ระบบอัปเกรดร้านค้าในต่างโลก

ข้อมูลเบื้องต้น

ตามตำนานเล่าขาน ณ ที่แห่งหนึ่งบนมุมโลก มีร้านค้าเล็กๆ หลังหนึ่ง ดำรงอยู่

โดยมีเขา “ฉีเล่อ” ทะลุมิติเข้ามาเป็นเจ้าของร้านค้าแห่งนี้ พร้อมกับระบบ

“ผู้จัดการร้านค้า” ที่คอยอัปเกรดร้านให้กลายเป็นร้านค้าสุดเทพ จบครบทุกวงจร!!

.

ร้านค้าของเขาขายตั้งแต่ยาชูกำลัง ไปจนถึงยาเชื่อมต่อแขนขา รวมไปถึงอาวุธมากมาย

แม้จะบอกว่าเป็นของธรรมดา แต่ความสุดยอดนั้นไม่สามารถหาสิ่งใดเทียบได้!

สัตว์เทพหรือก็เต็มคลัง! สินค้าที่คุณยากจะจินตนาการได้รวมไว้อยู่ที่นี่หมดแล้ว!!

.

ต่อให้สินค้าราคาแพงแค่ไหน ผู้คนก็ยอมจ่าย ไม่ว่าจะเป็นยอดฝีมือ ผู้มีอำนาจ

หรือกษัตริย์ก็ต่างพากันหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย จากนั้นก็นำเงินมา ‘อัปเกรดร้าน’

พร้อมกับ ‘สุ่มของรางวัล’ เอามาขายต่อน่ะสิ!

.

ใครที่คิดจะโขมยของหรือทำร้ายเขาก็อย่าหวัง เพราะเขามีสุดยอดระบบป้องกันร้านค้าไว้แล้ว!

.

สุดท้ายเป้าหมายของร้านค้าแห่งนี้คืออะไรกันแน่? เพียงแค่อัปเกรดร้านค้าจริงๆน่ะหรือ?

หาคำตอบไปพร้อมกันได้ที่ “ระบบอัปเกรดร้านค้าในต่างโลก”

----------------------------------

นิยาย ระบบอัปเกรดร้านค้าในต่างโลก

เจ้าของลิขสิทธิ์ต้นฉบับ :Beijing Aiqingguo Technilogy Development Co.,Ltd

ประพันธ์โดย :少书九回(เส่าซูจิ่วหุย)

ลิขสิทธิ์ฉบับภาษาไทยถูกต้องโดย : Glory Forever Public Co.,LTD

บรรณาธิการ:ไพสิฐ ต่วนขำ

แปลและเรียบเรียง :lihuixin

แนะนำนิยายสนุก สุดมันส์ อยากอ่านเรื่องไหน กดที่รูปได้เลย

ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์กับตำแหน่งผู้จัดการร้าน

ณ เมืองอวิ๋นอู้อันสูงตระหง่าน อาณาจักรฮวงหยวน

ที่ได้ชื่อว่าเมืองอวิ๋นอู้เป็นเพราะเมืองแห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้ป่าอวิ๋นอู้

ในป่าอวิ๋นอู้นั้นเต็มไปด้วยอสูรระดับต่ำ จึงดึงดูดทหารรับจ้างจำนวนมากให้พากันแห่มาที่ป่าแห่งนี้

วิทยาลัยส่วนใหญ่ในอาณาจักรฮวงหยวน จะจัดสนามทดสอบในป่าอวิ๋นอู้ ซึ่งเป็นสนามทดสอบสำหรับนักเรียนเก่าและนักเรียนใหม่

ผู้คนมากมายที่หลั่งไหลมา ทำให้เมืองอวิ๋นอู้มีความเจริญทางการค้าขาย วัฒนธรรม รวมถึงวรยุทธ์ที่มีการพัฒนาขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ในพื้นที่ที่เจริญรุ่งเรืองของเมืองอวิ๋นอู้ มีร้านค้าเล็กๆ แห่งหนึ่งตั้งอยู่ที่มุมถนนซึ่งผู้คนไม่ค่อยสัญจรไปมามากนัก

เจ้าของร้านนอนฟุบอยู่ที่ขอบหน้าต่าง มองดูถนนที่ร้างผู้คนอย่างเบื่อหน่าย ในสายตาคาดหวังให้ใครสักคนเดินผ่านมาบ้าง

<ติง ระบบของผู้จัดการร้านได้รับการอัปเดตแล้ว โฮสต์ต้องการเปิดระบบหรือไม่>

ทันใดนั้น เสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์ที่ไร้อารมณ์พลันปรากฏขึ้นในหัวของฉีเล่อ

ฉีเล่อตะลึงงันไปชั่วขณะ จากนั้นเบ้าตาก็ร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้

ข้ารอมานานกว่าหนึ่งเดือน ในที่สุดข้าก็จะได้ไอเทมนิ้วทองคำสักที ร่างพยัคฆ์สั่นสะท้าน แผ่ออร่าของราชาไปทั่วร่าง เหมือนได้เดินไปสู่จุดสูงสุดของชีวิต

แต่ระบบผู้จัดการร้านค้าคืออะไร?

ฉีเล่ออดสงสัยไม่ได้ แต่ก็เก็บไว้ในใจอย่างเงียบๆ “เปิดระบบ”

“ระบบผู้จัดการร้านได้รับคำสั่งให้เปิดระบบ และตอนนี้ก็ได้เวลาเริ่มภารกิจ”

“เริ่มภารกิจ ร้านค้าร้านแรก”

รายละเอียดภารกิจ : มีร้านค้าของตัวเอง (ในฐานะผู้จัดการร้านค้าที่ยอดเยี่ยม เจ้าจะไม่มีร้านค้าของเจ้าเองได้อย่างไร?)

รางวัลภารกิจ : ระบบผู้จัดการร้านค้า

เวลาในการทำภารกิจ : ไม่จำกัด

ฉีเล่อตะลึงงัน “ทำไมล่ะ ร้านที่ข้าอยู่ตอนนี้ไม่นับหรือไง?”

ระบบ “เจ้าเรียกมันว่าคอกหมา ไม่ใช่ร้านค้า”

…

ฉีเล่อลุกจากขอบหน้าต่างทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น เขามองไปยังร้านค้าที่รกรุงรัง รู้สึกทันทีว่าควรจะเก็บกวาดมันเสียหน่อย

สมุนไพรที่หลงเหลือจากก่อนหน้านี้ ฉีเล่อก็ขายมันไปในราคาถูก เคาน์เตอร์และชั้นไม้ที่เหลืออยู่ก็ค่อนข้างเก่าและทรุดโทรมไปหมดแล้ว

ฉีเล่อครุ่นคิดครู่หนึ่ง เหลือของที่ยังใช้ได้จริงๆ สองสามชิ้น ส่วนของชิ้นอื่นๆ ก็โยนทิ้งไป

หลังจากทำงานเสร็จ ท้องฟ้าก็มืดพอดี

ภายในร้านดูสะอาดขึ้นมาบ้าง แต่มันก็ดูโล่งไปหน่อย

ฉีเล่อนวดเอวที่กำลังปวดตุบๆ ของตน และเรียกระบบในใจ

“เป็นยังไงบ้าง? เรียกว่าร้านได้หรือยัง”

ระบบ : “ก็พอได้”

“ภารกิจเสร็จสมบูรณ์ ระบบผู้จัดการร้านค้าเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ”

จากนั้นแสงไฟสีเขียวพลันปรากฏขึ้น ก่อนจะสแกนไปทั่วทั้งร้าน

“การสแกนเสร็จสิ้น ร้านค้าแห่งแรกถูกเปิดใช้งาน ระบบป้องกันได้ถูกติดตั้งไว้แล้ว”

ท่ามกลางสายตาประหลาดใจของฉีเล่อ สิ่งอำนวยความสะดวกทั้งหมดในร้านถูกเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด

เฟอร์นิเจอร์เดิมถูกเปลี่ยนออกไปจนหมดเกลี้ยง เคาน์เตอร์สี่เหลี่ยมหันหน้าไปทางประตูใหญ่ กั้นพื้นที่ด้านหลังเคาน์เตอร์เป็นห้องเล็กๆ

ผนังทั้งสองด้านถูกทาทับด้วยสีขาวเสมือนบ้านใหม่ ผนังที่ติดถนนไม่มีหน้าต่างสักบาน แต่ถูกแทนที่ด้วยกระจก

จากนั้นห้องกั้นหลังเคาน์เตอร์ก็ถูกสร้างเป็นห้องเก็บของด้วยฝีมือของระบบ และยังมีเตียงนุ่มๆ ขนาดเล็กวางไว้ข้างๆ

ระบบ : “ทำการเปิดร้านค้าร้านแรกเสร็จเรียบร้อย เชิญโฮสต์เข้าไปเลือกสินค้าที่จะขาย”

ไม่รอให้ฉีเล่อได้สติกลับมา ก็ได้ยินเสียง “แกร๊งๆ” ดังขึ้น มันคือแผ่นรูปทรงกลมที่หล่นลงมาข้างๆ ตัวฉีเล่อ

ทำเอาฉีเล่อตกใจจนแทบจะกระโดด

“ให้ข้าได้เตรียมใจหน่อยไม่ได้รึไง” ฉีเล่อมองวงล้อบนพื้นด้วยสีหน้าซีดเผือด

สัตว์อสูร อาวุธวิเศษ สัตว์เทพ ทักษะการต่อสู้ระดับพระเจ้า

ของดีเหล่านี้ทำให้แววตาของฉีเล่อเป็นประกายทันทีที่ได้เห็นมัน

----------------------------------

เพื่อไม่ให้พลาดทุกการอัปเดตก่อนใคร

กด'ติดตาม'ตรงนี้ไว้ได้เลยย~ ^_

ขอให้ทุกท่านสนุกกับการอ่านนิยายนะคะ

ช่องทางการซื้อสินค้า

ระบบ “เชิญโฮสต์หมุนวงล้อได้”

“โอเค” ฉีเล่อคุยโวโอ้อวดว่าแม้แต่ข้ามมิติตนก็ทำได้แล้ว งั้นเขาก็คงไม่โชคร้ายเท่าไร

ใช้แรงหมุนวงล้อหนึ่งครั้ง วงล้อนั้นก็หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง

“สัตว์เทพ สัตว์เทพ สัตว์เทพ” ฉีเล่อร้องตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

แต่เมื่อวงล้อหมุนช้าลงเรื่อยๆ เข็มก็ค่อยๆ เลื่อนผ่านสัตว์เทพไป

ยา!

แม้ไม่ใช่สัตว์เทพ เป็นยาก็ไม่เลว

ฉีเล่อปลอบใจตัวเองเช่นนี้ จากนั้นก็ได้ยินประโยคที่ทำเอาเขาเกือบสบถออกมา

(ช่องทางการสุ่มยาได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ระดับผู้จัดการร้านของโฮตส์ไม่เพียงพอ เปิดบ่อสุ่มยา) ระบบกล่าว

“เจ้าระบบ ข้าอยากได้คำอธิบายหน่อย” ฉีเล่อหน้าดำคล้ำ ความโกรธร้องคำรามอยู่ในหัว

ระบบไม่ตอบกลับในทันที เพียงแต่ฉายจอภาพตรงหน้า

โฮตส์ : ฉีเล่อ

ระดับผู้จัดการร้าน : ระดับหนึ่ง

จำนวนร้านค้าในครอบครอง : หนึ่งแห่ง

ช่องทางในการสั่งซื้อ ：บ่อยา

ประเมินผล “ผู้จัดการร้านมือใหม่”

ระบบ : (โฮสต์โปรดทราบ ระดับผู้จัดการร้านจะเป็นตัวกำหนดระดับช่องทางในการซื้อ)

ระบบ : (หากปริมาณการซื้อขายถึงเงื่อนไขกำหนด ระบบจะอัพเกรดภารกิจให้อัตโนมัติ เมื่อภารกิจเสร็จสิ้น ระดับผู้จัดร้านจะอัพเกรดขึ้นเอง)

“งั้นก็เปิดบ่อสุ่มยาให้ข้าหน่อยสิ” ฉีเล่อกล่าว

ทันใดนั้น สิ่งที่คล้ายกับแท่นบูชาก็โผล่ขึ้นในหัวของฉีเล่อ บนนั้นเขียนบอกวิธีสุ่มของในบ่อรวมไปถึงสถิติความน่าจะเป็น

และที่ทำให้น่าโมโหที่สุดเลยก็คือประโยคที่บอกว่า : ทุกสิบครั้งในการจับฉลาก จะมียาระดับสูงสุดเพียงเม็ดเดียวเท่านั้น

นี่มันระบบเกมมือถือบ่อสุ่มขยะประเทศไหนกันเนี่ย!

ฉีเล่อข่มกลั้นความโกรธ และมองตรงไป

หนึ่งเหรียญทองสุ่มไข่ได้หนึ่งครั้ง…

“ระบบ… ช่องทางการซื้อสินค้าที่แกว่ามา ไม่ใช่วิธีนี้ใช่ไหม?” ฉีเล่อไม่อยากจะเชื่อ

(ถ้าโฮสต์ต้องการเติมเงินเข้า จำเป็นต้องนึกจำนวนเงินในหัวเท่านั้น ระบบจึงจะสามารถเก็บหักเงินได้อัตโนมัติ) ระบบกล่าว

นี่มันเกมมือถือขยะชัดๆ

ฉีเล่อลูบกระเป๋ากางเกงของตน พบว่ามีเหรียญทองห้าเหรียญสุดท้ายอยู่ในนั้น

นั่นคือเงินเก็บก้อนสุดท้ายที่ฉีเล่อเหลืออยู่

ฉีเล่อกัดฟันกล่าว "ระบบ เติมเงินให้ข้าห้าเหรียญทอง"

ระบบ “หักเงินแล้ว”

ปุ่มกดสุ่มรางวัลก็โผล่ขึ้นมาจากบ่อสุ่ม

ฉีเล่อสัมผัสกระเป๋ากางเกงของเขาอีกครั้ง เหรียญทองห้าเหรียญหายไปแล้ว

กดปุ่ม "สุ่มห้าครั้ง" อย่างไม่ลังเล

ยาหุยชี่ ยาหุยชี่ ยาหุยชี่ ยารักอวี้ซาง ยาอวี้ซาง

ยาระดับธรรมดาห้าเม็ด

ยาหุยชี่ : หลังจากรับประทานแล้ว จะฟื้นฟูพลังปราณจำนวนเล็กน้อยกลับมาได้อย่างรวดเร็ว ไม่มีข้อจำกัดในการใช้งาน

ยาอวี้ซาง: หลังจากรับประทานแล้ว จะฟื้นฟูพลังชีวิตจำนวนเล็กน้อยได้อย่างรวดเร็ว ไม่มีข้อจำกัดในการใช้งาน

นี่มันขวดแดงขวดน้ำเงินที่มีระดับต่ำที่สุดในเกมไม่ใช่เหรอ

“ระบบ ถ้ากินยานี่เข้าไปจะไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ” ฉีเล่อถามอย่างจริงจัง

(ของทุกอย่างที่ระบบผลิตล้วนมีคุณภาพ) ระบบกล่าว

แค่สโลแกนก็เชื่อถือไม่ได้แล้ว

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ฉีเล่อมองขวดกระเบื้องเคลือบห้าขวดที่ปรากฏในคลังสินค้า

ฉีเล่อที่ยอมรับชะตากรรมทำได้เพียงวางขวดกระเบื้องเคลือบห้าขวดไว้บนชั้นวางของในร้าน จากนั้นก็นั่งรอลูกค้ามาเยี่ยมเยือน

นี่ก็วันที่สามแล้ว ยังไม่มีใครเข้าร้านสักคน

ฉีเล่อหันกลับไปมองสินค้าบนชั้นวาง

ยาหนึ่งเม็ด ผลึกวิญญาณสิบเม็ด

ผลึกวิญญาณคืออะไร? นั่นคือ นั่นคือสกุลเงินที่หาได้ยากกว่าเหรียญทอง มีเพียงหินผลึกวิญญาณเท่านั้นถึงจะสามารถผลิตมันออกมาได้

ผลึกวิญญาณหนึ่งเม็ดเท่ากับเหรียญทองหนึ่งร้อยเหรียญ อีกอย่างก็ไม่มีใครยอมแลก

หนึ่งเหรียญทองสามารถทำให้ครอบครัวสามคนกินอาหารอร่อยได้เป็นเวลาหนึ่งเดือนเชียวนะ

----------------------------------

เพื่อไม่ให้พลาดทุกการอัปเดตก่อนใคร

กด'ติดตาม'ตรงนี้ไว้ได้เลยย~ ^_

ขอให้ทุกท่านสนุกกับการอ่านนิยายนะคะ

ร้านเถื่อน!

“เฮ้อ…”

ฉีเล่อถอนหายใจหนึ่งเฮือก จะสต็อกสินค้าไว้ขายก็ต้องใช้เงิน ระบบก็มีค่าคอมมิชชั่น

วันนี้ช่างผ่านไปยากจริงๆ

โชคดีที่ช่วงนี้ วิทยาลัยกำลังรับสมัครนักเรียนพอดี

ผู้คนในเมืองอวิ๋นอู้จึงเยอะเป็นพิเศษ

แม้ว่าร้านขายของชำว่านเซี่ยงจะตั้งอยู่ห่างไกลความเจริญ แต่ก็ใช่ว่าจะหาไม่พบ

ขณะที่ฉีเล่อกำลังทอดถอนใจอยู่นั้น อยู่ๆ ก็มีคนห้าคนผลักประตูร้านเข้ามา

แววตาของฉีเล่อลุกวาวทันที และรีบยืนตัวตรง จัดระเบียบเสื้อผ้า

“เถ้าแก่ร้านอยู่หรือไม่?” ชายหนุ่มสวมชุดเกราะหนังอันประณีต คล้ายจะเป็นผู้นำกลุ่มเอ่ยถามเสียงดัง

“ข้าเองเจ้าของร้าน” ฉีเล่อเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงปกติ

แม้จะตื่นเต้น แต่สีหน้ายังคงไร้ความรู้สึก

“เจ้าเปิดร้านค้าจริงๆ หรือ ร้านมันดูโล่งๆ ไปนะ สรุปว่าขายอะไรกันแน่?” ชายหนุ่มมองไปรอบๆ ร้านและถามเสียงดัง

ฉีเล่อชี้ไปบนชั้นวางสินค้าพลางเอ่ย “ก็ยาเม็ดไง”

“ยาเม็ด?” ชายหนุ่มเอ่ยทวนถามอีกรอบอย่างสงสัย มองตามทิศทางที่ฉีเล่อชี้ไป

ความจริงแล้ว ในโลกนี้ ไม่มียาเม็ดแบบนี้

ยาที่พวกเขาใช้ ล้วนมาจากการเล่นแร่แปรธาตุ

นี่ก็เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่ฉีเล่อกังวลว่ายาเม็ดจะขายไม่ออก

“เถ้าแก่ ของประหลาดแบบนี้มันใช้ทำอะไรงั้นหรือ?" ชายหนุ่มเอ่ยถาม

“ขวดสีแดงจะใช้ในการรักษาอาการบาดเจ็บ ขวดสีฟ้าจะใช้ในการเรียกคืนพลังการต่อสู้และพลังวิเศษ” ฉีเล่อกล่าวอธิบาย

ชายหนุ่มตาลุกวาว เอ่ยถามว่า “มีของดีๆ เช่นนี้ด้วยหรือ แล้วยานี้ท่านขายอย่างไร?”

ชายหนุ่มนามว่าเคอหมิงหล่างถามขึ้น พวกเขาทั้งห้าคนล้วนแต่เป็นนักเรียนใหม่จากวิทยาลัยฮุยหวง และกำลังจะเข้าทดสอบในฐานะนักเรียนใหม่ในป่าอวิ๋นอู้

ได้ยินพวกนักเรียนเก่าของวิทยาลัยบอกไว้ว่า การทดสอบของนักเรียนใหม่นั้นเต็มไปด้วยอันตราย เตรียมยารักษาไว้มากเท่าไหร่ก็จะช่วยได้มากเท่านั้น

แต่ยาที่มาจากการเล่นแร่แปรธาตุนั้นหาได้ยากมาก ดังนั้นพวกเขาจึงหาซื้อได้ไม่กี่ขวด ได้แต่เตรียมไว้สำหรับกรณีฉุกเฉินเท่านั้น

“ราคาอยู่ด้านล่าง” ฉีเล่อเอ่ยอย่างเย็นชา

เคอหมิงหล่างก้มหน้าลงมอง จากนั้นก็ขยี้ตาพร้อมตะโกนเสียงดัง “ผลึกวิญญาณสิบเม็ด? ไปขโมยเอาเถอะพ่อคุณ!”

“สมุนไพรรักษาบาดแผลที่ร้านสมุนไพรข้างๆ ผลึกวิญญาณหนึ่งเม็ด ข้าก็สามารถซื้อมันได้เป็นกองใหญ่ แม้แต่ยาที่มาจากการเล่นแร่แปรธาตุก็ยังไม่แพงเท่าร้านเจ้า!”

ฉีเล่อตอบกลับด้วยสีหน้าเฉยชา “อย่าเอายาข้าไปเทียบกับขยะพวกนั้น”

“ถุย! ร้านเถื่อนชัดๆ!”

เคอหมิงหล่างตัดความคิดที่จะซื้อยาทิ้งไปทันที หลังจากสบถออกมา ก็พาพรรคพวกเดินออกไปจากร้านโดยไม่หันกลับมา

“เฮ้อ”

แม้ว่าฉีเล่อจะปวดหัวอยู่บ้าง แต่ก็ทำได้แค่อดทน

ใครใช้ให้ระบบต้มตุ๋นนี่หักค่าคอมมิสชั่นจากการขายไปเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์เล่า?

ฉีเล่อขายในราคาผลึกวิญญาณสิบเม็ด แต่ค่าคอมมิสชั่นของเขาก็ได้มาแค่สิบเหรียญทองเท่านั้น

บางทีวันนี้อาจเป็นวันโชคดีของฉีเล่อ หลังจากพวกของเคอหมิงหล่างออกไปแล้ว ก็มีชายหญิงคู่หนึ่งเดินเข้ามาในร้าน

ทั้งสองคนแต่งกายชุดหรูหรา มองดูก็รู้ว่าเป็นลูกคนรวย

“สวัสดี ไม่ทราบว่าต้องการสินค้าแบบใดหรือ?”

ฉีเล่อยืนเอ่ยถามด้วยเสียงนิ่งเรียบอยู่หลังโต๊ะคิดเงิน

“เถ้าแก่ ร้านของท่าน ขายอะไรกันแน่ เหตุใดมันดูโล่งๆ?” นักเรียนหญิงเอ่ยถามอย่างสงสัย

นางไม่ใช่คนแรกที่ถามแบบนี้ ฉีเล่อก็ชี้ไปที่ชั้นวางสินค้าตามเดิม

หลังจากที่ทั้งสองคนมองไป ถึงได้พูดขึ้นว่า “ยารักษาขวดสีแดงจะใช้ในการรักษาบาดแผล ยาฟื้นพลังขวดสีฟ้าใช้ฟื้นฟูพลังต่อสู้และพลังวิเศษ”

“มีของดีๆ แบบนี้ด้วยหรือ!”

ยาเม็ดเหล่านี้สามารถรักษาอาการบาดเจ็บหรือฟื้นฟูพลังต่อสู้และพลังวิเศษได้ เป็นยาในเชิงกลยุทธ์ที่สำคัญมากในการทดสอบของนักเรียนใหม่

----------------------------------

เพื่อไม่ให้พลาดทุกการอัปเดตก่อนใคร

กด'ติดตาม'ตรงนี้ไว้ได้เลยย~ ^_

ขอให้ทุกท่านสนุกกับการอ่านนิยายนะคะ

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้