4 คำแนะนำที่จะทำให้เรามีชีวิตที่มีความหมาย - เพจบันทึกนึกขึ้นได้

นอกจากความสุขแล้ว 

การมีชีวิตอยู่นั้น เราต้องมีเป้าหมายอะไรบ้าง 

ผมได้ฟัง TED TALK เกี่ยวกับการค้นหาความหมายของชีวิต ของนักจิตวิทยา แล้วก็นักเขียนที่เชื่อว่า Emily Smith 

เค้าบอกว่าจริง ๆ แล้วคนส่วนใหญ่ที่มีความสุขกับชีวิต 

คือคนที่ค้นพบว่า ความหมายของการมีชีวิตอยู่ของเค้าคืออะไร 

คนที่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร มักจะมีชีวิตที่เดินหน้าไปได้ไกลกว่า 

ซึ่งคุณเอมิลี่ใช้เวลากว่า 5 ปี คุยกับคนหลายร้อยคน อ่านงานวิจัยเป็นพัน ๆ หน้า 

จนได้ข้อสรุปว่าจริง ๆ แล้วมันมี 4 ข้อหลักๆ นะที่จะทำให้เรามีชีวิตที่มีความหมาย 

ซึ่งเราจะมีมันทุกข้อ หรือจะทำมันแค่บางข้อในชีวิตก็ได้ 

• การได้เป็นส่วนหนึ่งของบางอย่างหรือบางคน

เรียกง่ายๆ กว่ามันเป็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นในความสัมพันธ์ที่พอเข้าไปอยู่ในนั้นแล้ว

เรารู้สึกว่าตัวเองมีค่า แล้วเราก็ให้ค่าเค้าคนนั้นไปด้วย 

ซึ่งมันอาจเป็นความสัมพันธ์ในครอบครัว คนรัก เพื่อน หรือคนรู้จัก

มันคือการรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน 

ยกตัวอย่างละกัน 

ผมเป็นคนชอบคุยกับแม่บ้าน พี่รปภ. หรือคนขับรถ เวลาที่เจอ เดินผ่าน หรือต้องใช้บริการพวกเค้านะครับ

ไม่ใช่เพราะเราจะใช้เค้าหรอก ผมถึงคุยด้วย 

แต่ส่วนตัวรู้สึกลึกๆ ข้างในว่า การที่เราเดินผ่าน แบบที่ทำเป็นมองไม่เห็นป้าที่กำลังถูพื้นอยู่

การที่เราทำเป็นเมินพี่ยามที่มาช่วยเข็นรถคันอื่นเพื่อให้รถเราออกจากที่จอดรถได้ 

แบบนั้นเป็นการลดคุณค่าในตัวพวกเค้าไป 

ลองคิดง่ายๆ ถ้าเราไปทำงาน แล้วเพื่อนร่วมงาน หรือเจ้านายไม่คุยกับเรา ทั้ง ๆ ที่เรานั่งทำงานอยู่

แบบนั้นเราก็จะรู้สึกไม่ดี ทั้งกับพวกเค้า แล้วก็กับตัวเองที่รู้สึกว่า เออ เรานี่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของที่นี่เลย 

ซึ่งเราทำกันอยู่แบบไม่รู้ตัวเอง การลดคุณค่าของคนอื่น 

เช่น การเล่นโทรศัพท์ตอนที่เรากำลังคุยกับใครอยู่ข้างหน้า 

เดินผ่านแล้วทำเป็นมองไม่เห็นนี่ชัดเลย

ซึ่งผมเองก็เคยทั้งถูกทำแบบนั้น แล้วก็เคยทำแบบนั้นกับใครสักคนเหมือนกัน 

ซึ่งแน่นอน ในใจเราตอนนั้นคือไม่ได้อยากคุยด้วย 

หรือสนใจ เราเลยทำให้เค้ากลายเป็นธาตุอากาศ 

ลดคุณค่าของตัวเค้าไป ไม่ได้ให้เค้าเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเราซะ 

ซึ่งความสัมพันธ์ที่จะทำให้เรารู้สึกเป็นส่วนหนึ่ง คือความสัมพันธ์ที่อยู่ด้วยแล้วแฮปปี้ 

ต่างคนต่างยกระดับจิตใจตัวเองไปในทางที่ดีขึ้น มันเป็นได้ในทุก ๆ ความสัมพันธ์ 

แล้วพอได้รู้สึกแบบนั้นแล้ว นั่นทำให้เรารู้สึกว่า ชีวิตของเรามีความหมายมากขึ้น 

แต่สำหรับบางคน ความหมายที่สำคัญของชีวิต อยู่ในข้อที่สอง

• การมีจุดหมาย

เค้าบอกว่าการมีจุดหมายนี่มันไม่เหมือนกับการตามหาวิชาที่ชอบ งานที่ใช่ 

แต่มันเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการที่เราได้เป็นผู้ให้ มากกว่าผู้รับ 

เช่น จุดหมายของพ่อแม่บางคน คือการได้เลี้ยงลูกจนโต แล้วเห็นเค้าดูแลตัวเองได้ 

หัวใจสำคัญของการมีจุดหมายคือการใช้จุดแข็งของตัวเองเพื่อช่วยเหลือคนอื่น 

ซึ่งแน่นอน คุณอาจจะคิดว่า นั่นมันก็คือการทำงานรึเปล่า 

มันคือการทำให้ตัวเองมีประโยชน์แล้วก็รู้สึกว่า มีคนต้องการเรา 

แต่จริง ๆ เราไม่จำเป็นต้องหาจุดหมายของชีวิตในหน้าที่การงานก็ได้

แต่มันคือ อะไรบางอย่างที่มันบอกเราว่า เราจะมีชีวิตอยู่เพื่อสิ่งนี้ เราจะเอาแรงที่เรามีทั้งหมดไปลงกับอันนี้ 

• การสลายตัวตน

อันนี้ถ้าฟังเฉย ๆ อาจดูเข้าใจยาก

แต่ผมจะอธิบายให้ฟังว่า ครั้งแรกที่ผมขึ้นเครื่องบิน 

ผมได้นั่งริมหน้าต่าง ระหว่างที่นั่งไป ผมก็ทอดสายตามองไปสุดลูกหูลูกตา

เท่าที่ก้อนเมฆบนเครื่องมันจะแหวกทางให้ผมมองลอดผ่านออกไปได้

พอมองลงมาข้างล่าง

ผมเริ่มเห็นบ้านเล็กลงๆ คน รถ กลายเป็นมดตัวเล็ก ๆ

นั่งทำให้ผมรู้สึกว่า เออ จริง ๆ แล้วเรามันก็แค่ส่วนหนึ่งในระบบนิเวศ ในสังคม ในประเทศ ในโลก 

จริง ๆมันไม่ได้สำคัญอะไรมาก เรื่องที่เราแบกเอาไว้ เก็บเอาไว้ รู้สึกหนักโลกส่วนตัวมาก

มันอาจจะไม่ได้สำคัญอะไรเลยในโลกใบบนี้ 

นั่นทำให้ผมปล่อยวางอะไรบางอย่างในใจได้หลังจากที่ลงเครื่องมาวันนั้น 

หรือเวลาที่ผมนั่งเขียนหนังสือ ผมจะรู้สึกว่าผมลืมตัวเอง

ผมกลายเป็นอีกคนที่กำลังวางเรียงตัวอักษรให้ออกมาแล้วรู้สึกสบายหูสบายตา

ผมจะลืมไปเลยว่าผมนั่งมานานเท่าไหร่แล้ว 

ซึ่งเค้าบอกว่า ภาวะเหล่านี้แหละคือการสลายตัวตนของตัวเอง

และมันจะทำให้ข้างในของเราเปลี่ยนแปลงอะไรได้

เราพูดถึง การเป็นส่วนหนึ่ง 

การมีจุดหมาย แล้วก็การสลายตัวตน

อย่างสุดท้าย อันนี้ผมชอบ เพราะมันตรงกับใจผม

นั่นก็คือ

• storytelling หรือการเล่าเรื่อง

อาจดูงงๆ อ้าว เกี่ยวไรกันกับการค้นหาความหมายของชีวิต

มันคือการเล่าเรื่องของตัวเอง ให้ตัวเองฟัง 

เราเล่าความรู้สึก บอกสิ่งที่ตัวเองคิด หรือพบเจอ ทำให้ภาพมันชัดเจนอยู่ในหัว

ซึ่งมองกันดี ๆ มันสามารถบอกเราได้เลยนะว่า

ทำไมเราถึงได้เป็นตัวเองในแบบที่เป็นอยู่ในตอนนี้ 

ซึ่งสิ่งที่เราไม่ค่อยสังเกตก็คือ 

เราเป็นคนเล่าเรื่องก็จริง แต่เราสามารถปรับเปลี่ยน 

แก้ไขมุมมองของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แปลความหมาย แล้วก็เล่าเรื่องใหม่ให้ตัวเองฟังได้

ถึงแม้ว่าสุดท้ายความจริงจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปก็ตาม

ซึ่งเราชอบเล่าเรื่องราวให้ตัวเองฟังอยู่ตลอดว่า

ชีวิตแต่ก่อนแกดีนะ แต่ตอนนี้คือพัง

อยากกลับไปเป็นคนเดิม คนเดียวกับเมื่อสองสามปีก่อน 

ก่อนที่จะมาเป็นตัวเองในวันนี้ 

ซึ่งการเล่าความคิดตัวเองแบบนี้ให้ตัวเองฟัง ก็มีแต่จะทำให้เราหดหู่ แล้วก็เศร้ามากขึ้นเรื่อย ๆ 

ซึ่งผมเคยเป็น ส่วนใหญ่จะเป็นช่วงที่เราเจอกับเหตุการณ์อะไรแย่ๆ ที่รู้สึกว่า

มึง มันแย่จริง ๆ วะ 

แต่ผมก็บอกกับตัวเองนะว่า แล้วผมสามารถเอาสิ่งที่ผมกำลังเจออยู่ 

มาทำให้มันเกิดประโยชน์กับตัวเอง หรือกับใครได้บ้าง

ผมสามารถทำความเข้าใจกับตัวเอง 

แล้วมันสามารถช่วยให้คนอื่นเข้าใจตัวเองได้ด้วยรึเปล่า ถ้าได้ ผมจะเล่าเรื่องของผมออกไป 

แต่เราจะเล่าเรื่องตัวเองได้ยังไง 

สำหรับผม มันคือการตั้งคำถามกับตัวเองบ่อย ๆ 

ว่า ตอนนี้เราอยู่กับอะไร กับใคร ใครบ้างที่หายไป ใครบ้างที่ยังอยู่

เราเสียอะไรไปบ้าง แล้วอะไรที่เราได้กลับมา แล้วอะไรที่เราควรจะทำต่อไป

เพื่อที่จะทำให้ชีวิตเราเดินหน้าต่อไป 

การเป็นส่วนหนึ่ง 

การมีจุดหมาย

การสลายตัวตน 

และการเล่าเรื่อง 

4 ข้อที่จะสร้างความหมายของชีวิตเรา

ผมคิดว่าผมไม่ได้มีทั้งสี่ข้อนะ 

แต่ผมอยากมาชวนคุณมาคิด ทบทวนกับตัวเองว่า

ตอนนี้คุณกำลังทำข้อไหน หรือมีข้อไหนกันบ้าง

เค้าบอกว่า ความสุข มันเข้ามา แล้วมันก็จะจากไป

แต่ไม่ว่าชีวิตคุณจะดี หรือแย่แค่ไหน 

ถ้าเราพบแล้วว่า ความหมายของการมีชีวิตอยู่ของตัวเองคืออะไร

เราจะกลับมายืนหยัดอยู่ได้ แบบที่ไม่ต้องรอให้ใครมาฉุดให้ลุกขึ้นยืนเลย 

ติดตามบทความใหม่ ๆ จาก เพจบันทึกนึกขึ้นได้  บน LINE TODAY ทุกวันศุกร์