กราบหัวใจครู! รับนักเรียน ม.6 มาอยู่ด้วย หลังขอลาออก เพราะไร้เงินค่าเทอม-ค่าเช่าห้อง

เห็นแล้วสงสาร!

เด็กนักเรียนหญิงไร้บ้าน สู้ชีวิตลำพัง ไม่มีเงินจ่ายค่าห้องเช่า ไม่มีเงินค่าเทอม

ตัดสินใจลาออกจากโรงเรียน ทั้งที่อีกแค่เทอมเดียวก็จะจบ ม.6

โชคดีที่ครูที่ปรึกษาไม่ปล่อยผ่าน…

รับมาช่วยงาน ให้ที่พัก ให้ค่าเทอม และโอกาส

แต่กลับมีคนมองว่า ใช้แรงงานเด็ก?

วานนี้ (5 พ.ย.68)คุณครูปรียาพร โพธิรินทร์ ได้โพสต์เรื่องราวนี้ผ่านเฟซบุ๊ก พร้อมแท็กคุณครูจตุรพัช สัทธรรม ระบุว่า…

“ใช้แรงงานเด็ก” ได้ยินคำนี้มันก็จุกอยู่นะ

“ถือว่าทำบุญช่วยเด็กนะปอน” ฟังแล้วรู้สึกดีมากกว่า

เมื่อวานเปิดเทอมวันแรก ทุกคนจะเห็นที่ร้านมีนักเรียนคนนึงใส่ผ้ากันเปื้อนมาช่วยงานที่ร้าน เช้า เย็น แน่นอน ร้านเราอยู่หน้าโรงเรียน ติดถนน ใครผ่านไปมาเห็นก็คงอดคิดไม่ได้ว่าเราใช้เด็กทำงาน

อ่ะ! เพื่อแจ้งให้ทราบโดยทั่วกัน

นักเรียนหญิงคนนี้ คือ เด็กในห้องที่ปรึกษาของเรา ช่วงปิดเทอม เขาไลน์มาบอกว่า “ครูคะหนูขอลาออกจากโรงเรียน” เราในฐานะที่ปรึกษา ก็อดไม่ได้ที่จะถามไถ่รายละเอียด สรุปคือ ไม่มีเงินจ่ายค่ารถรับส่งมาเรียน ไม่มีเงินจ่ายค่าห้องเช่า ไม่มีค่าเทอมต้องไปรับจ้างทำงานร้านก๋วยเตี๋ยว

ได้ยินแบบนั้น เราเลยสงสาร และไม่อยากให้เด็กลาออกจากการเรียน เพราะอีกแค่เทอมเดียวก็จะจบ ม.6 แล้ว ได้วุฒิ ม.6 ไว้ไปสมัครงานยังดีกว่า เลยเสนอว่ามาอยู่กับครูไหม ให้นอนที่ร้านเลย (อยู่หน้าโรงเรียน) ปลอดภัย และจะได้ไม่ต้องเสียค่ารถรับส่ง และครูก็ไม่คิดค่าเช่าห้อง ไม่คิดค่าน้ำ ไม่คิดค่าไฟ ค่าเทอมเดี๋ยวจะช่วยจ่ายให้ อยู่ฟรี กินฟรี ให้ตังค์ไปกินกลางวันที่โรงเรียนอีก 50 บาท แต่ตอนเช้าช่วยงานที่ร้านก่อนไปเรียน (ช่วง 6:30-7:30) ตอนเย็นเลิกเรียน ก็มาช่วยที่ร้าน ส่วนเสาร์อาทิตย์ ถ้าอยากไปหารายได้พิเศษร้านก๋วยเตี๋ยวร้านเดิมก็ได้ หรือจะทำที่ร้านครูก็ได้ เสาร์อาทิตย์ครูจะจ้างให้เงินคิดเป็นรายวันให้ ไม่ได้ใช้งานฟรีๆ อีกอย่างเขาก็เป็นเด็กน่ารัก ช่วยงานตากับยายหน่องที่ร้านได้เยอะ ทุกคนก็เอ็นดู

วันก่อนเปิดเทอม เรากับแฟนเลยไปรับและช่วยขนของมาที่นี่

นักเรียนคนนี้ ไม่มีพ่อไม่มีแม่ เมื่อก่อนอยู่กับยาย แต่ยายไปทำงานที่อื่น ดูแลรับภาระไม่ไหว ต้องอยู่คนเดียวที่หอพัก (ห้องแถว) มันก็อันตรายสำหรับเด็กผู้หญิงตัวคนเดียว

ทั้งหมดนี้คือเรื่องราวที่เราอยากเสนอให้ทุกคนได้รู้ ถามว่าเอามาเป็นภาระทำไม เรามองว่าการช่วยเหลือ ให้โอกาสทางการศึกษา มันคือการสร้างโอกาสให้เด็ก เราไม่รู้หรอกว่า อนาคตเขาจะเป็นยังไง เรารู้แค่ว่า วันนี้เราทำหน้าที่การเป็น “ครูที่ปรึกษา” ที่พอจะช่วยเหลือได้เท่าที่เราไหวแค่นั้น ไม่ได้มีเจตนาอย่างอื่น หรือเอามาใช้แรงงานเด็ก

เพราะเราเคยไม่มีมาก่อนจึงเข้าใจดี

#เพราะคนเราเกิดมาไม่เหมือนกัน”

ในวันที่โลกบางมุมอาจมืดมน แต่เรื่องนี้ทำให้เห็นว่า “ความเมตตา” ยังมีอยู่จริง ครูคนหนึ่งอาจไม่ได้เปลี่ยนโลกทั้งใบได้ แต่ได้เปลี่ยนโลกของเด็กคนหนึ่งให้มีวันพรุ่งนี้ที่สว่างกว่าเดิม

‘อีจัน’ ขอชื่นชมและเป็นกำลังใจให้ทั้งนักเรียนและคุณครูทั้ง 2 คนค่ะ

ขอบคุณจริงๆ ที่ไม่ทิ้งให้เด็กคนนี้ต้องสู้ชีวิตเพียงลำพัง