13 ข้อรู้หรือไม่ ไขความลึกลับกับยชญ์-ธัญ Host รายการ Untitled Case Podcast
อีกา ฝนตกบางเขต คาปิบารา และอีกหลากหลายสารพัดของกุ๊กกิ๊กที่ทำแฟนคลับเรื่องลึกลับได้ขนหัวลุกด้วยเสน่ห์ของสองพิธีกรหนุ่มประจำรายการ Untitled Case
วันนี้ LINE TODAY POP ได้มีโอกาสพูดคุยกับ ยชญ์ บรรพพงศ์ และธัญวัฒน์ อิพภูดม สองพิธีกรประจำรายการ Untitled Case Podcast จากช่อง Salmon Podcast
เราเริ่มต้นด้วยคำถามง่าย ๆ ที่ชวนให้ทั้งสองคนได้ลับสมองประลองสติก่อนจะเข้าสู่บทสัมภาษณ์อันยาวนาน
ยชญ์ คือชื่อจริงหรือชื่อเล่น
ยชญ์ ชื่อจริง
ยชญ์ธัญคือคนเดียวกันไหม
ยชญ์ คนเดียวกัน
หนังสือ untitled case ได้อยู่บนชั้น หนังสือสร้างแรงบันดาลใจ คิดว่าสร้างแรงบันดาลใจเรื่องอะไร
ธัญ เรื่องลึกลับครับ (แรงบันดาลใจยังไงวะ?)
ถ้าเห็นด้วยกด 9 ไม่เห็นด้วยต้องกดอะไร
ธัญ กด 99 ครับ
01
รู้หรือไม่ ชวนขงเบ้งต้องเกือบเผาบ้าน ชวนธัญวัฒน์ง่ายแค่ปลายนิ้ว
Untitled Case เป็นรายการที่มีจุดเริ่มต้นจากการอยากทำพอดแคสต์เล่าเรื่องผีของยชญ์ ก่อนจะได้พูดคุยกับ โจ้ - นทธัญ แสงไชย หรือพี่โจ้ Station director แห่ง Salmon Podcast ที่มีโปรเจกต์เกี่ยวกับรายการเล่าเรื่องลึกลับอยู่พอดี
“ผมอยากทำพอดแคสต์เล่าเรื่องผี ลองเขียนสคริปต์ อัดดู กำลังคิดอยู่ว่าจะเผยแพร่ที่ไหนดี แล้วตอนนั้นพี่โจ้ พี่วิชัย (วิชัย มาตกุล Creative Director แห่ง Salmon House) อยากทำพอดแคสต์ของ Salmon เราก็แอบไปได้ยินเลยลองเข้าไปคุย ๆ ดู ปรากฏว่ามันจะมีรายการที่เกี่ยวกับเรื่องลึกลับ ไม่ใช่ผี ก็เลยเออ ใกล้ ๆ กัน” -ยชญ์
ในตอนแรกเขาคิดจะทำรายการนี้เพียงคนเดียว แต่ดูจะไปได้ไม่ไกลอย่างที่ฝัน จึงคิดถึงธัญขึ้นมา
“คิดว่าจะทำยังไงให้โปรเจกต์นี้มันไปต่อได้ ก็เลยนึกถึงพี่ธัญ ตอนนั้นเขายังเป็นนักข่าวอยู่ ก่อนเขาจะกำเริบเสิบสานกลายเป็นบ.ก. (ขำ) คิดว่าพี่ธัญน่าจะมีความชอบใกล้ ๆ กัน เพราะเค้าทำสกู๊ปเกี่ยวกับ The Ghost Radio เรื่องผี ๆ สาง ๆ”
ยชญ์เลยเดินไปถามแบบง่าย ๆ ว่า
"เอ้ย พี่ ทำพอดแคสต์เรื่องลึกลับปะ"
พี่ธัญก็ตอบเพียง "เอ้อ ได้ เอาดิ"
ง่าย ๆ อย่างนั้นเลย แล้วค่อยมาถามรายละเอียดของรายการกันภายหลัง ธัญเล่าต่อว่าในช่วงแรก รายการนี้ไม่ได้ทำง่ายอย่างที่คิด เพราะคุณภาพเสียงก็ยังไม่ได้ ใช้เพียงโทรศัพท์หนึ่งเครื่องอัดในห้องเล็ก ๆ วิธีเล่าเรื่อง การยิงมุกอะไรก็ยังดูขาด ๆ เกิน ๆ ไปเสียหมด ต้องใช้เวลาอยู่นานเหมือนกันกว่าจะกลายเป็นรายการคุณภาพอย่างทุกวันนี้
02
รู้หรือไม่ รายการนี้เคยเกือบชื่อ “สเตรนจ์เจอร์จริง” มาก่อน
ก่อนหน้าที่จะได้ชื่อรายการสุดคูลอย่าง Untitled Case มา รายการนี้ถูกขนานนามด้วยหลากหลายชื่อที่ส่งเข้าร่วมโหวต (จากคนในทีม) โดยมีชื่อหนึ่งที่ยชญ์ยังสามารถจดจำมาได้จนถึงวันนี้ เพราะเป็นชื่อที่ใกล้จะกลายเป็นชื่อไฟนอลมากที่สุด นั่นก็คือ Strangers จริง เพราะอยู่ในช่วงที่ซีรีส์เรื่อง Stranger things ภาค 2 กำลังโด่งดัง แต่ด้วยปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์จึงได้เป็นชื่อรายการ Untitled Case อย่างทุกวันนี้
“จริง ๆ คิดว่าพอชื่อ Untitled มันก็ดูลึกลับ กว้างกว่า เหมือนเรื่องราวที่ไม่มีชื่อเรียกได้”-ธัญ
03
รู้หรือไม่ เขาทั้งสองคนยังไม่รู้ตัวว่าตอนนี้รายการดัง
ทันทีที่เราถามว่าคิดไว้ตั้งแต่ตอนแรกหรือเปล่าว่ารายการจะโด่งดังเป็นพอดแคสต์อันดับต้น ๆ ของไทยเหมือนตอนนี้
“ยชญ์คิดตลอดเวลา”-ธัญ
“ไม่เคยคิด!!”-ยชญ์
แต่สุดท้ายแล้วทั้งสองก็สารภาพว่าจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กล้าคิดว่ารายการดัง เพราะเป็นสายเบื้องหลังทั้งคู่ รวมถึงความดังก็ไม่ได้เป็นเป้าหมายสำคัญในการทำรายการ แต่ให้ความสำคัญกับคุณภาพและมาตรฐานที่อยากคงระดับไว้ให้ได้เสียมากกว่า
“เคยมีคอมเมนต์ประมาณว่าถ้าทำแนวฆาตกรต่อเนื่อง น่ากลัว ๆ ไปเลย ช่องมันดังได้มากกว่านี้แต่เราไม่ได้อยากให้ธีมรายการเน้นความน่ากลัว สยองขวัญ เลือดสาด เราอยากพูดเรื่องที่มันหลากหลาย เรื่องราวลึกลับที่มีคำตอบได้”
“เป้าหมายในตอนแรกที่ทำ ด้วยความที่เราเป็นนักข่าว พื้นที่ของการเล่าเรื่องคดีอาชญากรรมที่หาคำตอบไม่ได้ในไทยมันน้อย ส่วนใหญ่เรื่องแบบนี้มักจบด้วยไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่ ไม่ได้มีการหาคำอธิบายของสิ่งที่เกิดขึ้น เลยย้ำตลอดว่า รายการเราคนฟังต้องคิดอะไรต่อได้ เขาต้องได้ประโยชน์อะไรบ้าง”-ธัญ
ธัญ “เราว่ารู้ว่าอะไรที่ใช่เราและไม่ใช่เรา”
ยชญ์ “เท่ว่ะ”
ธัญย้ำว่าการทำรายการนี้ต้องชัดเจนกับตัวเอง อะไรที่เป็นเอกลักษณ์ของรายการอย่างการพูดคุยก่อนเข้ารายการ หรือการเล่าเรื่องเสร็จแล้วมาถกประเด็นสังคมกันล้วนเป็นสิ่งที่แฟนรายการชื่นชอบและพวกเขาจะรักษาไว้ให้ดี
“จุดแข็งข้อหนึ่ง คือ สองร้อยกว่าตอน ผมทำสคริปต์เองตลอด นั่งหาข้อมูล เขียน ลำดับวิธีการเล่าเอง อาจจะเพราะทำมาเองตลอด มันเลยเป็นตัวเองมาก ๆ เคยคุยกับพี่โจ้เหมือนกัน เขาเสนอว่าให้คนมาเขียนสคริปต์ให้ไหม ผมบอกว่าไม่ (ขำ) เขาอาจจะหาเรื่องให้ได้นะ แต่สคริปต์มันต้องเป็นน้ำเสียงเราเอง” ธัญ
04
รู้หรือไม่ ธัญวัฒน์ชอบคิดย้อนศร
ขั้นตอนปกติของการทำรายการคือการรับธีมจากพี่โจ้มา แล้วทั้งสองก็จะต่างคนต่างไปหาเรื่องราวที่เข้ากับธีม แต่จะมีสิ่งที่ยชญ์เรียกว่า “process reverse” ที่ธัญขอทำเป็นประจำ
“พี่ธัญมีเรื่องจะเล่า แต่หาธีมไม่ได้ ก็จะไปล็อบบี้พี่โจ้ เอาเรื่องไปก่อนแล้วเอาธีมครอบ (ขำ)” ยชญ์
แต่ไม่ว่าจะขั้นตอนการทำงานแบบใดสิ่งหนึ่งที่ทั้งสองคนสนใจเริ่มจะหยิบยกขึ้นเป็นเกณฑ์ในการเลือกเรื่องสำหรับรายการคือประเด็นสังคม บางครั้งหากเรื่องที่หามาได้ไม่สามารถหยิบยกขึ้นมาถกเถียงกันได้ แม้จะสนุกแค่ไหนก็จะเลือกเป็นเรื่องอื่น
05
รู้หรือไม่ ทำไม UC (Untitled Case) ต้องแทรกประเด็นสังคม
“พอดแคสต์ คือ การดึงเอาเวลาซึ่งเป็นต้นทุนสำคัญของคนมาใช้ พอดแคสต์หนึ่งตอนต่ำ ๆ คือครึ่งชั่วโมง ถ้าคนฟังจบโดยไม่ได้อะไรกลับไป เราว่ามันดูเห็นแก่ตัวเกินไปหน่อย”
ธัญพูดขึ้นมาเมื่อเราสงสัยถึงเป้าหมายของการใส่ประเด็นสังคมในเรื่องเล่าสิ่งลี้ลับ เขายืนกรานชัดเจนว่าเขาต้องการรับผิดชอบคนดูให้ได้มากที่สุด สิ่งที่เล่าต้องไปได้ไกลมากกว่าเพียงเรื่องอื้อฉาว คาวเลือด
นอกจากนั้นเรื่องราวอาชญากรรมในรายการนี้มีผู้คนสูญเสียไปจริง ๆ การเล่าเป็นเพียงความบันเทิงหรือยกเป็นตัวอย่างให้ฟังจืด ๆ ว่านี่คือเรื่องราวของคนไม่ดีไม่สามารถแก้ปัญหาได้
“ถ้าพาคนไปเห็นถึงปัญหาเนื้อในของคดี มันพาสังคมไปถกเถียงกันต่อได้ และคนฟังก็ได้คิดไปต่อ ถึงวิธีแก้ปัญหา เช่น ความเท่าเทียมทางเพศ ความรุนแรงในครอบครัว ปัญหาเชิงโครงสร้าง นโยบายรัฐ อย่างน้อย ๆ เราทำงานสื่อได้ส่งเสียงตรงนี้ออกไป ก็ครบถ้วนแล้ว ไม่ใช่แค่นักสื่อสารความบันเทิง”
“เราคิดอยู่เสมอว่านี่คือการเล่าเรื่องโดยผู้ชายสองคนนะ เพราะฉะนั้นมุมมันจะผู้ช๊าย ผู้ชาย ต้องลองถอดตัวตนว่าถ้ามองในมุมเฟมินิสต์ มองในมุมผู้หญิง จะลดความเป็นชาย ๆ ของเราได้บ้าง” ธัญ
06
รู้หรือไม่ ยชญ์ธัญสนใจประเด็นสังคมอะไร 3 อันดับแรก
“เรื่องความรุนแรงในครอบครัว ความเกลียดชังต่อเพศหญิง (misogyny) เรื่อง LGBTQ+ และเรื่องสุขภาพจิต เราอยากเล่าเรื่องพวกนี้เพื่อเป็นกระบอกเสียง” ยชญ์
“สำหรับเรา เราเปลี่ยนไปตามวาระ บางทีก็อินกับเรื่องเพศมาก ช่วงหลัง ๆ มองประเด็นอื่นมากขึ้น เศรษฐกิจ ความเหลื่อมล้ำ ซึ่งไม่ได้ตั้งต้นเลยนะว่าจะเป็นความเหลื่อมล้ำ บังเอิญว่าเรื่องดันมีประเด็นเหล่านี้พอดี ก็คุยต่อ” ธัญ
07
รู้หรือไม่ UC ตั้งใจชี้สาเหตุของปัญหา
เราพูดคุยกับทั้งยชญ์และธัญถึงเรื่องความอ่อนไหวและการเลือกพูดถึงฆาตกรต่อเนื่อง โดยเฉพาะในแง่ของการยกย่อง (glorification) ที่หลากหลายสื่อชอบทำกัน ทั้งสองเลยให้ความคิดเห็นในมุมมองผู้ผลิตสื่อ
“ผมรู้สึกว่าคนในสังคมรู้ว่าอาชญากรรมไม่ถูกต้อง แต่คิดว่ามีบางคนที่ยัง glorify ฆาตกรต่อเนื่อง แต่ไม่ได้เป็นกลุ่มใหญ่ คนมีแนวโน้มรับรู้ว่าต้องเสพสื่ออย่างมีวิจารณญาณ” ยชญ์
“คนฟังไปทางบวก แต่สื่อไปทางลบ ยังขายข่าวแบบฆาตกรใจเหี้ยม ใช้คำพาดหัวเร้าอารมณ์สำหรับเรานี่คือข้อที่พวกเราระวัง เวลาเล่าเรื่องคดีฆาตกรรม เราเปลี่ยนวิธีการเล่า แต่ก่อนชอบเล่าว่าฆาตกรต่อเนื่องคนนี้เกิดที่ไหน เป็นยังไง ทำอะไรมาบ้าง เวลาเล่าแล้วมันเหมือนเราพยายามอยู่ฝั่งเขามากเกินไป ทั้ง ๆ ที่เขาเป็นคนทำผิด” ธัญ
ธัญเล่าเพิ่มเติมว่าตอนนี้เปลี่ยนมุมมองการเล่ามาเน้นศูนย์กลางที่ตำรวจหรือคนตามล่า เพื่อให้รู้ว่าสืบยังไง ตามหาฆาตกรยังไง ซึ่งยังได้พลังอยู่เหมือนเดิม ยิ่งไปกว่านั้นการเล่าในมุมนี้ยังทำให้คนฟังลุ้นตาม เพราะจะรับรู้เรื่องราวเท่า ๆ กันตั้งแต่วันแรกที่พบศพ แล้วต้องไปสืบยังไงต่อ
“วิธีเล่าแบบนี้มันจะมีประโยชน์อีกหลาย ๆ อย่างคือ การตามหาฆาตกรมันสำคัญยังไงบ้างต่อเหยื่อ สองคือ คดีที่ไม่สำเร็จ ตำรวจพลาดอะไรไป เป็นบทเรียนสังคมได้ เช่น พลาดเพราะมีอคติต่อสีผิวคน ต่อเพศคน ไม่ฟังเสียงคนเห็นเหตุการณ์” ธัญ
08
รู้หรือไม่ เคยมีคนบอกยชญ์ว่าเหมาะกับอาชีพนี้
ยชญ์เล่าให้ฟังว่าเคยคิดอยู่แล้วว่าอาชีพพอดแคสเตอร์ (Podcaster) น่าจะเหมาะกับตัวเอง เพราะด้วยความเป็นอินโทรเวิร์ต (Introvert) เลยไม่ชอบออกกล้อง ช่วงทำงานใหม่ ๆ เลยมีคนบอกว่าอาชีพนี้ไม่ต้องเจอคน น่าจะเหมาะกับเขา นอกจากการวาดรูปเล่น งานประจำ งานที่ไม่ต้องสู้กับมนุษย์และเปิดโอกาสให้เก่งหลังไมค์จึงไม่เกินคาดนัก
ในขณะที่ธัญกลับไม่เคยคิดเลยว่าตนเองจะได้มาทำพอดแคสต์ เพราะใช้ชีวิตเป็นนักข่าวมาตลอด เขียนบ้าง ทำโทรทัศน์บ้าง ในวันแรกที่อัดรายการจึงยังไม่มั่นใจด้วยซ้ำ เนื่องจากไม่แน่ใจว่าตนเองพูดเก่งแค่ไหน แต่รู้สึกสนุกที่ได้มาลองแถมยังลองผสมผสานเอาวิธีการเล่าแบบนักข่าวมาใช้ ถึงแม้จะไม่รู้ชัดว่าคำว่าวิธีเล่าแบบพอดแคสเตอร์ คือแบบไหน แต่ธัญก็ได้ลองนำหลาย ๆ ศาสตร์มาใช้ในการเล่าเรื่อง
“ถ้าเป็นข่าวกระแสหลักก็จะเล่าแบบใครทำอะไรที่ไหนอย่างไร แต่พอดแคสต์มันเป็นสื่อที่คนมีสมาธิกับเราได้ เราเลยทำลูกเล่นอะไรบางอย่างให้คนอยู่กับเราตลอด แล้วค่อยคลี่คลายไปทีละปม” ธัญ
09
รู้หรือไม่ สองคนนี้ชอบตอบว่าชอบตอนล่าสุดมากที่สุด
“เวลาสื่อแต่ละเจ้ามาถามว่าชอบตอนไหนมากที่สุด คำตอบจะเปลี่ยนไปตลอดเลย (ขำ) ตอนนี้ผมชอบเคสที่มีพี่ฟาโรห์มาด้วย เทปยาวที่สุดตั้งแต่มี UC มา เรื่องของผมก็เข้มข้น ของพี่ฟาโรห์ก็มีประเด็นสังคม มันมีความ UC สูงมาก ๆ” ยชญ์
“ส่วนผม เมื่อก่อนจะตอบว่า Ep. 10 Based on True Story : เรื่องเล่าจากหนังที่ดันมาจากของจริง ยชญ์เล่าเรื่องโรคไหลตาย ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจของหนังที่ไปฆ่าคนในความฝัน ส่วนเราเล่าเรื่องจากหนัง “The Exorcist” ที่น่ากลัวคือมันมีฟุตเทจจริง ๆ ว่าคนถูกผีเข้า แต่ถ้าดูลึกลงไปคือเธอมีปัญหาเรื่องสุขภาพจิตแต่ไม่ได้รับการรักษา ซึ่งเปลี่ยนวิธีเล่าจากความเชื่อเป็นวิทยาศาสตร์”
“แต่ตอนนี้ชอบตอนล่าสุด EP 196 สปอยล์นิดหน่อยครับ ความน่ากลัวคือเด็กกลุ่มหนึ่งสามารถเปลี่ยนตัวเองเป็นคนที่ฝักใฝ่ในนาซีได้ยังไงในเวลาแค่ 3-4 วัน แล้วหักมุมว่าแท้จริงแล้วเป็นโปรเจกต์ทดลองของคุณครูที่ต้องการเปลี่ยนเด็กทั้งหมดให้เปนนาซี ต้องไปฟังครับ” ธัญ
10
รู้หรือไม่ ถ้าต้องเปรียบแฟนรายการเป็นสัตว์หนึ่งชนิด พวกเขาคิดว่าเป็นสัตว์อะไร
ยชญ์ “โห เปรียบไม่ได้ หลากหลายจนเป็นแค่ชนิดเดียวไม่ได้ ที่เคยเจอคือ บางคนก็เป็นน้องนักเรียนมากวนตีนตอนแจกลายเซ็น บางคนก็น้องมัธยมให้เราเอาประกาศนียบัตรเรียนจบมอบให้ มีทั้งน่ารัก ปั่น ๆ ผมขอบคุณทุกคนมาก ๆ”
“หรือไม่งั้นก็ต้องเป็นชนิดเดียวที่มีเฉดเยอะมาก เช่น ตัวนาก ที่มีพฤติกรรมหลากหลาย ทั้งจับสัตว์มากิน หรือนอนตีสัตว์อื่น ๆ ในทะเล ดูเข้ากับแฟนคลับ UC ดี อยากรู้อยากเห็น กระตือรือร้น” ส่วนธัญมองเป็นองค์กรลึกลับที่หาคำตอบไม่ได้
“ไม่เป็นสัตว์แต่เป็นองค์กรลับที่เข้าใจไม่ได้ แต่รู้ว่าแปลกแน่นอน ทำไมคุณยังฟังรายการที่มีคนสามคนมาพูดเรื่องส่วนตัวกัน แต่ก็ขอบคุณมาก เป็นองค์กรที่ค่อนข้างลึกลับและน่าสนใจ ต้องมีการทำวิจัย” ธัญ
11
รู้หรือไม่ ถ้าไม่ไปงาน “Untitled Case True Crime in Theatre” คือคุณพลาดแล้ว
งานนี้จัดขึ้นในลักษณะกึ่งละครเวที (stageplay) จากไอเดียของพี่โจ้และทีม Salmon Podcast ทั้งตัวยชญ์และธัญเองต่างรู้สึกว่าเป็นเรื่องราวแปลกใหม่และน่าตื่นเต้นสำหรับพวกเขามาก
“out of comfort zone เหมือนกันที่ไปแสดงบนเวที เพราะอย่างที่บอกเราเก่งหลังไมค์ แต่ก็เป็นโอกาสที่ดีที่เราได้เจอแฟน ๆ อีกครั้ง พี่โจ้เสนอให้งานนี้มันพิเศษกว่าเดิม เป็นการแสดงที่ยังมีความเป็นยชญ์ธัญอยู่ แต่เติมองค์ประกอบอื่น ๆ ให้เป็นโชว์มากขึ้น” ยชญ์
ยชญ์แอบสปอยไว้ว่าเรื่องที่จะเล่าในงานนี้เป็นเรื่องใหญ่ ถูกพูดถึงทั่วบ้านทั่วเมืองในช่วงหนึ่ง ลงลึกถึงความไม่เท่าเทียม และจิตใจของมนุษย์ รวมถึงจอด้านหลังที่มีลักษณะ interactive ไปตามเรื่องเล่า เช่น ภาพหนังสือพิมพ์ เปิดปิดไฟ เล่นกับคนดู ด้านนักแสดงก็ช่วยในการเล่าเรื่องให้กลายเป็นภาพมากยิ่งขึ้น
“ตอนแรกเรากังวลว่าถ้าเล่าเรื่องแล้วมีคนมาแสดงมันจะเป็นความบันเทิงหรือเปล่า แต่พอหาจุดสมดุลกันแล้ว มันทำให้เห็นความเป็นมนุษย์ เห็นภาพจากเรื่องเล่า” ธัญ
“การฟังพอดแคสต์จะมีจินตนาการของคนฟังอยู่ในนั้น คนในเรื่องหน้าตาเป็นยังไง ทำร้ายร่างกายกันด้วยท่าไหน ทีมกำกับการแสดงตั้งใจที่จะเก็บจินตนาการของผู้ฟังเอาไว้ แต่เติมองค์ประกอบบางอย่างเพื่อให้เข้าใจเรื่องมากขึ้น เขาเข้าใจเนเจอร์ของการฟังพอดแคสต์ เลยเป็น supporter ที่ทำให้โชว์มันสมบูรณ์ขึ้น” ยชญ์
12
รู้หรือไม่ ถึงคราวพักซีซั่น
หลังจากถึงตอน 200 Untitled Case จะพักซีซั่นเพื่อพักผ่อนและทบทวนรูปแบบรายการให้แข็งแรงและดีมากยิ่งขึ้น แต่ไม่ต้องกังวลไปเพราะระหว่างการพักนี้ทั้งสองจะมีรายการแยกเป็นของตนเอง
“ผมก็จะไปเรื่องหนึ่ง พี่ธัญก็จะไปเรื่องหนึ่ง เหมือน One Piece ภาคที่ทุกคนแยกกันไปเติบโต 2 ปี” ยชญ์
“บางทีพอเราคิดว่ามันหมดวิธีการเล่าแล้ว แต่พอได้ลองอะไรใหม่ ๆ ก็จะรู้ว่ามีอะไรให้เราได้ลองอีกเยอะ ซีซั่นแรกเป็นเสียงล้วน ๆ ซีซั่นสองมีภาพ ซีซั่นสามก็คงมีอะไรใหม่ ๆ เหมือนกัน” ธัญ
ยชญ์ “ก็คือตีลังกา”
ธัญ “เล่ากลางสี่แยก”
13
รู้หรือไม่ ทั้งสองคนมีอะไรจะบอกกับผู้คนในกลุ่ม Untitled Club
ธัญ (คิดไปสักพัก) “พักผ่อนบ้างครับ”
ยชญ์ “ของผม ขอบคุณและจะไม่ทำให้ผิดหวังครับ”
ธัญ “เฮ้ย หล่ออะ รบกวนกด 9 ด้วยครับ”