คุณสามีไร้ค่า เรามาหย่ากันเถอะ(มี E-Book)

<h2 style='display: flex; justify-content: center;'>ข้อมูลเบื้องต้น</h2><p style="text-align:center;"><strong>สวัสดีค่ะคุณนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน </strong></p><p style="text-align:center;">ยินดีต้อนรับเข้าสู่นิยายเรื่อง <strong>คุณสามีไร้ค่า เรามาหย่ากันเถอะ </strong>นะคะ</p><figure style="width:100%;" class="image image_resized"><img loading="lazy" src="https://image.dek-d.com/28/0958/2588/134502601"></figure><p style="text-align:center;">นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องสั้น(?)ที่ไม่ค่อยสั้นเช่นเดิมฮะ แหะๆ</p><p style="text-align:center;">ซึ่งถูกเขียนขึ้นเพื่อสร้างความบันเทิงให้คุณนักอ่านที่ชื่นชอบความแฟนตาซีนิด ๆ หวานหน่อย ๆ ของตัวละครหลักโดยเฉพาะเลยค่ะ (หวานหน่อยเดียวจริง ๆ ค่ะ แค่กๆ)</p><p style="text-align:center;">(⁎˃ᴗ˂⁎)</p><p style="text-align:center;">นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องราวของ CEO สาวผู้เก่งกาจที่ต้องเข้าไปอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายที่เธอเพิ่งได้อ่านไปค่ะ</p><p style="text-align:center;">ไปเป็นนางร้ายว่าเลวร้ายแล้ว แต่การทะลุเข้าไปในตอนที่ได้แต่งงานกับพระเอกของเรื่องแล้วกลับเลวร้ายยิ่งกว่าไปอีกกกกกก</p><p style="text-align:center;">CEO สาวที่ถูกเตะเข้าไปในนิยายอย่างไม่ทันตั้งตัวจะทำอย่างไรต่อไป มาร่วมเอาใจช่วยเธอไปพร้อม ๆ กันนะคะ</p><p style="text-align:center;">｡:.ﾟヽ(｡◕‿◕｡)ﾉﾟ.:｡+ﾟ</p><p style="text-align:center;">เรื่องนี้ยังคงเปิดให้อ่านฟรีจนจบ ก่อนที่จะติดเหรียญถาวรเช่นเดิมค่ะ</p><p style="text-align:center;">ถ้าหากคุณนักอ่านท่านใดต้องการสนับสนุนค่าชานมของไรต์ สามารถซื้อตอนอ่านล่วงหน้า,อุดหนุน E-Book ที่วางขายตามแพลตฟอร์มต่าง ๆ หรือส่งของขวัญมามาเป็นกำลังใจให้นักเขียนตัวน้อย ๆ คนนี้ได้เช่นกันงับ</p><p style="text-align:center;">( ´͈ ᵕ &\#840; \)&\#9694;&\#9825;</p><p style="text\-align:center;">E\-Book ของนิยายเรื่องนี้จะเริ่มวางขายใน เมพ แล้วนะคะ</p><p style="text\-align:center;"><a href="https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMjI2ODYyMyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjMyOTQ1OSI7fQ" rel="nofollow" target="blank">https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMjI2ODYyMyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjMyOTQ1OSI7fQ</a></p><p style="text\-align:center;">\(มีเล่มพิเศษให้โหลดเก็บไว้อ่านฟรีด้วยค่า\)</p><p style="text\-align:center;"><a href="https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMjI2ODYyMyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjMyOTQ2MCI7fQ" rel="nofollow" target="blank">https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMjI2ODYyMyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjMyOTQ2MCI7fQ</a></p><p style="text\-align:center;">แวะเข้าไปทักทายกันในนั้นได้นะคะ</p><p style="text\-align:center;"><strong>\(แจ้งข่าวงับ ไรต์ทำการเปลี่ยนคำอ่านของตัวละครจาก หยูเย่อิง เป็น อวี๋เย่อิง เพื่อความถูกต้องตามหลักออกเสียงของภาษาจีนนะคะ คุณนักอ่านที่เข้ามาอ่านแล้วเห็นชื่อสกุลของยัยน้องเปลี่ยนไปไม่ต้องงงกันน้า\)</strong></p><p style="text\-align:center;"><strong>ด้วยรัก</strong></p><figure style="width:50%;" class="image image_resized"><img loading="lazy" src="https://image.dek\-d.com/27/0958/2588/133473054"></figure><hr/><h2 style='display: flex; justify\-content: center;'>จาก CEO สู่นางร้าย</h2><p class="indent\-a">แสงไฟจากเมืองใหญ่ในยามค่ำคืนสาดส่องผ่านกระจกใสบานใหญ่เข้ามาในห้องทำงานบนชั้น 49 ของตึกสูงระฟ้าใจกลางเมืองอย่างเช่นทุก ๆ วัน</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">ภายในห้องทำงานที่ใหญ่ที่สุดในตึกนี้ถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สไตล์โมเดิร์นสีขาวและดำ ผนังด้านหนึ่งเต็มไปด้วยชั้นวางหนังสือตำราทางธุรกิจและนิตยสารชั้นนำวางเรียงรายอยู่ อีกด้านหนึ่งของห้องถูกประดับด้วยภาพวาดศิลปะร่วมสมัยมูลค่ามหาศาลที่ไม่ได้มีเพียงแค่เงินก็สามารถหามาครอบครองได้</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">บริเวณโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้องนี้นั้น <strong>อวี๋เย่อิง</strong> หญิงสาวในวัย 30 ปี กำลังนั่งจดจ่ออยู่กับหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างขะมักขเม้นตามปกติ</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">ร่างบอบบางของหญิงสาวเจ้าของห้องทำงานแห่งนี้สวมชุดสูทสีดำที่ตัดเย็บมาอย่างประณีต ผมยาวสลวยสีดำขลับดูสุขภาพดีถูกมัดรวบเป็นหางม้าเอาไว้อย่างเรียบร้อย เมื่อรวมเข้ากับใบหน้าเรียวงามที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางมาอย่างพอเหมาะแล้วนั้น ส่งผลให้ภาพลักษณ์ของเธอดูเป็นคนมีความเฉลียวฉลาดและมั่นใจในตัวเองอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">อวี๋เย่อิงเป็นซีอีโอสาวคนเก่งแห่งบริษัทเทคโนโลยีที่อยู่ในอันดับต้น ๆ ของประเทศ และด้วยความสามารถอันโดดเด่นและวิสัยทัศน์อันกว้างไกลของเธอนั่นเอง ที่ทำให้เธอก้าวขึ้นมายืนอยู่ในตำแหน่งซีอีโอของบริษัทชั้นนำได้ด้วยวัยเพียง 27 ปีเท่านั้น</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">&\#8220;คุณอวี๋คะ ฉันกลับบ้านก่อนนะคะ&\#8221; เสียงอินเตอร์คอมในห้องของเธอดังขึ้น</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">ดูเหมือนว่าวันนี้เลขาของอวี๋เย่อิงจะทำงานล่วงเวลาดึกกว่าที่เธอคิดเอาไว้ไม่น้อยเลย</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">ซีอีโอสาวกดปุ่มตอบพลางเอ่ยขึ้น &\#8220;ค่ะ ถ้ารถประจำทางหมดแล้วเรียกรถกลับได้เลยนะคะ เดี๋ยวฉันจัดการค่าใช้จ่ายให้เอง&\#8221; เธอเอ่ยอย่างมีน้ำใจ</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">&\#8220;ไม่เป็นไรค่ะคุณอวี๋ พอดีวันนี้แฟนฉันมารับน่ะค่ะ คุณก็อย่าทำงานจนดึกนะคะ&\#8221; เลขาสาวตอบกลับอย่างสนิทสนม</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">&\#8220;ค่ะ รีบลงไปเถอะค่ะ เดี๋ยวเขาจะรอนานเอา&\#8221;</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">&\#8220;รับทราบค่ะ&\#8221;</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">อวี๋เย่อิงเหลือบมองนาฬิกาบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ที่ตอนนี้แสดงเวลา 20:12 น.อยู่ก่อนแล้ว พลางถอนหายใจออกมาเบา ๆ</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">ดูเหมือนว่าวันนี้เธอจะเผลอทำงานจนลืมเวลาอีกวันเสียแล้ว แต่นั่นก็นับเป็นเรื่องปกติสำหรับผู้บริหารระดับสูงอย่างเธอเช่นกัน</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">หญิงสาวลุกจากเก้าอี้ ก่อนที่จะยืดเส้นยืดสายเล็กน้อยแล้วเดินไปทรุดตัวนั่งลงบนโซฟาสีครีมที่อยู่ทางด้านมุมห้องเพื่อพักผ่อน</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a"><i>&\#8216;ผ่อนคลายหน่อยดีกว่า&\#8217; </i>เธอพึมพำกับตัวเองในใจ</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">มือเรียวบางหยิบหนังสือนิยายเล่มหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะข้างโซฟาขึ้นมาเปิดไปยังหน้าที่คั่นเอาไว้เพื่ออ่านมันต่อ</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">นิยายเล่มนี้เป็นนิยายรักโรแมนติกที่กำลังได้รับความนิยมอย่างมากในขณะนี้ อวี๋เย่อิงไม่ได้ชื่นชอบนิยายแนวนี้เป็นพิเศษ แต่เลขาของเธอแนะนำมาว่านิยายเล่มนี้น่าสนใจ เธอสามารถเอาไว้อ่านเพลินๆ ในยามพักผ่อนได้ อีกทั้งยังบอกอีกว่าชื่อของตัวละครภายในเรื่องยังบังเอิญคล้ายกับชื่อของเธออีกด้วย</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">เมื่อได้ยินดังนั้น ซีอีโอสาวผู้ที่ชื่นชอบเรื่องสนุกสนานเป็นทุนเดิมอย่างเธอจึงไม่ลังเลที่จะหยิบมันขึ้นมาอ่านในเวลาพักผ่อนไปในทันที</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a"><i>&\#8220;หลี่เย่อิงยืนนิ่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องนอนหรูหรา พลางมองดูเงาสะท้อนของตัวเองในชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์ วันนี้เป็นวันแต่งงานของเธอ เป็นวันที่เธอควรจะมีความสุขที่สุดในชีวิต แต่เธอไม่รู้เลยว่าชีวิตของเธอหลังจากนี้นั้นจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันสิ่งใดขึ้นบ้าง...&\#8221;</i></p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">อวี๋เย่อิงอ่านนิยายในมือไปเรื่อย ๆ และจมดิ่งไปกับเรื่องราวของหลี่เย่อิง หญิงสาวผู้รับบทเป็นนางร้ายที่ต้องแต่งงานกับกงเฉิงเซวียนที่เป็นพระเอกของเรื่องเพียงเพราะการตกลงของผู้อาวุโสทั้งสองตระกูล ทั้งที่กงเฉิงเซวียนผู้เป็นสามีของเธอมีหญิงสาวที่เป็นรักมั่นรักเดียวในใจของเขาอยู่ก่อนแล้ว</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">&\#8220;บ้าจริง แค่ปักธงว่าเธอเป็นนางร้าย การกระทำของเธอทุกอย่างก็กลายเป็นผิดไปหมดทั้งที่เธอเป็นภรรยาตามกฎหมายของเขาเนี่ยนะ&\#8221; ซีอีโออวี๋สบถออกมาอย่างอดไม่อยู่</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">หญิงสาวพยายามอ่านต่อไปเรื่อย ๆ จนถึงตอนที่หลี่เย่อิงพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้สามีของตนหันมาสนใจ แต่มันกลับทำให้เขารังเกียจเธอมากขึ้นด้วยความรู้สึกหงุดหงิดแทนตัวละครในเรื่องที่ประทุขึ้นมาอย่างไม่อาจห้าม</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">อวี๋เย่อิงไม่เข้าใจ ว่าถ้าหากเขาจะเฮงซวยกับทุกคนแต่ดีกับนางเอกของเรื่องแค่คนเดียวแบบนี้ ทำไมเขาไม่ยกเลิกการแต่งงานไปตั้งแต่แรกให้สิ้นเรื่องสิ้นราวไปให้มันจบ ๆ ซะ</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">&\#8220;หึ ที่แท้ก็เป็นแค่คนขี้ขลาดแต่ดันมีอำนาจอยู่ในมือเท่านั้นเอง&\#8221; ร่างบางเอ่ยออกมาอย่างดูแคลนในตัวละครพระเอก</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">ในขณะที่เธอกำลังอ่านนิยายเพื่อเฝ้ามองการเดินทางของทุกคนในเรื่องไปจนใกล้จะจบเรื่องอยู่แล้วนั้น จู่ ๆ ความง่วงที่ไม่ควรเกิดขึ้นก็เข้าจู่โจมเธออย่างกะทันหันเสียได้ ซีอีโอสาวพยายามลืมตาให้กว้างเพื่อคลายความง่วงงุนที่กำลังเกิดขึ้น แต่มันกลับครอบงำจนตัวเธอเองไม่สามารถต้านทานได้เลยอย่างน่าประหลาดใจ</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a"><i>&\#8216;อะไรกัน...กาแฟที่กินไปเมื่อเย็นเป็นกาแฟปลอมหรือไงนะ&\#8217; </i>หญิงสาวบ่นในใจก่อนที่จะผล็อยหลับไปในที่สุด</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">หนังสือนิยายหลุดออกจากมือเรียวบางลงมาบนตักของเย่อิง ก่อนที่แสงของตัวอักษรในหนังสือเล่มนั่นจะเปล่งประกายแสงประหลาดออกมาวูบหนึ่งแล้วหายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน</p><p style="text\-align:center;"> </p><p style="text\-align:center;"><strong>\+๐\+๐\+๐\+๐\+๐\+๐\+</strong></p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">อวี๋เย่อิงลืมตาขึ้นมาในห้องนอนที่หรูหราแปลกตา ความสับสนเริ่มครอบงำจิตใจเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อมีความทรงจำของใครบางคนกำลังหลั่งไหลเข้ามาในหัวของเธออย่างต่อเนื่องแบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">หญิงสาวพยายามรวบรวมสติและทำความเข้าใจกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างไม่เร่งรีบ</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">เมื่อจัดระเบียบความทรงจำของร่างนี้เรียบร้อย เธอก็เดินมุ่งหน้าไปยังกระจกบานใหญ่ที่วางอยู่ในห้องแต่งตัวตามความทรงจำใหม่ที่เธอได้รับทันที แล้วก็เป็นไปตามคาด หญิงสาวที่สะท้อนอยู่ในกระจกตรงหน้าเธอตอนนี้นั้นไม่ใช่เธอ... แต่เป็นใบหน้าอันแสนดึงดูดที่ใครได้พบเห็นต้องลืมหายใจราวกับถูกมนต์สะกดต่างหาก</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">ร่างงามที่มองอวี๋เย่อิงกลับมาในตอนนี้นั้นมีผิวขาวราวกับหยกมันแพะเนื้อดี ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนดูน่าหลงใหลเป็นอย่างมาก จมูกโด่งรั้นที่รับกับริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อเองก็ชวนมองไม่แพ้กัน เมื่อรวมเข้ากับผมยาวสลวยที่สยายยาวถึงกลางหลังแล้ว อวี๋เย่อิงก็สามารถรู้ได้อย่างง่ายดาย ว่าหญิงสาวคนนี้ได้รับการเลี้ยงดูมาด้วยความทะนุถนอมจากครอบครัวและดูแลตัวเองมาอย่างพิถีพิถันมากเพียงใด</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a">ร่างบางมองไปยังรูปถ่ายขนาดใหญ่ตรงกลางห้องที่เป็นภาพหญิงสาวที่เหมือนกับร่างนี้อย่างกับแกะในชุดเจ้าสาวที่ยืนเคียงข้างชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งแล้วยิ้มเยอะขึ้นมาเบา ๆ อย่างอดไม่อยู่ ใช่จริง ๆ ตอนนี้เธอมาอยู่ในร่างของหลี่เย่อิง นางร้ายในหนังสือนิยายเรื่องที่เธอกำลังอ่านอยู่เรียบร้อยแล้ว</p><p class="indent\-a"> </p><p class="indent\-a"><i>&\#8216;นี่คือคุณสามีของร่างนี้สินะ... ประเสริฐจริง ๆ ไม่ส่งฉันมาเข้าร่างในตอนที่นางร้ายโดนพระเอกกับนางเอกจัดการไปแล้วเลยล่ะ&\#8217; </i>อวี๋เย่อิงสบถในใจด้วยความหงุดหงิด</p><p> </p><p> </p><p style="text\-align:center;">เอาล่ะ ตอนแรกนางเอกของเราก็เจอวิบากกรรมเลยงับ มาลุ้นไปด้วยกันน้าาาา</p><p style="text\-align:center;">o\(\(\*^&\#9661;^\*\)\)o</p><p style="text\-align:center;">สวัสดีค่าคุณนักอ่านนนนนนน</p><p style="text\-align:center;">คิดถึงไรต์กันไหมคะ ไรต์คิดถึงทุกคนมากเลยฮะ แต่โดนงานคุมกำเนิดจนแทบขยับไม่ได้เลยงับ แง</p><p style="text\-align:center;">\(&\#65377;&\#8226;&\#769;&\#65087;&\#8226;&\#768;&\#65377;\)</p><p style="text\-align:center;">หวังว่าคุณนักอ่านทุกท่านจะผ่อนคลายไปกับนิยายเรื่องนี้ไม่มากก็น้อยน้า รักๆๆๆๆค่ะ</p><p style="text\-align:center;">\( &\#180;&\#840; &\#7509;͈ )◞♡</p><hr/>

พระเอกนิยาย

ในขณะที่อวี๋เย่อิงกำลังปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดอยู่นั้นเอง เสียงเคาะประตูและเสียงของแม่บ้านจากด้านนอกห้องก็ดังขึ้น

“คุณผู้หญิงคะ อาหารเช้าพร้อมแล้วค่ะ วันนี้จะรับที่ห้องหรือลงไปรับด้านล่างดีคะ” คำถามที่บ่งบอกถึงความห่างเหินกันระหว่างร่างนี้และสามีได้เป็นอย่างดีดังขึ้น

เธอสูดหายใจเข้าปอดเพื่อสงบสติอารมณ์ ก่อนที่จะใช้น้ำเสียงที่ปกติที่สุดตอบกลับไป “รับด้านล่างค่ะ เดี๋ยวฉันลงไป”

อวี๋เย่อิงเดินไปอาบน้ำ ล้างหน้าล้างตา ก่อนที่จะเดินไปเลือกชุดที่จะใส่วันนี้ในห้องแต่งตัวอย่างไม่เร่งรีบ

เธอเลือกชุดที่ดูเรียบง่ายแต่ยังคงความสง่างามของคุณหนูจากตระกูลใหญ่เอาไว้ได้เป็นอย่างดีและแต่งหน้าทำผมด้วยความประณีต ก่อนที่จะเดินลงไปยังห้องอาหารด้วยท่าทีที่มั่นใจเต็มเปี่ยม

เย่อิงทบทวนเรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับร่างนี้มาอย่างครบถ้วนแล้ว นั่นทำให้เธอมั่นใจได้ในทันที ว่าตอนนี้เกิดเรื่องตลกขึ้นกับเธอที่เคยเป็นเพียงผู้เฝ้ามองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

แม้ว่าเธอจะสงสัยว่าทำไมเธอต้องมาอยู่ที่นี่ แต่ซีอีโอสาวก็ไม่คิดว่าตนจะได้รับคำตอบจากเรื่องราวที่กำลังพบเจออยู่เช่นเดียวกัน

‘พระเอกของนิยายเรื่องนี้…จะเป็นยังไงกันนะ’ เธอคิดด้วยความสนใจ

เมื่อเดินมาถึงห้องอาหาร เย่อิงก็ได้พบกับสามีของร่างนี้ หรือก็คือกงเฉิงเซวียน พระเอกของนิยายเรื่องนี้นั่นเอง

ชายหนุ่มหน้าตาหมดจดดูเคร่งขรึมเงยหน้ามองภรรยาของตนด้วยแววตาราบเรียบ พลางเอ่ยขึ้น “สายแล้วนะ”

เย่อิงพิจารณาอีกฝ่ายแล้วนั่งลงพลางเอียงคอถามเขากลับตาใสอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน “แล้วยังไงเหรอคะ”

เฉิงเซวียนมองร่างงามตรงหน้าด้วยความรู้สึกประหลาดใจ วันนี้ดูเหมือนเธอจะตอบสนองเขาแปลกไปจากปกติเล็กน้อย พอคิดได้ดังนั้นเขาก็เลิกสนใจเธอไปในทันที เนื่องจากเธอไม่ใช่คนที่เขาควรให้ความสนใจมาตั้งแต่แรกอยู่แล้วนั่นเอง

บรรยากาศการร่วมโต๊ะมื้อเช้าของทั้งคู่เต็มไปด้วยความเงียบ ไม่มีการสนทนาใด ๆ ระหว่างทั้งสองนอกไปจากเสียงของช้อนกับส้อมที่กระทบจาน

เย่อิงสังเกตเห็นได้ในทันทีว่าพระเอกของเรื่องนี้นั้นไม่มองหน้าเธออีกเลยแม้แต่ครั้งเดียว เขาจดจ่อและสนใจอยู่กับแค่โทรศัพท์มือถือในมือเพียงเท่านั้น

นี่คือชีวิตหลังแต่งงานที่หลี่เย่อิงต้องเจอมาตลอดสองเดือนสินะ เพราะเขาเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ต้น จึงไม่แปลกเลยที่ร่างนี้จะเชื่อเขาเรื่องที่เขาขอให้เธอค่อย ๆ เรียนรู้ที่จะทำความรู้จักกับเขาไปก่อนหลังจากแต่งงาน รวมถึงเรื่องแยกห้องกันนอนตั้งแต่คืนแรกที่เธอแต่งเข้าด้วย

ใครจะคิดว่าการแสดงท่าทีให้เกียรติเธอของเขา แท้จริงจะเป็นเพียงแค่การพาตัวเองออกมาให้ไกลจากเธอที่เป็นภรรยาที่เขาไม่ได้รักไปได้กันเล่า

ในขณะที่ทั่วทั้งห้องอาหารถูกปกคลุมไปด้วยเมฆหมอกของความอึดอัดอยู่นั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของเฉิงเซวียนก็ดังขึ้นทำลายบรรยากาศทั้งหมดไปในทันที

“ครับ อะไรนะ รอผม ผมจะไปเดี๋ยวนี้” เฉิงเซวียนรับสายแล้วเร่งรีบตอบกลับปลายสายด้วยท่าทีตื่นตระหนกอย่างลืมตัว

พอมองไปยังภรรยาแล้วเห็นว่าเธอไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาสนใจตนเองด้วยซ้ำก็รู้สึกโล่งอกระคนหงุดหงิดใจขึ้นมาพร้อมกันอย่างบอกไม่ถูก

“ผมต้องไปทำงานแล้ว” เขาเอ่ยออกมาทั้งที่ไม่รู้ว่าบอกเธอไปทำไมกัน

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองสามีด้วยสีหน้างุนงง พลางตอบกลับไป “เชิญค่ะ ไม่ส่งนะ” ว่าจบแล้วมือก็ตักอาหารเช้าเข้าปากต่อทันที

กงเฉิงเซวียนรู้สึกเสียหน้าขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องที่เจออยู่อีกต่อไป เพราะเขามีเรื่องสำคัญยิ่งกว่านั้นกำลังรอเขาอยู่ก่อนแล้วนั่นเอง

+๐+๐+๐+๐+๐+๐+

บรรยากาศภายในห้องอาหารคลายความตึงเครียดลงไปทันทีที่คู่สามีภรรยาแยกจากกัน

แม่บ้านและผู้คุ้มกันคนสนิทที่ตามหลี่เย่อิงมาจากบ้านตระกูลหลี่มองความเปลี่ยนแปลงของคุณหนูของพวกตนอย่างเงียบเชียบ

“พี่เมิ่งหลานคะ วันนี้ฉันจะไปเยี่ยมคุณปู่สักหน่อย บอกคนของเราเตรียมตัวเอาไว้ด้วยนะคะ” เย่อิงเอ่ยขึ้นทันทีหลังจากจัดการมื้อเช้าเรียบร้อยแล้ว

“ได้ค่ะคุณหนู” ผู้คุ้มกันสาวรับคำสั่ง

“คุณปู่ย้ายโรงพยาบาลแล้วใช่ไหมคะ”

“ใช่ค่ะ ทางเราจัดการเรื่องนั้นให้นายท่านผู้เฒ่ากงเรียบร้อยตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ คุณหนูไม่ต้องเป็นกังวลนะคะ” เมิ่งหลานตอบ

คุณปู่ที่หลี่เย่อิงพูดถึงอยู่นั้นแท้จริงแล้วคือปู่ของกงเฉิงเซวียน ผู้อาวุโสเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่จากทั้งสองตระกูล ทั้งยังเป็นคนตกลงกับคุณปู่ของหลี่เย่อิงเรื่องการแต่งงานของเธอและหลานชายของเขาตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อนอีกด้วย

เดิมทีหลี่เย่อิง เป็นคุณหนูเพียงคนเดียวของตระกูลหลี่ผู้ครอบครองรูปลักษณ์สะกดผู้คนและฐานะอันแสนมั่งคั่ง แต่เธอกลับต้องรีบกลับจากเมืองนอกทันทีที่เรียนจบปริญญาโทเพื่อมาแต่งงานกับ กงเฉิงเซวียน ชายหนุ่มที่สาว ๆ ทั่วทั้งประเทศหมายปอง เพียงเพราะสัญญาของผู้อาวุโสที่ได้มอบให้กันไว้ตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อนอย่างไม่อาจเลี่ยงเสียได้

ตระกูลกงนั้นยินดีและปลื้มใจมากที่สะใภ้ของพวกเขาคือเย่อิง เด็กสาวที่พวกเขาเห็นมาตั้งแต่ยังเล็ก ความมั่งคั่งของตระกูลกงเองก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าตระกูลหลี่เลยแม้แต่น้อย อีกทั้งพวกเขาทั้งสองตระกูลยังมีความใกล้ชิดกันเป็นพิเศษอีกด้วย ดังนั้นการเชื่อมสัมพันธ์ด้วยการแต่งงานกันจึงเป็นเรื่องที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างยินดีจากใจจริงกันเลยก็ว่าได้

น่าเสียดายที่ทั้งเย่อิงและเฉิงเซวียนไม่ได้สนิทสนมและพบเจอกันบ่อยเท่าที่ควร เนื่องจากการทั้งสองต่างก็เดินตามเส้นทางที่ตัวเองเลือก จึงไม่ได้มีโอกาสมาสร้างความสนิทสนมกันสักครั้งเลยนั่นเอง

แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาทั้งสองคนก็ไม่ได้รู้สึกห่างเหินกันเสียเท่าไหร่ อีกทั้งพวกเขายังให้เกียรติกันและกันเช่นที่ตระกูลใหญ่ทั้งหลายมักแสดงออกต่อผู้ที่จะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวอย่างครบถ้วนอีกด้วย

ชายหนุ่มและหญิงสาวแต่งงานกันตามคำสัญญาที่ปู่ของกงเฉิงเซวียนได้เคยมอบให้กับปู่ของหลี่เย่อิงตั้งแต่เมื่อครั้งที่เขายังมีชีวิตอยู่

เธอและเขาที่ไม่ได้เคยคบหาและศึกษาดูใจกันอย่างจริง ๆ จัง ๆ มาก่อนจึงจำต้องทำตามความต้องการของผู้อาวุโสที่เคารพรักอย่างไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ แต่ถึงกระนั้นพวกเขาก็ไม่ได้รู้สึกว่าตนเองจะต้องต่อต้านการตัดสินใจของผู้ใหญ่เช่นกัน นับว่าทั้งคู่รู้หน้าที่ของตนเองเป็นอย่างดีเลยทีเดียว

มาถึงก็ตึงเลยค่ะยัยน้องของเรา ฮ่าๆๆๆ

┑(￣▽￣)┍

ลุยเลยลูก สู้ๆ

o(^▽)o

บังเอิญ

กงเฉิงเซวียนทราบดีว่าตระกูลใหญ่แบบพวกเขาจะทำอะไรย่อมต้องคิดถึงผลได้ผลเสียและมองข้ามเรื่องความรู้สึกส่วนตัวไปก่อนเป็นอันดับแรก แต่กับหลี่เย่อิงที่ถูกเลี้ยงดูมาราวกับไข่ในหินนั้นไม่ได้คิดแบบชายหนุ่มเลยแม้แต่น้อย

เธอคิดเพียงแค่ว่าไม่ว่าอย่างไรเธอก็ต้องแต่งงานอยู่แล้ว อีกทั้งว่าที่สามีของเธอคนนี้เองก็ไม่ได้มีประวัติน่ากังวลเสียเท่าไหร่ ดังนั้นเธอจึงทำเพื่อความสบายใจของพ่อแม่ที่ยังต้องเกรงใจนายท่านผู้เฒ่ากงที่เคยสนิทสนมกับครอบครัวของเธออยู่บ้างก็เท่านั้นเอง

ในสายตาของหลี่เย่อิง กงเฉิงเซวียนนั้นเป็นเหมือนพระเอกในนิยายที่เธอเคยอ่าน ๆ มาเมื่อครั้งยังเรียนอยู่ไม่มีผิด เขาหล่อเหลา สุขุม เด็ดขาดและให้เกียรติเธอมาโดยตลอด

ในตอนที่เธอและเขาแต่งงานกัน เขาถึงกับเว้นระยะห่างกับเธอ เพื่อให้เธอค่อย ๆ คุ้นเคยกับเขาก่อนที่จะขยับความสัมพันธ์กันให้มากขึ้นอย่างที่ควรจะเป็นโดยไม่คิดที่จะเร่งเร้าเธอเลยสักครั้งอีกด้วย

“ในเมื่อหลังจากนี้เราต้องเป็นครอบครัวเดียวกันไปตลอดชีวิตแล้ว งั้นคุณและผมก็มาค่อย ๆ สร้างความคุ้นเคยกันอย่างไม่รีบร้อนกันเถอะ ผมไม่อยากให้คุณไม่สบายใจที่จะต้องอยู่ที่นี่ตั้งแต่เริ่มต้น” เฉิงเซวียนเอ่ยกับเย่อิงในคืนวันที่พวกเขาทั้งสองคนแต่งงานกัน ก่อนที่เขาจะเดินไปอีกห้องแล้วยกห้องหอนี้ให้เธอใช้เป็นการส่วนตัวทันที

เรื่องนี้ทุกคนในบ้านตระกูลกงไม่ว่าจะเป็นนายท่านผู้เฒ่ากงหรือแม้กระทั่งกงเฉิน พ่อของเฉิงเซวียนเองต่างก็รู้สึกว่าเป็นเรื่องที่เฉิงเซวียนทำถูกต้องแล้ว เพราะการแต่งงานสายฟ้าแลบที่เกิดขึ้นตามความต้องการของผู้อาวุโสไม่ควรที่จะนำมาเป็นเหตุผลในการเร่งรัดความสัมพันธ์ของทั้งคู่ให้พวกเขาต้องรู้สึกอึดอัดใจกันจนมากเกินไปกว่านี้

อีกทั้งตระกูลใหญ่ ๆ หลายตระกูลเองที่แต่งกันโดยไม่ได้เริ่มต้นด้วยความรัก ส่วนใหญ่แล้วพวกเขาก็ล้วนแล้วแต่ให้เกียรติซึ่งกันและกันโดยการแยกห้องนอนกันก่อนในตอนแรกอย่างลับ ๆ เกือบทั้งนั้นเลยก็ว่าได้

หลี่เย่อิงอยู่ในบ้านของสามีหมาด ๆ ด้วยความสบายใจ พ่อสามีรักและเอ็นดูเธอมาก เนื่องจากเขาเองก็สนิทสนมกับพ่อของเธอพออยู่สมควร

ส่วนผู้อาวุโสของบ้านหรือก็คือกงฉีที่เป็นปู่ของกงเฉิงเซวียนเองก็ยินดีต้อนรับเธอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวของเขาอย่างมากเช่นเดียวกัน ในตอนนี้นับว่านายท่านผู้เฒ่ากงทั้งยินดีและหมดห่วงไปในเวลาเดียวกันเลยก็ว่าได้ ที่สามารถทำตามคำสัญญาที่ตัวเองเคยให้ไว้กับปู่ของหลี่เย่อิงผู้เป็นเพื่อนรักของเขาได้สำเร็จแล้ว

หลี่เย่อิงอยู่ในคฤหาสน์ตระกูลกงในฐานะคุณผู้หญิงของบ้านอย่างสบายใจโดยที่ไม่รู้เลยสักนิดว่าสิ่งที่เธอคิดมาตลอดนั้นมีบางอย่างที่ผิดพลาด

+๐+๐+๐+๐+๐+๐+

ซีอีโอสาวที่ในตอนนี้ได้กลายเป็นนางร้ายในนิยายที่ตัวเองเพิ่งอ่านไปเรียบร้อยแล้วนั้น ขณะนี้เธอกำลังคิดเรื่องราวต่าง ๆ ภายในนิยายไปพร้อม ๆ กับเตรียมตัวเดินทางไปเยี่ยมนายท่านผู้เฒ่ากงอย่างที่เคยทำในทุก ๆ วันเพื่อไม่ให้การใช้ชีวิตของเธอเองเปลี่ยนไปจากเดิมมากเกินไปด้วยความรอบคอบ

แม้ว่าเธอนั้นจะไม่รู้เช่นกันว่าแท้จริงแล้ววันนี้นางร้ายของเรื่องต้องเดินทางไปเยี่ยมชายชราหรือไม่ก็ตามที

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เย่อิงต้องวัดดวงอยู่ไม่น้อยเลย เพราะในนิยายไม่ได้บอกรายละเอียดเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตัวละครนี้อย่างละเอียดนักเหมือนกับพระเอกนางเอกของเรื่องที่ทุกคนจับตามองและให้ความสำคัญนั่นเอง

หญิงสาวเดินออกจากคฤหาสน์มาขึ้นรถยนต์คันหรูพร้อม ๆ กับผู้คุ้มกันที่ติดตามมาจากตระกูลหลี่เพื่อมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลชั้นนำของประเทศอย่างเอิกเกริก

ในขณะเดียวกัน เธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดไปยังรายชื่อชื่อหนึ่งแล้วกดโทรออก

“สวัสดีค่ะคุณน้า คนของเราทางนั้นว่างอยู่ไหมคะ” หญิงสาวเอ่ยขึ้นทันทีที่อีกฝ่ายรับสายแล้ว

“ทางเราพร้อมเสมอครับ คุณหนูมีอะไรให้รับใช้สั่งการมาได้เลยครับ” เสียงของชายวัยกลางคนเอ่ยขึ้นอย่างสบาย ๆ

“ตามไปดูเฉิงเซวียนให้ฉันหน่อยสิคะ ฉันว่าวันนี้เขาดูแปลก ๆ เหมือนกำลังมีเรื่องยุ่งยากเกิดขึ้นกับเขาน่ะค่ะ” เธอออกคำสั่งอย่างคุ้นเคย

“ได้ครับคุณหนู เดี๋ยวผมจะรายงานไปเป็นระยะ ๆ นะครับ” หงเจ๋อรับคำสั่งพลางส่งสัญญาณเรียกคนสนิทตัวเองเพื่อมาสั่งการทันที

เมิ่งหลานนั่งฟังคุณหนูของตนสั่งการผ่านมือถือเรื่องสามีด้วยความรู้สึกงุนงงขึ้นมานิด ๆ อย่างห้ามไม่อยู่ ว่าคุณหนูของเธอไปเป็นห่วงเป็นใยท่านประธานกงมากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

+๐+๐+๐+๐+๐+๐+

กลุ่มของหลี่เย่อิงเดินทางมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลที่นายท่านผู้เฒ่ากงพักฟื้นอยู่อย่างไม่รีบร้อน

ปกติแล้วหลี่เย่อิงจะเดินทางไปเยี่ยมชายชราในช่วงเย็น ๆ ของทุก ๆ วัน แต่ตอนนี้เธอไม่ใช่หลี่เย่อิงคนเดิมอีกต่อไปแล้ว ทั้งยังมีหลายอย่างที่เธอรู้สึกว่าควรจะต้องรีบทำให้แล้วเสร็จโดยเร็วด้วย ดังนั้นแผนการเดินทางมาเยี่ยมชายชราของเธอในวันนี้จึงเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันไปโดยปริยาย

สถานการณ์ของนายท่านผู้เฒ่ากงในระยะนี้นั้นไม่ค่อยดีเท่าใดนัก เพราะหลังจากที่เย่อิงและเฉิงเซวียนแต่งงานกันได้เพียงไม่ถึงเดือน กงฉีที่เป็นดั่งผู้อาวุโสเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ของตระกูลกงก็คล้ายกับว่าจะหมดห่วงและไม่ต้องการต่อสู้กับโรคชราที่ตนเองกำลังเป็นอยู่อีกต่อไปแล้วเสียอย่างนั้น

เย่อิงและผู้ติดตามเดินมุ่งหน้าไปยังห้องพักพิเศษตึกใหม่ของโรงพยาบาลชั้นนำที่เธอเพิ่งปรึกษากับพ่อสามีให้ย้ายนายท่านผู้เฒ่ามาพักฟื้นที่นี่เพราะตึกนี้มีความทันสมัยและสะดวกสบายมากที่สุดแล้วเมื่อเทียบกับที่อื่น ๆ อย่างไม่รีบร้อน

แต่ก่อนที่เธอจะเดินขึ้นไปยังห้องพักฟื้นตามที่พยาบาลบอกทาง หญิงสาวกลับพบเจอเข้ากับความบังเอิญที่น่าสนใจเข้าก่อนเสียได้

“พี่เฮ่อคะ สืบเรื่องที่เรากำลังเห็นอยู่ในตอนนี้มาให้ฉันทั้งหมดภายในวันนี้ค่ะ บอกเรื่องนี้กับน้าหงเจ๋อเอาไว้ด้วยนะคะ” หลี่เย่อิงสั่งการผู้คุ้มกันคนสนิทของตัวเองโดยที่สายตายังคงไม่ละไปจากห้องพักผู้ป่วยห้องหนึ่งที่กำลังเปิดอยู่

ก่อนที่เธอจะละความสนใจจากตรงนั้นและเดินมุ่งหน้าไปยังห้องที่กงฉีพักรักษาตัวอยู่ต่อทันที

“ครับคุณหนู” ชายร่างสูงรับคำพลางมองไปยังห้องผู้ป่วยห้องนั้นแล้วขบกรามแน่นคล้ายกำลังสะกดกลั้นอารมณ์คุกรุ่นของตนเองไปด้วย

เขาเดินออกไปด้านนอกเพื่อติดต่อไปยังหัวหน้าของเขาหรือก็คือหงเจ๋อที่คุณหนูเอ่ยถึงอย่างรวดเร็วโดยให้คุณหนูขึ้นไปเยี่ยมนายท่านผู้เฒ่ากงพร้อมกับผู้คุ้มกันคนอื่น ๆ ไปก่อน

ยัยน้องของเราเจอแจ็คพ็อตตั้งแต่เริ่มเลยค่ะ

(°ㅂ° ╬)

สมมงคนแต้มบุญหมดมากเว่อร์ ฮ่าๆๆ

（╯－_－）╯

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้