล้วหนูจะโทรหา”

จินเดินเข้าไปกอดพ่อย่างออดอ้อนทำเอามิสเตอร์เวสเปอร์ใจเหลวอีกรอบ

“ดูแลตัวเองดี ๆ นะลูก อย่าให้มีแมลงมาตอมละยัยหนูของพ่อ หนูต้องโทรหาพ่อทันทีนะ” มิสเตอร์เวสเปอร์กอดลูกสาวจมอก หอมซ้าย หอมขวา หอมหัว แล้วจึงผละออกเมื่อได้ยินเสียงประกาศเรียกจากเที่ยวบินของลูกสาว

จินน้ำตาคลอเล็กน้อยก่อนหักใจโบกมือลาพ่อแล้วจึงเดินไปหาขิงกล่าวทักทายและกล่าวลากับครอบครัวของเพื่อนจึงพากันเดินเข้าไปในเกทเนื่องจากเช็คอินออนไลน์มาแล้วเลยไม่ยุ่งยากในการเช็คอินอีก

เอาละการเดินทางของเธอได้เริ่มขึ้นอีกครั้งแล้ว รอเจอกันนะประเทศจีน รายกาย Is Idol My Idol จินกำลังไปหาแล้วน้าา

————————-//———————

ขออภัยที่บอกจะมารีไรท์แล้วหายไปอีก พอดีคุณทวดเสียค่ะ พึ่งจะเสร็จงานเลย ตอนนี้เลยพร้อมแล้วค่ะ

แก้คำผิดจ้า

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...