ความฝัน-ความผิดหวัง-ความสำเร็จกับ3 ขุนพล"ยังบลัด"ชุดคว้าตั๋วเทควันโดยูธอลป.

จบลงไปแล้วกับศึกเทควันโด ยูธ โอลิมปิกเกมส์ รอบคัดเลือก ที่เมืองฮัมมาเมต ประเทศตูนิเซีย ซึ่งผลงานของทัพนักกีฬาไทยสามารถคว้ามา 3 โควตา

เป็นตัวเลขที่มากเป็นอันดับ 3 เทียบเท่ากับจีน, อียิปต์,กรีซ เป็นรองแค่อันดับ 1 เกาหลีใต้ 6 ที่นั่ง และอันดับ 2 รัสเซีย 4 ที่นั่ง

ใน “บูโนสไอเรส 2018” เราจะได้เห็น 3 ขุนพลเลือดใหม่ไปโชว์มือในยูธโอลิมปิกเกมส์ ครั้งที่ 3 ที่อาร์เจนติน่า ได้แก่ “ฝน” อารียา ไชยชนะ จากรุ่น 49 ก.ก. หญิง, “เก็ต” กานต์ธิดา แสงสิน จากรุ่น 55 ก.ก. หญิง และ นฤพงษ์ เทพเสนรุ่น 63 ก.ก.ชาย

ซึ่งทั้งสามถือเป็นนักกีฬายังบลัดที่น่าจับตามองทีเดียว ทั้งด้านฝีมือในสังเวียน 8 เหลี่ยมและทัศนคติ

โดย คนแรก “ฝน” อารียา ไชยชนะ สาวน้อยผู้เงียบขรึมจากโรงเรียนศรีสุริโยทัย ตกหลุมรักกีฬาเทควันโดตั้งแต่ป.2 หลังเดินผ่าน ณัฐกรยิม ที่เซนทรัลพระราม 3 ก่อนจะจูงมือแม่ไปสมัครเล่น และด้วยความที่โค้ชสอนสนุกทำให้ “ฝน” เล่นเทควันโดด้วยใจรักมาตลอด

“หนูเริ่มเล่นเพราะความสนุกล้วนๆ พอเล่นไปสักพักก็อยากจะแข่งขัน อยากเจอคู่แข่งก็ลงรายการแรกคือ เทควันโดชิงแชมป์ประเทศไทย ซึ่งเป็นรายการใหญ่ที่สุดของประเทศเลย ก็เป็นไปตามคาดคือแพ้เละเทะ เสียความมั่นใจไปมาก เพราะคิดว่าไม่เล่นแล้ว สู้เขาไม่ได้ แต่คนรอบข้างกระตุ้นให้พยายามใหม่ เพราะยังมีรายการรองๆลงไปให้เราเก็บเกี่ยวประสบการณ์ก่อน และก็เริ่มไต่ระดับจากรายการเล็กๆไปเพื่อเรียกความมั่นใจกลับมาอีกครั้ง ก็ค่อยๆได้แชมป์บ้าง รองแชมป์บ้าง จนถูกเรียกเก็บตัวในแคมป์ทีมชาติ”

“การติดทีมชาติคือความฝันของหนู โดยเฉพาะการไปแข่งขันในต่างประเทศสักครั้ง  ก่อนหน้านี้ทีมเคยพาไปแข่งที่ลาว ได้แชมป์ ก็ดีใจ แต่มันยังไม่รู้สึกมากนัก ติดทีมกรุงเทพไปแข่งขันที่ไต้หวัน ก็รู้สึกดีแต่มันก็ยังไม่เติมเต็มความฝัน การแข่งขันรายการนี้ที่ตูนิเซีย คือรายการแรกที่หนู เล่นในนามทีมชาติในต่างประเทศ มันตอบคำถามในการเล่นทีมชาติของหนูเลยว่า การเล่นทีมชาติ มันภูมิใจขนาดนั้น ทุกความรู้สึกที่เห็นธงชาติในสกอร์บอร์ด เห็นธงชาติที่หน้าอกเสื้อ และมันยิ่งกว่าฝันที่ทำได้ตามเป้าหมายคือการได้โควต้าไปเล่นยูธโอลิมปิกเกมส์ที่อาร์เจนติน่า  ซึงการคว้าตั๋วไปเล่นที่อเมริกาใต้ในเดือน ต.ค. ซึ่งเป็นเดือนเกิดของหนูด้วย หนูจะไปเอาของขวัญวันเกิดที่นั่นให้ได้”

คนต่อมา “เก็ต” กานต์ธิดา แสงสิน กัปตันทีมเยาวชนฝ่ายหญิง เจ้าของความสูง 175 ซม. จากปทุมธานี  ซึ่งเคยจะหันหลังให้การเล่นเทควันโดเพราะปัญหาหลายอย่าง แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะกลับมาเจ็บปวกดกับกีฬาที่ตัวเองรักหลายต่อหลายครั้ง แต่ก็อดทนจนกระทั่งประสบความสำเร็จ คว้าเหรียญทองแดงในรอบคัดเลือกเพียงคนเดียวในการแข่งขันที่ตูนิเซีย

“ตอนประถมหนูเล่นเทควันโดมาตลอด แต่เจอปัญหาเยอะจนเบื่อ แล้วก็เลิกเล่นไปแล้ว มีเพื่อนพี่ชายชวนไปซ้อมวิ่ง 400 ม. จะเป็นนักกรีฑาเพื่อเอาโควตาเข้าเรียนมัธยม แต่จู่ๆก็อยากกลับมาเล่นเอาดื้อๆ  จนไปเข้ายิมที่ทวีศิลป์ ที่คลองสอง ซึ่งทางยิมมีหลายอย่างที่ซัพพอร์ต ได้คัดตัวจังหวัด ได้คัดภาค จากเดิมที่เรารู้จัดแค่ชิงแชมป์ประเทศไทย ขณะเดียวกันก็มีการฝึกซ้อมที่หลากหลาย จนคัดติดกีฬานักเรียนที่ เชียงราย กีฬาเยาวชนที่จันทบุรี ได้เหรียญทองแดง แล้วก็เหรียญทองแมตช์ของโค้ชเชที่โคราช จนได้เข้ามาคัดทีมชาติ และติดในรุ่น 59 ก.ก”

“ไปแข่งขันต่างประเทศแมตช์แรกๆ ตื่นเต้น กดดัน จนเล่นไม่ออก ตกรอบ แต่ไม่ร้องไห้เลย หนูไม่เคยร้องไห้เลย เพราะคิดว่ามันผิดพลาดที่ตัวเราเอง เราต้องแก้ไขมันให้ได้ มันมีอีกหลายแมตช์  แต่ก็มีเสียใจเวลาเห็นคนอื่นรับเหรียญ ซึ่งหนูก็อดทน อดกลั้น รอวันของเรา ตลอด 1 ปีที่ผ่านมา การฝึกซ้อมในทีมชาตินั้นเหนื่อยมาก สาหัสมาก แต่มันก็คุ้มค่าที่ได้เฝ้ารอความสำเร็จ เหลือเวลาอีก 5 เดือน คงจะต้องพยายามพัฒนาตัวเองให้เก่งขึ้นเพราะในรุ่นหนูมีคนเก่งๆเยอะ และอยากไปคว้าเหรียญทองให้ได้เหมือน “พี่เทนนิส” พาณิภัค (วงศ์พัฒนกิจ) ให้ได้ในยูธโอลิมปิกเกมส์

และคนสุดท้าย “เจ้าเบส” นฤพงษ์ เทพเสน  จอมเตะหนุ่มร่างโย่ง ซึ่งเล่นเทควันโดโดยมีแรงผลักดันสำคัญในการซื้อบ้านให้ครอบครัว

“ผมเริ่มเล่นเทควันโดตามลูกพี่ลูกน้อง ตั้งแต่อายุ 6 ขวบ แล้วก็เล่นเทควันโดอย่างเดียวเลยที่ยิมธีระพฤกษ์ ที่บางนาอุดมสุข 26 เพราะเห็นว่าน่าจะสนุกดี ได้ยกแข้งยกขา และพอมาเล่นก็รู้สึกว่าได้ออกกำลังกาย ตอนเด็กๆ ผมอ้วนเตี้ยเลย แต่มายืดตอนอายุ 13 ปี ไม่รู้ว่าเกี่ยวกับเทควันโดหรือเปล่าไม่แน่ใจ เล่นๆไปแล้วก็อยากแข่งกับเขาบ้าง ก็เลยไปลงแข่งและได้แชมป์แรกตอนอายุ 8 ขวบ และได้แชมป์เรื่อยๆ จนได้แชมป์เยาวชนชิงแชมป์ประเทศไทยตอน 16 ปี ก็ถูกเรียกเข้าแคมป์ทีมชาติ ซึ่งเปลี่ยนแปลงชีวิตไปมาก เพราะเหนื่อยสุดๆ มันแตกต่างจากการเล่นที่สโมทสรมาก มีท้อบ้าง บางครั้งท้อมาก แต่ก็จะมองย้อนกลับไปว่า ความฝันของเราคืออะไร ก็ทำให้เรามีกำลังใจสู้ต่อ และผมอยากจะประสบความสำเร็จในยูธโอลิมปิกที่อาร์เจนติน่าให้ได้ ”

“ทางบ้านก็สนับสนุนเราทุกอย่าง แม้ว่าจะไม่ได้ร่ำรวย คุณแม่ทำงานอยู่ที่ร้านส้มตำ ที่อุดมสุข 26 (เบสย้ำว่าอร่อยมาก) บ้านผมเป็นห้องเช่าขนาดไม่ใหญ่ เวลาญาติพี่น้องมาจากต่างจังหวัดรู้สึกว่ามันคับแคบ เลยมีความฝันว่าอยากเล่นเทควันโด เพื่อจะได้มีเงินซื้อบ้านให้พ่อ แม่ สักหลัง มีพื้นที่กว้างๆ ซึ่งผมนำมันมาเป็นแรงขับในการเล่นกีฬาของผม และผมจะทำให้ได้สักวันนึง เพื่อให้พ่อกับแม่จะได้สบาย” เจ้าเบส ทิ้งท้าย

คอยติดตามผลงานของทั้งสามคนว่าจะสานต่อโอกาสการคว้าเหรียญทองที่สาม จากสามยูธโอลิมปิกเกมส์ของสมาคมเทควันโดได้หรือไม่