สัญญาณโรคซึมเศร้าในเด็ก ที่ผู้ปกครองไม่ควรมองข้าม สาเหตุและวิธีป้องกัน

พ่อแม่หลายท่านมักจะกังวลว่าเมื่อลูกเราโตขึ้นจนกระทั่งเริ่มเข้าสู่วัยเรียน อาจมีการปรับตัวเข้าสู่สังคม การใช้ชีวิตของลูกเราจะเป็นอย่างไรบ้าง บางครั้งลูกๆ อาจพบความเครียดจนกระทั่งความเครียดสะสม มีพฤติกรรมที่เปลี่ยนไป เริ่มเก็บตัว ไม่ค่อยพูด ซึ่งอาจเป็นสัญญาณโรคซึมเศร้าในเด็กที่พ่อแม่ควรรู้ เพื่อรับมือ และวางแผนการรักษา ดูแลสภาพจิตใจก่อนเป็นเรื้อรังรักษาควบคุมยาก

สาเหตุ “ภาวะซึมเศร้าหลังคลอด” ในคุณแม่มือใหม่ แนะวิธีบำบัดรักษา

โรคซึมเศร้า VS อารมณ์เศร้า แพทย์เผยต้นตอของจิตเวชต้องรับการรักษา

โรคซึมเศร้า (depression) เป็นโรคทางอารมณ์ชนิดหนึ่ง ที่อารมณ์ซึมเศร้าจะมีมากกว่าปกติ คือมีอารมณ์เศร้าติดต่อกันเกือบทั้งวัน ติดต่อกันทุกวันนานเกิน 2 สัปดาห์

อาการโรคซึมเศร้าในเด็ก

• มีอารมณ์ที่ซึมเศร้าลง เบื่อหน่ายมากขึ้น หรือบางรายอาจมีอารมณ์หงุดหงิด
• ไม่มีความสุขความเพลิดเพลินเมื่อทำกิจกรรมที่ชอบ
• ไม่อยากอาหาร น้ำหนักลดลง หรือในขณะที่บางรายก็ทานอาหารมากเกินไป
• นอนไม่หลับ หลับๆตื่นๆ หรือตื่นเร็วกว่าปกติ ในขณะที่บางรายนอนทั้งวัน
• เฉื่อยชา ไม่มีสมาธิในการเรียน ความจำแย่ลง
• รู้สึกผิด โทษตัวเอง รู้สึกไร้ค่า
• อยากฆ่าตัวตาย

สาเหตุของโรคซึมเศร้าในเด็ก

• พันธุกรรม ถ้ามีประวัติโรคซึมเศร้าในครอบครัว ก็จะทำให้เด็กมีโอกาสป่วยด้วยโรคซึมเศร้า มากกว่าเด็กทั่วไป
• ยาบางชนิดสามารถทำให้เป็นโรคซึมเศร้าได้ เช่น ยาเคมีบำบัด ยาลดความดัน สารเสพติด เป็นต้น
• โรคบางชนิด เช่นโรคภูมิคุ้มกันทำลายตนเอง เป็นต้น
• สิ่งแวดล้อมอื่นๆ เช่น ความเครียด ไม่ว่าจะเป็น ปัญหาในครอบครัว การทะเลาะกับแฟน ผลการเรียนตกต่ำ การคบเพื่อน ถูกเพื่อนกลั่นแกล้งเสมอ ๆ หรือรู้สึกไม่ชอบ กลัว กังวล กับบุคคลรอบข้าง หรือ เด็กขาดความมั่นใจในตนเอง กลัวการแข่งขัน

สัญญาณโรคซึมเศร้าในเด็ก

• เด็กเริ่มเก็บตัว ไม่ค่อยพูดเหมือนก่อน
• เศร้า ร้องไห้ หงุดหงิดง่าย ทำอะไรก็ผิดหูผิดตา หงุดหงิดไปซะหมด
• ไม่ชอบทำกิจกรรมที่เคยชอบทำมาก่อน เช่นชอบวาดรูป แต่ตอนนี้ไม่ชอบแล้ว
• ไม่อยากทำอะไรเลย นอนทั้งวัน แอบร้องไห้คนเดียว
• บ่นอยากตาย

วิธีรับมือลูกเป็นโรคซึมเศร้า

• พ่อแม่ควรหมั่นพูดคุยกับลูก สังเกตพฤติกรรม สอบถามอาการสารทุกข์สุกดิบ ถามถึงความสุขของลูก เพื่อช่วยแก้ปัญหาในเบื้องต้น ก่อนที่ลูกจะตกอยู่ในภาวะซึมเศร้า
• การทำกิจกรรมร่วมกับลูก ไปทำกิจกรรมใหม่ๆ บรรยากาศใหม่ๆ เพื่อให้เด็กมีความสุขเพิ่มขึ้น แต่ต้องเป็นกิจกรรมที่ไม่ทำให้แย่ลงไปกว่าเดิม
• พูดคุยกับลูกโดยเหตุและผล ไม่ใช้อารมณ์ ให้ความเอาใจใส่และความอบอุ่นแก่ลูกอยู่เสมอ เปิดโอกาสให้ลูกได้เล่าปัญหาที่เกิดขึ้น ไม่เร่งรัด ให้บรรยากาศที่ผ่อนคลาย ไม่ตึงเครียด
• คอยสำรวจพฤติกรรมหรือขอความช่วยเหลือจากคุณครูให้ช่วยสอดส่องพฤติกรรมของลูก และเปิดเผยพูดคุยกับคุณครูเพื่อแลกเปลี่ยนปัญหาของลูกที่พบที่บ้านและโรงเรียน เพื่อร่วมมือกันแก้ไขปัญหาอย่างใกล้ชิด

หากอาการไม่ดีขึ้น ควรปรึกษาจิตแพทย์โดยด่วนเพื่อรับการรักษาอย่างถูกต้องต่อไป

ขอบคุณข้อมูลจาก : โรงพยาบาลพญาไท 2