โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

ชายอินโดฯ ดูแลจระเข้ตัวเบิ้ม นานกว่า 26 ปี เผยรักเหมือนลูก ป้อนไก่มากับมือ

Khaosod

อัพเดต 26 มิ.ย. 2566 เวลา 08.24 น. • เผยแพร่ 25 มิ.ย. 2566 เวลา 05.19 น.

มิตรภาพงดงาม! ชายอินโดฯ ดูแลจระเข้ตัวเบิ้มยาว 4 เมตร นานกว่า 26 ปี เผยรักเหมือนลูก ป้อนไก่มากับมือ แม้จะกลัวแต่เต็มใจที่จะเสี่ยงชีวิตกับมิตรภาพครั้งนี้

สำนักข่าวต่างประเทศรายงาน ชาวประมงชาวอินโดนีเซียคนหนึ่งแบ่งปันมิตรภาพกับสัตว์เลี้ยงสุดน่ารักแสนเชื่องตัวใหญ่เบิ้ม อย่างจระเข้น้ำเค็มความยาว 4 เมตรมานานกว่า 2 ทศวรรษ

อัมโบ วัย 59 ปี ชาวประมงจากเมืองบอนตัง ในกาลิมันตัน ตะวันออกของอินโดนีเซีย กลายเป็นคนดังในประเทศของเขา เนื่องจากมิตรภาพที่ไม่ธรรมดาของเขากับจระเข้น้ำเค็มขนาดยักษ์ชื่อ ริซก้า

ภาพจาก amboriska

สัตว์เลื้อยคลานยักษ์เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตของอัมโบมาตลอด 26 ปีที่ผ่านมา นับตั้งแต่ที่เขาพบเธอครั้งแรกในผืนน้ำ ซึ่งขณะนั้นริซก้ามีขนาดเพียง 1 เมตรเท่านั้น ด้วยความที่จระเข้เป็นสัตว์ท้องถิ่นสุดอันตราย อัมโบจึงไม่ได้สนใจเธอมากนักขณะที่เธอว่ายผ่านเรือของเขา

แต่เมื่อเขาสังเกตเห็นว่าริซก้าว่ายตามเขากลับบ้าน อัมโบจึงคว้าอาหารและโยนลงในน้ำ นั่นคือจุดเริ่มต้นของมิตรภาพอันงดงามที่ยาวนานถึง 26 ปี อัมโบบอกกับคอมปาสในปี 2020 ว่า “ผมเจอริซก้าครั้งแรกตอนที่อยู่บนเรือแล่นผ่านน่านน้ำในเขตปูพุกคัลทิมเมื่อ 23 ปีก่อน ตอนนั้นเธอยาวแค่ประมาณ 1 เมตร ผมเลยไม่สนใจเธอ"

ภาพจาก amboriska

"แต่ผมสังเกตเห็นว่าริซก้าตามเรือกลับบ้าน ผมยังเห็นเธออยู่ข้าง ๆ เรือ ซึ่งผมตั้งชื่อให้ว่าริซก้าด้วย ผมเรียกให้เธอมากิน แล้วเธอก็ว่ายมา เธอทำอย่างนั้นตั้งแต่นั้นมา ถ้าผมไม่เห็นเธอ 2-3 วัน ผมจะไปหาเธอ ผมดูแลเธอเหมือนลูกของผม”

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เพื่อนตัวเขื่องมักจะลอยอยู่ใกล้เรือของอัมโบ เมื่อเธอเห็นเขาและไม่ว่ายหนีไปไหนจนกว่าเขาจะลูบหลังของเธอสักพัก เธอยังไปเยี่ยมบ้านของอัมโบทุกครั้งที่เธอหิว และเขามีความสุขมากว่าจะหาอะไรให้เธอกิน

ภาพจาก amboriska

“ผมมักจะให้ริซก้าเป็นไก่สามตัว เมื่อมันได้รับอาหารแล้ว มันก็ว่ายหนีไป เมื่อผมออกจากหมู่บ้าน ผมต้องบอกเพื่อนบ้านให้ให้อาหารริซก้า ขณะที่ผมไม่อยู่ ผมต้องให้เพื่อนบ้านดูแลริซก้า หลังจากที่ภรรยาบอกผมว่ามีอยู่ครั้งหนึ่งจระเข้ว่ายเข้ามาตอนที่ผมไม่อยู่” อัมโบกล่าว

เมื่ออัมโบไม่อยู่บ้านประมาณ 2 ปี โดยทำงานอยู่ที่ซามารินดา เมืองหลักของจังหวัดกาลีมัน เขาขอให้ชาวประมงในท้องถิ่นช่วยดูแลริซก้าให้เขา ตั้งแต่นั้นมา ริซก้าก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน และผู้คนมองว่าเธอเป็นผู้ปกครองของพวกเขา

ภาพจาก amboriska

อัมโบเผยว่า รักริซก้าเหมือนลูก แม้ว่าจะยอมรับว่ายังคงรู้สึกหวาดกลัวกับการนั่งใกล้กับจระเข้ยาว 4 เมตรที่แทบจะกลืนเขาเข้าไปทั้งตัวได้ แต่เขาก็เต็มใจที่จะเสี่ยงชีวิตกับมิตรภาพครั้งนี้ “แน่นอนว่าความกลัวยังมี แต่บรรพบุรุษของผมเชื่อว่าคนเราสามารถผูกพันกับจระเข้และสัตว์อื่น ๆ ราวกับว่าเรามีความสัมพันธ์ในครอบครัวกับพวกมัน”

ขอบคุณที่มาจาก amboriska

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...